All Chapters of เทพธิดาสวาท: Chapter 41 - Chapter 50

96 Chapters

บทที่ 4 ขจัดพิษ

บทที่ 4 ขจัดพิษ  ณ อุทยานหลวงสายลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดเอื่อยเอื่อย พาเสียงใบไม้ไหวแผ่วเบา ภายใต้ร่มเงาของต้นหลิวใหญ่กลางอุทยานหลวง แสงแดดที่ลอดผ่านช่องใบไม้ทาบเงาอ่อนๆ บนผืนหญ้าหลินหลิน เดินเคียงกับฮ่องเต้หลงเทียนอี้ พระองค์ทรงสวมฉลองพระองค์ลำลองสีคราม ดูสงบเย็นดั่งผืนน้ำยามเช้า ส่วนหลินหลินอยู่ในชุดผ้าแพรบางสีงาช้าง ผมเผ้ารวบหลวม ใบหน้างดงามดั่งภาพวาดแต่มีรอยจางๆ แห่งความเหนื่อยล้าแฝงอยู่ นับวันพิษกำหนัดมีแต่จะยิ่งกำเริบ แม้ใบหน้างดงามจะฉาบด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน แต่ในอกกลับรู้สึกเหมือนมีไฟลุกโชนเผาอยู่ภายในร้อน… แผ่ว… กระสัน… ใคร่อยาก...พิษกำลังไหลเวียนอีกครั้งแม้ว่าหลงเทียนอี้จะบำเรอกามเธอวันละหลายรอบก็พอช่วยได้บ้าง แต่ร่างกายของเธอก็ยังมิได้ฟื้นเต็มที่ พิษกำหนัดซ่อนเร้นในเส้นชีพจรยังซ่อนตัวอย่างดื้อดึงเธอกำมือแน่น ชีพจรเต้นแรงเกินควบคุม ปลายนิ้วเย็นเฉียบทั้งที่เหงื่อผุดเต็มหน้าผาก เธอรีบสูดหายใจ
last updateLast Updated : 2026-10-07
Read more

บทที่ 5 ขย่มเทพธิดา 1

บทที่ 5 ขย่มเทพธิดา  ยามค่ำมาเยือนอีกครา แสงจันทร์ลอดผ่านพุ่มไม้ใบหลิว เงาจันทร์สะท้อนผิวน้ำในสระบัวด้านหน้าตำหนักเงียบสงบ เหล่านางกำนัลและขันทีแต่งกายเรียบร้อยยืนรออยู่ตรงบันไดไม้ ฉายแสงโคมไฟอบอุ่นตามทางเดินหลินหลินก้าวช้าๆ ข้างกายหลงเทียนอี้ เธอพยายามกลั้นลมหายใจไม่ให้สะท้อนถึงอาการร้อนรุ่มในกาย“เรื่องถ่ายพลังหยาง หม่อมฉัน...ยังสามารถทนได้อีกสักหน่อยเพคะ...ไม่จำเป็นต้องรบกวนท่านแม่ทัพ”“อย่าดื้อเลย” หลงเทียนอี้เหลือบมอง พระเนตรเรียบนิ่งแต่แฝงแววกังวล “ร่างกายเจ้าต้องมาก่อน หากพิษซึมลึกยิ่งกว่าเดิม ข้าจะปล่อยให้เกิดขึ้นได้อย่างไร”“ไม่เพคะ หม่อมฉันยังทนไหว เราทำพิธีบำเรอกันให้มากขึ้นดีมั้ยเพคะ พิษก็น่าจะค่อยๆ หายไปเอง” เสียงของหลินหลินสั่น แต่แน่วแน่“หลินหลิน แล้วหากข้าไปรบ ไม่ได้อยู่ช่วยเหลือเจ้าเล่า จะทำอย่างไร”“ม...หม่อมฉันจะขอตามพระองค์ไปด้วยเพ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

