เสียงหอบหายใจหนักหน่วงยังคงดังก้องไปทั่วห้อง 305 'เจ้าขา' ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของ 'พี่คิน' ที่เดินเปลือยเปล่าไปหยุดอยู่หน้าขาตั้งกล้องและดวงไฟริงไลท์สว่างจ้าภาพที่เขากำลังเอื้อมมือไปแตะหน้าจอสมาร์ตโฟนเพื่อกดหยุดบันทึก ทำเอาความหวาดกลัวตีตื้นขึ้นมาในอกอีกครั้ง“พะ... พี่คิน...” เสียงหวานที่แหบแห้งเอ่ยเรียกเขาอย่างเว้าวอน “ลบคลิปเถอะนะคะ อย่าเอาลงเลยนะ เจ้าขาขอร้อง”คินชะงักมือเล็กน้อย เขาหมุนตัวกลับมาหาคนบนเตียง นัยน์ตาสีเข้มที่เพิ่งผ่านพ้นอารมณ์ปรารถนาทอดมองร่างบอบบางที่กำลังน้ำตาคลอเบ้าอย่างขบขันระคนเอ็นดูชายหนุ่มจัดการปลดสมาร์ตโฟนเครื่องหรูออกจากขาตั้ง แล้วเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงข้าง ๆ เด็กดื้อ“ลบทำไมคะ เมื่อกี้หนูครางออกจะเสียงหวาน แถมยังสู้กล้องสุดๆ ด๊าดดี้ชอบมากเลยนะ” เขาแกล้งแหย่ พลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้มใสที่แดงก่ำ“ก็เจ้าขาอาย ! ถ้ามีคนจำได้ว่าด๊าด... เอ่อ พี่คิน ถ่ายคลิปกับเจ้าขา เจ้าขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน !”ร่างเล็กผุดลุกขึ้นนั่งอย่างลืมตัว สองมือพยายามดึงรั้งชุดหนังสีดำที่เว้าลึกให้ขึ้นมาปิดบังหน้าอก แต่ก็ไม่เป็นผล“อยากดูผลงานตัวเองไหม ?”คินไม่ตอบรั
Last Updated : 2026-08-30 Read more