Semua Bab เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ: Bab 11 - Bab 20

พูดจบแม่ทัพใหญ่สกุลซ่งที่มักโอนอ่อนกับคนเป็นเมียทุกเรื่องลุกขึ้นยืนก่อนเดินออกไปไม่สนใจจะหันกลับมามองว่าตอนนี้ภรรยาคู่ทุกข์กำลังมีน้ำตาเอ่อคลอ“พ่อเจ้า กำลังละเลยความรู้สึกแม่!!” คนที่ถูกขัดใจเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียวรีบเอ่ยบอกบุตรชาย“ท่านแม่…เรื่องทุกเรื่องที่ท่านอยากได้ ท่านพ่อเคยขัดใจหรือขอรับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่อยากจะย้ายไปเมืองกง ล้วนตามใจจนให้คนไปสร้างเรือนรอที่นั่น เพียงเรื่องนี้เรื่องเดียว เพราะบิดาต้องการให้น้องสามได้มีความสุขกับสิ่งที่นางเลือกนะขอรับ” คนแสนงอลสบัดพัดไม่ยอมฟัง จนซ่งหยางเหมาถอนหายใจ แต่กำลังจะอ้าปากอธิบายต่อกลับฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่แม่นมรายงาน“ฮองเฮาเสด็จเป็นการส่วนพระองค์เจ้าค่ะ” ได้ยินเช่นนั้นทุกคนรีบลุกขึ้นยืนก่อนจะทำการถวายบังคมแต่นางกับประครองมารดาขึ้น“ลุกเถิดเจ้าค่ะ พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ก็ด้วย วันนี้ข้านำเสื้อผ้ามาให้ สำหรับไปงานโคม” ฮองเฮาที่เป็นคนจิตใจดีอยู่เสมอให้คนยกของที่เตรียมเข้ามามากมาย“น้องสามไม่อยู่หรือเจ้าคะ” นางเอ่ยถามมารดาแต่เจ้าตัวกลับหลบหน้า จึงหันไปหาพี่ชายแทน“คุณชายรองสกุลเจิ้งมารับไปดูชุดคลุมพะย่ะค่ะ” คิ้วเรียวเลิกขึ้นอย่า

ซ่องหยางเหมาอ้าปากค้างเมื่อน้องสาววัยใกล้15หนาวเอ่ยได้เห็นภาพทุกอย่าง ชัดเจนจนเขาต้องทบทวนตัวเองใหม่“ข้าลืมคิดเรื่องนั้นไปสิ้น คิดเพียงว่า…สกุลที่ยอมสวามิพักต์เพียงเพราะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของอดีตฮ่องเต้เท่านั้น” นางส่ายหน้าก่อนนึกย้อนไปตอนที่นางอยู่ในจวนเจิ้งตอนนั้นนางรู้แผนการทั้งหมดเพราะจดหมายของอดีตฮองเฮาในราชวงศ์ก่อน!!“โจรภูเขาและคนกลุ่มน้อยที่สร้างความปั่นป่วนเรื่อยๆยังไม่น่าหนักใจเท่า…ข้าราชการที่โกงกินบ้านเมือง โดยใช้รัชทายาทรองเป็นคนถือหาง และเป็นหัวโขนเพื้อวันหน้าแม้พวกมันไม่มีสิทธิ์ครองบัลลังค์ แต่ยังมีเจิ้งเซียวซีว่าที่หวงกุ้ยเฟย มีอำนาจรองลงมาจากฮองเฮาคอยอำนวยอำนาจที่วางแผนกันมาชั่วอายุคน ข้าพูดถูกหรือไม่“ ซ่งหยางเหมาที่คราแรกนั่งอยู่ตรงข้ามน้องสาว ตอนนี้เขารีบลุกขึ้นเดินเข้ามาหาอย่างตกใจ“อี้เหริน ไม่ใช่ว่าเรื่องพวกนี้เป็นความลับของข้ากับหลี่เฟยหรือ” นางลุกขึ้นยืนตรงหน้าพี่ชายก่อนจะประสานมือและคุกเข่าลง“พี่ใหญ่เดิมทีข้าเป็นเพียงสตรีเรียบร้อยที่ถูกมารดาส่งไปเรียนวิชาสตรีในวังหลวง เรื่องพวกนี้ข้าล้วนแต่ไม่ควรยุ่งเกี่ยว แต่หลายวันมานี้หลังจากที่ข้าตื่นจากการตกสระบัวในห

“มากันแล้วเพคะ” แม่นมจางรีบเดินเข้ามารายงานก่อนที่ฮองเฮาจะก้าวยาวๆมาหาน้องสาวด้วยใจว้าวุ่น“เมื่อวานข้าไปเยี่ยมเจ้าแต่เจ้าหลับนิ่งสนิทจนข้ากังวล วันนี้ต้องจัดการหลายอย่างท่านพ่อพึ่งให้คนมาแจ้งว่าเจ้าฟื้นแล้ว เหตุใดจึงหลับไปนานเช่นนั้น” ฝ่าพระหัตถ์ของพระองค์จับจูงน้องสาวเข้ามาด้านในก่อนพยักหน้าให้เหลือเพียงคนสนิทอยู่“ทุกครั้งที่หม่อมฉันพูดถึงความเจ็บปวดในความฝันมักอ่อนแรง ต่อจากนี้จะไม่หวนระลึกจนตนเองเจ็บปวด จะค่อยๆฝึกจิตใจให้สงบเพคะ” เมื่อพระองค์พยักหน้าก่อนลูบผมน้องสาวอย่างแสนรัก“หากมันให้โทษแก่เจ้า ต่อไปนี้อย่านึกถึงมันอีก” ซ่งอี้เหรินส่ายหน้าพร้อมยิ้ม“ตอนนี้…ไม่เจ็บปวดเท่าใดแล้วเพคะ หม่อมฉันจะช่วยพระองค์ไม่หวนนึกคงไม่ได้ แต่จะไม่ทำให้ตัวเองลำบากเกินไป 2วันที่หม่อมฉันหลับไป เกิดเรื่องขึ้นหรือไม่เพคะ” ทันทีที่นางเอ่ยถาม ฮองเฮาพยักหน้าพร้อมแววตาที่แสดงออกถึงความกังวล“หลังจากข้ากลับมาจากจวนซ่ง เป็นดั่งเจ้าว่าองค์รัชทายาทรองแจ้งความจำนงค์ต่อฝ่าบาทให้เจิ้งซินกู่มาเป็นองครักษ์ข้างกายจริงๆ” แววตาของซ่งอี้เหรินไหววูบ เขาคนนั้นคือคนที่ลงดาบประหารหลี่เฟยหลง ตอนนางหลับฝันนางเห็นตอนประหารด้

