Alle Kapitel von คนนี้ของหวงนายหัวมาวิน: Kapitel 31 – Kapitel 40

EP.30 รีบมาคนงานคิดถึงหลายเดือนต่อมา@ โรงงานสินธปกรณ์พะพายและนายหัวมาวินกลับมาจากกรุงเทพพร้อมกับทีมงานออกแบบภายในที่นายหัวอาสาเป็นคนจัดการให้ใช้เวลาไม่ถึงอาทิตย์ทีมออกแบบก็สามารถออกแบบได้ตามที่พะพายต้องการกระทั่งส่งไม้ต่อกับทีมผู้รับเหมาให้ดำเนินตามแบบได้กำหนดเสร็จภายในสองเดือนให้ทันกฤษเปิดรีสอร์ทที่คุณนายรินนาหาไว้ให้วันนี้พะพายต้องเข้าโรงงานคนเดียวนายหัวกับคุณเสออกไปตรวจสวนปาล์มแทนพี่ภูมิเพราะพี่ภูมิพี่เกรชพาน้องก้าดไปทัศนศึกกับทางโรงเรียนงานที่สวนมีปัญหาแต่พะพายไม่ได้ไปด้วยต้องอยู่เคลียร์งานที่โรงงานแทนพะพายเดินเข้ามาในโรงงานทุกคนก็ทักทายตามปกติในสถานะผู้ช่วยเลขา งานที่ได้รับมอบหมายวันนี้ค่อนข้างเยอะพอสมควรทั้งตอนเย็นนายหัวต้องมีไปพบลูกค้าซึ่งพะพายต้องติดตามไปด้วยในฐานนะผู้ช่วยเลขา“เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งเดือนเองเหรอเร็วจัง” ขนาดนั่งทำงานพะพายหันไปเจอปฎิทินตั้งอยู่อดคิดไม่ได้เลยใกล้ถึงเวลาที่เราจะได้ปล่อยนายหัวเป็นอิสระแล้วแต่ทำไมใจตัวเองตอนนี้มันหวิวๆยังไงบอกไม่ถูกก่อนที่ความคิดนั้นจะจบลงเพราะเสียงโทรศัพท์ส่วนตัวพะพายดังขึ้นครืน ครืน ครืน“ค่ะนายหัว”“ออกมาหรือยัง”“ยังค่ะพะพ

EP.32 ยอมรับความจริงช่วงบ่ายวันต่อมาฮือ... นายหัวมาวินตื่นขึ้นมาช่วงบ่ายของวันใหม่ด้วยกลิ่นหอมของอาหารที่ส่งเข้ามาถึงห้องนอนบนเตียงไม่มีร่างบางที่เมื่อคืนเขาจับกระแทกจนสลบไปก่อนจะตวัดขาลงจากเตียงคว้าผ้าขนหนูข้างเตียงมาพันรอบเอวด้านบนเปลือยเปล่าก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอนสิ่งที่เห็นไม่ผิดจากที่คิดเท่าไรร่างบางเดินวุ่นในห้องครัวด้วยชุดคุ้มอาบน้ำนายหัวมาวินเห็นแบบนั้นก็ไม่ได้เอ่ยอะไรแต่กับยืนกอดอกมองร่างบางอยู่เงียบๆในใจของนายหัวมาวินที่มองร่างบางอยู่นานมันดูเป็นธรรมชาติเพลินตาไม่มีคำว่าน่าเบื่อเกิดขึ้นหรือทำให้หงุดหงิดแต่อย่างไร“ฉันว่าฉันต้องยอมรับความจริงแล้วล่ะพะพาย” ตลอดเวลาที่ผ่านมาเหมือนมีนายหัวมาวินสองร่างที่ค่อยตีกันตลอดเวลายอมรับว่าอีกร่างคือต่อต้านหัวชนฝาว่าผู้หญิงคนนี้หวังแค่เงินทองยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินส่วนอีกร่างก็หาข้อดีและสิ่งที่ได้เห็นตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาพะพายไม่ได้แกล้งทำพะพายทำด้วยใจรวมถึงความรู้สึกที่มีต่อพะพายตั้งแต่ตั้งแรกที่เจอที่โรงแรมเขาตกหลุมรักพะพายเข้าแล้ววันนี้เขาได้ข้อสรุปแล้วว่าเขาตกหลุมรักพะพายเข้าอย่างจัง ทว่าความคิดต้องหยุดเมื่อเสียงหวานทักขึ้นมา

