All Chapters of Call Me Daddy One More Time: Chapter 11 - Chapter 20

23 Chapters

Chapter Eleven

TAHIMIK lang kami nang huminto ang sasakyan ni Boss Santi pero ramdam ko ‘yung awkwardness, ‘yung heat.“Salamat sa paghatid, Sir.”“You’re welcome,” sabi niya sabay tingin sa akin. “Mukhang masyado kang napagod, today.”“Buhay intern.”“Hindi. Alam kong dahil ‘yan sa ‘kin.”Sir. Natawa ako, ‘yung tawa na hindi natutuwa - more of kinakabahan. “Well, hindi ako ang nagsabi n’yan, Sir, ha. Pero sa totoo lang, you can be a bit too much,” biro ko.“I can be more,” kalmado naman niyang sagot. “‘Yun eh kung gusto mo.”“Ha?” Nanlaki ang mga mata ko at dinaan na lang sa ngiti ang lahat. “Sige na po, Sir…good night po.”“No.”“No?”Tinanggal niya ang seatbelt niya at humarap sa akin. “Walang Sir. Huwag mo na ‘kong tawaging Sir kapag tayong dalawa lang, Issa.”“Ano ang...gusto mong itawag ko sa ‘yo?”Lumaki ang pagkakangiti ni Boss Santi. “Ikaw na ang bahala.” Bahagya siyang lumapit, as in super lapit na para bang hahalikan na niya ako o uutusang pilitin ko siyang halikan ako. Pero hindi, girl.

Last Updated : 2026-08-27

Chapter Twelve

DEAR Diary,Hindi ko alam kung ano pa ang dapat kong ipagdasal. Kapatawaran? Kalakasan? Caffeine detox? Or baka kailangan ko lang talaga ng cold shower, bagong trabaho, at isang pari na may mabilis na Wi-Fi signal para mapalayas itong demonyo sa katawan ko sa tuwing lumalapit sa akin si Boss Santi.I mean, Lord naman kasi. I’m just a girl, standing in front of a tall, commanding, gorgeous boss, begging You to make him stop calling me ‘good girl’.Anyway, so, ito na nga. The aftermath, pagkatapos ng tensyon, pagkatapos ng mga nakakatunaw niyang titig. Umuwi ako, nahiga, at tumulala sa kisame. Naka-shorts lang ako at oversized tee, pero feeling ko, naka-lace lingerie akong hinihintay siyang i-command uli.Hay, bakit ba gano’n? Every. Damn. Thing. He. Says. Sounds. Like. Foreplay.At bago pa ako mapapikit at makatulog ay biglang tumunog ang cellphone ko: 1 New Message - Santiago CortézDid you get home safe?Napasigaw ako girl! Naihagis ko ang cellphone ko sa kama, kinuha ko uli at sumig

Last Updated : 2026-09-01

Chapter Thirteen

HINDI ko alam kung sino ba ang nakaisip na magandang ideya ang company night out na ‘to. Ah, actually, mali. Alam ko kung sino. Si Sachi.“Bes, kung hindi ka sasama, personal kitang hahatakin sa buhok palabas ng opisina!”So, ayun. Nandito ako ngayon sa Burgundy Lounge, hawak ang pangalawang cocktail habang pinapanood ang mga katrabaho kong unti-unti nang nawawalan ng dignidad sa dance floor. May sumasayaw, may umiiyak, may nagko-confess ng feelings sa accounting department…Tipikal na corporate gathering.“Oh, isa pa?”Napatingin ako kay Sachi na nakangisi na naman. “Ayoko na.”“Sus, ikaw pa ba.”“Fine, sige isa pa.”“That’s my girl.”Umorder pa siya ng panibagong cocktail habang ako naman ay nakasandal na sa velvet couch at abala na sa panonood ng city lights sa labas ng floor-to-ceiling windows.Sa isang tingin pa lang, alam nang mamahalin ang lugar. Dim lights, gold accents, dark interiors, jazz remix na tumutugtog sa background. Ganitong mga lugar ‘yung mukhang normal lang hangga

