พยัคฆ์ร้ายล่ามรัก のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

สองวันที่แพรชมพูต้องนอนพักรักษาตัวให้น้ำเกลือพักฟื้นร่างกายตามคำสั่งของหมอ ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ตั้งแต่วันนั้นที่พยัคฆ์ยื่นข้อเสนอกลายเป็นผู้หญิงบนเตียงเพื่อแลกกับการปกปิดความลับ เขาก็รีบกลับมาเคลียร์งานบนไร่แสงจันทร์ โล่งใจมีคนรักและคอยดูแลหญิงสาวมากมาย เขาให้เวลาเธอพักผ่อนเต็มที่ ก่อนที่ร่างกายจะไม่ได้พักผ่อนครบแปดชั่วโมงตามหลักการ รถยนต์เคลื่อนตัวเข้ามาจอดหน้าบ้านใหญ่ นับดาวส่งคนขับรถไปรับแพรชมพูกับป้าเพ็ญศิริกลับ เพียงร่างบางก้าวลงมา แม่ของเขาสวมกอดทักทายต้อนรับ เพราะป้าดาวอยากได้แพรชมพูเป็นว่าที่ลูกสะใภ้อยู่น่ะสิ “คุณป้าคะ...” คนถูกสวมกอดไม่ทันตั้งตัวได้แต่ยิ้มอ่อนๆ ก่อนป้านับดาว ผู้มีพระคุณแก่ครอบครัวเธอผละออกหันมาหาคนเปรียบเสมือนน้องสาว “ป้าดีใจที่หนูแพรหายดีแล้ว เข้ามาข้างในดีกว่า แดดเริ่มร้อนแล้ว” นับดาวสั่งคนขับรถขนย้ายข้าวของครอบครัวป้าเพ็ญศิริยังบ้านหลังเล็ก ใจดีอยากให้แพรชมพูมาอยู่ที่นี่ ทว่าคนตัวเล็กยังคงเกรงใจ แพรชมพูไม่อยากถูกพวกคนงานนินทาว่าเป็นเพียงลูกสาวหัวหน้าคนงานต่ำต้อยกลับมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันกับเจ้านาย “พี่เสือหายไปไหนแต่เช้าคะ” สองวันแล้วที่

เรียวลิ้นอุ่นชื้นของทั้งคู่ผวาดึงดูดเข้าหากัน ร่างกายเธอเหมือนสารเสพติด เอาเท่าไหร่ก็ยังไม่พอ ลืมไม่ลงแล้วหวนกลับมาติดใจกินซ้ำต่อ “อื้อ อร๊าง พี่เสือ” สบู่ในมือเธออ่อนเหลวหลุดร่วงลงไปในอ่างอาบน้ำ หญิงสาวตัวระทวยอยู่อ้อมกอดของพยัคฆ์ ขณะปากหนายังคงสอดแทรกลิ้นดูดปากบวมเจ่อซ้ำวนไปหลายรอบ แพรชมพูยังคงไม่รู้ว่าตัวเองเป็นผู้หญิงสวย สวยจนเขาปรารถนาอยากละเลียชิมสำรวจตัว คิดแล้วก็ผละออก เลื่อนต่ำลงมาขบเม้มคอระหง “แพร...” “พี่เสือขา แพรไม่ไหว” ผละออกจากคอระหงจนเกิดเป็นรอย “เธอต้องการอะไร บอกฉันมา” เธอพูดอะไรไม่ออก ในขณะที่เขาออกแรงตอกตรึงมันเข้าสู่ร่างกายหนักหน่วง ไม่หยุดพักแถมยังออกแรงไต่ขึ้นระดับรุนแรง มือเล็กเลื่อนขยุ้มผมหนาดกดำของเขาระบายความซาบซ่าน “แพรต้องการพี่เสือ” เขาเบิกตากว้างตกใจ เมื่อเรียวปากสวยขยับเข้ามาจูบปากหนาอย่างเว้าวอนน่ารัก “ทำแบบนี้อยากตายคาอกฉันหรือไง” เกรงว่าเขาอาจอดใจไม่ไหวแล้วทำรักกับสาวน้อยดื้อพยศแล้วอาจจะพาแพรชมพูลงไปกินข้าวร่วมกับพ่อแม่ตัวเองช้าลง ทั้งๆ ที่สัญญากันไว้แล้ว เธอกัดปากยั่วยวน “เอาสิค่ะ” “เธอนี่มันตัวจุ้นจ้านสำหรับฉันจริงๆ ยายแพรชมพู

แพรชมพูร้องครวญครางแทบไม่เป็นศัพท์ เมื่อเขาจับพลิกตัวเธอนอนคว่ำ สอดใส่ความอหังการเร่าร้อนเข้าสู่ร่องสาวนุ่มหยุ่นอย่างระมัดระวังกลัวเธอเจ็บ ดีที่มีน้ำหวานเคลือบชโลมทำเอาดันท่อนเอ็นอุ่นเข้าไม่ยาก “ข้างในตอดรัดฉันมาก แพร” เธอค่อยขยับตัวเพื่อให้เขากระแทกเข้ามาข้างในได้สะดวก ความเจ็บปลาบช่วงแรกหายไปเปลี่ยนความวาบหวามแทนที่ กดลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน กลิ่นหอมละมุนทำเอาเขาหลงใหล “ปวดร้าวไปหมด” ขณะที่ลำเนื้อเอ็นอุ่นยังคงกดแช่ค้างนิ่งข้างในตัวเธอและไม่มีทีท่าว่าจะถอนถอดออกมา “ยังเจ็บอยู่มั้ย จะขยับแล้วนะ” พยักหน้ารับแทนคำตอบ เธอยังเจ็บเสียดๆ ระหว่างเขาดันตัวแทรกกลางเข้ามาด้วยเช่นกัน พยัคฆ์กดจูบหน้าผากมนอย่างลืมตัว แต่ถึงกระนั้นชายหนุ่มให้เกียรติคู่นอนอย่างทัดเท่าเทียมกัน ไม่มีใครได้เปรียบหรือด้อยกว่า “อ๊ะ พี่เสือ” พยัคฆ์กระแทกกายแทงจาบแจ้งเข้าไปข้างในร่องสาวอ่อนนุ่ม เขากระแทกทำซ้ำๆ จนได้ยินเสียงเนื้อและขาเตียงสั่น ขณะที่เธอยกสะโพกแอ่นขึ้น เขาจับมันกดเข้าลึกกว่าเดิมในท่าหมาคลาน “อื้อ ดีมากแพร” “พี่เสือขา จูบแพรหน่อยค่ะ” มีหรือเขาจะไม่ฟังคำเว้าวอนจากเธอ โน้มตัวเลื่อนลงกดจูบแผ่นห

