All Chapters of วุ่นรักนักชง: Chapter 1 - Chapter 7

🌟 บทที่ 1: กระเป๋าสตางค์หล่น (และหัวใจเกือบหลุด)เช้าวันจันทร์ที่แดดจัดและอากาศร้อนอบอ้าวตามแบบฉบับกรุงเทพฯ **ส้ม** หญิงสาววัย 21 ปี นักศึกษาสาวปีสามร่างเล็กน่ารัก เจ้าของดวงตากลมโตสดใสและรอยยิ้มที่มักจะแต้มอยู่บนใบหน้าเสมอ กำลังวิ่งหน้าตั้งออกจากรั้วมหาวิทยาลัยด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่ขาเล็ก ๆ สองข้างจะอำนวยถึงแม้เธอจะใส่ชุดนักศึกษา กระโปรงทรงเอผ่าหลังเล็กน้อยพร้อมรองเท้าส้นสูง แต่ก็ไม่ทำให้เธอเคลื่อนตัวช้าลงเลยสักนิดหลังจากเพิ่งเผชิญหน้ากับศึกหนักในการสอบย่อยวิชาบัญชีต้นทุนที่อทบจะสูบพลังชีวิตไปจนหมดเกลี้ยง เธอก็ไม่มีเวลาแม้แต่จะพักหายใจ เพราะนาฬิกาในมือถือกำลังขึ้นสัญญานแจ้งเตือนเบาๆ ฟ้องว่าเธอกำลังจะไปสัมภาษณ์งานพิเศษที่ร้านกาแฟที่เธอส่งอีเมล์ไปสมัครไว้เมื่อสัปดาห์ที่แล้วสายเกินนัด ร้านนี้ค่อนข้างมีชื่อเสียงในแถบนี้ แถมงานนี้ยังให้ค่าตอบแทนสูงลิ่วที่เด็กสู้ชีวิตอย่างเธอจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด!ด้วยความรีบจนลืมมองทาง ส้ม ที่สะพายกระเป๋าผ้าใบโตจึงซุ่มซ่ามเดินชนเข้ากับเสาไฟข้างทางเข้าอย่างจังจนเซถลาเล็กน้อย สายกระเป๋าไถลลงจากไหล่ของเธอ ปากกระเป๋าอ้ากว้าง แต่สัญชาตญาณความรีบทำให้เธอย

"ผมชื่อนนท์ครับ...ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะครับ คุณโจรสาวผู้เข้าใจผิด" นนท์เอ่ยแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ พร้อมกับยื่นมือที่ยังเปียกชื้นเล็กน้อยไปตรงหน้าหญิงสาวส้มหน้าแดงก่ำยิ่งกว่ามะเขือเทศสุก เธอยื่นมือเล็ก ๆ ไปจับมือเขาตามมารยาทแบบเก้ ๆ กัง ๆ "หนูชื่อส้มค่ะ...ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะที่ทั้งฟาด ทั้งทุบแถมยังกล่าวหาว่าคุณเป็นโจรอีก""ไม่เป็นไรครับ ถือว่าเป็นการออกกำลังกายยามเช้าก็แล้วกัน... ว่าแต่คุณส้มวิ่งหน้าตั้งขนาดนี้ รีบไปไหนเหรอครับ?" นนท์ถามด้วยความสงสัย"อ๋อ หนู...หนูรีบไปสัมภาษณ์งานพิเศษที่ร้านกาแฟค่ะ!" ส้มตอบเสียงอ่อย พลางกระชับกระเป๋าสตางค์คิตตี้เปียกน้ำในอ้อมอกนนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นิด ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำเอาหัวใจดวงน้อยของส้มเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง"โอ้... ถ้าอย่างนั้น คุณส้มคงไม่ต้องวิ่งไปไหนไกลแล้วล่ะครับ""คะ?" ส้มทำหน้าเหวอ สมองประมวลผลไม่ทัน"เพราะว่าคุณส้มกำลังจะไปสัมภาษณ์งาน... ที่ร้านกาแฟของผมเองครับ"ว่าแล้วนนท์ก็ผายมือและชี้ไปยังร้านกาแฟสไตล์มินิมอลสุดชิคที่ตั้งอยู่ตรงหัวมุมปากซอยพอดิบพอดี... ซึ่งก็คือร้านเดียวก

