جميع فصول : الفصل -الفصل 40

เสียงคีย์การ์ดปลดล็อกประตูดังขึ้นสั้นๆ ก่อนที่ภัทรพลจะประคองร่างเพรียวระหงของภารินทร์เข้ามาภายในห้อง Suite หรูของโรงแรมใจกลางเมือง แสงไฟโทนสีส้มอบอุ่นส่องสว่างสลัว กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดส่งกลิ่นสร้างบรรยากาศผ่อนคลายภัทรพลตั้งใจจะพาหญิงสาวในดวงใจมานอนพักผ่อนให้คลายจากฤทธิ์บรั่นดีและมรสุมความเครียด ทว่าทันทีที่ประตูห้องปิดลงพร้อมระบบล็อกอัตโนมัติ…สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!พรึบ!ร่างอวบอิ่มโผเข้าหาภัทรพลเต็มแรง! มือบางทั้งสองข้างคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อแจ็กเก็ตของชายหนุ่ม ดึงรั้งร่างสูงใหญ่เข้ามาหาตัวอย่างดุดัน ก่อนจะซุกใบหน้าหวานลงกับซอกคออุ่นร้อนของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นชิดเป่ารดผิวเนื้อเนียนจนภัทรพลสะดุ้งไปทั้งตัว“ค…คุณรินทร์?!”ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างด้วยความตกใจ หัวใจชายหนุ่มเต้นระรัวจนแทบทะลุออกจากอกยังไม่ทันที่วิศวกรหนุ่มจะได้ตั้งสติ ภารินทร์ก็แหงนใบหน้าหวานขึ้น เขย่งปลายเท้าแล้วประกบริมฝีปากบางสวยเข้าบดจูบเรียวปากหนาของเขาอย่างสะเปะสะปะไร้เดียงสา! สัมผัสอันนุ่มนวล เงอะงะ ไร้ซึ่งจังหวะ ทว่าแฝงไปด้วยความรุ่มร้อนจากฤทธิ์บรั่นดีและไฟแห่งความปรารถนาในจิตใจ ปลุกกระแสความวาบหวามให้แล่นป

ในเวลาต่อมา...ภายในห้องน้ำหรูหราขนาดใหญ่ กระจกบานโตและอ่างอาบน้ำหินอ่อนถูกปกคลุมไปด้วยละอองไอน้ำอุ่นหอมกรุ่น เสียงสายน้ำจากฝักบัวเรนชาวเวอร์ดังซ่ากระทบกับพื้นกระเบื้องสลับกับแสงไฟสลัวสร้างบรรยากาศอันแสนเร่าร้อนภัทรพลวางร่างบางของภารินทร์ลงใต้ฝักบัว สายน้ำหลั่งไหลรดเรือนร่างงดงามจนผิวกายเนียนลื่นประกายวับวาว ภารินทร์ยกสองมือขึ้นโอบกอดคอของวิศวกรหนุ่มไว้แน่น ก่อนจะเป็นฝ่ายดันตัวเข้าหาและบดจูบริมฝีปากหน้าได้รูปของเขาอย่างดุดันและเชี่ยวชาญขึ้นกว่าเดิม!“อื้อออ…คุณไทเกอร์…”รสจูบอันแสนหวานฉ่ำท่ามกลางสายน้ำอุ่น ปลุกความซ่านสยิวให้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว! ภัทรพลตอบรับจูบนั้นด้วยความเร่าร้อน ลิ้นหนาแทรกซึมเกลียวควานหาความนุ่มนวล ฝ่ามือของเขาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน เอวคอดกิ่ว และบีบเคล้นสะโพกมนอย่างหนักหน่วงเขาประคองร่างบางให้ยันกายพิงกับผนังกระเบื้องห้องน้ำ จับเรียวขาสวยข้างหนึ่งของเธอขึ้นเกี่ยวกระหวัดไว้กับเอวสอบของเขาเอาไว้ ตัวตนอันแข็งแกร่งและขยายใหญ่จนปูดเกร็งถูกจ่อลงตรงช่องทางรักเนียนนุ่มที่ฉ่ำแฉะไปด้วยสายน้ำและน้ำหวานแห่งอารมณ์“คุณรินทร์…พร้อมไหมครับ?”ภัทรพลถามเสียงทุ้มต่ำ

