All Chapters of คลั่งรักถลำลึก: Chapter 31 - Chapter 40

เฮียเล้งก็ยังคงสเต็ปปากแข็งไม่พูดตอบโต้ แต่ก็ใช้มือลูบไล้ผมยาวเป็นสัญลักษณ์ถึงความอ่อนโยนทั้งคู่ติดต่อกันผ่านโทรศัพท์มือถือ เพราะช่วงนี้งานที่อู่ค่อนข้างยุ่ง ส่วนนุ่มนิ่มก็ต้องช่วยแม่เปิดร้านส้มตำหลายวันผ่านไป"เสียตัวไม่ว่า! ยังโดนมันตบกลับมาคนเป็นแม่อย่างฉันไม่รู้ต้องเจ็บตรงไหนก่อน" แม่ของเมี่ยงมันนั่งปรับทุกข์กับแม่ของนุ่มนิ่มอยู่ตรงเก้าอี้ยาวไม้หน้าร้าน "แถมยังอายชาวบ้านชาวช่องอีก""เราเลี้ยงลูกก็ได้แค่ตัว เราจะไปบังคับใจก็คงไม่ได้ คนเป็นแม่ก็ต้องคอยอยู่เคียงข้างลูกจนกว่าจะตาย ส่วนขี้ปากชาวบ้านก็ช่างมันประไร เดี๋ยวข่าวมันก็หาย มีเรื่องใหม่ให้ได้นินทาต่อ""เฮ้อออ""ดูอีนิ่มสิ ฉันตีจนไม้หักไม่รู้กี่รอบ มันยังไม่เชื่อฟังเลย แต่ขอแค่ให้มันมีชีวิตอยู่รอดไปวันๆ ก็พอใจแล้ว""ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะมาเกิดกับตัวเอง""เอาเถอะ ถือเป็นบทเรียนก็แล้วกัน"คนหมู่บ้านเดียวกันรักใคร่ดังญาติมิตร ทั้งลูกสาวทั้งสองก็มีเพื่อนสนิทสนมกันมาตั้งแต่เด็ก จึงทำให้สามารถปรับทุกข์และพูดคุยปลอบโยนกันได้ใต้สะพานข้ามแม่น้ำ"แม่มึงไม่ยอมพูดกับมึงเลยเหรอ" นิ่มถามเมี่ยง"ก็พูด แต่ก็ยังไม่มองหน้า ฮึกกก""ไม่ต้องร้อ

หลายวันผ่านไปไทป์ เพื่อนของเล้ง ยังคงไปมาหาสู่ เช่นเดียวกับวันนี้ที่แวะหอบข้าวของมาให้นุ่มนิ่มถึงบ้าน พบเจอกับผู้เป็นแม่ก็คุยกันอย่างสนุกสนาน ก่อนเห็นใบหน้าเศร้าหมองของสาวน้อยจึงรีบเอ่ยถาม "นิ่มไม่สบายหรือเปล่า""ปะ เปล่าหรอกค่ะ ช่วงนี้มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย""พี่เพิ่งกลับจากเมืองนอก ช่วงที่พี่ไม่อยู่เกิดอะไรขึ้น ไอ้เล้งมันดุด่าอีกหรือเปล่า บอกพี่ได้นะ""ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกค่ะ""มีอะไรให้ช่วยโทรมาได้ตลอดเลยรู้ไหม""หนูไม่อยากรบกวนพี่""รบกวนอะไร เราคนกันเอง""ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่แวะมาเที่ยวหา"นิ่มส่งไทป์ขึ้นรถหน้าบ้าน เฝ้ามองรถเข็นคันหรูหราแล่นออกไปไกล ภายในใจรู้สึกหม่นหมอง จึงขอแม่ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้านตรงดิ่งเดินทางไป ร้านยาดองคลองใจ ของเจ๊นา เมื่อมาถึงก็สั่งเหล้าพร้อมกับแกล้มหนึ่งอย่าง"วันนี้ไมค์กูพังมึงร้องเพลงไม่ได้นะ" เจ๊นากล่าว"หนูไม่มีอารมณ์ร้องเพลงหรอกเจ๊""ถ้ามึงไม่เศร้ามึงก็คงไม่คิดถึงกูหรอก ฮ่าๆ โดนห่าอะไรมาอีกแล้วเนี่ย หงอยเป็นลิงป่วยเลย""เฮ้อออ พูดแล้วท้อ""อย่าคิดมากกับชีวิต แดกเหล้าให้ลืมทุกข์ชั่วคราวดีกว่า"อึก อึก อึกนุ่มนิ่มคว้าแก้วเหล้ากระดกดื่ม แต่ยัง

