All Chapters of คลั่งรักถลำลึก: Chapter 21 - Chapter 30

โรงพยาบาลเพราะนิ่มขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ได้ เมื่อรถแล่นเข้าโค้งทั้งคู่พุ่งเทกระจาดลงข้างทาง ดีที่เป็นป่าหญ้ารกร้าง ได้รับบาดเจ็บกันเพียงเล็กน้อย หลังจากทำบาดแผลเสร็จ ก็ย้ายมาอยู่ห้องพักรวมซึ่งเป็นเตียงติดกัน"สมใจแล้วสินะ ฟิลเสื้อคู่เลย ตรีมโรงพยาบาลแผลกอุบติเหตุฉุกเฉิน" เล้งพูด"ขะ ขอโทษค่ะ ก็นิ่มเป็นห่วงเฮียนี่นา""ช่วยห่วงตัวเองบ้างได้ไหม! ฉันไม่ห่วงหรอกว่าตัวฉันจะเป็นจะตาย แต่ฉันห่วงเธอที่เป็นเดือดเป็นร้อนเรื่องของฉันตลอด เฮ้ออ เจ็บไหม"น้ำตาเริ่มคลอเบ้า นุ่มนิ่มพยักหน้าบ่งบอกว่าเจ็บ ก้มหน้าลงสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำไปโดยไม่คิด แม้ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยมล้นไปด้วยความหวังดีตึก ตึก ตึก"นิ่ม" แม่เดินเข้ามาเมื่อได้ยินข่าวว่าลูกสาวขี่มอเตอร์ไซค์จนเกิดอุบัติเหตุ "มึงทำบ้าอะไร!""แม่อย่าเสียงดังสิ คนไข้ตกใจ""มึงขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ได้ แล้วยังจะเอาตัวเองไปเสี่ยงทำไม เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าให้ดูแลตัวเอง ทำไมมีแต่แผลแบบนี้!""นิ่มแค่คิ้วถลอกแขนขาถลอกไม่ได้สาหัส""แต่กูเป็นแม่มึงนะ เห็นแค่นี้ใจกูจะวาย กลับบ้านไปกูจะเฆี่ยนให้หลังลายเลย""อย่าทำนิ่มนะแม่"มือน้อยเขย่าแขนเพราะกลัวถูกตี เล้งที่อยู่ริมข้างรีบลุ

"ยกเอวขึ้นหน่อย เจ็บขาขยับตัวลำบาก" เล้งสั่ง"จะให้ยกยังไงคะ น..นิ่ม..""ก็เด้งเอวขึ้นมาสิ จะเลีย""เฮียยย! พะ พูดอะไร""อย่าช้าได้ไหม หว่างขาฉันมันแข็งจนกางเกงตึง"สาวน้อยเขินอาย แต่ก็ยังคงทำตามคำสั่ง ยกเอวจนก้นและสะโพกลอยเคว้งคว้าง แต่ยังดีที่มือหนาจับช้อนเอวบาง จ่อใบหน้าลงสอดปลายลิ้นเลียลากกลีบร่องอุ่นชุ่มฉ่ำ ความเสียวทำให้นุ่มนิ่มกัดฟันมือปัดป่ายขยุ้มไปทั่ว แทบจะทรุดลงเมื่อเรียวลิ้นสาดเลียควานรูอูม สักพักน้ำเมือกกระฉ่อน แต่อีกฝ่ายดูดเลียอย่างไม่รังเกียจ ยิ่งไหลเยิ้มยิ่งเลียตวัดรัวลิ้นเหมือนเครื่องยนต์ใส่ถ่าน อีกครั้งยังสะบัดใบหน้าหล่อเหลาสร้างความร้าวรานให้กับผู้ถูกกระทำ'อ๊าาา!'นิ่มเกร็งกระตุกปลดปล่อยความต้องการ จนต้องนอนแผ่ราบหายใจโรยริน"ช่วยที" มือหนายกปาดน้ำเมือกที่เคลือบโดยรอบปากแล้วพูดความต้องการ "ถอดกางเกงออกให้หน่อย""โอ้ยยย ถ้าจะลำบากขนาดนี้ไม่เอาก็ได้มั้งเฮีย""ได้ไง! เลียให้เธอจนเสร็จ แต่น้ำฉันค้างเต็มลำ ทรมานนะ""เฮ้อออ ขาเดี๋ยงแล้วยังบ้ากาม""อย่าพูดมาก รีบทำจะได้รีบกลับบ้าน"ตัวเล็กลุกขึ้นนั่ง มือยังคงปิดบังร่างกายส่วนสำคัญตามสัญชาตญาณ ก่อนจะผละออกแล้วจัดแจงถอดกางเ

