Alle Kapitel von คนนี้ของหวงนายหัวมาวิน: Kapitel 21 – Kapitel 30

EP.21 คนที่ถูกเลือกและไม่ถูกเลือกเช้าวันต่อมาก๊อก ก๊อก รูมเซอร์ครับแกร็ก แอ๊ด… “พะพาย!!!” “เชฟ…” “อาหารมาแล้วเหรอครับพะพาย” เสียงดังมาจากด้านหลังพร้อมกับท่อนแขนแกร่งโอบไหล่บางไว้แน่นจะเป็นใครไม่ได้นอกจากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีในทางนิตินัยและพฤตินัยยิ่งทำให้คนที่เข้ามาใหม่ตกใจมากกว่าเดิม “คะ…ค่ะ เชิญค่ะเชฟ” “เชฟ? พะพายรู้จักอีกแล้วทำงานทุกแผนกเลยเหรอเรา” รอยยิ้มมุมปากที่สื่อถึงความพอใจนี่คือสิ่งที่เขาต้องการและเป็นเหตุผลหลักที่มากรุงเทพในครั้งนี้ต่อไปจะได้เลิกโทรหาเมียชาวบ้านสักที จะตามจีบเมียชาวบ้านควรรู้จักหน้าผัวเขาเอาไว้ด้วยเจอกันข้างนอกจะได้ทักทายกันถูก “พะพายคนนี้คือ…” เชฟไตรที่ยังอึ้งและยังไม่เข้าใจกับสถานการ์ณสทบตัวเองในใจนี่เขาช้าไปเหรอ “สามีพะพายครับ คงเป็นคุณสินะครับที่เป็นคนช่วยสอนภรรยาผมตอนฝึกงานขอบคุณมากนะครับที่ดูแล ภรรยา ผมอย่างดีเลย” นายหัวมาวินตอบแทนพะพายทันทีเน้นคำที่ว่าภรรยาเสียงดังฟังชัดเหมือนตอกย้ำให้อีกได้คนรู้มั่วแต่เป็นพระเอกอยู่ได้สภาพบุรุษแล้วไงยังไงมึงก็แพ้ไอ้ไก่อ่อน “พะพายจะมีสามีได้ยังไงในเมื่อพะพายยังไม่มีแฟนตั้งแต่ที่เรารู้จักกันจนพะพายลาอ

EP. 23 ทำหน้าที่ รถคันหรูแล่นสู่ท้องถนนปกติจะมีคนขับรถให้ตลอดแต่พอมาวันนี้ขับเองมีตุ๊กตาหน้ารถด้วยพะพายหลังจากขึ้นรถก็ตรวจดูเอกสารที่คุณเสส่งให้อย่างตั้งใจไม่ได้สนใจว่าอีกคนจะพาไปไหนรู้แค่ว่าต้องไม่ทำให้นายหัวขายหน้าคนอื่น “เดือนหน้าเราจะไปจีนนะเตรียมตัวไว้ด้วย” “พะพายต้องไปด้วยเหรอค่ะ” “อืม…บอกแล้วไงว่าเธอต้องติดตามฉันตลอด” อย่าหวังเลยว่าจะได้ไปวานเสน่ห์ใส่ใครที่ไหนได้อีก ทำแบบนี้เพราะว่าไม่อยากให้คุณนายรินนาเสียใจที่มองคนผิดไปทำเพื่อคุณนายรินนาทั้งนั้น “ไม่ไปไม่ได้เลยเหรอค่ะรีสอร์ทยังไม่เรียบร้อยเลยค่ะเหลืออีกตั้งหลายอย่างเลยค่ะ” จะให้ตามอะไรขนาดนั้นไม่มีมือมีเท้าหรือไง “เหลืออะไรลีดรายการมาให้ฉันเดี๋ยวจัดการให้” “แต่พะพายทุนไม่เยอะค่ะอันไหนที่ทำเองได้พะพายอยากทำเองมากกว่า” เงินเก็บจะหมดแล้วมีแค่ส่วนที่จะซื้อเฟอร์นิเจอร์เท่านั้นเองส่วนเรื่องโปรโมตก็ตั้งงบไว้ไม่เยอะด้วยจะได้ลงมือทำเองทั้งเพจทั้งโปรแกรมสำเร็จรูปต่างๆ ด้วย “เงินเหลือตั้งสิบล้านอะไรจะหมดเร็วขนาดนั้นไม่ใช่เอาไปฟุ่มเฟือยอย่างอื่น" “ส่วนนั้นพะพายยังไม่ได้เอาออกมาใช้ค่ะเก็บไว้ใช้หนี้คุณแม่อันนี้เงินเก็บพะพายค่ะ