บทที่ 5 ขย่มเทพธิดา 2

“หลับตา ปล่อยใจให้ว่าง แล้วผ่อนลมหายใจไปพร้อมข้า…”หลินหลินทำตามโดยอัตโนมัติ แม้หัวใจจะเต้นระส่ำ ลมหายใจของทั้งสองประสานกันช้าๆ แรงร้อนเริ่มแผ่ซ่านจากข้อมือเข้าสู่ปลายแขน แล้วลามไปถึงอกในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ“พิษนี้หลบซ่อนลึก จำต้องส่งพลังให้ไหลเวียนทั่วร่าง” เสียงของชายร่างกำยำแผ่วเบาใกล้ข้างหู “นอนลงเสียสิ… ข้าจะเร่งให้เร็วที่สุด”หลินหลินลังเลเพียงครู่ ก่อนจะเอียงกายเอนนอนบนเบาะตรงหน้าตามคำของเขา ท่านแม่ทัพเพลิงพสุธาเคลื่อนกายมาใกล้ขึ้น ใบหน้าคมคายโน้มลงข้างแก้มเธอ เสียงกระซิบคล้ายกลั่นกลืนความยั่วเย้า“เลียลึงค์ของข้าสิ” ร่างกำยำยื่นท่อนเอ็นมาให้เลีย มันทั้งใหญ่ทั้งยาว ขนาดของมันช่างน่าทึ่งและชวนให้หวิวหวั่น หลินหลินอึกอัก ไม่ยอมทำตาม“ท่านเสวียนอวี้ ทำเช่นนี้มากเกินไปแล้ว”“อย่าเพิ่งเข้าใจผิด นี่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ เป็นการเปิดเส้นปราณหยางให้แผ่พุ่ง ถึงจะสามารถต้านทานไอหยินของพิษกำหนัดได้”ร่างบางเม้มริมฝีปาก ก่อนจะจำยอม หลับตาแล้วอ้าปาก ให
last updateLast Updated : 2026-10-09
Read more

บทที่ 5 ขย่มเทพธิดา 3

“พิษเริ่มรวมตัวที่กลางอก...ข้าจำต้องช่วยเปิดลมปราณบริเวณนี้”“ไม่…ไม่ต้อง...”นางประท้วงอย่างอับอาย แต่ยังไม่ทันได้ขยับ มือแกร่งก็เคลื่อนไปยังกลางทรวงเบาๆ ผ่านผืนผ้าบางเบาที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่ออุ่น แรงสั่นสะท้านแล่นพล่านไปทั่วกายหลินหลินทันที“เจ้าดูกระสันเสียวนัก… ใคร่อยากให้ข้าสอดใส่ ค เข้าไปกระแทกแล้วสินะ” เสียงทุ้มเอ่ยเย้าหยอก พลางไล้นิ้วลงตามแนวชีพจร เมื่อพลังหยางแผ่ลามถึงจุดลึกที่สุดในกาย หลินหลินก็รู้สึกเหมือนร่างจะถูกแผดเผา นางหอบหายใจถี่ เรือนกายสั่นระริก ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึงเมื่อสัมผัสลึกซึ้งถาโถมเข้ามา“ท่านเสวียนอวี้…” เสียงเธอพร่าเบา ไม่รู้ว่ากำลังวิงวอนให้หยุด...หรือให้มากกว่านี้จะเลือกทางไหนดี ภายในตำหนักเทพธิดาเงียบสงบ แสงตะเกียงริบหรี่ฉายไล้ไปตามผิวกายเปียกชื้นของหญิงสาวที่นอนเปลือยเปล่า แหกกลีบอ้าให้แม่ทัพผู้ร้อนแรง เสียงหอบหายใจของหลินหลินขาดห้วงในลำคอ มือเรียวขยุ้มผ้าห่มแน่น สายตาเบิกกว้างด้วยความหวั่นไหว&l
last updateLast Updated : 2026-10-10
Read more

