All Chapters of โลกสัตว์วิเศษกับระบบพิชิตใจ: Chapter 61 - Chapter 70

หลังถิงถิงอาบน้ำชำระล้างร่างกายในธารน้ำพุวิเศษเสร็จแล้วเธอก็ออกมาจากมิติส่วนตัว ร่างกายรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าอารมณ์ดีมากทีเดียว“เหมียวเหมี่ยว เธอช่วยแสดงข้อมูลสถานะปัจจุบันของฉันให้ดูหน่อยสิ”[ได้เลย][เยว่ถิงถิง สถานะ : มนุษย์สัตว์เผ่าจิ้งจอกจิตวิญญาณ : จิ้งจอกแดงเพลิงหางกุด (พิการ)พลังวิญญาณระดับ 1-10 : 2 (เอาตัวรอดและสู้กลับได้ขึ้นอยู่กับพลังฝ่ายตรงข้าม)ความสามารถพิเศษ : ธาตุไม้ (มีความสามารถในการรักษาเยียวยา) พลังวิญญาณอยู่ในขั้นชำระล้างจิตวิญญาณและพลังมืดได้รูปโฉมหน้าตา : อัปลักษณ์ (ยังคงขี้เหร่อยู่นะ)น้ำหนัก : 150 กิโลกรัม (ยังหนักมากอยู่ดี)]ถิงถิง “…”“ขอบใจสำหรับแรงกระตุ้นภายในวงเล็บนะ” ถิงถิงยกมุมปากขึ้นข้างหนึ่งมองจิ้งจอกน้อยด้วยสายตาเย็นชา[ด้วยความยินดี] เจ้าจิ้งจอกน้อยเหมียวเหมี่ยวก้มหน้าทำความสะอาดขาขวา พร้อมกระดิกหางฟูฟ่องอย่างสบายอารมณ์ถิงถิง “…”'ไม่รู้จริงหรือแกล้งไม่รู้ว่าประชดน่ะ' &

“ถิงถิงเหม่ออะไรอยู่น่ะ” มู่เฉินเรียกถิงถิงเมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบไปพักใหญ่“อ้อ ไม่มีอะไรฉันต้องรีบไปหาวัตถุดิบแล้ว”“ฉันไปด้วย อยู่นี่ก็ไม่มีอะไรทำ” มู่เฉินยืนยัน“ตามใจนายแล้วกัน” ถิงถิงไม่เรื่องมาก มู่เฉินหันไปทางหลี่เจี๋ยเขาพยักหน้ากลับมาเป็นการตอบรับทั้งสามคนเดินทางมุ่งหน้าไปยังผืนป่าริมธารน้ำ โดยมีสายตาหลิวหยางมองตามหลังไปอย่างขัดใจถิงถิงมาถึงชายป่าก็ใช้พลังเรียกเถาวัลย์มาสานตะกร้าเพิ่มสำหรับหลี่เจี๋ย จากนั้นก็เดินเข้าไปในป่าเก็บได้เห็ดซงหยง เห็ดจีจงซึ่งมีลักษณะและสีคล้ายเนื้อไก่ฉีก ตามด้วยเห็ดหูหนูสีดำต่อมายังเจอผักกูดแตกหน่ออวบอิ่มขึ้นอยู่ริมฝั่งน้ำเต็มไปหมด เธอไม่ได้เก็บไปมากนัก เพราะรอพาป้าหวังกับคนในเผ่ามาอีกรอบ“เอ๊ะนั่นแอปเปิลนี่นา ผลแดงน่ากินจัง” ถิงถิงเอ่ยอย่างยินดีเมื่อเห็นผลแอปเปิลขนาดพอๆกับกำปั้นของมนุษย์สัตว์เพศชาย“ผลนั่นกินได้ด้วยหรือ” มู่เฉินถามด้วยความสนใจ“กินได้สิ อร่อยด้วยนะหวานกรุบกรอบดี”&n

