All Chapters of โลกสัตว์วิเศษกับระบบพิชิตใจ: Chapter 51 - Chapter 60

ถิงถิงหยิบอาหารที่แบ่งให้พ่อของเธอซึ่งวางอุ่นเอาไว้บริเวณขอบเตาอบ ที่แม้นไฟดับลงไปแล้วแต่ยังมีไอความร้อนหลงเหลืออยู่จากนั้นจึงเรียกหลี่เจี๋ยให้เดินออกไปด้วยกัน ไม่หันมาสนใจท่าทีหงุดหงิดงุ่นง่านดูเหมือนไม่พอใจอะไรของหลิวหยาง“มู่เฉินนายรู้ไหมว่าตัวเมียนั่นกับหลี่เจี๋ยไปหาหัวหน้าหมู่บ้านทำไม” หลิวหยางหันไปถามมู่เฉินซึ่งกำลังจัดเก็บจานชามที่ล้างเสร็จแล้ว“ไม่รู้สิ”“อะไรกันช่วงบ่ายนายออกไปกับเมียร้ายตั้งนาน ตัวเมียนั่นไม่บอกอะไรนายเลยงั้นเหรอ”“ฉันไม่รู้จริงๆ ถ้าถิงถิงต้องการให้รู้เธอจะเป็นฝ่ายพูดออกมาเอง”“อีกอย่างนายเลิกเรียกเธอว่าเมียร้ายได้แล้ว ฉันกับนายเรามีพลังวิญญาณสายเดียวกันสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณของเธอ นายน่าจะรู้นะว่าถิงถิงตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว”“เลิกทำตัวงี่เง่าไร้สาระเหมือนลูกมนุษย์สัตว์ที่ยังไม่โตเสียที ไม่งั้นต่อไปนายอาจต้องเสียใจ” มู่เฉินเตือนหลิวหยางจากใจจริง‘มู่เฉินพูดคล้ายกับหลี่เจี๋ยไม่มีผิด สองคนนี้คงยอมรับเพศเมียนั่นแล้วสินะ ชิทำม

เมิ่งสือกับหมอผีกู่ทั้งประหลาดใจและชื่นชมในความคิดอ่านของถิงถิงเพื่ออนาคตของชาวเผ่าจิ้งจอก ซึ่งเป็นเรื่องที่มีประโยชน์มากทีเดียว“พ่อเห็นด้วยกับลูกทุกอย่างแล้วจะจัดมนุษย์สัตว์ให้ช่วยงานลูกเต็มที่ ถิงถิงลูกต้องการอะไรมาสนับสนุนความคิดนี้สามารถบอกพ่อได้เลยนะ”“ขอบคุณค่ะพ่อ ตอนนี้หนูจะเริ่มจากกลุ่มที่มาด้วยความสมัครใจที่จะเรียนรู้วัตถุดิบและการปรุงอาหารใหม่ๆก่อน”“เรื่องนี้มีป้าหวังรวบรวมคนมาให้แล้ว หนูจะเข้าป่าพาพวกเขาไปหาวัตถุดิบกินได้ในวันพรุ่งนี้”“จากนั้นก็จะคอยชี้แนะเรื่องการปลูกผักเลี้ยงสัตว์ ทำให้พวกเขาดูว่ามันดียังไง”“หนูเชื่อว่าต้องมีคนเห็นด้วยจำนวนมากแน่ เพศเมียในเผ่าเคยชินกับการปล่อยให้ตัวผู้ออกล่าสัตว์และดูแลปรนนิบัติ พวกเธอคิดเพียงตัวเองมีหน้าที่ออกลูกขยายเผ่าพันธุ์”“แต่หนูอยากให้พวกเขาตระหนักว่าเพศเมียก็มีคุณค่าในตัวเอง สามารถร่วมกันทำสิ่งยิ่งใหญ่ได้ เริ่มจากสิ่งเล็กๆที่หนูกำลังทำก่อนอย่างเก็บผักทำอาหารนี่แหละค่ะ”“ถิงถิงของพ่อช่างดีมากนัก&rdqu