บทที่ 6 ข้ออ้าง

เวลาเนิ่นนานไปเท่าใดไม่มีใครรู้… จนกระทั่งเสียงบานประตูเปิดออกอย่างแผ่วเบาเสวียนอวี้ยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่เปี่ยมอำนาจ เสื้อคลุมสวมไม่เรียบร้อยนัก เส้นผมหลุดลุ่ยลงบนบ่า แต่กลับดูสง่างาม และร้อนแรงเป็นเท่าตัวหลงเทียนอี้ลุกขึ้นทันทีจากบันไดหน้าตำหนัก สีพระพักตร์แฝงความร้อนรน “เป็นอย่างไรบ้าง?”เสวียนอวี้ประสานมือแล้วโค้ง “ชีพจรของนางปั่นป่วนยิ่งนัก ไอหยินที่แฝงในชีพจรรุนแรงกว่าที่คิด กระหม่อมต้องต่อสู้อยู่พักใหญ่ กระหม่อมสามารถขจัดพิษไปได้หนึ่งในสามส่วน แม้เทพธิดาจะอ่อนแรง แต่ชีพจรเริ่มกลับคืนสู่ปกติแล้ว ขอเพียงถ่ายปราณหยางขจัดพิษอย่างต่อเนื่องสักสามวัน พิษกำหนัดขององค์ชายลู่หวังเฉียนก็จะไม่สามารถทำร้ายเทพธิดาได้อีกต่อไป”“ดีมาก…ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก แม่ทัพเสวียนอวี้มีบุญคุณต่อพวกเรา” หลงเทียนอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ ดวงเนตรทอดมองผ่านไหล่เขาเข้าไปด้านใน“ขอพระองค์ได้โปรดอย่าเพิ่งเสพกำหนัดในเวลานี้” เสวียนอวี้เอ่ยเตือนเสียงเบา “พิษกำลังแปรสภาพ หากถูกรบ
last updateLast Updated : 2026-10-11
Read more

บทที่ 7 ไฟรัก 1

วันรุ่งขึ้น กลองศึกดังสะท้านแผ่นดิน องค์ชายลู่หวังเฉียนแห่งแคว้นลู่ ผู้ได้รับฉายาว่า “องค์ชายอสรพิษ” ออกคำสั่งระดมพลทหารทั้งแผ่นดินอย่างบ้าคลั่ง กองทัพใหญ่เคลื่อนตัวจากชายแดนสู่ใจกลางแคว้นต้าหยางด้วยเพลิงสงครามเขามิใช่เพียงต้องการชัยชนะ แต่ปรารถนา…เทพธิดา เพียงหนึ่งเดียว เปลวไฟในกระถางทองแดงโชนแรง ปลายหอก ปลายดาบสะท้อนเงาเปล่งประกายใต้แสงจันทร์ เสียงม้ากระทืบพื้นดังก้องปะปนกับเสียงทหารซ้อมรบในยามวิกาล บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดภายในโถงบัญชาการ หลงเทียนอี้ยืนอยู่หน้าโต๊ะแผนที่ นิ้วเรียวยาวลากผ่านเส้นทางศึก ดวงตาคมดุดันขุ่นมัวด้วยแรงโทสะ“ลู่หวังเฉียน... บังอาจนัก กล้าเรียกร้องให้ข้าคืนตัวเทพธิดา เทพธิดาเป็นของต้าหยางเราเท่านั้น ข้าจะย่ำเมืองของมันให้ราบ!” เสียงตรัสดุดันดังสะท้อน ทหารคนสนิทยืนก้มหน้าสะท้าน แต่ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยสิ่งใด ขณะนั้นเองหลินหลิน เดินเข้ามาช้าๆ แววตาอ่อนโยน เธอแตะไหล่พระองค์เบาๆ“ฝ่าบาท... พอเถอะเพคะ อย่าปล่อยให้ความโกรธทำลายท่านเลย&helli
last updateLast Updated : 2026-10-12
Read more