EP 34 ปากหนักปากแข็ง พรึบ!“ไม่หย่า!! แล้วเธอก็ไม่สิทธิ์หย่า” นายหัวมาวันแย่งเอกสารที่พะพายกำลังจะจรดปากกาลงนามในเอกสารส่งสายตาคาดโทษให้พะพายเขาไม่มีวันปล่อยพะพายไปเด็ดขาดถ้าต้องการให้เขาพูดวันนี้เขาก็จะพูดไม่ใช่ว่าเขาลังเลอะไรแต่เขาเตรียมจะสภาพรักกับพะพายหลังจากวันเปิดตัวรีสอร์ทอยู่แล้วเรื่องนี้มีแค่คุณเสเท่านั้นที่รู้และสถานที่จัดก็คือห้องฮันนีมูนสวีทที่รีสอร์ทเขาพับนั้นแหละ“ทำไมพะพายจะไม่มีสิทธิ์ถ้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับพะพายก็ควรปล่อยมือจากกันด้วยดีนะคะนายหัว” แม้ว่าข้างในจะบอบซ้ำมากแค่ไหนแต่เพื่อให้นายหัวได้มีอิสระตามที่ต้องการมันย่อมดีที่สุดแล้วตลอดเวลาหนึ่งปีมันดีมากจริงๆพะพายไม่มีวันลืมแน่นอน“ต่อให้เธอพูดอีกสักร้อยประโยคล้านประโยคฉัน! ก็! ไม่! หย่า!” จะเอาให้ได้จะให้พูดให้ได้เลยใช่ไหม“แต่พะ! พาย! จะ! หย่า! เอาเอกสารมาค่ะ” เอาแต่ใจตัวเองเห็นแก่ตัวที่สุดนิสัยนี้ไม่เคยรักษาหายจริงๆ“นี่!! เธอฟังประสาคนไม่รู้เรื่องหรือไงก็บอกว่าไม่หย่าไงว่ะ”นายหัวมาวินเริ่มหมดความอดทนเผลอตะคอกใส่หน้าพะพายเหตุการ์ณเริ่มแรงขึ้นผู้ใหญ่ทั้งสองคนมองอยู่ก็เริ่มใจเสียจนต้องรีบขัดขึ้นเพื่อไม่ให้บานปลาย

ตอนพิเศษ 1 ไลฟ์สดสามเดือนต่อมางานแต่งงานของนายหัวมาวินกับพะพายได้จัดขึ้นที่โรงแรมอิสตัน กระบี่ ลานสนามหญ้าริมทะเล มองเผินๆ อาจจะนึกว่าเป็นงานที่จัดอยู่ที่เมืองนอกแถบประเทศเมดิเตอเรเนียนภายในงานอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสวนดอกไม้หลากสีนานาพันธุที่ถูกตกแต่งบริเวณ Wedding ทางเดินเพื่อเปิดตัวคู่บ่าวสาวระยิบระยับพริ้วไหวล้อกับแสงแดดอ่อนในยามเย็นรื่นรมย์ไปกับวิวท้องฟ้าท้องทะเลแบบ 180 องศาพร้อมชมฟ้าเปลี่ยนสียามอาทิตย์ลับขอบฟ้า บรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติก กับแขกที่มาร่วมงานที่สนิทเท่านั้นแต่ก็เกือบร้อยคนได้ภายในห้องแต่งตัวระหว่างที่นั่งรอเจ้าสาวแต่งหน้านายหัวมาวินไม่ได้ห่างเจ้าสาวไปไหนกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำอะไรสักอย่างกับเกมส์ที่โดนเรียกมาให้สอนไลฟ์สดในยูเซอร์พะพายแค่ลงคลิปไม่น่าพ่อต้องไลฟ์สดงานแต่งด้วยจะได้เรียวไทม์“น้องครับโทรศัพท์น้องอยู่ไหนครับ”“ในกระเป๋าสะพายค่ะพี่มาวินเอาไปทำอะไรค่ะ”“ฟอด…ไลฟ์สดครับ” คำตอบหน้าตายพร้อมกับหอมลงแก้มบางเบาๆ หอมหนักไม่ได้เครื่องสำอางน้องจะเลอะเอา“ฮือ…พี่มาวินอ่ะ แต่ว่าเราจ้างออแกนไนแล้วไงค่ะ”“อันนี้คนล่ะอย่างครับ” นายหัวไม่ได้สนใจหยิบโทรศัพท์พะพายไปแล้วให

ตอนพิเศษ 3 ไม่เคยลืมบทรักที่แสนหวานบนชุดแต่งงานที่ไม่ได้ถูกถอดออกจบลงไปแต่สนามรบนี้ยังไม่จบสงครามนายหัวอุ้มพะพายขึ้นในท่าเจ้าสาวไปยืนที่หน้าต่างที่มองเห็นวิวทะเลสีครามยามค่ำคืนบัดนี้ชุดเจ้าสาวและชุดเจ้าบ่าวได้ถูกจัดการให้พ้นทางนายหัวมาวินจับพะพายหันหน้าออกไปด้านนอกจับมือสองข้างกลางออกไล่จูบลงที่ลำคอระหงไล่ลงตามแผ่นหลังความสยิวความเสียวพะพายแทบยืนไม่อยู่“อือ..อ๊า..เสียวจัง”“ชอบไหมชอบที่พี่ทำให้ให้ครับน้อง”“ช…ชอบมากค่ะ มันเสียวไปถึงข้างในเลยค่ะพี่จ้า” เสียงออดอ้อนทำให้นายหัวมาวินได้ใจทนไม่ไหวต้องจัดการนายหัวมาวินใช้เท้าแตะขาพะพายให้กว้างขึ้นและได้ระดับแล้วเสียบเจ้าท่อนเอ็นใหญ่เข้าทางด้านหลังจับเอวบางไว้แน่นกระแทกเข้าสุดออกสุดสายตามองลงไปที่จุดเชื่อมกันที่กำลังพุดเข้าพุดออกกระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี“ท่านี้มัน อือ...จุกมาก อ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ๊ะ ผัวจ้าเมียเสียว” สรรพนามใหม่ที่พะพายครางออกมาทำให้นายหัวมาวินพอใจยกยิ้มแรงกายแรงใจมาเต็ม“เมียจ้า อ๊า...หุ่นเอ็กซ์เป็นบ้า ร่องก็ตอดจนจะขาดแล้ว อ๊าส์…”ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!มือหนาจับผมของพะพายไว้แน่นจับให้หันหน้ามาหาตัวเองตอนที่สายตาพะพายมองมามันยั่