جميع فصول : الفصل -الفصل 20

45 فصول

ตอนที่ 11 ไฟแค้นท่านประธาน และจูบลงทัณฑ์

บรรยากาศหน้าห้องทำงานประธานบริหารบนชั้นสูงสุดยามเย็นเงียบสงัด เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแผ่วเบา รินรดายืนกำแฟ้มเอกสารรายงานการขายฉบับแก้ไขไว้แน่น แผ่นหลังนวลเนียนมีเหงื่อซึมเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยเต้นรัวสะท้านอยู่ในอกรินรดาไม่ได้กลัวอำนาจหรือตำแหน่งประธานบริหารใหญ่ของภวินท์…แต่สิ่งที่ทำให้เธอหวั่นเกรงจนแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง คือความรู้สึกผิดอันหนักอึ้งที่ฝังลึกอยู่ในใจมาตลอดหกปีเต็ม‘มึงยืดอกสู้! ยอมรับผลของการกระทำในอดีต แต่ในฐานะลูกจ้าง มึงต้องทำตัวเป็นมืออาชีพที่สุด’คำพูดของเพื่อนรักแวบเข้ามาในหัว รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะบานประตูตรงหน้าก๊อก…ก๊อก…ก๊อก…“เชิญ”เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นมาจากด้านใน รินรดาหมุนลูกบิดแล้วผลักประตูเข้าไปอย่างสุภาพห้องทำงานกว้างขวางถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำเทาดูหรูหราทรงอำนาจ ภวินท์ในชุดเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมคอสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและลำคอแกร่ง เขากำลังนั่งกุมมือประสานกันบนโต๊ะทำงานกระจกสีดำ นัยน์ตาคมกริบดุจพยัคฆ์จ้องมองมายังร่างเพรียวระหงที่กำลังก้าวเข้ามาด้วยสายตาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว“รายงานฉบับแก้ไขค่ะท่านประธาน”ริ
last updateآخر تحديث : 2026-08-23
اقرأ المزيد

ตอนที่ 12 ร้ายมาร้ายกลับ...ไม่โกง

“เธอต้องชดใช้คำพูดนี้!”พูดจบริมฝีปากหน้าก็บดขยี้ริมฝีปากลงบนเรียวปากบางอย่างดุดันและคลั่งแค้น!“อื้อออ! ปะ…ปล่อย!”รินรดาพยายามดิ้นรน สะบัดหน้าหนีและใช้กำปั้นทุบเข้าที่อกแกร่งสุดแรง แต่ภวินท์กลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขายิ่งรัดร่างบางไว้แน่นจนแทบจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ลิ้นหนาร้อนผ่าวสอดแทรกผ่านริมฝีปากเข้าไปในโพรงปากนุ่มเพื่อควานหาความหวานภายในอย่างหื่นกระหายและดิบเถื่อน!“อึก!”สัมผัสรุนแรง ดุเดือด และเอาแต่ใจของชายหนุ่มปลุกความทรงจำและรสชาติอันคุ้นเคยในอดีตให้ตีกลับขึ้นมา รินรดาพยายามกัดริมฝีปากเขาเพื่อเอาคืน แต่ภวินท์กลับยิ่งบดเบียดจูบหนักหน่วงขึ้น กอดรัดเอวบางและกดสะโพกสอบเข้าหาร่างบาง“อื้มมม…!”เสียงครางอื้ออึงในลำคอของรินรดาแปรเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความอ่อนแรง ลมหายใจของเธอถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น รสชาติของความแค้นผสมความคลั่งรักอันมหาศาลผ่านจูบที่ร้อนแรงราวกับไฟลวก ทำลายการป้องกันของเธอจนสิ้น“อึ้มม์...”ภวินท์ซุกไซ้เรียวปากเลียไล้ริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม สัมผัสความนุ่มนวลที่เขาโหยหามาตลอดหกปีเต็ม ก่อนจะถอนริมฝีปากออกเล็กน้อย นัยน์ตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงซ่าน ริมฝี
last updateآخر تحديث : 2026-08-24
اقرأ المزيد