บทที่ 7 ไฟรัก 2

ตอนนี้ข้าอยู่ตรงนี้ ข้าสอดใส่เจ้าได้โดยไม่ต้องขออนุญาต และเคยทำให้ร่างเจ้าอ่อนระทวยจนลืมแม้แต่ชื่อของตัวเอง…”เธอสั่นสะท้าน“ท่านเสวียนอวี้…” แขนแกร่งโอบเอวเธอแน่น ดึงเข้าสู่อ้อมอกแนบแน่น ดวงตาคมวาวเจือความคลั่งไคล้ “เจ้าเคยเรียกชื่อข้าอย่างแผ่วเบา…ในยามที่เราผสานพลังจนหอบหายใจ ข้าจำได้ทุกเสียง…ทุกสัมผัส…แม้กระทั่งเสียงครางที่เจ้าพยายามกลั้นไว้”“หยุด...!”เธอผลักอกเขาเบาๆ ด้วยแรงที่ไร้ผล ฝ่ามือนั้นแข็งราวหินผา เขายอมถอยครึ่งก้าว แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งอุกอาจ“ข้าจะรอ...รอวันที่เจ้าสำนึกได้ ว่าหลงเทียนอี้มีแค่บัลลังก์ แต่ข้าพร้อมขย่มเจ้าทั้งตัว”ก่อนจากไป เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ “อย่าลืมล่ะ เรามีนัดถ่ายปราณเสียวกระสันกัน”แล้วแม่ทัพผู้หยิ่งผยองก็หันหลังจากไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายอันตรายที่ยังอบอวลไม่จาง แสงจันทร์ร่วงโรยทอดเงาบางเบาบนพื้นไม้ หญิงสาวนั่งเงียบงัน กลิ่นสมุนไพรขมปร่าอบอวลทั่วห
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่ 7 ไฟรัก 3

เสวียนอวี้เองก็รู้หน้าที่ แหย่หัวบากบานเกลี่ยน้ำหวานแฉะอาบลำให้แทงง่ายๆ สะกิดหัวลึงค์ไปมาตรงเม็ดเสียว“อ๊ะ.. อ๊า.. ซี้ดดด อูยย เอา ค ใส่เข้ามาเร็วๆสิ”“ยินดีรับคำสั่ง หึๆ” แท่งหยกท่อนมหึมาค่อยๆดันผ่านกลีบร่องตอดแน่นเข้ามา ความอวบใหญ่ของมันแน่นรูหอย เขาจึงต้องกระเด้าเอวทีละนิดถึงได้แทรกลึงค์เข้าไปจนมิดด้ามได้สำเร็จสวบบบ!!“อ๊ะ อ๊าๆๆๆๆๆ”ชายฉกรรจ์เรียกร้องมากขึ้นจนเธอกระถดตัวหนีสัมผัสซาบซ่านรุนแรงนั้น เดือดร้อนให้เขาต้องยึดเรียวขางามไว้ให้แบะกว้างแล้วทับ บดเนิบๆ จนกลีบบานอ้า“อร๊างๆ ค ใหญ่จังเลย” เสียงครวญครางพุ่งขึ้นถึงขีดสุดเมื่อเขาตอกองคชาติผ่านเข้าออกรูเสียวแฉะเยิ้ม ตอนแรกก็เย่อถี่ยิบสลับมาขยับเนิบช้าแต่ร้อนระอุ โยกไหวด้วยพละกำลังมหาศาล เขาขยับสะโพกถอยแล้วพุ่งเข้าหาซ้ำอีก กระแทกเต็มแรงจนเต้าอวบอึ๋มส่ายไหวปัดแผงอกกำยำ ส่งเสียงคำรามอย่างพึงพอใจตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ“โอ้วว.. ปี้หอยเทพธิดาอร่อยจริงๆ ยิ่งปี้ยิ่งแน่น อู้วว ซี้ดด หอยตอด”หลินหลินครางกระเส่าพลางร้องไห้
last updateLast Updated : 2026-10-14
Read more

