Alle Kapitel von Accidentally His : Kapitel 31 – Kapitel 40

Natuwa si Adonis dahil sa resulta ng board meeting kanina. Nabigyan niya ng linaw ang tungkol sa kaniyang bigay na fund sa foundation ni Amanda. Maaring naging reckless siya sa isang bilyon na na bigay niyang alahas sa auction kay Amanda, pero, naipaliwanag pa rin niya ang ukol dito. Bagama't kitang-kita niya ang pag-alinlangan sa mga mukha ng nasa board meeting. Di bale, pag anull na si Amanda, maging maayos din ang lahat. Pagdating niya sa shelter, mabilis siyang bumaba sa kotse. Walang bodyguard. Walang assistant. Mag-isa lang. "Nandito ba si Miss Amanda?" tanong niya sa guard. "Wala na po, Sir," sagot ng guard. "Umalis po kanina pa." Kumunot ang noo ni Adonis. "Saan daw po pumunta?" "Hindi po sinabi, Sir. Pero nagmamadali."Kinuha ni Adonis ang phone niya. Saka lamg niya nakita na may miss call at text na pala. "Adonis, umuwi muna ako sa Montenegro mansion. Si Lola Rosa. Emergency. Huwag mo na muna akong tawagan. Ako na ang tatawag sa'yo later. Sorry." "Okay," bulong

Montenegro Mansion. 7:34 PM. Pagbaba ko sa sasakyan ni Mrs. Geneva, hindi agad ako gumalaw. Nakatayo lang ako sa driveway. Malamig ang hangin at nagbabanta ang ulan. Sa loob ng kotse kanina, sinabi niya lahat. “You are not the woman for my son."“It is all your fault if Adonis falls.”“Let him go. That’s love too.”At ngayon, mag-isa na lang ako. Pagpasok ko sa bahay, tahimik. Walang tao sa sala. Si Lola Rosa nasa kwarto. Tulog daw sabi ng katulong. Dumiretso ako sa silid ko. Isinara ang pinto. Umupo ako sa kama. Reckless. Yun ang unang salita na pumasok sa isip ko. It was a reckless night with Adonis, alright, yong gala. Yong isang gabi na dapat isa lang. Pero hindi tumigil doon. Nahuhulog na ako. Hindi ko alam kung kailan nagsimula. Siguro nung pinagtanggol niya ako sa auction. Siguro nung tumayo siya para sa mga babae sa shelter. Siguro nung tinitigan niya ako na parang tao ako. Hindi trophy. At nararamdaman ko rin na nahuhulog na siya. Hindi pa niya sinabi. Hindi k

St. Luke’s Hospital. Private Room 412. 12:17 AM. Mabango sa loob ng kwarto. Amoy gamot at bulaklak. Hindi umalis si Amanda sa tabi ni Lola Rosa. Nakaupo si Amanda sa tabi ng kama ni Lola Rosa. Hinahawakan ang kamay ng matanda. Tulog si Lola. Mahina ang paghinga. May oxygen. Pagod si Amanda. Pula ang mata. Pero gising. Marami siyang iniisip. Bumukas ang pinto. Si Tyrone. Naka-barong pa rin. Magulo ang buhok. Galit ang mukha. Hindi na inalam ni Amanda kung saan galing. "Tyrone?" gulat ni Amanda. "Anong ginagawa mo?" Tanong ni Amanda dahil sa malakas na pagsara niya ng pinto. Wala na siyang isip baka magising si Lola. "Anong ginagawa ko?" sabi ni Tyrone. Malakas. "I should be asking you that! What did you do to Lola?!""Tyrone, babaan mo boses mo," pigil ang inis ni Amanda. "Lola is asleep. Why are you blaming me?" sabi ni Amanda. Tumayo siya. "Because Lola heard you!" he bark. "When we talked about you filing an annulment!""Are you kidding me?" sabi ni Amanda. "That

Evangelista Mansion. Forbes Park. 8:02 AM. Sabado. Mahaba ang dining table. Puting tela. Silverware. Bulaklak sa gitna. Amoy bacon, kape, at pan de sal. Ito ang tipikal na traditional breakfast ng mg Evangelista kapag aara ng sabado kung saan buo silang magkasama. Nakaupo sa head of the table si Lolo Ernesto. 84 years old. Pero matalim pa rin ang mata. Sa kanan niya, may bankanteng upuan and then si Victor. Sa kaliwa, si Geneva. At kasunod na sina Mike at asawa niyang si Carla, Bob at asawa niyang si Liza. At ang mga apo nila na maiingay ngunit cute na nag-iingay sa dining room. Bumukas ang pinto. Si Adonis. Naka-polo lang. Walang suit. Walang ngiti, kahit na ang Butler na bumati kay Adonis at nagbukas ng pintuan ay hindi nito binati. "Good morning, Adonis iho," bati ni Lolo Ernesto. "Come. Sit next to me.""Good morning, Grandpa,"* sabi ni Adonis. *"Mom. Daddy."* Tumango siya sa mga kapatid. *"Mike. Bob."* Ngumiti sa mga asawa at mga bata. Umupo siya sa tabi ni Lo

Adonis’ POVEvangelista Empire. Mag-isa lang ako sa aking opisina, umuwi na si Hector. It's almost midnight. Madilim ang office. Isa lang ang ilaw. Yung nasa desk ko. Nakatingin ako sa laptop na nasa aking harapan. Open ang Instagram at doon ko nakitaSi Amanda. "So, this is what Bob said.. yhat he saw her and Tyrone together attending a wedding celebration?" May clip pa nga ng video. It was a beautiful beach wedding. A sunset beautiful beach wedding. May tring lights. Si Amanda ay naka -red dress. Nakangiti habang nasa tabisi Tyrone. Niyayakap siya ni Tyrone at hinalikan pa. Kinuyom ko ang aking palad. My stomach sink, I couldn't understand the pang of jealousy that I felt.May isa pang clip. They were happily dancing. Mahigpit ang hawak ni Tyrone sa bewang niya na parang pag-aari niya si Amanda. Of course, pag-aari naman niya talaga dahil kasal silang dalawa. They look so happy na parang hindi nagbabalak si Amanda ng annulment. Maligaya sila na para bang hindi nag cheat