ตอนที่ 13 งานเลี้ยงบริษัทและหน้าที่อันหลีกเลี่ยงไม่ได้

แสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าคริสตัลขนาดใหญ่สะท้อนวาววับไปทั่วห้องแกรนด์บอลรูมของโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมืองชลบุรี บรรยากาศภายในงานเลี้ยงต้อนรับประธานบริหารคนใหม่ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ เสียงดนตรีคลาสสิกคลอเบาๆ เคล้าไปกับเสียงแก้วไวน์ปะทะกันอย่างมีระดับหญิงสาวร่างเพรียวระหงในชุดเดรสเกาะอกผ้าซาตินสีน้ำเงินไวน์แดง ขับผิวขาวออร่าให้โดดเด่น ยืนสง่าอยู่ข้างโต๊ะเครื่องดื่ม รินรดาในค่ำคืนนี้สวยสะกดสายตาจนผู้ชายในงานต่างพากันเหลียวมองเป็นตาเดียว ทว่าริมฝีปากที่ทาลิปสติกสีแดงสดกลับเม้มแน่นด้วยความเครียด“โอปอ…มึงโอเคเปล่าวะ? ทำหน้าเหมือนจะไปรบ”ภัทรพลในชุดสูทสากลเรียบหรู ก้าวเข้ามาหยุดยืนข้างๆ พลางกระซิบถาม“กูโอเคมึง…แค่กำลังเตรียมใจรับแรงปะทะเฉยๆ”รินรดาถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปยิ้มให้ชายหนุ่มร่างสูง หน้าตาหล่อเหลาสไตล์โอปป้าที่เดินเข้ามาสมทบ“พี่โอปอครับ ผมเตรียมตัวพร้อมแล้วครับ วันนี้ผมจะสวมบท 'แฟนปลอมๆ' ดูแลพี่โอปอให้ดีที่สุดเลยครับ”มาร์ค ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายขายหนุ่มหล่อขวัญใจสาวๆ ทั้งบริษัท เอ่ยด้วยรอยยิ้มร่าเริงและนัยน์ตาเป็นประกาย“ขอบใจมากนะน้องมาร์ค รบกวนเราแย่เลย”รินรดายิ้มต
last updateآخر تحديث : 2026-08-25
اقرأ المزيد

ตอนที่ 14 บทลงโทษบนเตียงกว้างNC+

ความเงียบสงบภายในห้อง Suite หรูชั้นบนสุดของโรงแรมถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบกระชั้นชิดและความร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาจากเรือนร่างของคนทั้งสอง แสงไฟสลัวจากตึกสูงภายนอกลอดผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามาตกกระทบลงบนใบหน้าหวานของรินรดาที่กำลังฉายแววตื่นตระหนกและสับสนอย่างหนักแผ่นหลังเนียนนุ่มแนบชิดติดกับบานประตูหนาหนัก ขณะที่ท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างของภวินท์เท้ากั้นเธอกับประตูไว้อย่างแน่นหนา ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทที่ปลดเน็คไทออกหลวมๆ โน้มตัวลงมาจนปลายจมูกโด่งแทบจะชนกับแก้มเนียน นัยน์ตาคมกริบดุจพยัคฆ์จ้องสบดวงตากลมโตสุกใสที่กำลังสั่นระริก“พีช…มึงแกล้งเมาเหรอ?” รินรดาเค้นถาม เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนก“ปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ!”“แกล้งเมาเหรอ?”ภวินท์หัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ามีเสน่ห์แต่แฝงความเหี้ยมเกรียม“ถ้าฉันไม่แกล้งเมา…ฉันจะได้รู้เหรอว่าเธอสนุกกับการเอาไอ้เด็กนั่นมายั่วฉันขนาดไหน?”“มันไม่เกี่ยวกับมึง! กูจะคุยจะควงใครมันก็เรื่องของกู!”รินรดาเชิดหน้าตอบอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งที่หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก“ไม่เกี่ยวกับฉันงั้นเหรอ?”ภวินท์โน้มใบหน้าลงมากระซิบชิดใบหูเล็ก ลม
last updateآخر تحديث : 2026-08-26
اقرأ المزيد

