مشاركة

บทที่ 18 ของจริง

last update تاريخ النشر: 2026-08-30 20:40:29

เจ้าขานั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนพื้นข้างเตียง ดวงตากลมโตเบิกกว้างมอง พี่คินที่กำลังค่อย ๆ ยกหน้ากากหนังส
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ   บทที่ 26 บทสรุปตัวพ่อ

    ติ๊ง ! ติ๊ง ! ติ๊ง !เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชัน X ดังระงมในรถสปอร์ตคันหรูที่กำลังแล่นกลับคอนโดแม้เจ้าขาจะไม่ได้เล่น X เป็นประจำ แต่ก็เดาได้ไม่ยากว่าโพสต์เปิดตัวเมียของแอคเค่อตัวพ่อเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน คงกำลังสร้างแรงกระเพื่อมมหาศาลในโลกโซเชียล“พะ พี่คิน ปิดแจ้งเตือนโทรศัพท์ก่อนไหมคะ ดังไม่หยุดเลย” เจ้าขาเอ่ยเตือนเสียงอ้อมแอ้ม ใบหน้ายังคงแดงปลั่งไม่หาย“ช่างมันเถอะ ตอนนี้พี่สนใจแค่เรื่องของหนูก็พอ”คินตอบเสียงเรียบ แต่สายตาคมกริบที่ปรายมามองคนนั่งข้าง ๆ กลับเต็มไปด้วยความหมายแฝงที่ทำเอาคนถูกมองขนลุกซู่ทันทีที่รถจอดสนิทในลานจอดรถวีไอพีใต้คอนโด คินก็ไม่รอช้า เขาดับเครื่องยนต์แล้วหันมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้เจ้าขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสาร“อ๊ะ ! พี่คิน อุ้มทำไมคะ ! เจ้าขาเดินเองได้ !”เจ้าขาร้องอุทานเมื่อจู่ ๆ ร่างสูงก็สอดแขนเข้าใต้ข้อพับเข่าและแผ่นหลัง ช้อนร่างของเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างหน้าตาเฉย“เดินช้า พี่ใจร้อน”คินกระซิบตอบสั้น ๆ ก่อนจะพาร่างเล็กก้าวยาว ๆ เข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวที่มุ่งตรงสู่ชั้น 3 อย่างรวดเร็วเมื่อมาถึงหน้าห้อง 305 ค

  • ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ   บทที่ 25 ประกาศสิทธิ์

    แม้จะถูกจับใส่เสื้อช็อปสีกรมท่าตัวโคร่งรูดซิปปิดยันคอหอยมาเรียนทุกวัน แต่ดูเหมือนว่าความน่ารักของเจ้าขาในเวอร์ชันไม่ใส่แว่นตา จะยังคงดึงดูดแมลงหวี่แมลงวันให้เข้ามาตอมไม่หยุดหย่อนบ่ายวันนี้ ใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจ“น้องเจ้าขาครับ ไปกินบิงซูกันไหม เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง”รุ่นพี่ต่างคณะหน้าตาดีคนหนึ่งยังคงตามตื้อไม่เลิก แม้เจ้าขาจะปฏิเสธไปแล้วถึงสามรอบ“เอ่อ... ไม่เป็นไรค่ะ เจ้าขานัดแฟนไว้แล้ว” เธอตอบปฏิเสธเสียงแข็งขึ้นอีกนิด พยายามขยับตัวหนีรักษาระยะห่าง“แฟน ? ไม่เห็นเคยเห็นหน้าเลย โกหกพี่เพื่อหนีหน้าหรือเปล่าเนี่ยหรือถ้ามีแฟนจริง ๆ แฟนไม่ว่าหรอก แค่ไปกินขนมเอง พี่ไม่ทำอะไรหรอกน่า” รุ่นพี่คนนั้นถือวิสาสะขยับเข้ามาใกล้จนเจ้าขาต้องถอยกรูดแต่ก่อนที่มือของรุ่นพี่คนนั้นจะเอื้อมมาถูกตัวเธอ...หมับ !ฝ่ามือใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของไอ้รุ่นพี่หน้าหม้อคนนั้น แล้วบีบแน่นจนอีกฝ่ายนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด“แตะเมียกู มึงมือขาดแน่”เสียงทุ้มเยียบเย็นดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของพี่คินที่ก้าวเข้ามาแทรกกลาง เขาสะบัดข้อมือของไอ้เวรนั่นทิ้งอย่างรังเกียจ นัยน์ตาสีเข้มจ้อง

  • ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ   ตอนที่ 24 ลบ

    บ่ายวันอาทิตย์ที่แสนเกียจคร้าน แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านทึบแสงเข้ามาภายในห้อง 305เจ้าขานอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าของพี่คินอย่างออดอ้อน รอยสีแดงช้ำที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วแผ่นหลังเนียนและลาดไหล่ คือหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อคืน 'กระต่ายน้อย' โดน 'ด๊าดดี้' รังแกหนักขนาดไหนความเงียบสงบภายในห้องถูกทำลายลงด้วยเสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนเครื่องหรูของวิศวะหนุ่มที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงติ๊ง ! ติ๊ง ! ติ๊ง ! ติ๊งรัว ๆ !เจ้าขาขมวดคิ้วมุ่น พลิกตัวนอนหงายแล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของเขามาดู หน้าจอสว่างวาบโชว์การแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชัน X นับร้อยรายการที่เด้งขึ้นมาไม่หยุดหย่อน“พี่คินคะ โทรศัพท์ดังไม่หยุดเลย แฟนคลับใน X บ่นคิดถึงกันใหญ่แล้วมั้งเนี่ย” เจ้าขากระซิบเสียงงัวเงีย ยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าคนตัวโตที่เพิ่งลืมตาตื่นคินหรี่ตามองหน้าจอสมาร์ตโฟนด้วยความรำคาญใจ เขาดึงโทรศัพท์ออกจากมือเล็ก แล้วปัดการแจ้งเตือนทั้งหมดทิ้งอย่างไม่ไยดี ก่อนจะโยนมันกลับไปไว้ที่โต๊ะหัวเตียงตามเดิม“ช่างมันเถอะ ช่วงนี้พี่ไม่ว่างทำคอนเทนต์หรอก”“อ้าว... ทำไมล่ะคะ ปกติเห็นพี่คินขยันลงคล

  • ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ   บทที่ 23 ฮันนีมูน

    ภายในโรงภาพยนตร์สลัวที่มีเพียงแสงจากหน้าจอฉายตัวอย่างหนัง เบาะฮันนีมูนซีตแถวบนสุดที่กว้างขวางและเป็นส่วนตัวถูกจองไว้สำหรับคู่รักแต่ตอนนี้บรรยากาศกลับเย็นเยียบยิ่งกว่าอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศเจ้าขานั่งกอดอกชิดขอบเบาะฝั่งซ้ายสุด สายตาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอโดยไม่กะพริบตา แผ่นหลังตั้งตรงแข็งทื่อ แผ่รังสีความโกรธออกมาจนแทบจับต้องได้ไม่ถึงนาที เบาะข้าง ๆ ก็ยวบลงพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคินที่ตามเข้ามาเขาวางถังป๊อปคอร์นทิ้งไว้บนโต๊ะเล็ก ขยับตัวเข้ามาเบียดชิดจนท่อนขาแกร่งแนบสนิทกับต้นขาของเธอ“เจ้าขา... หันมาคุยกันก่อนสิคะ”คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยใช้กับใคร เขาวาดท่อนแขนแกร่งโอบรอบเอวคอด รั้งร่างเล็กให้ขยับเข้ามาแนบชิดอก ศีรษะทุยซบลงบนลาดไหล่บางอย่างออดอ้อน ปลายจมูกโด่งคลอเคลียถูไถไปตามซอกคอหอมกรุ่น หวังจะใช้ลูกอ้อนสยบความโกรธของแมวขี้หึง“พี่ไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลยนะ พี่ขยะแขยงสัมผัสมันจะตาย พี่ปัดมือเขาทิ้งทันทีเลย หนูเห็นใช่ไหมคะคนดี”“ปล่อยค่ะ ถอยไปนั่งไกล ๆ เลย”เจ้าขาเบี่ยงไหล่หนี พยายามแกะท่อนแขนที่รัดเอวตัวเองออก แต่เขากลับกอดแน่นขึ้นราวกับคีมเหล็ก“ไม่เอา ไม่ไล่พี่ดิ

  • ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ   บทที่ 22 เจอคู่ขาเก่า

    วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ควรจะราบรื่น พี่คินพาเจ้าขามาเดตที่โรงภาพยนตร์ระดับวีไอพีบนห้างหรูใจกลางเมืองเพื่อไถ่โทษที่เอาแต่ใจรังแกเธอมาทั้งสัปดาห์ร่างเล็กสวมชุดเดรสกระโปรงสีครีมดูน่ารักน่าทะนุถนอม ยืนรอวิศวะหนุ่มที่กำลังต่อคิวซื้อป๊อปคอร์นอยู่ไม่ไกลทว่าความสงบสุขก็พังทลายลงในพริบตา เมื่อมีหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่สวมเดรสสีแดงรัดรูปเดินตรงรี่เข้าไปทักทายคนของเธอ“คิน! บังเอิญจังเลย ไม่เจอกันตั้งนานนะ หายเงียบไปเลย”เสียงแหลมปรี๊ดดึงความสนใจของเจ้าขาให้หันไปมอง ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แค่ทักทายเปล่า ๆ แต่โผเข้ามากอดแขนล่ำสันของพี่คินอย่างถือวิสาสะหน้าอกคัพซีจงใจเบียดเสียดกับท่อนแขนเขาอย่างแนบชิดจนเนื้อผ้าแทบจะกลืนติดกันคินขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามเบี่ยงแขนออกแต่ก็ยังรักษามารยาท“อืม... ช่วงนี้ไม่ว่าง” เขายืนนิ่ง ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“ไม่ว่างทำคอนเทนต์เลยเหรอคะ แฟนคลับในเอ็กซ์บ่นคิดถึงด๊าดดี้กันใหญ่แล้วนะ...”หญิงสาวคนนั้นคือ ‘เชอร์รี่’ อดีตคู่คอลแลปส์หน้ากล้องที่เป็นดาวเด่นดังพอ ๆ กับเขา เธอช้อนสายตายั่วยวน ขยับริมฝีปากเข้าใกล้ใบหูของเขาจนแทบจะจูบกัน“คลิปที่เราเคยถ่ายด้วยกันที่ห้องคินคราวก่อน ยอดวิ

  • ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ   บทที่ 21 ผลงาน

    เสียงหอบหายใจหนักหน่วงยังคงดังก้องไปทั่วห้อง 305 'เจ้าขา' ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของ 'พี่คิน' ที่เดินเปลือยเปล่าไปหยุดอยู่หน้าขาตั้งกล้องและดวงไฟริงไลท์สว่างจ้าภาพที่เขากำลังเอื้อมมือไปแตะหน้าจอสมาร์ตโฟนเพื่อกดหยุดบันทึก ทำเอาความหวาดกลัวตีตื้นขึ้นมาในอกอีกครั้ง“พะ... พี่คิน...” เสียงหวานที่แหบแห้งเอ่ยเรียกเขาอย่างเว้าวอน “ลบคลิปเถอะนะคะ อย่าเอาลงเลยนะ เจ้าขาขอร้อง”คินชะงักมือเล็กน้อย เขาหมุนตัวกลับมาหาคนบนเตียง นัยน์ตาสีเข้มที่เพิ่งผ่านพ้นอารมณ์ปรารถนาทอดมองร่างบอบบางที่กำลังน้ำตาคลอเบ้าอย่างขบขันระคนเอ็นดูชายหนุ่มจัดการปลดสมาร์ตโฟนเครื่องหรูออกจากขาตั้ง แล้วเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงข้าง ๆ เด็กดื้อ“ลบทำไมคะ เมื่อกี้หนูครางออกจะเสียงหวาน แถมยังสู้กล้องสุดๆ ด๊าดดี้ชอบมากเลยนะ” เขาแกล้งแหย่ พลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้มใสที่แดงก่ำ“ก็เจ้าขาอาย ! ถ้ามีคนจำได้ว่าด๊าด... เอ่อ พี่คิน ถ่ายคลิปกับเจ้าขา เจ้าขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน !”ร่างเล็กผุดลุกขึ้นนั่งอย่างลืมตัว สองมือพยายามดึงรั้งชุดหนังสีดำที่เว้าลึกให้ขึ้นมาปิดบังหน้าอก แต่ก็ไม่เป็นผล“อยากดูผลงานตัวเองไหม ?”คินไม่ตอบรั

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status