บทที่ 20 พ่อค้าปุ๋ยตัวน้อย ลานดินหน้าบ้านหลินในยามเย็นยังคงเต็มไปด้วยชาวบ้านที่มารอหลินเสี่ยวเฉินตั้งแต่ยังไม่เลิกงาน แม้แสงอาทิตย์จะเริ่มคล้อยต่ำแต่ความร้อนใจของชาวบ้านกลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลินเสี่ยวเฉิน เด็กชายตัวเล็กที่ยืนอยู่กลางวงล้อมอย่างสงบนิ่งราวกับเป็นศูนย์กลางของทุกความหวังในเวลานี้หลินเสี่ยวเฉินไม่ได้พูดอะไรในทันที เขาหันหลังเข้าไปในกระท่อมครู่หนึ่ง ทิ้งให้ชาวบ้านยืนรอกันอย่างกระวนกระวาย เสียงกระซิบกระซาบเริ่มดังขึ้นเบา ๆ บางคนเดาว่าเขาอาจจะไม่อยากขาย บางคนกังวลว่าราคาจะสูงเกินไป ทว่าไม่มีผู้ใดกล้าพูดออกมาดัง ๆไม่นานนักเด็กชายก็เดินออกมาอีกครั้ง คราวนี้ในมือไม่ได้ว่างเปล่าหากแต่ลากกระสอบขนาดใหญ่ใบหนึ่งออกมาด้วย เสียงครูดของกระสอบกับพื้นดินดังแผ่ว ๆ แต่กลับเรียกความสนใจของทุกคนได้ในทันทีเขาวางมันลงตรงหน้าทุกคนอย่างมั่นคง ฝุ่นดินฟุ้งขึ้นเล็กน้อย ความเงียบแผ่กระจายไปทั่ว หลินเสี่ย
Last Updated : 2026-08-26
LOGIN