ตอนที่ 15 เอาคืน Nc++

“โอปอ…เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ”ภวินท์กระซิบเสียงหวานพร่าข้างใบหู ก่อนจะดันตัวตนเข้าไปจนสุดทางในรวดเดียว!“อื้อออออ!”รินรดาโอบกอดคอของเขาไว้แน่น ร่างกายเกร็งกระตุกรับความอบอุ่นลึกซึ้งที่แทรกตัวเข้ามาจนมิดด้าม ภวินท์แช่กายไว้นิ่งๆ กดจูบปลอบประโลมซอกคอและหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยน รอจนกระทั่งช่องทางรักเนียนนุ่มเริ่มปรับตัวและหลั่งน้ำหวานออกมาหล่อลื่นมากขึ้น“ผ่อนคลายนะ…”ภวินท์ค่อยๆ เริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ละเมียดละเมียดละไม“อ๊ะ…อื้อ…พีช…อ๊ะ!…”เสียงครางหวานซ่านดังประสานไปกับเสียงลมหายใจหอบกระชั้นชิด ความเจ็บปวดในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียดเสียวละมุนลึกซึ้ง ภวินท์ค่อยๆ เพิ่มความเร็วและความหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์วัยหนุ่ม สะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าหาช่องทางรักเนียนลื่นอย่างต่อเนื่องและรุนแรงตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วห้องนอนหรู ร่างบางของรินรดาสั่นคลอนไปตามแรงส่งอันดุดันและเอาแต่ใจของภวินท์ มือบางจับหมอนและเรือนผมสั้นของเขาไว้แน่น ร่างกายบิดเกร็งตอบรับจังหวะโถมกายอย่างลืมตัว“อ๊ะ! พีช…ลึก…ลึกไปแล้ว! อ๊า!”“โอปอ…เธอเป็นของฉัน…จำไว้ว่าเธอเป็นของฉันค
last updateآخر تحديث : 2026-08-27
اقرأ المزيد

ตอนที่ 16 พรหมลิขิตบนท้องถนน

ไอความร้อนจากสายลมยามสายของจังหวัดชลบุรีปะทะเข้ากับกระจกหน้ารถยนต์ซีดานคันหรูที่กำลังขับเคลื่อนไปตามเส้นทางมุ่งหน้าสู่นิคมอุตสาหกรรม บรรยากาศสองข้างทางเต็มไปด้วยทิวทัศน์ของต้นไม้ใหญ่ตัดกับอาคารสำนักงานและโรงงานขนาดใหญ่“...”ภายในรถยนต์สปอร์ตคันสวย ร่างเพรียวระหงในชุดเดรสสั้นสีครีมสุภาพตัดเย็บอย่างประณีตกำลังนั่งกุมพวงมาลัยด้วยความนิ่งสงบ ‘ภารินทร์ เดชะอัครโภคิน’ หญิงสาววัย 28 ปีเต็ม ผู้เป็นพี่สาวของภวินท์ กำลังเดินทางลงมายังบริษัทนำเข้าและจำหน่ายเครื่องจักรอุตสาหกรรม สาขาชลบุรี เป็นการส่วนตัวใบหน้าหวานเรียวไข่ที่ถอดแบบความหล่อคมมาจากตระกูลเดชะอัครโภคิน ทว่าแฝงไปด้วยความนุ่มนวล รอยยิ้มสดใส และเสน่ห์นุ่มนวลแบบผู้ใหญ่ที่ใครเห็นเป็นต้องเหลียวมอง แม้ชีวิตของเธอจะถูกบีบคั้นและควบคุมโดยผู้เป็นพ่อและแม่อย่างหนัก จนกลายเป็นคนหัวอ่อนและไม่ค่อยกล้าขัดใจใคร แต่ในเรื่องของการทำงาน…ภารินทร์มีความละเอียดรอบคอบและเก่งกาจไม่แพ้น้องชาย“...”การเดินทางมาสาขาชลบุรีในวันนี้ เธอไม่ได้แจ้งให้น้องชายอย่างภวินท์หรือบอร์ดบริหารคนใดทราบล่วงหน้า เพราะตั้งใจจะเข้าสุ่มตรวจเอกสารทางบัญชีและดูความเรียบร้อยของหน้าง
last updateآخر تحديث : 2026-08-28
اقرأ المزيد

