All Chapters of พยัคฆ์ร้ายล่ามรัก: Chapter 1 - Chapter 10

มีเสียงแจ้งเตือนข้อความดังสั่น รบกวนสมาธิของคนหลับสนิทได้สองชั่วโมง มือหนากำลังคว้าเอามือถือตัวเองมากดปิดแจ้งเตือน สายตาพลันเห็นข้อความจากเพื่อนแก๊งเสือเพลย์บอยกำลังคุยประเด็นหัวข้อบทสนทนาเรื่องของเขาอยู่ ตาสว่างทันที คนต้นเรื่องตั้งคำถามคือเจ้าของไนต์คลับอลองเซส ‘ไอ้เนี่ยยังไม่เลิกขุ้ยคุ้ยเรื่องเขาอยู่อีกเหรอ สงสัยต้องหาเมียให้ไอ้เจมส์เสียแล้วละ’ Karany : มีใครอยู่มั้ยวะ เพิ่งเลิกงานมา ส่งข้อความเมื่อวานตอนตีหนึ่งของเช้าวันใหม่ เวลาประเทศอังกฤษแตกต่างจากประเทศไทยหลายชั่วโมง James : กูยังอยู่ เหนื่อย เพิ่งไปซัมกับสาวมา ไอ้เซตคงหมดแรงกับกล่อมเมียเด็ก ปากบอกว่าไม่อยากแต่งงาน ที่ไหนได้เป็นแผนมันตั้งแต่แรก Karany : กูเพิ่งรู้ว่าไอ้เซตมันร้ายกาจ ว่าแต่ไอ้เสือเข้าถ้ำจำศีลมันมุดหายหัวไปไหน ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว คนที่ไล่อ่านข้อความจนครบ เลื่อนถึงข้อความสุดท้ายส่งมาเมื่อเก้าโมงสี่สิบสามที่แล้ว ชายหนุ่มเปลือยท่อนบนพิมพ์ข้อความส่งเข้าไลน์เป็นการพูดคุยว่าเจ้าของยังอยู่ Tiger : กูเพิ่งตื่น จะกลับเชียงรายแล้ว ฝากถามไอ้เซตด้วยว่าจัดงานแต่งตอนไหนก็บอกด้วย กูจะส่งซองไปให้ มีธุระด่วน หายเข้าต

16.00 น. “เมื่อตอนกลางวันลูกแพรไปแหย่อะไรให้คุณเสือโกรธล่ะ เขาดูไม่พอใจมากเลยนะ” ครอบครัวเล็กของหัวหน้าคนสวนกลับมารับประทานอาหาร บรรยากาศมีแต่ความสนุกไม่หยุดเพราะแพรชมพูช่างพูดช่างชวนถามตลอดจนคนเป็นแม่ห้ามปราบเอ็ดดุเสียงดัง “แพรก็เลยตอบความจริง คนโลกส่วนตัวสูงทำเป็นรับไม่ได้ แพรอุตส่าห์หวังดีกลับหวังร้ายเสียอย่างนั้น ทีหลังแพรไม่ไปบ้านใหญ่หรอก อยู่เล่นกับตงเฉินดีกว่า” “แต่พ่อคิดต่างออกไปนะ การที่แพรละเมิดความเป็นส่วนตัวของเจ้านายมันก็มากเกินไป จริงอยู่ที่ทางนั้นเขารักและเอ็นดูแพรเหมือนลูกสาวคนหนึ่ง แต่ลูกต้องรู้จักมารยาทด้วย” ชนัตศรลูบศีรษะของลูกสาว เขากับแม่ของแพรชมพูเข้ามาทำงานในไร่แสงจันทร์ตั้งแต่ยังไม่พบรักกันด้วยซ้ำ พ่อเธอเป็นคนต่างพื้นที่ขอเข้ามาหางานทำแล้วเจ้าของไร่ก็ใจดีรับคนทำงาน เข้ามาพบรักกับเพ็ญศิริ ซึ่งเป็นแม่ครัวประจำบ้านหลังใหญ่ สร้างครอบครัวด้วยกันจึงมีผลผลิตความรักออกมาคือแพรชมพู “ที่พ่อมาพูดให้แพรยอมใจอ่อนก็เพราะพี่เสือเรียกไปตักเตือนใช่มั้ยคะ คนอะไรบ้าอำนาจ นิสัยไม่ดี ปาก...อีกต่างหาก” แพรชมพูลอบสังเกตเห็นว่าพยัคฆ์เรียกหัวหน้าคนงานเข้ามาพูดคุยสักสิบน

