Todos os capítulos de สยบรักผู้ปกครองร้าย: Capítulo 11 - Capítulo 20

“ห้องนอนอะไร ไม่เห็นจะน่าอยู่เลยสักนิด มืดอย่างกับถ้ำค้างคาว” ร่างระหงเดินทอดน่องสำรวจไปรอบ ๆ ห้องนอนกว้าง โดยเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกตกแต่งคุมโทนด้วยสีดำและสีเทาเข้ม ดูเคร่งขรึม ดุดัน ละม้ายคล้ายคลึงกับนิสัยเย็นชาของเจ้าของห้องไม่มีผิดเพี้ยน ทุกอย่างดูเรียบกริบจนน่าเบื่อและไม่มีอะไรดึงดูดสายตา ทว่าในจังหวะที่กำลังจะเบือนหน้าหนี ดวงตาคู่สวยกลับเหลือบไปเห็นวัตถุบางอย่างที่จงใจซุกซ่อนไว้“กล่องอะไร?” กล่องกระดาษขนาดกลางที่วางอยู่ใต้โต๊ะทำงานทำงานกระตุ้นต่อมความอยากรู้อยากเห็นของลียาทันที หญิงสาวไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องสงสัยนาน เธอทรุดตัวลงลากกล่องปริศนานั้นออกมา แล้วถือวิสาสะขึ้นไปนั่งขัดสมาธิเปิดมันบนเตียงนอนหลังใหญ่ของเขาทันทีที่ฝาแง้มออก ข้าวของโบราณที่วางซ้อนกันอยู่ภายในก็ทำให้ลียาตาลุกวาว มือเรียวเตรียมจะเอื้อมลงไปหยิบมันขึ้นมาดูให้เต็มตาทว่า...“อย่าแตะต้องของของฉัน!” เสียงทุ้มต่ำตวาดลั่นพร้อมกับแรงบีบมหาศาลที่พุ่งเข้ามาหาข้อมือบาง ร่างของลียาถูกกระชากให้ลุกขึ้นจากเตียงจนข้อมือแทบหลุดและใช่…เจ้าของการกระทำป่าเถื่อนนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากฟิลิกซ์ ที่บัดนี้ยืนลมหายใจสั่นสะท้าน ใบหน้

“ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!” อยู่ ๆ เสียงหวานใสก็แผดตะโกนลั่นขึ้นมากลางโถงล็อบบี้หรูหราระดับห้าดาวของคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองอย่างไร้สาเหตุ เสียงนั้นสะท้อนก้องไปตามผนังหินอ่อนราคาแพง จนผู้คนที่นั่งพักผ่อนอยู่แถวนั้นพากันหันขวับมามองเป็นตาเดียว ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่นิติบุคคลที่ถึงกับสะดุ้งโหยง รีบสับฝ่าเท้าวิ่งหน้าตาตื่นตรงดิ่งเข้ามาหาแขกวีไอพีระดับเพ้นท์เฮ้าส์อย่างเธอเพราะกลัวว่าจะเกิดข้อผิดพลาดอะไรที่ทำให้คุณหนูตระกูลดังไม่พอใจ“กะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะคุณลียา!?” พนักงานสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ“ไม่มีอะไรค่ะ แค่โมโหคน!” ลียาตวัดเสียงตอบอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าสวยจัดหงิกงอจนแทบดูไม่ได้แน่นอนว่าผู้คนที่นี่รวมถึงพนักงานนิติไม่มีใครทำอะไรขัดใจเธอเลยสักคน แต่ไอ้ตัวดีที่กล้าลองดีกับเธอ มันคือไอ้ลูกเพื่อนป๊าหน้าตายคนนั้นต่างหากกล้าดียังไงถึงปล่อยให้เธอนั่งรออยู่ที่โถงล่างเกือบชั่วโมง นี่มันเลยเวลาเรียนคลาสแปดโมงเช้าของเธอมาจนป่านนี้แล้ว เข้าเรียนก็ไม่ทัน เช็กชื่อก็สาย วีรกรรมหน้านิ่งเมื่อคืนที่ทำเป็นยอมจำนนสรุปคือมันหลอกให้เธอตายใจชัด ๆ ไอ้พี่ฟิลิกซ์มันไม่ไ