บทที่ 8 ไฟใต้ผิวเนื้อ 1

หลงเทียนอี้เข้ามาดูแลเธอทันทีที่แม่ทัพเสวียนอวี้ถ่ายปราณเสร็จสิ้น หลงเทียนอี้นั่งลงข้างเตียง มืออุ่นวางลงบนหน้าผากเธออย่างแผ่วเบา  มิได้ระแคะระคายเลยแม้แต้น้อยว่าเกิดอะไรขึ้น“หลินหลิน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง รู้สึกดีขึ้นหรือไม่”“พ...เพคะ” หลินหลินนอนซมอยู่บนเตียงเรือนผมดำยาวสยายเต็มหมอน ผิวแก้มยังแดงเรื่อ ริมฝีปากนุ่มสั่นไหวราวกับเพิ่งผ่านพายุร้อน เธอลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า แม้ร่างกายจะอ่อนแรง แต่พิษกลับทุเลาลงชัดเจน“ร...รู้สึกดีขึ้นมากเลยเพคะ” เธอหอบหายใจบางเบา ฝ่ามือชื้นเหงื่อกำผ้าห่มแน่น แล้วหันมองบานหน้าต่างที่เปิดรับลมอ่อน“เจ้าตัวร้อนน้อยลงแล้ว… สีหน้าก็ดีขึ้น… นั่นหมายความว่าการรักษาได้ผล” พระองค์มองนางด้วยดวงตานุ่มลึก ริมฝีปากโค้งยิ้มอ่อนโยน “หลินหลิน… อดทนอีกหน่อยเถิดนะ ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังทรมาน… แต่หากไม่รักษาให้สิ้นพิษ ข้าก็ไม่อาจวางใจ…”“เพคะ” หลินหลินเม้มปากแน่น ดวงตาพร่าเลือนด้วยหยาดน้ำใส หลงเทียนอี้โอบร่างบอบบ
last updateLast Updated : 2026-10-15
Read more

บทที่ 8 ไฟใต้ผิวเนื้อ 2

“เอาล่ะ ดูดลึงค์ข้าสิ”สิ่งนั้นผงาดโลดออกมาหลังจากเธอปลดกระดุมกางเกงของเขาออก องคชาติชูชันตั้งตระหง่าน ร้อนระอุพร้อมผสมพันธุ์ ขนาดของมันไม่ว่าเห็นครั้งใดก็ยังน่าทึ่ง หลินหลินหอบหายใจแรง ก่อนจะลูบลึงค์แข็งเครียดตรงหน้า มันระอุอุ่น ใหญ่โตและทำให้เธอถอนหายใจอย่างเป็นสุข“เอาเลย เลียมันสิ แล้วดูดน้ำกามของข้า”“แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะ” เธอโน้มริมฝีปากเข้าหาอย่างโหยหิว จับต้นขาหนั่นแน่นไว้ให้มั่นแล้วแตะสัมผัสหัวบากบานใหญ่ยักษ์ด้วยลิ้นช้าๆแผล่บ... แผล่บ...เธอเลียส่วนหัวลึงค์สั่นหงึกๆ นั่น แล้วลากลิ้นลงมาตามแท่งลำแสนอวบอ้วน ตวัดลิ้นเลียอัณฑะ“อะ อู้ววว นี่แหละๆ” แม่ทัพแคว้นฉินผงะหงายศีรษะด้วยความเสียวซ่านทันทีและครางเสียงหนักๆ ออกมาอย่างไม่ปิดบัง ลิ้นของเธอป่ายปัด สำรวจครบถ้วนทุกอณูและลิ้มรสชาติของลำหอกอวบอ้วน ไล่จากบนลงล่างและล่างขึ้นบนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และรู้ว่าเขาชอบให้ขยี้ปลายลิ้นตรงจุดไหน“ซี้ดดด อูวว... ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้... นางคณิกาที่ข้าฟาดมากี่คนๆ ก็เก่งสู้เจ้าไม่ได้เลย
last updateLast Updated : 2026-10-16
Read more
PREV
1
...
34567
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status