ในขณะที่สถานการณ์ด้านหน้าวุ่นวายพอควร การแสดงทั้งหมดจึงต้องหยุดลง “ข้ามาดักรอเจอเจ้าข้างศาลเจ้าไม่เห็นเจ้าออกมาสักทีจึงเดินมาตาม”มุมนึงข้างเวทีที่มีผ้าม่านปกปิดเอาไว้มีชาย-หญิงคู่หนึ่งกำลังซุกซบกันอยู่ โดยฝ่ายชายกำลังปลอบประโลมสตรีในอ้อมกอดอย่างแสนรัก“เมื่อครู่ข้าเห็นมารดาท่านพูดคุยสนิทชิดเชื้อกับซ่งฮูหยิน มิใช่ว่าพูดเรื่องแต่งงานกันอยู่หรือเจ้าคะ อีก3วันจะถึงวันปักปิ่นวันนั้นข้าต้องเสียท่านให้นางจริงๆ” กู่ลี่หงที่อยู่ในชุดนางระบำแสนสวย ยิ่งแต่งหน้ายิ่งสวยจนเจิ้งเกาซีหลงไหลแทบถอนตัวไม่ขึ้น นางมีนิสัยอ่อนแอ อ่อนโยนและไม่สนธรรมเนียมนั่นคือสิ่งที่เขาถูกใจ หลายครั้งที่นางออกมาหาเขาตามจุดนัดพบเพื่อพลอดรักกันอย่างเร่าร้อน นางทำให้เขาพอใจทุกส่วนจนยากจะถอนตัว“ลีลี่เจ้าเองก็รู้สักวันนึงเรื่องนี้มันต้องมาถึง เพื่อเสริมบารมีให้ท่านพ่อข้าไม่ต้องก้มหัวให้บ้านใหญ่ การแต่งงานกับสกุลซ่งคือสิ่งที่ไม่ควรหลีกเลี่ยง” เขาเชยปลายคางนางให้เงยหน้ามาสบตา น้ำตาเม็ดเล็กที่รินรดแก้มนวลทำเขาอดใจไม่ไหวจรดริมฝีปากลงไปเช็ดน้ำตาแทนนิ้วมือ“ข้อดีที่หากข้ายอมแต่งงานกับอี้เหริน คือท่านแม่จะอนุญาตให้แต่งเจ้าเข้าไปเป

“อีเหรินหรือพะย่ะค่ะ เหตุใดนางจึงเข้ามาวางแผนได้!!” หลี่เฟยที่ยังไม่ทันคุยกับคู่หมายนางก็หลับพับไป2คราติดจนอดสงสัยไม่ได้“เรื่องนี้ยาว มีหลายสิ่งที่ต้องอธิบายความเป็นมา ไว้รออี้เหรินตื่นนางต้องเล่าให้ท่านฟังแน่นอน” ฮองเฮารีบอธิบายเพราะกลัวคู่หมั้นของน้องสาวจะเคลือบแคลงสงสัยไปมากกว่านี้“เรื่องที่ฮองเฮาว่า…คล้ายกับทำให้เหมือนที่ทำกับเรา” ฝ่าบาทดึงมือนางมาสอบถามด้วยท่าทางเคร่งเครียด“ใช่เพคะ คนสกุลซางยังมีสตรีที่มาเรียนการครองเรือนที่วังพอจะไว้ใจได้อยู่หลายคน นอกจากสกุลหลี่ สกุลซ่งที่เป็นคนคอยคะค้านสกุลเจิ้งในท้องพระโรงแล้ว สกุลซางก็เป็นตัวเลือกที่ดีไม่น้อย” สกุลซางแม้จะเป็นสกุลขุนนางรุ่นใหม่ แต่ทำการค้ากับราชวงศ์มาหลายปี ปีนี้ส่งบุตรชายเข้ามาสอบจงหงวดได้เป็นถึงผู้พิพากษา และจากการที่ดูแล้วพบว่าตรงฉินพอควร ตัดสินคดีและไม่รับเงินใต้โต๊ะ คู่ควรแก่การสนับสนุนให้ความสัมพันธ์กับราชวงศ์แน่นแฟ้น“เรื่องนั่นเหมาะสมหรือไม่กั๋วกง กุนซือ” เขาหันไปถามคนสนิทซึ่งทุกคนเห็นดีด้วย“เช่นนั้นยิ่งดีพะย่ะค่ะ แต่การแต่งตั้งสนมหากละเลยคนสกุลเจิ้งไปก็ก่อให้เกิดคลื่นใต้น้ำได้ในภายหน้านะพะน่ะค่ะ” ได้ยินกั๋วกงพูด