All Chapters of เมียลับหมอเจย์ริว: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากที่เขาพาหญิงสาวเข้ามาถึงที่ห้องวีวีไอพีก็อุ้มเธอไปนอนลงบนเตียงนอนซึ่งตอนนี้ใบหน้าของขนมหวานแดงก่ำเพราะรู้สึกร้อนภายในกายอย่างประหลาด ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าของเธอก่อนจะเขยิบใบหน้าเข้าไปใกล้จูบตามซอกคอขาวระหงสูดดมกลิ่นที่เขาหลงใหลก่อนจะเคลิบเคลิ้มกับความหอมหวานจากกายของเธอ"ในที่สุดก็ใกล้ผู้หญิงได้แล้วเว้ย"เขายิ้มมุมปากออกมาด้วยความพอใจก่อนจะใช้นิ้วเรียวลากไล้ตามใบหน้าลงมาจนถึงลำคอ เสียงร้องครวญครางดังออกมาในลำคอ และเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนรินรดต้นคอของหญิงสาวก็ทำให้เธออารมณ์เริ่มพลุ่งพล่านอย่างประหลาด"พี่ไม่กล้าทำหนูเลยนะ ไม่ต้องห่วงคืนนี้พี่จะอดทนอย่างถึงที่สุด จะไม่แตะต้องตัวหนูเด็ดขาดไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้เช้าตื่นมาหนูต้องโกรธพี่แน่เลยใช่ไหม"เขาเอ่ยกระซิบกระซาบข้างใบหูเสียงหวานก่อนจะเหลือบสายตาหันมามองสายตาคู่นั้น หญิงสาวแสดงสีหน้าเว้าวอนเหมือนอย่างที่เคยทำกับเขาในอดีตกัดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้อย่างแรงจนชายหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังอึก พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำแต่ตอนนี้ยังไม่ได้รับอนุญาตเพราะฉะนั้นไม่สามารถทำได้"แน่ใจเหรอว่าอดทนไหว""แล้วให้ทำยังไงล่ะ หรือ

เช้าวันต่อมา...เช้าวันต่อมาภายในห้องวีวีไอพีสุดหรูของโรงแรมระดับ 7 ดาว ภายในมืดสนิทแทบไม่มีแสงแดดภายนอกเล็ดลอดผ่านเข้ามา หมอเจย์ริวนอนกอดคนรักทั้งคืนทั้งสองคนร่างกายเหนื่อยล้าเพราะกิจกรรมเมื่อคืนทำเอาเหน็ดเหนื่อยทั้งคู่ ขนมหวานที่ได้สติก่อนค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นในสภาพปวดเนื้อปวดตัวแทบจะลุกไม่ขึ้น หญิงสาวมองไปโดยรอบด้วยความเหนื่อยล้า เหลือบสายตาหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้างกายก่อนจะหลับตาลงด้วยความรู้สึกคิดหนัก"บ้าเอ๊ย... ทำไมควบคุมตัวเองไม่ได้"หญิงสาวรู้สึกว่าเมื่อคืนตัวเองไม่สามารถควบคุมอารมณ์ความต้องการของตัวเองได้เลย สมองสั่งให้ต่อต้านอย่างถึงที่สุดแต่ร่างกายกลับทำสวนทางกัน ยินยอมที่จะให้เขาแตะเนื้อต้องตัวแถมยังเลยเถิดมีความสัมพันธ์กันทั้งคืนอีก"ต้องรีบออกไปก่อนไม่งั้นซวยแน่"เธอเอื้อมมือไปจับข้อมือของชายหนุ่มเอาไว้ก่อนจะยกขึ้นออกจากเอวของตัวเองด้วยความแผ่วเบา เหลือบสายตาหันไปมองผู้ชายที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ดูเหมือนจะมีความสุขก็อดที่จะเอื้อมมือไปยิกสักทีเพื่อระบายความโกรธ"โอ๊ยยยย"ชายหนุ่มรู้สึกสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อรู้สึกว่าแขนของตัวเองถูกอะไรบางอย่างทำให้เจ็บ หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยก่อ

หลังจากที่ตกลงกันได้หญิงสาวตัดสินใจที่จะกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว น้องเรย์ริวมีความสุขที่ได้อยู่กับคุณลุงแล้วก็คุณตาคุณยายของตัวเอง ส่วนพ่อของลูกโทรมาก่อกวนตั้งแต่ช่วงบ่ายบอกว่าอยากจะเจอกับลูก เธอเองยังไม่อยากให้เขามาวุ่นวายที่บ้านเพราะไม่รู้ว่าถ้าเกิดคุณพ่อรู้ขึ้นมาเขาเองนั่นแหละจะเจ็บตัว(พี่อยากไปเจอลูกตอนนี้เลย ผลตรวจดีเอ็นเอก็มีแล้วพี่อยากจะจัดการเรื่องเอกสารให้เรียบร้อย ตอนหนูคลอดเจ้าตัวเล็กได้ใส่ชื่อพี่เป็นพ่อของลูกไหม)"ไม่อะ ยังไม่คู่ควร"เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาก่อนจะยกแก้วน้ำส้มขึ้นดื่ม ตอนนี้เธอนั่งอยู่ตรงระเบียงในห้องนอนกำลังดื่มน้ำส้มแล้วก็กินขนมเค้กอย่างเอร็ดอร่อยพักผ่อนให้สบายใจ ส่วนลูกชายจอมแสบตอนนี้เป็นที่รักของบ้านไปแล้ว แทบจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับเธอที่เป็นแม่ด้วยซ้ำเพราะกำลังสนุกอยู่กับบรรดาลุงทั้งหลายรวมถึงคุณตากับคุณยายที่ตอนนี้กำลังเอาอกเอาใจหลานชายอยู่(ทำไมหนูพูดแบบนี้ล่ะ ตอนนี้เราต้องแยกแยะนะเรื่องของเราสองคนค่อยเป็นค่อยไปแต่เรื่องของลูกจะรอช้าไม่ได้แล้วนะ ไม่รู้แหละหลังจากนี้พี่จะสร้างความสัมพันธ์ระหว่างลูกกับพ่อให้แน่นแฟ้น ไม่อย่าง