07.30 น. พยัคฆ์มีคำถามมากมายอยู่ในหัวอยากหันหน้ามาถามพ่อแม่ ขณะที่ทุกคนเข้ามาร่วมรับประทานอาหารเช้าพร้อมกับแขกไม่รับเชิญในสายตาของเขา แพรชมพูยังกล้าเสนอหน้ามาที่นี่อีก! ตามเขาเข้ามาร่วมนั่งอยู่บนโต๊ะ ทำเหมือนยัดเยียดตัวเองเข้าไปเป็นคนสำคัญของชีวิตไม่พอ บดเบียดต้นขานุ่มใกล้ชิดหวังให้เขาเกิดอารมณ์อีก ในระหว่างที่ทั้งคู่ลดน้อยลงเรื่อยๆ แทบทำให้ปลายจมูกหันมาชนกัน เขาลนลานเขยิบถอยห่างทันที แพรชมพูใจแป้ว แอบหน้าเสีย ทว่าอย่างไรเธอก็ไม่ยอมแพ้จนกว่าเธออาจถอดใจไปเอง ถ้าเขายังไร้เยื่อใยต่อตนเองเสมอต้นเสมอปลายอยู่อย่างนี้ “แม่ชวนหนูแพรมากินข้าวที่บ้านใหญ่ด้วย เสือคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ยจ๊ะ” พูดไปก็เท่านั้น พยัคฆ์ไม่มีสิทธิ์เสียงข้างมากต่อรองประมุขใหญ่อยู่แล้ว บ้านไร่แสงจันทร์แม่ของเขาเป็นใหญ่ แม้แต่พ่อพยักหน้ารับทุกอย่าง นับประสาอะไรกับลูกชาย “ใครจะกล้าว่าขัดใจอะไรคุณแม่ล่ะครับ” “ดีจ้ะ ต่อจากนี้ไปแม่จะให้หนูแพรขึ้นมาเป็นผู้ช่วยแม่ครัวของแม่เพ็ญของเขา และก็ขึ้นมากินข้าวกับเราทุกมื้อ เสือไม่ว่าอะไรใช่มั้ย?” นอกจากพยัคฆ์จะตกใจแล้ว แพรชมพูก็ไม่คิดว่าจะได้รับความเมตตาใจดีจากท่าน “คุณแม่!

เธอตัวสั่น เพราะสัมผัสฝ่ามือใหญ่กำลังสอดเข้ามาใต้ชายกระโปรงชุดนอนเบาบางสีขาวลายลูกไม้ตั้งแต่ได้ยินเสียงประตูเปิด ตาเรียวสวยพยายามลืมตาตื่น มือเล็กกำลังเอื้อมไปเปิดโคมไฟหัวเตียง อยากรู้ว่าใครแอบย่องเข้าห้องเธอมาตอนดึก แพรชมพูได้รับความอนุเคราะห์จากคุณป้านับดาว แม่ของพยัคฆ์ว่าให้นอนที่นี่ ซึ่งห้องพักรับรองอยู่ติดกับห้องลูกชายตัวเอง แต่ว่าต้องเดินผ่านห้องนี้ไปก่อน หวังว่าเขาคงทำตามคำพูดตัวเองว่าจะไม่แตะต้องตัวลูกสาวป้าเพ็ญศิริ “เอ๊ะ!” มือข้างขวาของเขาจับยึดมือเล็กน้อยไว้แล้วพลิกตัวเธอนอนหงาย ท่ามกลางแสงไฟสลัว เห็นใบหน้าหล่อเหลาไม่ชัดว่าเป็นใคร ทว่ากลิ่นน้ำหอมที่เคยแอบดอมดมอยู่บ่อยๆ เวลาอยู่ใกล้ชิดร่างแกร่งโดยลืมตัว พี่เสือของน้องแพร... เขาเมาแล้วหรือไงถึงเข้าห้องผิด! แพรชมพูจำไม่ผิดแน่ ร่างแกร่งเลื่อนเข้ามาทาบทับ ยึดข้อมือสองข้างของเธอรวบขึ้นเหนือศีรษะเล็กเพื่อป้องกันการดิ้นรน ต่อต้าน ขัดขืนจากเด็นเอนฯ ที่มิ่งส่งมาให้ระบายอารมณ์ความตึงเครียดแน่นเปรี๊ยะคับพองภายใต้กางเกงยีนส์ เธอหลับตา เบี่ยงหน้าหนีทางอื่น เมื่อรับรู้ลมหายใจเร่าร้อนเจือปนด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จากคนตรงหน้ากำลังโน้มตั

ไลน์กลุ่มTiger man เขาคิดถูกหรือคิดผิดจะต้องเอาเรื่องส่วนตัวเองมาปรึกษาพวกเพื่อนเพลย์บอย ทว่าหันไปพึ่งพาใครก็ไม่ได้ พ่อแม่รู้ยิ่งกลายเป็นเรื่องใหญ่ อย่างน้อยเขายังมีเพื่อนค่อนข้างจัญไรคอยเป็นโถสุขภัณฑ์รองรับระบายความตึงเครียดทุกข์ใจ ใช่...การเผลอมีอะไรกับแพรชมพูด้วยความสติไม่เต็มร้อย ทำให้เขาหงุดหงิด ถ้าย้อนเวลาตอนนั้นได้ เขาเลือกไปเอากับโคนมเจ้าแดงยังจะดีกว่า Tiger : มีใครว่างมั้ยวะ กูมีเรื่องด่วนจะปรึกษา เช้าๆ อย่างนี้พวกเพื่อนผู้ชายกลางคืนน่าจะยังไม่ตื่นมาเห็นข้อความ หลังจากออกห่างยายเด็กนมแบนนั่น ชายหนุ่มสลัดเสื้อผ้าตัวเองโยนทิ้งใส่ตระกร้าหน้าห้องน้ำ ใช้สบู่ฟอกตัวทำความสะอาดลวกๆ เขาไม่อยากมีรอยสัมผัสจากตัวเธอติดอยู่ ทว่าผิวลื่นนุ่มเมื่อคืนสัมผัสจากต้นขาเรียวยังคงวนเวียนกลับเข้ามานึกย้อนจนเขาต้องสลัดศีรษะตัวเองแรงๆ ตบแก้มตัวเองว่าอย่าหลงใหลไปกับมัน Set : เช้าๆ แบบนี้มึงมีอะไรหรือเปล่าไอ้เสือ เห็นไอ้เจมส์บอกว่ามึงกลับเชียงรายแล้วนี่น่า เซซาราเข้ามาอ่านแล้วตอบคนแรก ก่อนจะมีเจมส์ เพลย์บอยตัวพ่อสวนถามกลับ รู้จักคนกว้างขวางน่าจะพ่วงนิสัยชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องของชาวบ้าน James :