ตอนที่ 17 รอยร้าวในหัวใจและความแค้นที่สืบเนื่อง

บรรยากาศยามเช้าภายในห้องทำงานประธานบริหารชั้นบนสุดของอาคารบริษัทนำเข้าเครื่องจักรอุตสาหกรรม สาขาชลบุรี เงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงทำงานแผ่วเบาของเครื่องปรับอากาศ แสงแดดอ่อนๆ ทอดผ่านบานกระจกใสทรงสูงรอบห้อง เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของภวินท์ เดชะอัครโภคิน ในชุดสูทสากลตัดเย็บประณีตเรียบหรู เขายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าบานกระจกใส มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ส่วนอีกข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟดำที่ความร้อนระเหยเป็นไอบางๆ“...”นัยน์ตาคมกริบฉายแววครุ่นคิดสับสน ทอดมองลงไปยังลานจอดรถและประตูทางเข้าอาคารด้านล่างอย่างไม่วางตาภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนและบทรักอันดุดันเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมายังคงฉายวนซ้ำอยู่ในสมอง สัมผัสผิวกายเนียนนุ่ม เสียงครางหวานซ่าน และความคับแน่นบริสุทธิ์ที่ตอกย้ำว่ารินรดาไม่เคยมีชายใดอื่นตลอดหกปีที่ผ่านมา…สิ่งเหล่านั้นสร้างความสุขสมและเติมเต็มความโหยหาในใจของเขาอย่างมหาศาล“...”ภวินท์ยืนมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ พลางรอคอยการปรากฏตัวของร่างบางด้วยความรู้สึกคาดหวังลึกๆ ในใจ เขาอยากเห็นท่าทีของเธอ อยากรู้ว่าผู้หญิงที่เคยใจร้ายคนนั้นจะทำหน้าอย่างไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขาในฐานะประธานบริหารอีกครั้งห
last updateآخر تحديث : 2026-08-29
اقرأ المزيد

ตอนที่ 18 แผนเอาคืนของสามเพื่อนรัก

“กูเจอมันแล้ว…” ภวินท์เอ่ยเสียงต่ำ นัยน์ตาฉายแววเจ็บปวดสลับกับความเหี้ยมเกรียม“กูเจอ รินรดา แล้ว” ปกรณ์ชะงักมือที่กำลังถือแก้วเหล้า นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ“เฮ้ย…ยัยเด็กใจร้ายคนนั้นน่ะนะ? คนที่ทิ้งมึงไปเมื่อหกปีก่อนน่ะเหรอ?!”“เออ…เธอมาทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายขายที่สาขาชลบุรี อยู่ใต้ปกครองกูเอง” ภวินท์ตอบ พลางบีบแก้วในมือแน่น“แล้ว…มึงทำยังไง? มึงเคลียร์กับเธอหรือยัง?”“เคลียร์เหรอ?” ภวินท์หัวเราะในลำคอ“กูไม่เคลียร์หรอก…กูเอาคืนมันแล้ว เมื่อคืนกูลากมันขึ้นเตียง กูตักตวงความสุขจากร่างกายมัน กูทำให้มันต้องร้องขอความเห็นใจจากกู!”“...?”ปกรณ์ขมวดคิ้วแน่น มองหน้าภวินท์ด้วยความประหลาดใจ“มึงไปรังแกเขาขนาดนั้นเลยเหรอวะพีช? แล้วยังไงต่อ…มึงก็น่าจะสมใจอยากแล้วนี่? ทำไมคืนนี้มึงถึงยังมีสภาพเหมือนคนแบกโลกทั้งใบแบบนี้วะ?”“เพราะมันไม่แคร์กูเลยสักนิดไง!”ภวินท์โพล่งออกมาด้วยความโกรธจัดและสติที่เริ่มพร่ามัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์“เมื่อคืนมันเพิ่งนอนใต้ร่างกูไป แต่วันนี้…เช้ามามันกลับเดินควงไอ้เด็กหนุ่มหน้าตี๋คนใหม่เข้าบริษัท ยิ้มระรื่นหัวเราะต่อกระซิกกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! มันเห็นกูเป็นแค่ทางผ
last updateآخر تحديث : 2026-08-30
اقرأ المزيد