หมอเจย์ริวอุ้มลูกชายมาสวมกอดเอาไว้แน่นก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ ซึ่งแน่นอนว่าหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงนั้นถึงกับเบ้ปากออกมาทันที"ไม่มีใครรักแดดดี้เลยสักคน น้องเรย์ริวรักแดดดี้ไหมครับ""รักค้าบ รักอุนลุงที่สุด"เด็กน้อยเอ่ยออกมายังเอาอกเอาใจก็จะสวมกอดคุณพ่อของตัวเองเอาไว้แน่น แต่ยังคงเรียกคุณลุงเพราะครั้งแรกที่เจอกันเด็กน้อยก็จดจำชื่อได้เพียงเท่านั้น"ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องเรียกลุงแล้วนะครับ แดดดี้เป็นพ่อของหนูเพราะฉะนั้นต่อไปนี้จะต้องเปลี่ยนสรรพนามเรียกกันใหม่โอเคหรือเปล่า""เปลี่ยนสรรพนามเย่อ..."เด็กน้อยเอียงคอมองด้วยความสงสัย หมอเจย์ริวหันไปมองใบหน้าแม่ของลูกก่อนจะคะยั้นคะยอให้เธอรีบอธิบายให้กับเจ้าตัวเล็กโดยด่วน"หนูคุยกับลูกสิ""ทำไมไม่คุยเองล่ะ""ก็พี่ไม่รู้นี่นาว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาหนูสอนลูกยังไง เกลียดพี่ขนาดนี้ไม่รู้ว่าสอนให้ลูกเกลียดพี่ด้วยหรือเปล่า"เขาทำหน้าหงิกหน้างอใส่หญิงสาวคนทั้งบ้านแทบไม่มีใครชอบขี้หน้าเขาเลยถ้าต้องรวมไปถึงแม่ของลูกอีกคนเขาคงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวยากแล้วล่ะ ตอนนี้ขอให้ลูกชายไปเป็นพรรคพวกก่อนส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที"อย่ามาใส่ร้ายกันนะ ถึง

ทั้งสองคนพาเจ้าลูกชายตัวแสบขึ้นมานั่งอยู่บนรถ น้องเรย์ริวสำรวจรถของคุณพ่อด้วยความตื่นเต้นเพราะมันเป็นรถหรูซึ่งมีดีไซน์แตกต่างจากรถทั่วไปจึงทำให้เด็กน้อยดูตื่นตาตื่นใจไม่น้อย"แดดดี้เที่ยวกัน""โอเคครับเด็กแสบ ไปเที่ยวกัน..."เขายิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูลูกชายก่อนจะเหลือบสายตาหันไปหาหญิงสาวที่ตอนนี้กำลังสนใจอยู่กับลูกชายไม่แม้แต่จะเหลียวแลเหลือบสายตามองเขาแม้แต่นิดเดียว"ไม่คิดจะคุยกันหน่อยหรือไง""ไม่มีอะไรต้องคุยกันนี่"เธอเอ่ยออกมาด้วยความเย็นชาก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาเปิดการ์ตูนแล้วส่งไปให้เจ้าตัวแสบจะได้นั่งนิ่งไม่ดื้อไม่ซนเพราะตอนนี้กำลังอยู่ในรถ"พี่ว่าจะปรึกษากับหนูเรื่องเซ็นรับรองบุตรของน้องเรย์ริวน่ะ ปรึกษากับทนายมาเขาบอกว่าให้หนูมาเซ็นรับรองให้ส่วนเรื่องเอกสารเดี๋ยวทนายเป็นคนจัดการให้เอง""ใครบอกว่าหนูจะให้พี่เซ็นรับรองบุตร""อ้าว... แต่พี่เป็นพ่อของลูกนะผลดีเอ็นเอก็ออกมาตรงกันทำไมหนูถึงไม่ให้พี่เซ็นรับรองบุตรล่ะ"เขามองหญิงสาวด้วยความไม่เข้าใจ การเซ็นรับรองบุตรนั้นมันมีผลทางกฎหมายหลายอย่างโดยเฉพาะสิทธิ์ในการดูแลลูกและสิทธิ์การรับมรดกของคนเป็นพ่อแม่ทุกอย่าง เขาไม่ใช่คนธรรมดาที่ไม่