หลังหลี่เจี๋ยสาบานต่อเทพสัตว์ว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องพลังความสามารถอันไร้ขีดจำกัดของถิงถิง เมิ่งสือกับหมอผีกู่จึงวางใจลงได้ แต่ก็ยังคงระมัดระวังคำพูดอยู่ดีเพราะแม้นแต่ถิงถิงก็ยังไม่ถึงเวลาที่จะรู้ความสำคัญและล้ำค่าของตัวเอง หากเธอกลายเป็นจิ้งจอกแดงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่เหลือเพียงตัวเดียวในโลกสัตว์วิเศษจริงๆ‘แม้นจิ้งจอกแดงเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะมีคุณค่ามากต่อเผ่าพันธุ์ แต่ใจเขาภาวนาให้บุตรสาวไม่เป็นเช่นภรรยาจะดีที่สุด เขาจึงไม่เคยเสียใจที่ถิงถิงเกิดมาในร่างจิ้งจอกหางกุดไร้พลังความสามารถ’สายตาอ่อนล้าของเมิ่งสือย้อนคิดถึงเรื่องราวในอดีต ยามเขาโอบอุ้มร่างไร้วิญญาณของภรรยาเอาไว้ในอ้อมกอด ทำให้เขาเจ็บปวดเศร้าเสียใจมาจนถึงวันนี้ตอนนี้เขาเหลือบุตรสาวล้ำค่าเพียงคนเดียวแล้ว แม้นเธอพิการไร้ความสามารถก็ไม่เป็น แต่ยามนี้ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนไปตามคำทำนายของภรรยา ชะตาไม่อาจฝืนเขาคงต้องเตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้า“ถิงถิง ลูกกับหลี่เจี๋ยมาหาพ่อที่ถ้ำนอกจากความคิดเรื่องแหล่งอาหารและพลังวิญญาณของลูกแล้ว ยังมีเรื่องอื่นอีกหรือเปล่า”เมิ่

[ยินดีด้วยถิงถิง เธอเลื่อนระดับพลังวิญญาณมาเป็นระดับสองแล้ว ทั้งยังมีพลังพิเศษเพิ่มขึ้นมาเป็นพลังชำระล้างอีกด้วย]เหมียวเหมี่ยวที่คราวแรกไม่อยากรบกวนการรักษาของถิงถิง แต่กลั้นความดีใจเอาไว้ไม่อยู่จึงแจ้งให้เธอรู้พลังความสามารถที่อัปเกรดขึ้นขณะทำการเยียวยารักษาหลี่เจี๋ย‘พลังชำระล้างคืออะไรกัน’ ถิงถิงงุนงงสงสัย[การชำระล้างคือการสลายพลังงานชั่วร้าย จิตวิญญาณไม่บริสุทธิ์ทำให้มันจางหายไป][เปรียบกับเครื่องฟอกอากาศในโลกก่อนของเธอก็ได้ เพียงแต่เธอใช้พลังวิญญาณเป็นตัวขับเคลื่อนสลายสิ่งสกปรกเหล่านั้นออกไปจนไม่เหลือแม้นแต่เศษซากฝุ่นผง]‘อืม ฉันพอจะนึกภาพออกแล้ว’‘ว่าแต่ทำไมบาดแผลของหลี่เจี๋ยถึงมีจิตวิญญาณและพลังงานชั่วร้ายแฝงอยู่ล่ะ ไม่ใช่บาดแผลนี่ถูกเจ้าของร่างเดิมกรีดหรอกหรือ’[ความจริงเจ้าของร่างเดิมถูกจิตวิญญาณชั่วร้ายครอบงำมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาแล้วล่ะ][ตอนนั้นมารดาศักดิ์สิทธิ์ออกไปทำหน้าที่ชำระล้างคริสตัลวิญญาณสีดำที่ใจกลางป่าอาถรรพ์ ทำให้ถูกพลังคำสาปโบราณชั่วร้ายโจมตีส่งผลต่อบุตรในครร

ถิงถิงนอนหลับสนิทอย่างสบายใจและผ่อนคลาย เธอรู้สึกเหมือนร่างกายได้รับพลังงานบางอย่างเติมเต็มเข้ามาทำให้สดชื่นแจ่มใสขึ้นมาก“อืมเช้าแล้วสินะ ออกไปเก็บวัตถุดิบเพิ่มพร้อมทำมื้อเช้าดีกว่า” ถิงถิงลืมตามองผนังถ้ำและเอ่ยกับตัวเอง“ไง ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทักทายของบุรุษดังขึ้นภายในถ้ำ“เฮ้ยย ใครน่ะ?” ถิงถิงตกใจรีบมองหาที่มาของเสียงทันที เช้าที่อากาศแจ่มใสแต่ภายในถ้ำยังไม่สว่างมากนักทำให้เธอเห็นเพียงเงารางๆเท่านั้นในมือถิงถิงถือมีดหินออบซิเดียนที่พกติดตัวกำเอาไว้แน่น ร่างกายอ้วนท้วนหนาเทอะทะแต่กลับเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วอยู่ในท่าเตรียมพร้อมรับมือข้าศึกตามความคุ้นเคยในโลกก่อนหลี่เจี๋ยจ้องมองปฏิกิริยาของถิงถิงด้วยความสนใจ ส่วนความประหลาดใจนั้นเก็บกลับคืนเข้าไปนานแล้ว ตั้งแต่รู้ว่าจิตวิญญาณเธอไม่เหมือนเดิมนั่นแหละ“หลี่เจี๋ย นายมาอยู่ในถ้ำฉันได้ยังไงกัน” เมื่อปรับสายตาเข้ากับแสงมัวหม่นที่ส่องผ่านเข้ามาได้ ถิงถิงจึงเห็นว่ามนุษย์สัตว์ตรงหน้าเธอก็คือหลี่เจี๋ยนั่นเอง“ทำไมเธอไม่ถาม