นิ่มลากเก้าอี้มานั่งข้างเฮียเล้ งพร้อมกับกอดอกทำหน้าตาฟัดเหวี่ยง คว้าแก้วเบียร์ตรงหน้ากระดกดื่มคม ที่นั่งอยู่พูดแทรก "ฟิวหวงผัว""พี่คม" นิ่มกดเสียงทุ้ม"หรือไม่จริง""แดกต้มสัมภเสสีไปเลย""อะไร...""ปลาไหลต้มเปรต""สรรหาคำเนอะ ฮ่าๆ"โต๊ะหัวเราะขบขัน ก่อนเฮียเล้งจะเลิกคิ้วเป็นสัญญาณให้คุยกันเองตามประสา สักพักก็น้องใบหน้ากระซิบกระซาบนุ่มนิ่มที่นั่งอยู่ริมข้าง แววตาจริงจัง"นี่แต่งตัวมาเต้นแข่งโคโยตี้เลยหรือไงเนี่ย""จะน้อยหน้าไม่ได้ เฮียจะได้ไม่มองคนอื่น""ชอบจังเลยนะกางเกงยีนส์ขาสั้น แทบจะเท่ากางเกงใน เสื้อกล้ามโชว์เอวโชว์แขนโชว์นม เหอะ! แรด""เจอคำนี้จนชินนิ่มไม่สะทกสะท้านหรอกเฮีย""ต้องด่าเธอเป็นภาษาอะไรถึงจะเข้าใจเนี่ย""ภาษาไทยนี่แหละภาษาอื่นนิ่มไม่รู้หรอก ฮ่าๆ""เขามีแต่เรียนเอาเกียรตินิยม นี่เธอเรียนเอาโง่เหรอ..""โห ลากนิ่มไปตบกลางสี่แยกยังไม่เจ็บเท่านี้ ฮ่าๆ"สองชั่วโมงผ่านไปเฮือกกกก~เสียงพยายามกลืนน้ำลาย พร้อมกับหายใจพ่นแรงของนุ่มนิ่ม คงเพราะดื่มเบียร์จนเมาแถมยังเต้นเพราะเพลงเร้าใจ จนสุดท้ายเฮียเล้งต้องแบกขี่หลังกลับบ้าน"เป็นไงแดกไม่รู้จักลิมิต" เล้งบ่น "ตัวหนักฉิบหาย""อ

เพราะฝนตกหนักเฮียเล้งจึงรีบไขประตูแล้วพานุ่มนิ่มเข้าไปบ้าน จากนั้นหยิบผ้าเช็ดตัวมาคุมแล้วขยี้ปอยผมขี้เปียกชุ่มให้แห้งหมาด"มาทำไม" เฮียเล้งถามย้ำ"ปิดอู่ทำไมคะ แล้วเมื่อไหร่จะเปิด""ไม่มีอารมณ์ทำงาน ส่วนงานที่ค้างก็ส่งให้ลูกค้าหมดแล้ว ตอนนี้ก็เลยว่าง""นิ่มขอโทษที่พูดแบบนั้น""แต่เรื่องของเรา ไม่มีตอนต่อไปแล้วใช่ไหม?""เฮีย..."สาวน้อยไม่สามารถตอบกลับ เธอไม่อยากให้เฮียเล้งรู้ความจริงเพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง อีกทั้งต้องคิดวุ่นวายเรื่องที่ถูกจับแต่งงาน เฮียเล้งหยิบเสื้อแขนสั้นสีขาวมาให้นุ่มนิ่มเปลี่ยน เพราะตัวเดิมเปียกฝน ทันทีที่ตัวเล็กถอดแล้วสวมใส่ ก็ถูกโอบกอดจากด้านหลังภายในใจนิ่มพูดคำว่าขอโทษนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนที่เสียงจะเปลี่ยนเป็นสั่นเครื่อ "เฮีย~"มือหนาล้วงเข้าใต้เสื้อแขนสั้น เพราะขนาดตัวที่ไม่เท่ากัน เมื่อสาวน้อยใส่จึงกลายเป็น oversize เดรสสั้น ยิ่งดูเซ็กซี่สวยงาม ความต้องการไม่อาจจะหักห้าม"คิดถึงจัง" เสียงแหบพร่าเฮียเล้งกระซิบ"อย่าทำนะเฮีย ฮึกกก""เธอไม่ต้องการฉันเหรอ..""มะ ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ""แต่ฉันต้องการเธอมากนะ ตอนนี้เลย"เสียงฟ้าฟาดฟ้าร้อง กลบเสียงพูดคุยเกือบมิดต้องกร

"กูตัดสินใจจะไปทำงานต่อเมืองนอกเหมือนเดิมแล้วนะ รู้ข่าวทุกอย่างจากน้องหญิง ที่มึงตัดสินใจไปขวางงานแต่งพ่อตอนนี้มึงมีใจให้นุ่มนิ่ม""อืมมม ตามนั้นแหละ""ดีใจด้วยที่รู้ใจตัวเองสักที ปล่อยกูเคว้งจนได้ เฮ้อ~เป็นพระรองนี่ปวดใจทุกทีเลยสินะ""ขอให้มึงโชคดี ส่วนนุ่มนิ่มกูดูแลเอง ถึงจะมีมึงหรือไม่มีมึง กูก็จะดูแลนุ่มนิ่มเองอยู่ดี""ยังปากร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะไอ้เฮียเล้ง ฮ่าๆ""แล้วนี่มึงบอกนุ่มนิ่มหรือยัง"ก่อนจะมาหาเพื่อนสนิทอย่างเล้ง ไทป์ เดินทางไปบ้านนุ่มนิ่มเพื่อเคลียร์ใจเป็นครั้งสุดท้าย แน่นอนว่าสาวน้อยยอมรับสารภาพว่าไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาได้แน่นอน จึงทำให้ตัดสินใจกลับไปญี่ปุ่นเดินตามความฝันต่อเองต่อไปส่วนหญิง น้องสาวของเพื่อนสนิทก็รู้ตัวเองว่าตอนนี้เป็นคนที่ไม่ใช่อีกต่อไป จึงจำยอมต้องตัดใจ ก่อนหน้าที่ไม่ตกลงปลงใจ เธอคุยอยู่กับดาราดังจึงแสดงความไม่ชอบพอเฮียเล้ง จนสุดท้ายก็ดันตกหลุมรักเขาจนได้แม้จะพยายามขัดขวางหรือทำทุกวิถีทางกลายเป็นว่าเฮียเล้งไม่สนใจ แววตาและท่าทีของเขาเปลี่ยนไปคงเพราะได้เจอกับความรักที่แท้จริงก่อนเปิดเทอมสอง เฮียเล้งชวนนิ่มออกทริป กับพรรคพวกรถมอเตอร์ไซใหญ่คั