All Chapters of เมียลับหมอเจย์ริว: Chapter 11 - Chapter 20

หมอเจย์ริวเดินทางไปที่โรงพยาบาลด้วยความร้อนรนก่อนจะส่งเส้นผมของเขาและเส้นผมของน้องเรย์ริวไปให้เพื่อนสนิท"มึงรออยู่นี่แหละเดี๋ยวกูจัดการให้""อืม เร็วหน่อย"เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในห้องพักของหมอเจมส์ วันนี้เขาไม่ได้ทำงานจึงต้องไหว้วานให้เพื่อนเป็นคนทำหน้าที่นี้แทน และพรุ่งนี้ก็คงจะไม่ทำเช่นกันแต่โชคดีที่หมอจินต์มาเข้าเวรแทนเขาก็จะสามารถไปเคลียร์ปัญหากับขนมหวานได้ทางด้านของขนมหวานเธอนั่งคุยอยู่กับผู้จัดการแผนกของคลินิก ซึ่งรายละเอียดในการเซ็นสัญญาเบื้องต้นถ้าเธออยากจะรับเงินเดือน 200,000 บาทจะต้องเซ็นสัญญาทำงานให้คลินิก 2 ปีไม่สามารถลาออกได้ แต่หลังจากนั้นสามารถเลือกได้ว่าจะต่อสัญญาหรือจะลาออกไปทำงานที่อื่น ทางคลินิกจะเคารพในการตัดสินใจทุกอย่าง"สัญญาสองปีเลยเหรอคะ"เธอนิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด สถานการณ์ในตอนนี้ยังไม่มั่นคงและเธอเองยังไม่รู้ว่าจะต้องทำงานอยู่ที่นี่ได้ถึงเมื่อไหร่ ถ้าเกิดพ่อของลูกยังมาวุ่นวายไม่หยุดเธออาจจะต้องหอบลูกหนีไปอยู่ต่างประเทศ ถึงตอนนั้นสัญญาสองปีอาจจะเป็นปัญหา"สองปีเองค่ะรวดเร็วเหมือนโกหก ไม่ต้องคิดมากนะคะ""แหะ... ขอคิดดูก่อนไม่ได้เหรอคะ""แต่

ทางด้านของขนมหวานเธอเดินทางกลับมาที่คอนโดก็พาเจ้าตัวเล็กเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวชุดใหม่ให้เรียบร้อยจากนั้นก็มานอนดูการ์ตูนด้วยกันในห้องรับแขก แม่นมกำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับคุณหญิงซึ่งทางนั้นก็เร่งให้รีบพาลูกสาวกลับมาที่บ้านเพราะคุณท่านเริ่มกดดันแล้ว(ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ตอนนี้ท่านอยากให้ขนมหวานกลับมาแต่งงานกับภานุวัฒน์ เขาเป็นลูกชายเจ้าของบริษัทส่งยาทั่วประเทศ ร่ำรวยไม่น้อยเหมือนกัน ถึงแม้จะรวยไม่เท่าตระกูลของเราแต่ภานุวัฒน์ยอมรับเรื่องที่ขนมหวานมีลูกติดได้)"แต่คุณหนูไม่มีทางยอมให้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นพ่อของลูกแน่นอน แล้ววันนี้คุณหนูเจอกับพ่อของลูกด้วยนะคะคุณหญิง"(จริงเหรอ... แต่ตอนนั้นขนมหวานบอกว่าพ่อของลูกกลับประเทศไทยโดยไม่บอกกล่าว ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอกันอีกครั้ง แต่ประเด็นคือคุณท่านคงไม่ยอมหรอก ไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหนมีหัวนอนปลายเท้าหรือเปล่า ท่านคงไม่โอเคถ้าลูกสาวต้องแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ป้านมเข้าใจฉันใช่ไหม)คุณหญิงพิกุลเอ่ยออกมาด้วยความเป็นกังวล เธอเป็นคนที่รักลูกสาวมากและอยากให้ขนมหวานได้รับสิ่งที่ดีที่สุด แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรื่องภายในบ้านสามีเป็นคนจัดการทุกอย่าง ค

หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออกเมื่อถูกท่านประธานท้าตรวจดีเอ็นเอ แสดงว่าตอนที่เจย์ริวเจอลูกชายของเธอน่าจะมีความสงสัยและแอบไปตรวจ DNA มาก่อนหน้านี้แล้ว ทำไมถึงไม่เอะใจสักนิดเลยนะว่ามันจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น รู้งี้ไม่น่าพาลูกกลับมาที่ประเทศไทยเลย ไม่คิดว่าโลกมันจะกลมนำพาเราทั้งสามคนมาเจอกันอีกครั้ง"หนูไม่เข้าใจค่ะว่าตอนนี้ท่านประธานกับลูกชายต้องการอะไรกันแน่ สามปีที่ผ่านมาหนูทั้งอุ้มท้องแล้วก็เลี้ยงลูกเพียงคนเดียว ถ้าคิดจะแย่งลูกกับหนูคงต้องคิดหนักหน่อยนะคะ หนูไม่ใช่คนที่ยอมให้คนอื่นรังแกได้ง่ายซะด้วย"เธอเอ่ยออกไปอย่างไม่กลัวเกรง ถ้าท้ายที่สุดครอบครัวของเขาจะแย่งลูกกับเธอก็ไม่เห็นจะต้องคิดหนักอะไรมาก ยอมกลับไปที่บ้านให้พ่อกับแม่จัดการเรื่องนี้ให้แค่นี้ครอบครัวของเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว ถึงแม้ว่าครอบครัวของหมอเจย์ริวจะร่ำรวยติดอันดับแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ายังมีอิทธิพลสู้ครอบครัวของเธอไม่ได้ ก็แค่กลับไปแต่งงานกับเพื่อนเล่นที่คุ้นเคยกัน ก็ยังดีกว่ากลับญาติดีกับไอ้คนใจหมาแบบเขา...!"หนูใจเย็นก่อนสิครอบครัวเราไม่ได้คิดที่จะแย่งลูกไปจากหนูสักหน่อย ก็แค่มาหาทางออกร่วมกันอย่างน้อยให้ลูกชายของลุงได