☕💖 วุ่นรักนักชง: สไลด์รักบนพื้นเปียก (และสักขีพยานผู้ไม่ได้รับเชิญ) 😅หลังจากเหตุการณ์ผงกาแฟระเบิดผ่านพ้นไป นนท์และส้มก็กลายสภาพเป็นมนุษย์เคลือบน้ำตาลและโกโก้ไปโดยปริยาย ทั้งคู่ต้องช่วยกันใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการเช็ดถูฝุ่นผงกาแฟละเอียดที่กระจายตัวอยู่ทั่วทุกซอกทุกมุมของร้านนนท์ยืนเท้าสะเอว มองสภาพร้านแล้วหัวเราะเบา ๆ "คุณส้ม... ผมชักจะเริ่มมั่นใจแล้วล่ะครับว่าคุณมีความสามารถพิเศษระดับเอ็กซ์คลูซีฟ ในการใช้เครื่องจักรพ่นวัตถุดิบใส่ผู้คนรอบข้างได้ตลอดเวลาจริง ๆ"ส้มยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ๆ หน้าตาหงอยสนิท "หนูขอโทษจริง ๆ ค่ะคุณนนท์... หนูสัญญาเลยว่านับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป หนูจะไม่แตะต้องเครื่องจักรกลใด ๆ ในร้านนี้อีก จะขอทำงานด้วยมือเปล่าล้วน ๆ เลยค่ะ!"นนท์หลุดหัวเราะพรวดกับท่าทางหงอย ๆ นั้น ก่อนจะเอ่ยต่อ "เอาล่ะ... งั้นขั้นตอนสุดท้าย ช่วยรับผิดชอบเช็ดทำความสะอาดพื้นตรงหน้าเคาน์เตอร์ให้สะอาดเอี่ยมอ่องทีนะครับ ส่วนผมขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อและล้างหน้าล้างตาก่อน"ส้มพยักหน้ารับแข็งขัน รีบรับผ้าถูพื้นมาแล้วทรลงตัวลงคุกเข่าเริ่มลงมือถูบริเวณใต้เคาน์เตอร์อย่างตั้งอกตั้งใจ เธอมุ่งมั่นเต็มร้อยที่จ

☕💖 วุ่นรักนักชง: ออร์เดอร์ป่วน ๆ และการเดทที่ไม่มีใครรู้เวลาสองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำไหล ความสัมพันธ์ระหว่าง นนท์ และ ส้ม พัฒนาไปไกลเกินกว่าคำว่าเจ้านายกับลูกจ้างพนักงานพาร์ทไทม์โดยสิ้นเชิง จากความปั่นป่วนในวันแรก ตอนนี้ทั้งคู่กลายเป็นคนพิเศษที่คอยส่งยิ้ม แซวเย้าแหย่ และดูแลเอาใจใส่วันเวลาของกันและกันอย่างแนบเนียนทุก ๆ เช้าที่ส้มก้าวเท้าเข้ามาในร้าน “🍃 มุมพักใจ ” สิ่งแรกที่เธอจะได้เห็นบนโต๊ะทำงานคือลาเต้ร้อนแก้วโปรด พร้อมกับ ลาเต้อาร์ต ฝีมือการเทของนนท์ที่ประณีตงดงามไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน—บางวันเป็นรูปหัวใจดวงโต บางวันเป็นรูปใบไม้พลิ้วไหว... แต่ต่อให้จะเป็นลวดลายไหน นนท์ก็ตั้งใจวาดให้แก้วของส้มเพียงคนเดียวเท่านั้นส่วนทางด้านส้ม แม้ความซุ่มซ่ามระดับตำนานของเธอจะไม่ได้หายสาบสูญไปไหน แต่มันกลับถูกหล่อหลอมกลายมาเป็นเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ ที่ช่วยเติมสีสันและความมีชีวิตชีวาให้ร้านกาแฟสุดเงียบสงบแห่งนี้ไม่เคยเงียบเหงาเลยสักวันและในวันนี้ พี่เมย์ ติดธุระสำคัญไม่ได้เข้ามาทำงาน นนท์และส้มจึงต้องดูแลร้านกันเพียงลำพังสองต่อสอง ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