Last Updated : 2026-09-03

Chapter Fourteen

TAHIMIK, madilim. Amoy mamahalin ang loob ng kotse ng isang Santiago Cortéz. Oh well, of course. What do you expect? Steady lang ang kamay ni Santi sa manibela, at may pa-flex ng forearms na para bang nagyayabang ‘yung muscles niya. Oo na, Sir. Kitang-kita ko ang pumuputok mong muscles! Pinilit kong kumalma. Emphasis on pinilit.“Ang tahimik mo, ah.”Kinakabahan akong tumawa. “M-medyo pagod lang siguro.”Tinapunan niya ako ng tingin. Hindi ‘yung pahapyaw na tingin. Matagal, girl. Mabagal. Masarap.“Siguro nga, napagod ka kanina. Mukhang enjoy na enjoy ka, eh. Tawa ka pa nga nang tawa. Masarap bang kausap ‘yung kasama mo kanina? Ano ba ang pangalan no’n? Marco? From finance?”Wait lang, bakit parang may pagseselos? Ngumiti lang ako kahit hanggang langit na ang kaba ko. “Ah, si Marco…ano lang, we were talking about…memes.”“Hm.” Bumalik na uli ang mga mata niya sa daan.”Hindi ko alam na nagba-blush ka pala sa mga memes.”Hoy, bakit gano’n? Napahigpit ang yakap ko sa shoulder bag ko. “H

Last Updated : 2026-09-05

Chapter Fifteen

TAHIMIK ang paligid paghinto ng bus sa tapat ng M&C Holdings. Pero hindi ‘yung katahimikang ipagpapasalamat mo. Tahimik na puno ng tension, ‘yung halos hindi ka makahinga, na parang sinasakal ako ng mga alaala ng boses ni Boss kagabi - “If I was not your boss…”P*tang*na. Hindi ako nakatulog. Hindi dahil sa sakit ng ulo dulot ng hangover pero dahil sa kaka-replay ng baritone voice ni Santi na nakakatunaw ng katinuan. Basta, paulit-ulit kong nire-replay ‘yung scene sa utak ko habang nagsisipilyo, habang nagbibihis, habang nasa biyahe, habang nagkukunwari na isa akong huwarang miyembro ng komunidad.Hindi naman sa nag-o-obsess ako, ha. Of course, not. Siguro kaunti lang. Pero girl, in my defense, kasi naman diba, hinatid niya ako sa bahay, nagselos pa siya nang slight kay Marco, at kung anu-ano pang kalandian ang sinabi niya bago kami naghiwalay.Oh diba? Sino ba naman ang hindi mag-o-overthink sa gano’ng klaseng treatment mula sa gano’ng klaseng lalaki? Kaya nang araw na ‘yon, sinubu

Last Updated : 2026-09-06

Chapter Sixteen

KUNG may isang bagay akong natutunan sa buhay, ito ‘yon: Kapag inimbitahan ka ng billionaire CEO boss mo na mag-dinner pagkatapos kang iwasan buong araw, hindi ka dapat mag-overthink.Unfortunately, isa akong professional overthinker. Kaya alas sais pa lang ng gabi, nasa banyo na ako ng opisina, nakatitig sa salamin habang kinakausap ang sarili ko: “Hindi ito date.” Tumangu-tango pa ako. “Work dinner lang ito. Professional. Kalma, Issa.”At nang mag-vibrate ang phone ko, nawala na ang kalma. Dahil nang buksan ko ang message, it was from Santi: I’m downstairs.Ito na. Pagdating ko sa lobby, nandoon na nga siya, nakasandal sa itim niyang mamahaling sasakyan. Nakasuot siya ng dark blue polo, naka-fold ang manggas, at mukhang kasalanan ng Diyos na gawin siyang ganoon ka-yummy! Nakakainis. Sobrang nakakainis! Nang makita niya ako, agad siyang tumayo nang maayos. At ako naman, parang teenager na kinikilig nang ngumiti siya.“Ready?”No, Sir! “Ready.”Binuksan niya ang pinto para sa akin,

Last Updated : 2026-09-08

Chapter Seventeen

MAHINA ang pagkakasara ni Santi ng pinto. Pero ang kaba sa puso ko? BLAGAG, girl. Parang may mga daga na naghahabulan sa loob levels of panic and arousal. Nauna akong lumakad, hawak pa rin nang mahigpit ang bag ko, na parang makakatulong ‘yon para hindi ako masyadong mag-panic. Huminga ako nang malalim, trying to act normal, trying to imagine what his lips would feel like pressed against-“Issa.”Isang salita, dalawang syllables. Pero parang sapat na ‘yon para tunawin ang katinuan ko. Nang lumingon ako ay nakita ko siyang nakasunod, na parang predator in a suit. Lord, bakit naman ganitong pagsubok ang ibinigay mo sa akin?Nang marating namin ang pinto ng apartment ko ay agad kong kinuha ang susi sa bag. Nakatayo lang si Santi sa likod ko, as in super lapit niya sa likod ko dahil ramdam ko ang init ng katawan niya, girl. Click. Tumunog na ang lock ng pinto pero hindi ko ‘yon binuksan. Basta nanatili lang akong nakatayo sa harap no’n, puno ng kaba ang dibdib. Girl, hindi ko alam ang i

