Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

@Nebula Loungeเสียงเพลงคลอเบาๆ ดังขึ้นภายในผับสุดหรูหราที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับและผู้คนที่แต่งตัวดูมีสไตล์ ทุกโต๊ะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ มีเสียงแก้วกระทบกันพร้อมกับเสียงพูดคุย มีทั้งเหล่านักธุรกิจ นักท่องราตรียามค่ำคืนที่มาเพลิดเพลินปลดปล่อยความเหนื่อยจากงานกันอย่างเต็มที่"สุขสันต์วันเกิดนะเว้ยเพื่อนรัก"เสียงของหมอเจมส์เพื่อนสนิทของเจย์ริวดังขึ้น เอ่ยอวยพรให้กับเพื่อนรักที่วันนี้อายุครบ 26 ปีบริบูรณ์แล้ว "ขอบใจมากเลยนะเว้ยที่มางานวันเกิดกูในวันนี้ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ กลับจากต่างประเทศมาแล้ว 3 ปีรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง"หมอเจย์ริวยิ้มพลางยกแก้วขึ้นดื่ม เวลาหลายปีที่ผ่านมานี้มีอะไรมากมายผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา ผู้คนผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป แต่ในหัวใจของเขายังคงไม่ลืมผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนที่ทำให้เขาไม่สามารถมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นได้ อาจจะเพราะว่าความเร่าร้อนของเธอมันทำให้เขาลืมไม่ลงไม่ว่าเวลาจะผ่านมาหลายปีก็ยังลืมไม่ได้"ยิ้มหน่อยสิวันนี้วันเกิดมึงไม่ใช่หรือไง""นั่นดิวะทำหน้าอมทุกข์ไปได้ หรือว่าคิดถึง...""เดี๋ยวกูต่อยแม่งเลย ไม่ต้องพูดถึงเลยนะ"เขาพ่น

หลังจากที่ทุกคนปาร์ตี้กันอยู่ที่ผับอีกสักพักก็แยกย้ายกันเดินทางกลับบ้านของตัวเอง เจย์ริวเดินออกมาด้วยใบหน้ามึนเมาซึ่งน่าจะขับรถต่อไม่ได้ เขาจึงเรียกน้องชายฝาแฝดให้มารับกลับบ้าน และเมื่อเดินออกมาถึงก็เจอกับหมอเจอริคยืนพิงรถกอดอกจ้องมองมาทางเขาอยู่"ไงพี่ชายเมาหัวราน้ำถึงขั้นกลับบ้านไม่ได้เลยหรือไง""มึงจะพูดทำไมเยอะเนี่ย มาก็ดีแล้วพากลับบ้านหน่อยดิ"หมอเจย์ริวกวักมือเรียกน้องชายให้เข้ามาพยุงหน่อย หมอเจอริคได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาประคองพี่ชายเอาไว้"ดื่มตั้งแต่หัววันแล้วยังจะมาต่อกับเพื่อนอีก แม่ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องออกมาก็ไม่ฟัง พรุ่งนี้จะไปทำงานได้ไหมเนี่ย เฮ้อ...""กูมีความรับผิดชอบพอเว้ย พากลับบ้านเถอะง่วงนอนละ อ้อใช่สิ...ของขวัญแล้วไม่ได้แกะเลยนี่นา ตอนเช้าได้ของขวัญจากคุณย่า คุณยาย คุณตา คุณลุงเยอะแยะไปหมด ต้องกลับไปแกะของขวัญก่อน"สภาพของหมอเจย์ริวในตอนนี้เริ่มจะพูดไม่ค่อยรู้เรื่องแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงดื่มหนักขนาดนี้ เมื่อช่วงเช้าคุณพ่อกับคุณแม่จัดงานวันเกิดให้กับพี่ชาย ญาติพี่น้องมาร่วมงานกันหลายสิบชีวิต ตอนแรกนึกว่าจะพักผ่อนซะอีกกลับนัดเพื่อนออกมาปา

หญิงสาวอุ้มลูกชายวางไว้ที่เก้าอี้ก่อนจะเดินไปซื้อน้ำให้เจ้าตัวเล็กและเมื่อชำระเงินเสร็จก็เดินกลับมาทันที ตอนแรกเธอกะจะซื้อของอร่อยติดมือไปกินที่บ้านแต่เนื่องจากบังเอิญไปเจอกับผู้ชายเฮงซวยก็เลยหมดอารมณ์ไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น"ซวยชะมัดเลยทำไมจะต้องมาเจอด้วยก็ไม่รู้ 3 ปีที่ผ่านมาหายหัวไปเลยไม่คิดว่าจะบังเอิญมาเจอซะได้ ตัวเล็กของแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ แม่จะปกป้องหนูด้วยชีวิตและไม่ให้คนเลวแบบนั้นมาเป็นพ่อของลูกเด็ดขาด"ขนมหวานเอ่ยออกมาก่อนจะอุ้มลูกชายขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดจากนั้นก็พากันเดินออกจากร้านอาหารทันที คนเจ้าชู้ไม่รู้จักพอแบบนั้นปล่อยให้ไปมีชีวิตของตัวเองเถอะ ส่วนเธอก็จะมีชีวิตของตัวเองเช่นกันและชาตินี้อย่าได้มาพบเจอกันอีกเลย"เสียอารมณ์ชะมัด เฮ้อ...!"หญิงสาวถอนหายใจออกมาก่อนจะอุ้มลูกชายขึ้นไปนั่งบนรถ เธอกลับมาประเทศไทยได้ประมาณ 1 เดือนแล้ว และคิดว่าถ้าลูกชายหายดีก็จะลองสมัครงานดู ตัวเธอเรียนจบปริญญาโทคณะบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยดังในประเทศอังกฤษ แน่นอนว่าสามารถทำงานบริษัทใหญ่โตเงินเดือนหลักแสนได้สบาย แต่เนื่องจากเธอไม่อยากเป็นจุดสนใจก็เลยคิดว่าอาจจะสมัครงานในตำแหน่งทั่วไป เรื่องเงินไม