เช้าวันเสาร์นุ่มนิ่มรู้สึกดีขึ้นเมื่อความสัมพันธ์เริ่มขยับเข้าใกล้เฮียเล้งขึ้นทุกวัน วันนี้ตื่นเช้าอากาศสดใสรีบมาช่วยแม่เปิดร้านขายส้มตำ เนื่องจากวันหยุดไม่ต้องไปเรียนที่มหาวิทยาลัย"ขอส้มตำมะละกอไม่เผ็ดไม่พริกไม่ใส่ปลาร้า" เสียงหวานพูดบอกกล่าว ปรากฏว่าเป็นหญิงน้องสาวเพื่อนสนิทเฮียเล้ง"ไหนบอกว่าอาหารส้มตำเป็นมลพิษ แล้วไม่ทราบว่าวันนี้เกิดอะไรถึงอยากจะกิน" นิ่มถาม"ก็แค่เบื่ออยากหาอะไรแปลกๆ กินบ้าง""อ๋อเหรอ งั้นก็นั่งรอตรงโต๊ะว่าง""ขอข้าวเหนียวด้วยนะ""อืมมม"แม้จะไม่ชอบขี้หน้า แต่ก็ต้องแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกัน แล้วรีบไปจัดแจงทุกอย่างเพราะคนที่ร้านก็พลุ่งพล่าน"กริ๊ดดดด แมลงสาบ!!" เสียงของหญิงโวยวายพร้อมลุกขึ้นชี้ไปยังจานส้มตำที่มีแมลงสาบนอนตายแอ้งแม้งอยู่ชาวบ้านตกใจรีบลุกจากเก้าอี้ที่นั่ง เสียงซุบซิบนินทาเริ่มดัง"กินมาตั้งนานเพิ่งรู้ว่าสกปรกขนาดนี้""แมลงสาบไปนอนตายในส้มตำเลยอะ""ของที่ใช้คงไม่สะอาดแน่""คิดแล้วจะอ้วก!"ผู้เป็นแม่ตกใจรีบเข้ามาพูดแก้ตัว แต่ก็ไม่วายจะถูกชี้หน้าด่าสักพักคนก็ทยอยออกจากร้านเหลือเพียงหญิงที่ยืนแน่นิ่งพร้อมสบตากับนุ่มนิ่มซ่าาาเพียะ!

เวลาห้าทุ่มสิบนาที"นิ่มมม! นุ่มนิ่ม! นิ่มเว้ย! อีนิ่ม!" เสียงเฮียเล้งตะโกนดังลั่นข้างบ้าน ซึ่งติดหน้าต่างห้องนุ่มนิ่มสาวน้อยตกใจรีบวิ่งลงบันได แล้วลากเฮียเล้งออกมาให้ห่างจากตัวบ้าน กลัวว่าแม่ที่หลับอยู่จะได้ยิน"เฮียจะเสียงดังทำไมเนี่ยยย" นิ่มต่อว่า"ฉันยังไม่ได้เอากับน้องหญิงนะ แค่เลีย..หะ หะ หู""เว้นวรรคได้เหี้ยมาก!""แค่มาบอกกลัวเข้าใจผิด เฮือก~""แต่ก็ให้มันดูดจนคอช้ำ เป็นปลาช็อกเกอร์หรือไงกัน! อีบ้านั่น ภายนอกเรียบร้อย ที่จริงก็กร้าน""อยากดูดบ้างไหม..แต่ไม่ได้หมายถึงคอนะ หมายถึงท่อสูบอันใหญ่ใต้กางเกงเนี่ยยย""เก็บท่อสูบเฮียเอาไว้เบิ้นด้วยมือเถอะค่ะ"นุ่มนิ่มประชดประชันกอดอกเบี่ยงหน้าหนี ท่าทางยังไม่ชอบใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นเฮียเล้งยังไม่ลดละความพยายามที่จะมาง้อ "โอ๋ๆ มาง้อนี่งาย กินข้าวบ้างนะ ตัวผอมเหลือแต่กระดูก""นั้นมันต้นไม้!!""เอ้า ถึงว่าทำไมลำตัวแข็งๆ""เมาขนาดนี้กลับอู่ได้แล้วมั้งเฮีย"ชายหนุ่มหัวรัดฟัดเหวี่ยง โผไปกอดต้นไม้ที่อยู่ริมข้างทางพร้อมกับพูดจาเลอะเลือน แต่ก็หันกลับมาสวมกอดนุ่มนิ่มเพื่อเป็นการแสดงความรู้สึก ว่าตอนนี้เขาแคร์และดูจะยอมอ่อนข้อลงมากกว่าแต่ก่อ

วันต่อมามหาวิทยาลัย"วันนี้มึงเหม่อลอยนะ เป็นอะไร?" คิมถาม"กูส่งข้อความไปถามเรื่องสำคัญแต่เฮียลืเล้งไม่ตอบ""แปลว่าเขาไม่สนใจไง""แต่เขาบอกให้ไปหา""กริ๊ดดดดด! แปลว่าเขาสนใจ""ร้อนอยากกินไอติม""ว่าจะเดินไปซื้อน้ำเดี๋ยวแวะซื้อไอติมให้"คิมเดินไปสักพักโจ้ก็เดินเข้ามาทัก"เป็นยังไงบ้างนุ่มนิ่ม" เสียงเข้มถาม "ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ โกรธอะไรหรือเปล่า""ไม่ได้โกรธอะไรเลย อย่าคิดมาก""ค่อยโล่งใจ ก็แค่อยากพักนิ่มเข้าสังคมมหาวิทยาลัยจริงๆ ไม่รู้ว่านุ่มนิ่มยังอ่อนประสบการณ์""เราอยู่กับแม่สองคน ก็เลยไม่ค่อยไปเที่ยวไหนนอกจากร้านเหล้าแถวบ้านร้านยาดองเจ๊นา""ต่อไปถ้าไปเที่ยวอีก เราจะดูแลนิ่มให้ดีกว่าที่ผ่านมา"แววตาของเพื่อนยังคงจ้องมอง พยายามเป็นมิตรพูดคุยเรื่องเรียนและอีกหลายอย่างจากนั้นก็เข้าเรียนคาบบ่าย แล้วแยกย้ายกันกลับบ้านซึ่งวันนี้นุ่มนิ่มมีนัดสำคัญ แต่ก็ยังต้องไปตลาดจับจ่ายซื้อของเตรียมให้แม่เปิดร้านส้มตำร้านส้มตำ บ้านนุ่มนิ่ม"ถั่วฝักยาวกับมะเขือเทศล้างแล้วนะแม่" นิ่มบอก"ปอกมะละกอแล้วก็หมักไก่ด้วย""แม่อยากให้นิ่มทำอาชีพอะไรเหรอ""ทำไมจู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมา""ไม่รู้สิ