ด้วยฝีมือการสะกดจิตโดยพลังวิญญาณระดับสี่ของเงือกราชวงศ์ผู้สูงส่งอย่างมู่เฉิน และความรวดเร็วในการจับเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายของพยัคฆ์ขาวเช่นหลี่เจี๋ย            ไม่ถึงสิบนาทีถิงถิงก็ได้นกคุกคูเป็นๆแต่สายตาว่างเปล่ามาห้าตัว เธอเดินไปเดินมาบริเวณนั้นก็เก็บไข่มาได้เกือบสองโหลถิงถิงพอใจมากลืมเหตุการณ์ระหว่างมู่เฉินกับหลี่เจี๋ยที่สร้างความหงุดหงิดรำคาญใจให้เมื่อครู่ไปหมดสิ้น เดินกลับถ้ำพร้อมรอยยิ้มเมื่อมาถึงเธอก็ปล่อยนกคุกคูลงในเล้าไก่ที่หลี่เจี๋ยช่วยสร้างให้ก่อนหน้านี้ พร้อมเติมข้าวสาลีเมล็ดสีทองอวบอ้วนเอาไว้เต็มรางอาหาร ใส่น้ำพุวิเศษลงไปในรางน้ำดื่มของพวกมันด้วยจากนั้นก็เตรียมทำอาหารเช้าโดยมีหลี่เจี๋ยกับมู่เฉินเป็นลูกมือคอยช่วยเหลือตลอด ขณะที่หลิวหยางหายหน้าไปไม่โผล่มากระทั่งอาหารเสร็จและมู่เฉินไปตามนั่นแหละ            “นายเอาอาหารไปให้พ่อฉันที่ถ้ำ” ถิงถิงเอ่ยกับหลิวหยาง ขณะเลื่อนตะกร้าทรงกลมมีที่หิ้ว ใส่ชามไม้กลมๆวางซ้อนกันเป

ถิงถิงนำพืชผักผลไม้กินได้แต่ละชนิดออกมา มีใบและส่วนที่กินได้เพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าป่าค้นหาด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องเสียเวลาอธิบายหน้างานเธอตั้งใจสอนพวกที่มีพลังธาตุไม้สานตะกร้าด้วย ส่วนพวกเพศเมียที่ไม่มีพลังวิญญาณก็ทำได้เช่นกัน เพราะเธอสามารถทำให้ดูด้วยการสานตะกร้าจากตอกไม้ไผ่หรือเถาวัลย์ได้ตอกไม้ไผ่นั้นเธอให้หลี่เจี๋ยเตรียมมันไว้แล้ว มากพอสำหรับมนุษย์สัตว์กลุ่มที่ป้าหวังจะนำมาในวันนี้แน่นอนในขณะที่ถิงถิงกำลังเตรียมสิ่งต่างๆอยู่นั้น จู่ๆกลับมีมนุษย์สัตว์เพศผู้ตัวหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอที่กำลังยุ่งวุ่นวาย“ถิงถิง” มนุษย์สัตว์เพศผู้เผ่าพันธุ์หมาป่าเดินเข้ามาหาเธอในร่างมนุษย์สัตว์และเอ่ยเรียกถิงถิง เธอหันกลับไปมองเขาสีหน้าท่าทางงุนงงเล็กน้อย‘หมาป่านี่เป็นใครกัน’[ถิงถิงนี่คือฝูถิงกัง สามีสัตว์ของเจียงอันเหม่ยเผ่าจิ้งจอกที่เจ้าของร่างเดิมเคยไปติดพันไงล่ะ] เหมียวเหมี่ยวอธิบาย‘‘อืม ฉันนึกออกแล้ว เจ้าของร่างเดิมมีอะไรดีๆก็มักเอาไปให้เจ้าหมาป่านี่สินะ หน้าตาก็งั้นๆหล่อเหลาสู้สามีสัตว์เธอไม่ได้เลยแต่ทำไมเจ้าข

หลี่เจี๋ยที่กลับมาได้พักหนึ่งแล้วลอบมองดูสถานการณ์ถิงถิงอยู่ไม่ห่างออกไปนัก เขารีบกระโจนเข้ามาเมื่อเห็นท่าทีมุ่งร้ายของถิงกัง“นายช่างกล้านักนะถิงกังที่คิดทำร้ายภรรยาฉัน” หลี่เจี๋ยเรียกถิงถิงว่าภรรยาออกมาเสียงดัง จนเธอฟังแล้วรู้สึกแปลกๆใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีถิงกังและกลุ่มของป้าหวังที่ซุ่มดูพวกเขาอยู่ก็ตกใจเช่นกัน“ไม่ใช่ว่าหลี่เจี๋ยเกลียดถิงถิงมากหรอกหรือ ทำไมถึงรีบออกมาปกป้องเธอได้ล่ะ”“นั่นสิ ยังเรียกถิงถิงว่าภรรยาด้วย”“เขาดูเป็นห่วงถิงถิงมากเลยนะ”“ใช่เลยล่ะ หมาป่าเลวนั่นหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ”ขณะกลุ่มที่ซุ่มตัวอยู่วิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานา ถิงกังที่เห็นผู้เข้ามาขัดขวางแผนการเขาชัดเจนก็ตกใจกลัวจนตัวสั่น“หลี่เจี๋ย นาย นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” ถิงกังในร่างหมาป่าถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นคงนัก“ตั้งแต่เห็นนายในร่างหมาป่าเดินเข้าหาภรรยาฉันนั่นแหละ” หลี่เจี๋ยจงใจเอ่ยออกไปแบบนั้น อยากดูว่าหมาป่าเลวตัวนี้จะชั่วช้าไร้ยางอายได้มากแค่ไหน