All Chapters of โลกสัตว์วิเศษกับระบบพิชิตใจ: Chapter 41 - Chapter 50

ถิงถิงมุ่งหน้าไปทางพื้นที่ซึ่งเหมียวเหมี่ยวบอกว่ามีต้นข้าวสาลีอยู่ โดยระหว่างทางเธอก็สำรวจพืชกินได้ไปด้วย“นั่นพริกนี่นา! ใช่แน่แล้วดีจริงๆ การปรุงรสชาติอาหารจะขาดพริกไปได้ยังไงกัน ต่อไปเธอจะทำน้ำมันพริกของดีประจำบ้านเก็บเอาไว้ด้วย” ถิงถิงเอ่ยด้วยความยินดี“เธอพูดอะไรของเธอน่ะถิงถิง” มู่เฉินฟังถิงถิงพูดแล้วไม่เข้าใจ“ช่างฉันเถอะ เอาเป็นว่าตอนนี้เราไปเก็บพริกนั่นก่อนดีกว่า”“พริกงั้นเหรอ?”“ใช่..นั่นไง ผลเรียวยาวสีแดงตรงหน้าเรียกว่าพริกมีรสเผ็ดร้อนช่วยเพิ่มรสชาติและความอยากอาหาร”“จริงเหรอ? ว่าแต่เธอรู้ได้ยังไงล่ะ?” “ฉันรู้สึกว่าเธอไม่ธรรมดาเลยสักนิด นอกจากจะไม่โง่เหมือนที่ชาวเผ่าจิ้งจอกว่ากันแล้วกลับรู้จักของกินมากมายทีเดียว” มู่เฉินเอ่ยด้วยความสงสัย ถิงถิงชะงักไปครู่หนึ่ง[ถิงถิงเธอสามารถอ้างชื่อเทพสัตว์ได้ ท่านอนุมัติแล้ว] เหมียวเหมี่ยวกล่าว‘เธอหมายความว่าไงเหรอเหมียวเหมี่ยวที่เทพสัตว์ให้อ้างชื่อท่านได้นะ&rsq

หลิวหยางที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่สังเกตเห็นภาพที่ถิงถิงวาดก็มองดูด้วยความสนใจ เช่นเดียวกับหลี่เจี๋ยซึ่งกำลังมองมันอยู่เช่นกัน“ใครวาดน่ะ? เธอเหรอ?” หลิวหยางถาม“ใช่”“ไม่ยักรู้ว่าเธอวาดภาพเป็นด้วย” หลิวหยางเอ่ยพร้อมมองถิงถิงด้วยสายตาดูถูก“ก็เห็นอยู่ตรงหน้านี่ไงล่ะ” ถิงถิงได้ฟังแล้วอดหันไปมองมู่เฉินที่พูดเหมือนกันก่อนหน้านี้ไม่ได้ เพียงแต่นัยน์ตาเงือกหนุ่มไม่มีแววดูถูกเช่นหลิวหยาง มู่เฉินยิ้มมุมปากประมาณว่า‘เห็นไหมล่ะคนอื่นก็สงสัยเหมือนฉันนั่นแหละ’“เธอต้องการของตามภาพนี้เหรอ?” หลี่เจี๋ยไม่สงสัยเรื่องใครวาดภาพ เพราะเขาเห็นถิงถิงวาดมันบนพื้นได้พักใหญ่แล้ว“ใช่”“ต้องการไปทำอะไร”“เอามาบดเมล็ดข้าวสาลี” ถิงถิงพูดพร้อมชี้ไปทางเมล็ดข้าวสาลีกองโตที่มู่เฉินจัดการให้เธอก่อนหน้านี้ด้วยความเฉลียวฉลาดเป็นอัจฉริยะด้านการสร้างสิ่งของต่างๆ หลี่เจี๋ยจึงพอนึกภาพออก อีกอย่างถิงถิงวาดเครื่องโม่แป้งได้ละเอียดชัดเ

นอกจากเตาถ่านแล้วถิงถิงยังวาดรูปเตาอบทำด้วยวัสดุธรรมชาติอย่างดินเหนียว ทราย หญ้าแห้งและหิน นำมาก่อขึ้นรูปเป็นทรงโดมยกสูงเจาะเป็นโพรงด้านบนทำปล่องปล่อยควันไฟเอาไว้ด้วย ส่วนด้านล่างเว้นที่ว่างเอาไว้จุดฟืนก่อไฟ เวลาจะอบขนมก็จัดใส่จานไม้หรือชามหินวางลงบนใบพายไม้เนื้อแข็งยื่นเข้าไป‘ถิงถิงคิดเอาไว้แล้วว่าใบพายไม้จะต้องมีด้ามยาวๆเอาไว้จับยื่นส่งวัตถุดิบที่จะอบเข้าไปภายในจะได้ไม่ร้อนมือถิงถิงวาดลักษณะเตาอบและอธิบายให้หลี่เจี๋ยฟังอย่างละเอียด เขามองด้วยความสนใจกึ่งทึ่งเล็กน้อย[หลี่เจี๋ยค่าความชอบ +5% เป็น -25% พยายามเข้านะถิงถิง]‘ช่างเป็นมนุษย์สัตว์ที่ขี้งกจริงๆ ค่าความชอบขึ้นน้อยเหลือเกิน’ ถิงถิงอดบ่นไม่ได้หลังมู่เฉินกับหลิวหยางนำวัสดุทำเครื่องโม่แป้งมาให้ หลี่เจี๋ยใช้พลังพิเศษเพียงไม่นานก็สร้างสำเร็จ“ว้าวใช้ได้เลยนะเนี่ย เดี๋ยวล้างสะอาดแล้วทำให้แห้งสนิทก็ลงมือโม่แป้งกันเถอะ” ถิงถิงเอ่ยอย่างพอใจ เครื่องโม่แป้งถูกวางลงบนแท่นหินเรียบๆที่หลี่เจี๋ยทำเป็นฐานให้โดยเฉพาะ สูงพอเหมาะที่จะยืนห