หลังจากที่หญิงสาวออกไปจากห้องทำงาน เจย์ริวก็เขาทรุดลงกับพื้นก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความท้อกับชีวิตอย่างถึงที่สุด ตอนแรกนึกว่าจะคุยกันง่ายกว่านี้ซะอีก สรุปแล้วเธอก็ยังคงไม่ให้อภัยเขาเหมือนเดิม ถ้าเป็นแบบนี้โอกาสที่จะได้เมียกลับมาในอ้อมกอดดูท่าทางจะเป็นเรื่องยากซะแล้ว"ไงลูกชาย ไม่มีปัญญาง้อเมียกลับมาใช่หรือเปล่า"คุณพ่อเข้ามาถึงก็พูดจาเยาะเย้ยลูกชายทันที ซึ่งมีลูกชายฝาแฝดอีกคนที่เดินตามเข้ามาหัวเราะเสียงดังลั่นด้วยความสมน้ำหน้า"เป็นไงล่ะมึงทำกับเขาไว้เยอะ ตอนนี้เขาไม่ให้อภัยสินะ เป็นคนทิ้งเขาก่อนแต่ตอนนี้ใช้ชีวิตเหมือนกับโดนเขาทิ้งมา สภาพเหมือนหมาเลยว่ะ""นี่คือครอบครัวที่น่ารักของหมอเจย์ริวใช่ไหม ทำไมแต่ละคนไม่ได้ดูมีความสงสารผมเลย"เขาพูดจาตัดพ้อใส่ครอบครัวสภาพในตอนนี้ดูไม่ดีเลย ตอนแรกก็นึกว่าคุณพ่อแล้วก็น้องชายตัวดีจะช่วยให้คืนดีกับเมียซะอีก สรุปไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย"เอาอะไรมาสงสารก่อนล่ะ แกทำตัวเองทั้งนั้นจะให้พ่อกับน้องช่วยอะไรได้ ใครเป็นคนก่อคนนั้นก็ต้องแก้เองเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว อย่างน้อยหนูขนมหวานก็อยากให้แกเป็นพ่อที่ดีนี่ เพราะฉะนั้นตอนนี้ไปทำหน้าที่พ่อของลูกที่ดีก่อน ส่

ขนมหวานปล่อยให้ลูกชายอยู่เล่นกับคุณตาแล้วก็คุณยายในห้องรับแขก ส่วนตัวเธอนั้นเดินกลับขึ้นมาชั้นบนเข้ามายังห้องนอนที่จากมาหลายปี แต่ทว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน ครอบครัวดูแลห้องนอนของเธอให้สะอาดเอี่ยมข้าวของทุกอย่างยังอยู่ที่เดิม"ไม่คิดว่าจะกลับมาอีกครั้งนะเนี่ย"หญิงสาวถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะมองไปโดยรอบด้วยความคิดถึง เรื่องราวผ่านมานานเธอก็หลงลืมไปบ้างแล้วแหละ ตอนนี้ก็ไม่ได้ติดใจเอาความอะไรกับครอบครัวแล้ว เพียงแค่เรื่องการแต่งงานมันเป็นเรื่องของคนสองคนและหัวใจของเธอไม่ได้มีที่ว่างให้กับใคร ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเองมีเจ้าของในใจอยู่แล้วเพียงแค่สามปีที่ผ่านมานี้เธอเจ็บปวดกับการกระทำของเขา ซึ่งมันเป็นเรื่องยากที่จะให้อภัยได้ในตอนนี้"นอนดีกว่า"เธอนอนลงบนเตียงก่อนจะหลับตาลงเพื่อให้สมองของตัวเองได้พักผ่อนบ้าง หลายปีที่ผ่านมานี้แทบไม่เป็นตัวของตัวเองในหัวมีแต่ความกังวลเต็มไปหมด แต่วันนี้มันเหมือนเธอได้ปลดล็อกทุกอย่างพร้อมกัน ทั้งเรื่องครอบครัวและเรื่องของเจย์ริว อย่างน้อยตอนที่เขากลับประเทศไทยกะทันหันก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ไม่ใช่เพราะตั้งใจจะทิ้งเธอแต่แรก แต่ยังไงความผิดก็