Todos los capítulos de Accidentally His : Capítulo 11 - Capítulo 18

The tension in the Montenegro mansion was thick enough to cut. Amanda was halfway up the stairs when she heard footsteps behind her. She didn’t turn. She knew it was her. “Filed what, Amanda iha?”Amanda froze. Natigilan si Amanda. Ang boses na iyon, malumanay at malambing. She turn ooed slowly. At the foot of the stairs stood Lola Rosa. She was in her lavender house dress, pearl earrings on, and a cane in her hand. Her white hair was neatly pinned. She looked like she just came from afternoon tea. But her eyes were sharp. Too sharp. Amanda’s heart dropped. “Grandma?” Tyrone said behind her. His voice was caught between surprise and panic. “What are you doing here? I thought you were in Tagaytay.”Lola Rosa smiled. But it didn’t reach her eyes. “I came back early. I heard voices. Ang ingay ninyong dalawa.”Amanda was silent. She couldn’t speak. She didn’t know Lola was here. She didn’t know anyone heard that last part. “Filed what?” Lola Rosa asked again. She walked closer, lea

Kanina pa umuulan, parang ayaw talaga tumigil ng langit sa araw na to. Blessings para sa iba, ito ang madalas sinasabi ng mga matatanda kapag umuulan. Nasa ground floor office na sila ng Blanco Women's Home.. Wala pang gamit. Wala pang staff. Dalawang mesa, dalawang upuan, at isang luma na couch sa gilid. Dalawa lang sila. Sina Amamda at Adonis. Gustong pumunta ni Adonis sa area, kaya sinamahan siya ni Amanda. Siya ang donor ng foundation, sino siya para tanggihan ito. "Final checking," sabi ni Adonis. Baritone yung boses niya, kalmado at walang hassle, taliwas sa ulan sa labas. "Bukas na yung ribbon cutting. Wala nang problema?" Naka-itim na suit siya kahit basa ng ulan. Yung buhok niya medyo magulo dahil sa hangin. Pero kahit ganun, Adonis Evangelista pa rin. Yung tipo ng lalaki na pag pumasok sa kwarto, hihina yung tibok ng puso mo. Amanda nodded. Naka-pale pink na wrap dress siya. Simple. Pero sa mata ni Adonis, maganda. "Okay na lahat," sabi ni Amanda. Iniiwas niya yu

Madilim pa nang magising ako. Amoy ko pa rin siya., naamoy ko pa rin ang shampoo ni Amanda. Higit sa lahat, iyong pawis naming dalawa, iyong amoy naming dalawa. Nasa tabi ko pa rin siya. Nakatulog sa dibdib ko. Yung buhok niya nakakalat sa unan ko. Yung hininga niya, mabagal ngunit kuntento. Last night was... hindi ko alam kung ano yun."Adonis!" malakas na ungol niya. Yung pangalan ko na binanggit niya na para siyang naglalambing at nagmumura at the same time. Masakit daw pero naroon yung sarap. Sabi niya. Nakataas yung paa niya sa balikat ko. Yakap-yakap ko yung mga hita niya habang bumabaon ako. Bawat ulos ko, napapaangat yung balakang niya. Maliwanag yung kwarto. Gusto kong makita lahat. Yung mukha niya na napapapikit. Yung leeg niya na namumula sa mga halik ko. Yung kamay niya na mahigpit na kumakapit sa duvet."Oohhh! Adonis!" parang musika sa aking pandinig ang pagsambit niya sa aking pangalan."Ang s-sikip mo... ang i-init sa loob mo," bulong ko sa tenga niya. Dini

Makinis. Marangya. At puno ng mga taong may pera at karangyan ang nakapaligid Kay Amanda at Tyrone. Christie’s Private Auction, BGC. Crystal chandeliers. Red velvet seats. Waiters na may champagne sa tray. At sa gitna ng lahat, isang bilog na stage kung saan ibinibid ang mga bagay na mas matanda pa sa pamilya mo.Nasa Row 3 sila. Si Amanda - naka-black gown. Simple ngunit elegante ang dating. Walang palamuti as usual. Sa kaniyang tabi, si Tyrone - naka-tux. Matigas yung mukha. Hindi pa rin sila nagkaayos. Magkasama sila dahil sa request ni Lola Rosa. "Para sa Montenegro. Kailangan natin yang necklace. Kailangan na makuha ninyo ang necklace na iyon, money is not a problem. "bilin pa ni Lola Rosa bago sila umalis. "The first item for tonight," sabi ng auctioneer. May accent na halatang sanay na sa announcement at pag host sa auction. "The Necklace of Loyalty. Belonged to an Egyptian Queen. 3000 years old. 24k gold, lapis lazuli, and real turquoise. Starting bid: 15 mi