Last Updated : 2026-09-09

Chapter Eighteen

9:04 AM. Late ako. Pero hindi iyon ang problema ko dahil ang totoong problema? Mukha akong hindi nakatulog - dahil hindi talaga ako nakatulog. Hindi dahil sa hangover sa kanonood ng K-drama kundi dahil muntik na kaming mag-kiss ni Daddy Santi kagabi at magdamag nagwala ang hormones ko dahil doon!Huminga ako nang malalim bago pumasok sa opisina. “Okay ka lang, Issa. You are composed, you are professional. At hindi ka magko-collapse sa oras na makita mo ang boss mong sinapian ang katorpehan.At pagpasok ko nga ay nandoon siya - nakaupo, kalmado, habang nagbabasa ng mga dokumento. Suot nito ang salamin sa mata na lalong nakaka-turn on dahil para itong nananadya para lang sabihin sa kanya, “Yes, Issa. I am that man. Ako ‘yung lalaking bumulong sa ‘yo ng ‘good night’ habang bumubulong ang legs mo ng ‘good Lord.”Grabe, napapigil ako ng hininga ng dalawang segundo. Naglakad ako papunta sa mesa ko na parang hindi ko inisip na papasukin si boss sa apartment ko at i-trap siya ro’n habang-buha

Last Updated : 2026-09-10

Chapter Nineteen

DING. Bumukas ang elevator at agad na bumungad sa akin ay ang lalaking hindi ko pa kayang harapin. Pauwi na dapat ako at kung wala lang akong naiwang importanteng dokumento sa mesa ko ay hindi dapat ako babalik at hindi ko dapat siya makakasabay pababa sa ground floor. Pero here we are.Matagal akong nakatingin lang sa kanya habang nakatingin lang siya sa akin at kung hindi pa nito hinawakan ang pinto ay tuluyan na akong mapagsasarhan no’n.“Get it,” seryoso niyang sabi. P’wede naman akong humindi. P’wede kong sabihin sa kanya na maghahagdan na lang ako. Pero hindi ko ginawa. Pumasok ako sa elevator na parang isang maamong tupa. Nang sumarado ang pinto ay halos mabingi ako sa katahimikan, liban na lamang sa lakas ng tibok ng puso ko. No buttons pressed, no movement. Isang mahabang nakabibinging katahimikan lang at nakakasakal na tensyon. Hindi siya tumitingin sa akin pero nang tumingin ako sa kanya ay eksakto itong lumingon sa akin. “Gusto mo ba talagang makita ng mga tao na kasama

Last Updated : 2026-09-12

Chapter Twenty

OKAY, okay. Sabi ko sa sarili ko, tama na. Tapos, na, ayoko na. At hindi ko hahayaan na masira ang buong buhay ko nang dahil lang sa iang elevator moment na ‘yon with my boss - na ipinanganak yata para lumandi sa mga intern at magsalita ng mga salitang nakakapanlambot ng tuhod. NO WAY!Kailangan kong magpaka-mature. Of course, I am mature. I am professional, I am cold - kasing lamig ng tirang Adobo na galing sa freezer. Tama. Dapat, this time, Ice Queen levels. Elsa who? Kaya ginawa ko ang dapat ginagawa ng isang strong, independent, dangerously- horny woman - in-initiate ko ang Ghost Protocol.Meetings? Aba, nagkunwari akong nasa ibang floor. Or nasa kabilang buhay, kung ano man ang p’wede. Coffee? Nag-decaf ako, girl. Para lang hindi ko siya makasalubong sa pantry. Emails? Cordial, robotic. Hanggang ‘noted, sir’, ‘will do, sir’ lang ang drama ko. Walang smiley, walang kahit na ano. Ultimo fashion sense ko nga, iniba ko rin kahit magmukha akong madre. Turtlenecks in Manila heat? Yes.

Last Updated : 2026-09-19

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP