All Chapters of ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ: Chapter 11 - Chapter 20

เจ้าขายังยืนเซอยู่บนพื้นกระเบื้อง เขากดท้ายทอยเธอให้ก้มลง หลังโก่งโค้ง สะโพกดันสูง กระโปรงถูกรูดขึ้นพ้นเอว กางเกงในลูกไม้ถูกดึงไปข้างหนึ่งจนหมดสภาพ ร่องช่องที่เพิ่งถูกใช้ยังอ้าเล็กน้อย น้ำสุขสมกับน้ำของเขาไหลย้อยเป็นสายลงต้นขาด้านในคินคุกเข่าลงบนพื้นห้องน้ำทันที มือใหญ่จับแก้มก้นทั้งสองข้างแยกออก แล้วก้มหน้าเข้าไปเลียจากด้านหลัง ลิ้นกว้างรูดยาวจากด้านล่างขึ้นไปจนสุดร่อง แล้วแหย่เข้าไปในรูที่ยังอุ่นและเปียกชุ่ม กินน้ำที่ไหลอาบออกมาอย่างไม่ยั้ง“อ้า… พี่คิน… ไม่… อื้มมม!” เจ้าขาร้องลั่น มือคว้าขอบอ่างล้างหน้าไว้แน่น เข่าอ่อนจนแทบทรุดเขาไม่ฟัง ใช้ลิ้นดุนเข้าออก ดูดจนตัวเองคราง แค่ใช้ปลายลิ้นแหวกกลีบเลียจุดบอบบางจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งหัวทิ่ม ตัวเขาเองก็ซ่านเสียวไม่แพ้กัน ท่อนลำกระตุกเป็นระยะ ๆ น้ำคาวใสไหลออกจากปลายรู อยากจะลุกเสียบเธอให้หนำใจเวลานี้น้ำลายปนน้ำเธอไหลเยิ้มตามคาง เขาเลียจนสะอาดเกือบหมด ดูดจูบที่รูด้านหลังเบา ๆ จนเจ้าขาตัวแข็งทื่ออีกครั้งมือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสแล็กที่ยังอยู่ที่ต้นขา หยิบปลั๊กอุดสีดำขนาดกำลังดีที่เขาพกไว้ตั้งแต่ก่อนตามขึ้นมาห้องนี้ เจลหล่อลื

ช่วงบ่ายแก่ ๆ หลังจากเลิกเรียนคลาสสุดท้าย เจ้าขาจำเป็นต้องแบกหน้าเดินมาที่ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพราะตอนพักเที่ยงที่แวะกินข้าวด้วยกันพี่คินดันลืมแฟลชไดรฟ์โปรเจกต์สำคัญไว้ที่เธอ หญิงสาวในชุดนักศึกษาที่สวมทับด้วยเสื้อช็อปสีกรมท่าตัวโคร่งเดินกอดกระเป๋าผ้าแน่น ใบหน้าจิ้มลิ้มไร้กรอบแว่นตาหันซ้ายหันขวาอย่างประหม่าเมื่อก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเด็กรวมช่างตลอดทั้งวันเธอต้องทนทรมานกับความรู้สึกหวิว ๆ และความเสียวซ่านที่ยอดอก เพราะคำสั่งบ้าบอของคนขี้หวงที่บังคับไม่ให้เธอใส่บราซับใน ทุกจังหวะการก้าวเดิน เนื้อผ้าช็อปที่ค่อนข้างหยาบจะเสียดสีกับผิวเนื้ออ่อนไหวจนมันชูชันและรุม ๆ ไปหมดและทันทีที่ร่างเล็กเดินผ่านหน้าลานเกียร์เข้าใกล้โซนช่างปฏิบัติการ สายตาของพวกวิศวะเถื่อนนับสิบสิบก็พุ่งเป้ามาที่เธอทันที“เฮ้ย ๆ พวกมึงดูน้องคนนั้นดิ โคตรน่ารักเลยว่ะ ไม่ใส่แว่นด้วย !”“เสื้อช็อปตัวเบ้อเริ่มเลยน้องสาว ให้พี่ช่วยถอด เอ้ย ! ช่วยพับแขนเสื้อให้ไหมจ๊ะ”เสียงผิวปากและคำแซวดังระงม เจ้าขาก้มหน้าหงุด รีบจ้ำอ้าวจะเดินหนี ทว่า...เคร้ง !เสียงประแจเหล็กขนาดใหญ่ถูกโยนกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นจนทุกคนสะดุ้ง ร่างสูงใหญ่ข

เจ้าขาลากสังขารที่แทบจะแหลกสลายเป็นผุยผงกลับมาถึงคอนโดในสภาพขาสั่นพั่บ ๆกว่าจะรอดพ้นเงื้อมมือของพี่คินในตึกช่างปฏิบัติการมาได้ เธอก็แทบจะหมดแรงเดิน โชคดีที่คนตัวโตรู้จักพอเขาขับรถมาส่งเธอที่คอนโดแล้วขอตัวแวะไปซื้อข้าวเย็นที่หน้าปากซอย ปล่อยให้เธอขึ้นมารอบนห้องก่อนทันทีที่ไขกุญแจเข้ามาในห้อง 304 ของตัวเอง ร่างเล็กก็ถอนหายใจยาวเหยียด เธออยากจะอาบน้ำชำระล้างคราบเหงื่อไคลและความเหนอะหนะบนร่างกายเต็มที หญิงสาวเดินตรงไปที่หน้าตู้เสื้อผ้า เปิดบานประตูออกเพื่อจะหยิบผ้าเช็ดตัวและชุดนอนตัวโปรด ทว่า...ความว่างเปล่า...เจ้าขากะพริบตาปริบ ๆ ขยี้ตาตัวเองแรง ๆ หนึ่งทีเพื่อความแน่ใจ ตู้เสื้อผ้าบานใหญ่ที่เคยมีชุดนักศึกษาและเสื้อผ้าของเธอแขวนอยู่เรียงราย บัดนี้เหลือเพียงไม้แขวนเสื้อเปล่า ๆ ที่ห้อยต่องแต่งอยู่“ขะ... ขโมยขึ้นห้องเหรอ !”คนตัวเล็กเบิกตากว้าง รีบเปิดลิ้นชักชั้นล่างที่ใช้เก็บชุดชั้นใน ว่างเปล่า !กวาดสายตาไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง... สกินแคร์และเครื่องสำอางหายเกลี้ยง !ย้ายสายตาไปที่ชั้นวางรองเท้า... รองเท้าผ้าใบและคัตชูหายไปหมด!แต่เดี๋ยวก่อน ทีวี ตู้เย็น โน้ตบุ๊กบนโต๊ะทำงานยังอยู่ครบถ้วน

เจ้าขานั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนพื้นข้างเตียง ดวงตากลมโตเบิกกว้างมอง พี่คินที่กำลังค่อย ๆ ยกหน้ากากหนังสีดำครึ่งหน้าขึ้นสวมช้า ๆทันทีที่หน้ากากนั่นบดบังใบหน้าหล่อเหลาช่วงบน เหลือเพียงสันกรามคมสันและริมฝีปากหยักที่เหยียดยิ้มร้ายกาจ ออร่าความดิบเถื่อนและคุกคามในแบบ 'ตัวพ่อ' ก็แผ่กระจายออกมาจนคนตัวเล็กแทบหยุดหายใจภาพตรงหน้าซ้อนทับกับคลิปวิดีโอ 18+ ที่เพื่อนในกลุ่มเคยส่งให้ดูในแอปพลิเคชัน X อย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งรูปร่าง รอยสัก รอยแผลเป็นจาง ๆ ที่หน้าท้อง... ทุกอย่างคือผู้ชายคนนี้ผู้ชายที่เป็นของเธอ“พะ... พี่คิน ถอดหน้ากากออกเถอะ เจ้าขากลัว...” เสียงเล็กสั่นเครือ พยายามกระเถิบตัวหนีไปตามแนวขอบเตียง“กลัวอะไรคะ”เสียงทุ้มที่เคยกดต่ำ บัดนี้กลับถูกปรับจังหวะให้แหบพร่าและทอดกังวานในลำคอ... เป็นน้ำเสียง ASMR สุดเซ็กซี่แบบเดียวกับที่เขาใช้กระซิบในคลิปเป๊ะ ๆ“ในคลิปหนูยังชอบฟังเสียงพี่เลยไม่ใช่เหรอ ?”คินไม่ปล่อยให้เหยื่อตัวน้อยหนีรอด มือหนาพุ่งคว้าข้อเท้าเล็กแล้วกระชากเบา ๆ เพียงครั้งเดียว ร่างของเจ้าขาก็ไถลครูดกับพื้นไปปะทะเข้ากับแผงอกกว้างที่นั่งชันเข่ารออยู่ เขาจัดการรวบเอวบางไว้แน่น ก่อนจะช้อนอ

คินยังคงดูดหัวนมเธอแรง ๆ จากด้านหลัง ขณะที่มือข้างหนึ่งยังคงบีบนวดอกอีกข้างไม่ยอมปล่อยเขาเอี้ยวตัวไปทางหัวเตียงเล็กน้อย หยิบของเล่นอีกชิ้นที่วางไว้ ขึ้นมา ... ดิลโด้สีดำขนาดใหญ่ ที่มีเส้นเลือดนูนชัดเจน เขายกขึ้นให้เจ้าขาเห็นผ่านกระจกตรงหน้า ก่อนจะกระซิบเสียงทุ้มแหบพร่าใกล้หู“ด๊าดดี้จะสอดของปลอมให้หนู ขณะที่หนูยังใช้ไข่สั่นอยู่”เจ้าขาตัวสั่นแรงขึ้นทันทีที่เห็นของเล่นชิ้นนั้น“ด๊าดดี้… ขอร้อง… มันใหญ่เกิน” เสียงสั่นเครือ“ทนสิคะ เด็กดี” คินกัดติ่งหูเธอเบา ๆเขายกดิลโด้ลงไประหว่างขา ปลายดิลโด้กลม ๆ วางแนบที่ปากรูเข้าเปียกชุ่ม เนินสาวอูมบวมและแดงก่ำจากไข่สั่น คินค่อย ๆ ดันดิลโด้เข้าไปช้า ๆ ทีละนิ้ว“อ๊ะ… ด๊าดดี้… มัน อ๊า…” เจ้าขาครางเสียงหลง ตัวสั่นระริกดิลโด้ถูกดันเข้าไปช้า ๆ จนมิดลำ ความรู้สึกที่ถูกยัดเต็มรูเนื้อขณะที่เม็ดถูกสั่นกระตุ้นอย่างแรง ทำให้ร่างเล็กของเธอสั่นเทิ้มไปหมด“ดีค่ะ กินดิลโด้จนหมดเลย” คินกระซิบเสียงทุ้ม มือขยำหน้าอกเธอจากด้านหลังแรงขึ้น เขาดึงดิลโด้ออกช้า ๆ เสียงน้ำจ๊วบตามติด ดึงจนเหลือเพียงปลาย แล้วดันเข้าไปใหม่ ลึกขึ้นกว่าเดิม“อ๊ะ ! ด๊าดดี้… ลึก… ลึกเกิน