EP. 25 วาสนาผู้ใดหนอภายในห้องนอนใหญ่หลังจากอาบน้ำให้กันและกันเรียบร้อยสองร่างนอนกอดก่ายกันบนเตียงนอนพะพายเช็คงานในไอแพคเตรียมจะเข้าไปที่รีสอร์ทพรุ่งนี้เพราะโรงงานของนายหัวมาวินเป็นวันหยุดพอดี “นายหัวค่ะพรุ่งนี้พะพายจะเข้าไปที่รีสอร์ทนะคะพอดีทีมงานคุณปืนจะส่งมอบงานแล้วค่ะ” “อืมเดี๋ยวพาไป”นายหัวมาวินตอบพะพายแบบไม่มองหน้าตาจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือที่กำลังเช็คงานตัวเองอยู่เหมือนกัน “ไม่เป็นไรค่ะพะพายไปเองก็ได้ค่ะนายหัวจะได้พักผ่อน” “เธอยังไปได้เลย” จะเหนื่อยอะไรอยู่บ้านเบื่อๆ จะได้ช่วยดูไง “ก็มันคือความรับผิดชอบของพะพายนี่ค่ะ” “ก็ไม่ได้ห้ามไหมแค่จะพาไป” รับรองไอ้ห่านั้นมันมาด้วยตัวเองแน่นอน “ตามใจค่ะแต่ห้ามมาดุพะพายที่หลังนะคะ” อยากไปก็ไปเอาแต่ใจตัวเองที่หนึ่ง “ก็แค่นั้น ไหนเอามาดูหน่อยจะเตรียมข้อมูลไปจัดการมัน” “จัดการอะไรค่ะ” “...” จัดการไอ้ปืนอะไรนั้นไงมาเกาะแกะมากๆ เดี๋ยวได้กินลูกปืนเหมือนชื่อนายหัวมาวินไม่ได้สนใจคำทักใช้สองมือสอดใต้รักแร้ดึงพะพายเข้ามาในอ้อมกอดโดยที่ให้หลังพะพายพิงกับอกแกร่งสองมือยืนมาเลื่อนดูรูปในไอแพคของพะพายคางวางไว้ตรงไหล่มนเป็นการกอดแบบกายๆ “ออ

EP. 27 น้องนที น้องนดาเวลาต่อมา@คอนโดเดอะเบสภายในห้องชุดคอนโดหรูของนายหัวมาวินมีการตกแต่ที่สวนทางกับบุคคลิกที่น่าจะออกโทนเทาดำมากกว่าโทนสีเบจ ห้องใหญ่แบ่งออกเป็นสัดส่วนได้ห้องนอนหนึ่ง ห้องครัวหนึ่ง ห้องรับแขกหนึ่ง ห้องทำงานหนึ่ง และคอนโดนี้ยังไม่มีผู้หญิงคนไหนได้เข้ามานายหัวมาวินซื้อไว้เป็นพื้นที่ส่วนตัวในการทำงานที่กรุงเทพเวลาที่ต้องการสมาธิมากๆติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด “เข้ามาสิ”“ค่ะนายหัว”มีครบแล้วทำไมต้องไปนอนที่โรงแรมทั้งที่มีคอนโดอยู่แล้วอย่างว่าแหละเนาะคนรวย“วันนี้พักก่อนพรุ่งนี้ค่อยไปเยี่ยมเจ้าแฝดกันอยากไปไหนไหม”“ไม่ค่ะนายหัวล่ะค่ะมีธุระที่ไหนหรือเปล่า”“ไม่มีเหนื่อยอยากพักให้คนอาบน้ำให้พอจะได้ไหม” นายหัวมาวินเดินเข้ามาหาพะพายยิ้มเจ้าเลห์ทว่าเหมือนจะออดอ้อนแต่น้ำเสียงก็ยังติดสั่งอยู่ดี“ถ้าอาบเฉยๆ พะพายทำให้ได้แต่ถ้ามากกว่านั้นไม่ได้ค่ะ”“ทำไม!!”“แดงเดือดค่ะ...” พะพายเดินเข้าไปใกล้กระชิบข้างหูนายหัวเบาๆ ถึงเหตุผลที่ตัวเองให้ทำเรื่องบนเตียงไม่ได้แอบดีใจอยู่ไม่ใช่น้อยเพราะกว่าจะได้พักนะฟ้าฉางแน่นอนยิ่งกินจุกินดุไม่มีเหนื่อยถ้าเป็นเรื่องนั้น“เซ็งเลย” มาเป็นอะไรตอนนี

EP. 29 มันเป็นใคร@ Two bakeryรถคันหรูแล่นเข้าลานจอดรถประจำร้านเบเบอร์รี่ตามที่พะพายบอกตกแต่งสไตล์ Minimalด้วยการจัดตกแต่งอย่างเรียบง่ายด้วยโทนสีขาวเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ดีไซน์เบา ๆ สีขาวและน้ำตาลอ่อน ตกแต่งด้านหน้าร้านเป็นผนังกระจกรอบด้าน ทำให้โปร่งโล่งผ่อนคลายทั้งคู่เดินจับมือเข้ามาในร้านที่มีลูกค้าไม่เยอะมากส่วนมากจะเป็นการซื้อกลับบ้านมากกว่าแกร๊ก…“สวัสดีค่ะร้านTwo bakery ยินดีต้อนระ…พะพาย…” ปลาทูที่กำลังทำเครื่องดื่มให้ลูกค้ายังไม่ทันได้มองหน้าลูกค้าที่เข้ามาใหม่ทว่าหันมาเจอหน้าพะพายยิ้มออกมาด้วยความดีใจวิ่งเข้ามากอดพะพาย“สวัสดีค่ะพี่ปลาทู สบายดีไหมค่ะ” พะพายยกมือไหว้ด้วยความอ่อนน้อมมารยาทงามอย่างที่เคยเป็นมาตลอดที่ทำงาน“สบายดีไปไงมาไงเนี่ยหายเงียบไปเลยตั้งแต่พะพายออกไปก็ยังไม่ได้รับคนเพิ่มเลยยุ่งมากแทบไม่มีเวลาหายใจเลย”“พะพายย้ายไปอยู่ที่ตรังแล้วค่ะดูแลรีสอร์ทให้ยาย”“มานั่งๆๆ แล้ว…” ปลาทูสะดุกกับคนตัวโตที่มากับพะพายแม้จะพอเดาได้ว่าน่าจะเป็นคนรู้ใจของพะพายแต่ก็อยากให้กระจ่างเลยอดที่จะอยากเป็นป้าข้างบ้านไม่เลย“สวัสดีครับมาวินสามีพะพายครับ”นายหัวมาวินที่เห็นอีกคนไม่ตอบเลยชิงต