คนตรงหน้าเขาจะไม่เข้าใจความหมายหรือสมองของหญิงสาววัยยี่สิบปีจะช้าเกินวัยกัน พยัคฆ์กำลังเอื้อมมือลูบเรือนผมยาวดกดำงดงามส่งกลิ่นแชมพูหอมอ่อนที่นอนกระสับกระส่ายทั้งสองสัปดาห์ กลับหยุดชะงัก หักห้ามความรู้สึกตัวเองอยู่เหนือการควบคุม ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอไม่ควรเข้ามามีอิทธิพลข้างในอกข้างซ้ายเขาได้เด็ดขาด... พยัคฆ์ถอดเสื้อผ้าจากการเดินทางกรุงเทพฯ เมื่อคืนถูกชักชวนจากกลุ่มเพื่อนโดยมีเจมส์เป็นตัวหลักการต้นคิดฉลองการแต่งงานของเซซารา เพื่อนสนิท เสือเข้าเมืองกรุงเทพฯ แถวรัชดา กลับตายด้านเหมือนไม่ยอมหิ้วสาวขึ้นคอนโดฯ ส่วนตัว มิหนำซ้ำยังคิดถึงและโหยหาผู้หญิงอีกคนอยู่ไร่แสงจันทร์ สายตาดีดันเหลือบไปมองเห็นตะกร้าเสื้อผ้าที่ว่าง คาดว่ายายเด็กแพรนั่นคงเอาพวกเสื้อผ้าเขานำไปซัก ทำความสะอาดตลอดสองอาทิตย์ที่ตัวเองไม่อยู่ ก่อนโยนมันเข้าใส่อย่างแม่นยำราวกับจับวาง ร่างแกร่งเปลือยเปล่าทุกสัดส่วนเข้ามาเปิดฝักบัวปล่อยให้น้ำเย็นไหลลงมาอาบเนื้อตัวให้สะอาด หายจากการแฮงค์เมื่อคืนค่อนข้างหนักหน่วง ไม่ได้หมายถึงซัมผู้หญิงในไนต์คลับ พวกมันชวนเขาดื่มเหล้าเมามายต่างหาก ก่อนหน้านั้นเจมส์ไหว้วานพาเขาออกไปรับการันย์

เมื่อพยัคฆ์ให้สัญญาว่าจะพาเธอออกไปเก็บผลผลิตที่ไร่องุ่นด้วยกันในฐานะสาวใช้ส่วนตัว แพรชมพูรีบวิ่งเข้าบ้านหลังเล็ก แต่งตัวด้วยชุดใหม่ เสื้อยืดคอกลมสวมทับเสื้อยีนส์แขนยาว ซึ่งเป็นชุดปกติที่ลูกสาวหัวหน้าคนงานใส่เวลาออกไปช่วยพ่อตัดเก็บผลผลิต “เอาหมวกกับกระบอกน้ำเย็นไปด้วย ตอนบ่ายแดดเริ่มร้อนแล้ว” แพรชมพูไม่ลืมหยิบตามคำสั่งของเจ้านายหนุ่ม วิ่งออกมาจากบ้านหลังเล็กซึ่งเป็นอาณาเขตหวงห้าม มีแค่เธอมีสิทธิ์คนเดียวอยู่ในสถานะคนของเขา เหลือเวลาแค่สองสัปดาห์ เธอคงถูกพยัคฆ์เขี่ยกระเด็นทิ้งแล้ว แต่ยังมีศักดิ์ศรีพอเก็บข้าวของจากไปด้วยตัวเองเมื่อเวลานั้นมาถึง... “มาแล้วค่ะพี่เสือ” “แต่งตัวอะไรช้าสิบนาทีแล้ว” “อย่าบ่นเหมือนคนแก่ชราภาพเลยค่ะ เดี๋ยวแก่ไว มีลูกไม่ทันใช้นะคะ อ้อ แพรลืมไปว่าพี่เสือยังหาเมียไม่ได้ มีแต่คู่นอน” พยัคฆ์ถลึงตาใส่ยายเด็กแก่แดด แพรชมพูหยอกเย้าตามประสา ไม่เห็นจำเป็นต้องมาพาลโกรธใส่เธอ เพราะเขาไม่มีวันเอาเธอมาเป็นคนรักหรือภรรยาคู่ชีวิตอยู่แล้ว เธอเตรียมใจตั้งแต่แรก “เดี๋ยวเถอะ!” เขาต้องสั่งสอนไม่ให้เธอลามปาม “แพรไม่อยากให้พี่เสือต้องเครียดค่ะ” “ฉันจะเครียดก็เพราะเธอนี