ตอนที่ 19 เกมประสาท และหน้าเชิดของรินรดา

“มึงยังรักไอ้พีชอยู่ไหม?”คำถามยิงตรงอย่างไร้การอ้อมค้อมของภัทรพล ทำเอาบรรยากาศบนโต๊ะเงียบกริบลงในพริบตา กษิดิษเองก็หยุดชะงักแก้วเหล้าในมือแล้วหันมามองหน้ารินรดาเพื่อรอฟังคำตอบเช่นกัน“...”หัวใจของรินรดากระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ภาพสัมผัสวาบหวาม รอยจูบอันแสนอบอุ่นสลับดุดัน และแววตาเจ็บปวดของภวินท์ในค่ำคืนนั้นผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉากๆ ความสับสนและความหวั่นไหวพุ่งปะทุขึ้นมากลางอกจนเธอแทบหายใจไม่ออกทว่า…เพื่อปกป้องหัวใจที่บอบช้ำ และเพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ต้องเป็นห่วง รินรดาจึงรีบกลบเกลื่อนร่องรอยความอ่อนแอทั้งหมดด้วยการสั่นหน้าปฏิเสธทันควัน!“ส่ายหน้าทำไมวะ?” ภัทรพลถามซ้ำ“กูไม่ได้รักมันแล้ว!” รินรดาเค้นเสียงตอบอย่างหนักแน่น นัยน์ตาแข็งกร้าว“กูไม่เคยรักมันเลยสักนิด! ความรู้สึกพวกนั้นมันตายไปตั้งแต่หกปีก่อนแล้วไทเกอร์ ตอนนี้สิ่งที่กูมีให้มัน…มีแค่ความเกลียดและความแค้นเท่านั้น!”ปากบางเอื้อนเอ่ยคำโกหกคำโตออกไปอย่างราบเรียบ ทั้งที่ในความจริงลึกๆ ลงไปในก้นบึ้งของหัวใจ…เธอกลับรู้ดีแก่ใจว่า ความหวั่นไหวและความโหยหาที่เผลอไผลไปกับสัมผัสของเขานั้น มันตอกย้ำว่าเธอยังไม่เคยลืมภวินท์ได้เลยแม้แต่เสี้ยวนาทีเ
last updateآخر تحديث : 2026-08-31
اقرأ المزيد

ตอนที่ 20 แผนลวงกะทันหัน และคำโกหกเปลี่ยนชีวิต

“ไม่ทราบว่าท่านประธานมีข้อสงสัยตรงจุดไหนในรายงานหรือเปล่าคะ? ดิฉันจะได้อธิบายให้ฟัง”“เธออย่ามาทำเป็นไม่รู้ไปหน่อยเลยรินรดา!”ภวินท์ลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ก้าวข้ามโต๊ะทำงานเดินตรงเข้ามาหาหญิงสาว บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดขึ้นมาทันตา“สองวันมานี้เธอทำท่าทีอะไรของเธอ? เดินผ่านฉันทำเหมือนไม่รู้จัก ยิ้มระรื่นอยู่กับพนักงานคนอื่น แต่พอเผชิญหน้ากับฉัน เธอทำเหมือนฉันเป็นสิ่งปฏิกูลงั้นเหรอ?!”“ดิฉันแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกค่ะท่านประธาน”รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้การประชดประชัน ทว่าแฝงความเชือดเฉือนอยู่ในที“ในเวลางาน คุณคือประธานบริหาร ดิฉันคือพนักงาน การวางตัวให้เหมาะสม สุภาพ และเป็นทางการ คือสิ่งที่พนักงานที่ดีควรกระทำไม่ใช่เหรอคะ?”“รินรดา!”ภวินท์กัดฟันกรอด ยื่นมือไปหมายจะคว้าท่อนแขนบาง แต่รินรดากลับขยับถอยหลังเบาๆ หลบเลี่ยงสัมผัสของเขาได้อย่างรวดเร็วและทันท่วงทีการหลบเลี่ยงอย่างเงียบเชียบนั้น ยิ่งกว่าน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ! ภวินท์เส้นเลือดบนขมับปูดเกร็ง ความแค้นและความหึงหวงสติแตกพุ่งทะลุขีดจำกัด เขาอยากจะจับตัวเธอมาเค้นถาม อยากจะบดขยี้จูบลงบนริมฝีปากอวดดีนั่นให้รู้แล้วรู
last updateآخر تحديث : 2026-08-31
اقرأ المزيد
السابق
12345
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status