แสงแดดยามเวลาบ่ายส่องกระทบตัวอาคารทรงยุโรปสีครีมตระการตาของคฤหาสน์เดชะอัครโภคิน รถสปอร์ตหรูราคาแพงเคลื่อนตัวเข้าจอดบริเวณหน้าบันไดหินอ่อนกว้างอย่างเรียบเงียบ ภารินทร์ ก้าวลงจากรถ เรือนร่างระหงในชุดเดรสสีอ่อนเนื้อนุ่มคอทรงสูงประณีต ซึ่งเธอจงใจเลือกสวมใส่เพื่อปกปิดร่องรอยบางอย่างไว้ใต้ร่มผ้าใบหน้าหวานสวยราบเรียบ ทว่าสายตาคู่สวยกลับแฝงความเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนตลอดยี่สิบแปดปีในชีวิต หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความกล้าหาญทั้งหมดที่มี แล้วก้าวเท้าเดินผ่านประตูบานใหญ่มุ่งหน้าสู่โถงห้องรับรองกลางคฤหาสน์แต่ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู…พายุสายอารมณ์อันบ้าคลั่งก็โหมกระหน่ำเข้าใส่เธอทันที!“ยัยรินทร์!! แกกลับมาแล้วเหรอ!”เสียงตวาดทรงอำนาจแผดลั่นมาจากโซฟาหลุยส์ตัวใหญ่ คุณหญิงผกามาศ ลุกผุดขึ้นยืนทันที นัยน์ตาคู่ดุวาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะและความอับอายอย่างถึงที่สุด ด้านข้างของคุณหญิงคือ อนุพงศ์ นักธุรกิจใหญ่วัยสี่สิบต้นๆ ในชุดสูทหรูชายหนุ่มยืนกอดอก นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาจับจ้องการกลับมาของคู่หมั้นสาวด้วยรังสีเยียบเย็นและคำนวณอยู่ตลอดเวลาเพี๊ยะ!!ยังไม่ทันที่ภารินทร์จะได้เอื้อนเ

เสียงดนตรีจังหวะดนตรีอัพบีตสไตล์เลานจ์ (Upbeat Lounge Music) ฟังเพลินก้องกังวานไปทั่วผับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟ ใจกลางเมืองชลบุรี แสงไฟสลัวโทนสีน้ำเงินและม่วงสะท้อนกับแก้วค็อกเทลและขวดเครื่องดื่มนำเข้าราคาแพงบนโต๊ะ VIP ทรงกว้าง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคักของนักท่องราตรี ทว่าโต๊ะของสามเพื่อนรักอย่าง รินรดา ภัทรพล และ กษิดิษ กลับตกอยู่ในความเงียบงันและอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกอันหลากหลายที่ต่างคนต่างซุกซ่อนไว้“...”รินรดานั่งเอนหลังพิงเบาะโซฟานุ่ม นิ้วเรียวยาวหมุนแก้วค็อกเทลในมือเล่นไปมาอย่างเลื่อนลอย นัยน์ตาสุกใสปัดมองออกไปไร้จุดหมาย ในก้นบึ้งของหัวใจดวงน้อยยังคงวนเวียนอยู่กับภาพเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อน...เหตุการณ์บทลงโทษอันดุดันเร่าร้อนบนโต๊ะทำงานในห้องประธานบริหาร!แม้ภวินท์จะใช้อำนาจ บังคับ ข่มขู่ และทำไปเพราะความแค้นเคืองที่ต้องการเอาชนะเธอ...แต่รินรดาไม่อาจโกหกความรู้สึกของตัวเองได้เลยว่า ในเสี้ยววินาทีที่เรือนร่างแนบชิด และสัมผัสอันลึกซึ้งของเขาถาโถมเข้าใส่ เธอรู้สึกดีและมีความสุขมากแค่ไหน หัวใจที่เคยแห้งแล้งกลับมาเต้นรัวและเติมเต็มอีกครั้งอย่างน่าสมเพชตัวเอง‘เขาก็แค่ทำเ

เสียงเพลงอะคูสติกเบาๆ คลอเคลียไปทั่วคาเฟ่สไตล์โฮมมี่ซึ่งตั้งอยู่ในมุมสงบของกรุงเทพมหานคร ต้นไม้ตัดแต่งทรงสวยและม่านสีครีมช่วยบดบังสายตาจากภายนอก มอบความเป็นส่วนตัวให้กับผู้ที่เข้ามาใช้บริการณ มุมโซฟาด้านในสุด ภัทรพล นั่งหลังตรง สายตาคมกริบจ้องมองแก้วกาแฟตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ในอก ทั้งความห่วงใย ความสับสน และความจริงอันน่าตกตะลึงที่เพิ่งรู้เมื่อคืนวานว่าคุณรินทร์ สาวสวยที่เขาเพิ่งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยนั้น แท้จริงแล้วคือ ‘ภารินทร์ เดชะอัครโภคิน’ พี่สาวของเจ้านายเขากริ๊ง...เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ก่อนที่ร่างระหงของภารินทร์ในชุดเดรสยาวสีฟ้าอ่อนละมุนตาจะก้าวเข้ามา หญิงสาวสวมแว่นกันแดดแบรนด์หรูเพื่ออำพรางร่องรอยความอ่อนล้า เมื่อสายตาสบเข้ากับภัทรพล ริมฝีปากบางสวยก็ยกรอยยิ้มหวาน อบอุ่น และจริงใจส่งให้เขาในทันที“ขอโทษทีนะคะคุณไทเกอร์ รถติดนิดหน่อยค่ะ”ภารินทร์ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ถอดแว่นกันแดดออกวางบนโต๊ะ เผยให้เห็นนัยน์ตาสุกใสที่มองเขาด้วยความรักใคร่“ไม่เป็นไรเลยครับคุณรินทร์...ผมก็เพิ่งมาถึง”ภัทรพลเอ่ยเสียงนุ่ม ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความกล้า