Alle Kapitel von คนนี้ของหวงนายหัวมาวิน: Kapitel 11 – Kapitel 20

EP 10 อย่าได้ไปพูดให้ใครฟังหลังจากทานข้าวเช้าเสร็จพะพายก็ออกจากบ้านไปหาน้าชัยทันทีเพื่อเข้าเมืองไปคุยเรื่องการรีโนเวทรีสอร์ทพะพายได้ทีมงานที่จะเข้ามารีโนเวทด้วยคำแนะนำจากรุ่นพี่ในคลาสที่ลงเรียนออกแบบด้วยกัน“น้าชัยค่ะพะพายจะไปคุยกับทีมช่างที่จะเข้ารีโนเวทรีสอร์ทเรานะคะระหว่างนี้ช่วยดูแลความเรียบร้อยให้พะพายหน่อยนะคะกว่าพะพายจะออกมาจากบ้านก็สายๆพะพายเลยอยากให้น้าชัยเป็นตัวหลักให้ค่ะ”“ได้ครับคุณพะพาย”ทั้งสองเดินเข้าไปในร้านกาแฟที่ถูกจองไว้เป็นห้องประชุมกับบริษัทรับเหมาก่อสร้าง“สวัสดีค่ะทุกคนพะพายค่ะ”เมื่อเข้ามาในห้องก็เจอผู้ชายสามคนผู้หญิงหนึ่งคนที่นั่งรออยู่แล้วซึ้งพะพายยังไม่เคยเจอหน้าใครเลยนี่คือครั้งแรกที่คุยงาน“สวัสดีครับคุณพะพายผมปืนครับเจ้าของบริษัทมาสเตอร์รับเหมาก่อสร้างครับส่วนนี้คุณแพรเลขาผมครับส่วนนั้นมิกกับนัยวิศวกรครับ”“ยินดีที่ได้พบทุกคนนะคะพะพายขอฝากรีสอร์ทของพะพายด้วยนะคะเริ่มกันเลยนะคะพอดีพะพายต้องไปธุระต่อ”ที่ต้องรีบเพราะกลัวคุยงานเพลินแล้วลืมกลับบ้านไปทำอาหารเย็นถ้าไปไม่ทันเดี๋ยวจะโดนคนปากเสียดุด่าอีก“ได้ครับคุณพะพายต้องการแบบไหนครับ”“นี่เป็นแบบที่พะพายออกแบบเอ

EP 12 แค่คนส่งอาหารเมื่อทานอาหารเสร็จทุกคนแยกย้ายกันเข้าห้องนอนพี่ภูมิกับพี่เกรชก็เข้าห้องไปปรับความเข้าใจกันแล้วส่วนน้องก้าดอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จเรียบร้อยโดยมีพะพายคอยช่วยอยู่ตลอดหลบคนที่จ้องแต่จะเอาเปรียบตัวเอง“พี่พะพายขาาาา อาวินไปไหนค่ะ”“อยู่ที่ห้องทำงานค่ะน้องก้าด พี่พะพายว่าเราไปนอนฟังนิทานดีกว่านะคะจะเลยเวลานอนเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสายโดนคุณแม่ดุพี่พะพายไม่รู้ด้วยน่าาา”“โอเคค่ะ พี่พะพายเล่าเลยค่ะน้องก้าดจะตั้งใจฟัง”“ได้อยู่แล้วค่ะ”พะพายเล่านิทานให้น้องก้าดฟังไม่ถึงชั่วโมงเด็กน้อยที่เหนื่อยจากโรงเรียนและยังมาเล่นต่อที่บ้านหมดแรงเร็วกว่าปกติอยู่แล้วคนที่อามรณ์เสียหวังจะได้กินของหวานหลังจากมื้อเย็นต้องได้กินแห๋วแทนต้องไปสงบสติอารมณ์ในห้องทำงานตัวเองแทนหมดกันของหวานคนได้กินโน้นพี่ภูมิกับน้องเกรชทิ้งลูกสาวให้ไปนอนกับคนอื่นง่ายๆ แบบนี้ได้ไงแต่จะโทษทั้งสองคนก็ไม่ถูกถ้าไม่มีคนเสนอขึ้นมาก่อนยัยพะพายอยากให้ถึงทีฉันแล้วกันแม่นางทั้งห้าจ้า…ช่วยลูกชายพ่อก่อนนะมันปวดถ้าไม่ได้ปล่อยต้องทรมานทั้งคืนแน่ๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนออกไปข้างนอกหาเด็กที่ผับแล้วแต่นี้ไม่ได้ไงสัญญากับคุณนายรินนาไว้แล้วว่าหน

EP 15 สับสน1เวลา 19.00 น.....RRRRRRR.....“ครับ”“นายหัวพะพายอยู่กับนายหัวไหมแม่ติดต่อน้องไม่ได้เลย”“ไม่ครับแล้วทำไมคุณแม่ถึงคิดว่าเขาจะอยู่กับผมครับ”“ก็วันนี้แม่กับพ่อมาเที่ยวกับเพื่อนที่ตราดพอดีว่าแม่เป็นห่วงนายหัวเลยกลัวว่ายาแก้โรคกระเพาะลูกหมดเลยรบกวนให้น้องเอากับข้าวแล้วก็ยาไปส่งให้นายหัว เมื่อกี้แม่เลยโทรหาน้องแต่โทรยังไงก็ไทรไม่ติดโทรหาเกรชแล้วเกรชบอกน้องยังไม่กลับบ้าน”“เขาแอบไปเที่ยวเล่นหรือเปล่าครับ”“พะพายไม่มีเพื่อนที่นี่น้องจะไปกับใครนายหัวรีบพูดมาน้องอยู่กับนายหัวไหม”“ไม่อยู่ครับกลับไปตั้งแต่บ่ายแล้วแม่มีอะไรอีกไหมครับงานผมยังไม่เสร็จ”“อืม…ถ้านายหัวยังมีใจจะทำงานทั้งที่น้องหายไปแบบนี้แม่บอกเลยว่านายหัวใจดำกว่าที่แม่คิดไว้มากเลย"ตุ๊ดๆๆๆ“เอ๋าด่าแล้วก็วางคุณนายรินนา แล้วเธอไปไหนขอเธออีกยัยพะพายพูดเรื่องจริงรับไม่ได้ประทวงด้วยการไม่กลับบ้านเด็กน้อยมาก” นายหัวมาวินไม่ได้สนใจก้มหน้าทำงานต่อเพราะว่าไม่ได้รีบกลับบ้านวันนี้ตั้งใจว่าจะเคลียร์งานให้จบจะหยุดพักสักสองสามวันแต่นั่งทำงานไปสักพักกลับไม่มีสมาธิทำงานเอาแต่คิดถึงเรื่องคนที่ยังไม่ถึงบ้าน“โอ๊ย! ทำตัวมีปัญหาจังว่ะ ไป

EP.16 ไม่เป็นไรหน้ามึนชะอย่าง “พะพายไม่ได้อยู่เดียวเหรอครับ” “เออ…คือพะพายอยู่คนเดียวค่ะเชฟทำไมถามแบบนั้นค่ะ” เมื่อนายหัวมาวินได้ยินแบบนั้นรู้สึกไม่พอใจ เสียหน้าจากที่บอกว่าให้เขามองตัวเองเป็นธาตุอากาศแต่กลับเป็นเขาที่โดนมองเหมือนธาตุอากาศแทนปากหวานกับผู้ชายคนอื่นทั้งที่ผัวนั่งอยู่ตรงนี้ยัยพะพายหน้าเงินฮือ.. “เชฟค่ะพะพายต้องวางแล้วนะคะดึกแล้ว” พะพายหันไปหาอีกคนตอนนี้จ้องตาไม่กระพริบไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดอีกแล้ว (ครับ ฝันดีนะพะพาย) “ค่ะเชฟ” ตู๊ดๆๆๆพะพายล้มตัวลงนอนที่โซฟาอย่างเร็วสายตาที่มองมาไม่น่าไว้ใจเหมือนภัยร้ายกำลังเข้ามาหาตัวเองพรึบ ! “ไปนอนบนเตียงเดี๋ยวนี้อย่าให้พูดซ้ำ” พูดเสียงหวานเสียงอ้อนขนาดนั้นหายดีแล้วแบบนี้ต้องจับกดให้ความจำกลับมาว่าตัวเองมีผัวแล้วกล้ามานั่งคุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าผัวตัวเองแบบนี้ได้ไงยอมไม่ได้เด็ดขาดวันนี้ต้องจัดบทเรียนให้หนักๆ “พะ…” “หนึ่ง สอง…” “ไปก็ได้ค่ะถ้าเวลานั้นอย่ามาว่าพะพายปีนขึ้นเตียงไปหานายหัวนะคะ” “พูดมากเร็ว ! จะปิดไฟ” พะพายเดินไปที่เตียงอีกฝั่งค่อยๆ วางหมอนข้างคันตรงกลางแต่ยังวางไม่สนิทโดนอีกคนโยนทิ้งทันที “โย

EP. 18 ขอเวลาได้ไหมแอ๊ด….ญาตินางสาวดาริกาค่ะ“ครับๆๆ ผมเป็นสามีเธอ” เสียงเรียกของคุณหมอทำให้ทุกคนต้องหยุดทุกอย่างไว้เพียงทำเท่านั้น“ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วนะคะหมอกำลังให้พยาบาลย้ายไปที่ห้องพักฟื้นแต่หมอขอเชิญญาติที่ห้องด้วยนะคะ”“มีอะไรร้ายแรงหรือเปล่าค่ะคุณหมอลูกสะใภ้ดิฉันเป็นอะไรร้ายแรงหรือเปล่า”“เชิญที่ห้องหมอดีกว่าค่ะ” ทั้งสี่คนเดินตามหมอสาววัยกลางคนไปที่ห้องทำงานนายหัวมาวินที่ยังมึนงงกับเรื่องราวต่างๆ เกิดอารมณ์กลัวว่าพะพายจะเป็นอะไรร้ายแรงหรือเปล่า“เชิญนั่งค่ะ หมอเข้าเรื่องเลยนะคะ ที่คนไข้สูงจนไม่ได้สติแบบนี้น่าจะเป็นเพราะร่างกายอ่อนเพีลยและมีไข้อ่อนๆ แล้วมีการร่วมรักที่หนักหน่วงร่างกายปรับสภาพไม่ทันค่ะ”ทั้งสามคนต้องหันไปมองหน้านายหัววินพร้อมกันอีกรอบคุณนายรินนาถึงกับกุมขมาบไม่คิดว่าเจ้าลูกชายของตัวเองจะรุนแรงกับเรื่องนั้นมากขนาดนี้ส่วนคนที่โดนมองก็พูดไม่ออกเพราะมันเป็นเรื่องจริงก็คนมันโมโหนินั่งคุยโทรศัพท์เสียงอ่อนเสียงหวานอยู่ได้แล้วก็ประกอบกับที่อดทนเรื่องบนเตียงมานานด้วยเล่นไม่ให้ออกไปซื้อกินเองนี้แค่สองยกเองนะยังต้องหามส่งโรงพยาบาลแล้วถ้าเจอชุดใหญ่จะไม่ได้จองศาล