หลิวหยางมองตามแผ่นหลังถิงถิงไปด้วยสีหน้าซีดสลด หูลู่หางตกรู้สึกผิดเต็มๆ“หลิวหยาง..นายเป็นจิ้งจอกหิมะพลังวิญญาณระดับสี่ ทั้งยังมีพลังแกร่งกล้าถึงขั้นสะกดจิตล่อลวงใจผู้คนได้”“ความจริงนายน่าจะเป็นคนแรกซึ่งสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณที่เปลี่ยนแปลงไปของเพศเมียนั่นนะ” หลี่เจี๋ยกล่าว“นายหมายความว่าไง?”“นายรู้ดีอยู่แก่ใจว่าตัวเมียนั่นไม่เหมือนเดิมแล้ว” หลี่เจี๋ยพูดจบก็ก้มหน้าก้มตาเก็บถ้วยชามไปล้าง ไม่สนใจหลิวหยางอีก‘ใช่ เพราะเขารับรู้ได้จึงทำตัวแย่ๆกับตัวเมียนั่น และเธอก็รับรู้มาโดยตลอดว่าเขาตั้งใจทำมันหลังจากที่เธอเปลี่ยนแปลงไปแล้ว’‘เขาเป็นจิ้งจอกเลวจริงๆนั่นแหละ แต่นั่นไม่เพราะเยว่ถิงถิงก่อนหน้านี้ร้ายกาจกับเขาถึงเพียงนั้นหรอกหรือ’ หลิวหยางหน้าเศร้าหูตกหางลู่ เดินไปช่วยหลี่เจี๋ยทำงานทั้งที่ยังคงเหม่อลอย-----------------------[ถิงถิงอย่าเศร้าไปเลยนะ เป็นเพราะหลิวหยางถูกเจ้าของร่างเดิมทำร้ายมาหนักถึงได้แสดงท่าทีกับเธอแบบนั้น] เหมียวเหมี่ยวเอ่ยปลอบใจถิงถ

[ติ๊งต่อง! มู่เฉินเพิ่มค่าความชอบ +20% เป็น 50% ได้คะแนนเพิ่ม 2000 คะแนนจากค่าความชอบที่เพิ่มมา และอีก 5000 คะแนนจากค่าความชอบที่ถึง 50% จากค่าพื้นฐาน 100% คะแนนรวม 19510 คะแนน]เหมียวเหมี่ยวรายงานคะแนนที่ได้จากค่าความชอบของมู่เฉินจนทำให้ถิงถิงถึงกับตกตะลึงอ้าปากค้างไปเลย‘ทำไมได้เยอะขนาดนี้ล่ะ’ ถิงถิงถามเหมียวเหมี่ยวอย่างไม่อยากจะเชื่อ[ฉันบอกเธอแล้วไงล่ะว่าถ้าค่าความชอบเป็นบวกคะแนนจะมากกว่าตอนที่ติดลบเยอะเลย แล้วนี่ค่าความชอบของมู่เฉินมาถึง 50% ของค่าพื้นฐาน 100% จึงได้คะแนนพิเศษอีก 5000 ยังไงล่ะ]‘ดีจริง เห็นทีต้องขอบคุณมู่เฉินด้วยการทำของอร่อยให้เขากินเยอะๆแล้วล่ะ’ ถิงถิงเอ่ยกับเหมียวเหมี่ยวอย่างมีความสุข“ถิงถิงขอบใจนะ เธอไม่ต้องห่วงเรื่องฉันกับซูเหยาเดี๋ยวฉันจัดการทุกอย่างเอง แค่รออยู่เฉยๆก็พอ ตอนนี้เธอคงเมื่อยแล้วไปนั่งที่เตียงฉันก่อนก็ได้ เตียงเปลือกไข่มุกสบายและนุ่มมากเลยล่ะ”มู่เฉินหันมาเอ่ยกับถิงถิงด้วยน้ำเสียงและสีหน้าอ่อนโยนยิ่งนัก จนซูเหยาเห็นแล้วกำหมัดแน่นด้วยความไม่พอใจ“ซูเหยา