“ทำผิดแล้วคิดจะหนีงั้นเหรอ!?” กระแสเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยที่ดังขึ้นจากเบาะคนขับด้านข้าง ส่งผลให้ร่างระหงที่กำลังพยายามหาทางเปิดประตูรถชะงักกึก เธอรีบหันขวับกลับมามองต้นเสียงทันที“ไอ้พี่ฟิลิกซ์!” ลียาเบิกตาโตด้วยความคาดไม่ถึง ในตอนแรกเธอตื่นตระหนกจนใจเสียเพราะนึกว่าเป็นพวกศัตรูหน้าไหนของเลออนที่จ้องจะบุกมาเด็ดหัวเธอเสียอีก“แล้วเธอคิดว่าเป็นใครล่ะ?” แต่ถึงแม้ชายตรงหน้าจะไม่ใช่ศัตรูของบิดา แต่เมื่อฟังจากน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมและเย็นเฉียบของเขาแล้ว อันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่ากันเลยสักนิดนาทีนี้ฟิลิกซ์โกรธจนเลือดขึ้นหน้าเพราะพื้นที่ความเป็นส่วนตัวที่เขาหวงแหนถูกทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี หลังจากที่รูปหลุดคู่นั้นถูกแชร์สะพัดออกไป ยอดคำขอเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กส่วนตัวที่ไม่ค่อยมีการเคลื่อนไหวของเขาก็พุ่งทะยานจนระเบิด สร้างความรำคาญใจให้เขาจนต้องกดปิดใช้งานถาวร ซ้ำร้ายพวกหูตาไวพวกนั้นยังลามปามตามไปถล่มกดติดตามในอินสตาแกรมส่วนตัวอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าเขาจะล็อกโปรไฟล์ตั้งค่าส่วนตัวเอาไว้แล้วก็ตามความวุ่นวายทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะผู้หญิงตรงหน้าคนเดียว การประกาศสงครามประสาทผ่านโซเ

(ผมพยายามแกะรอยตามจุดกล้องวงจรปิดในบริเวณนั้นอย่างละเอียดแล้วครับ แต่กลับไม่พบร่องรอยหรือเบาะแสของมันเลยครับนายน้อย) น้ำเสียงเข้มของภัทร มือขวาคนสนิทฟังดูวิตกกังวลมากขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด เพราะการหาตัวคนที่บังอาจมาสะกดรอยตามทายาทดีมอนเต้ทั้งยังเป็นสายเลือดตระกูลมาเฟีย King Cobra ให้เร็วที่สุดกลับไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่คิดแน่นอนว่าในฐานะผู้คุ้มกัน เขาจำเป็นต้องสันนิษฐานถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเอาไว้ก่อน ซึ่งนั่นหมายความว่าฝั่งศัตรูต้องไม่ใช่พวกปลายแถวธรรมดา และเรื่องนี้ชักจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าจะนิ่งนอนใจได้แล้ว“ยังไงก็ช่วยพยายามแกะรอยหาตัวมันต่อไปหน่อยนะครับ ผมไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าเป้าหมายของมันพุ่งตรงมาที่ผม หรือว่าพุ่งเป้าไปที่ลียากันแน่”(คุณลียาด้วยเหรอครับ!?) ชื่อของหญิงสาวตัวแสบทำเอาปลายสายยิ่งทวีความกังวลหนักขึ้นไปอีกเท่าตัว เพราะเขารู้ซึ้งถึงความสัมพันธ์ของสองตระกูลใหญ่ที่แนบแน่นเกินกว่าจะปล่อยให้เกิดอันตรายกับทายาทฝั่งนั้นได้“ตอนที่เกิดเรื่องผมอยู่กับลียาพอดี ยังไม่ค่อยแน่ใจในจุดประสงค์ของมันเท่าไหร่”(ถ้าอย่างนั้น ผมว่านายน้อยรีบแจ้งเรื่องนี้ให้คุณเลอ

บรรยากาศยามค่ำคืนคลาคล่ำไปด้วยเหล่านักท่องราตรีและแสงสีเสียงที่ขับกล่อมความบันเทิงอย่างมีระดับ คืนนี้ AMBER LION ดูจะคึกคักเป็นพิเศษ เว้นแต่ร่างสูงใหญ่ของฟิลิกซ์ที่กลับนั่งเอกเขนกพิงพนักโซฟาหนังนิ่ม นัยน์ตาคู่คมกริบช้อนขึ้นมองไปยังชั้นลอยซึ่งเป็นห้องทำงานกระจกใสที่อยู่ด้านบนสายตาของเขาจับจ้องอยู่ตรงร่างระหงของลียาที่กำลังนั่งทำหน้ามุ่ย ขมวดคิ้วยุ่งสะสางกองเอกสารบัญชีเพราะโดนเขาบังคับอยู่ชั้นบน ชายหนุ่มลอบถอนหายใจยาวพลางนึกขำในใจ เขาไม่รู้ตัวเลยจริงๆ ว่าตั้งเมื่อไหร่ที่ดวงหน้าหวานแสนงอง้ำประชดประชันไม่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจยามที่ได้มอง ตรงกันข้ามในวินาทีนี้ภาพความดื้อรั้นตาใสเหล่านั้นมันกลับดูน่าเอ็นดูละมุนตาเสียจนเขาแทบจะละสายตาหนีไปไหนไม่ได้เลยฟิลิกซ์ตกลงไปในวังวนของเสน่ห์อันเหลือล้นของยัยตัวแสบอยู่นานแสนนาน นานจนกระทั่งไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าพื้นที่ว่างบนโซฟาฝั่งตรงข้ามของเขา บัดนี้กำลังมีใครบางคนถือวิสาสะหย่อนสะโพกลงมานั่งร่วมโต๊ะด้วย“โฮ่...สายตาแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงกันเฮีย?” น้ำเสียงยียวนของลีโอกำลังแอบมอง ส่งผลให้ฟิลิกซ์หลุดออกจากภวังค์ความคิดในทันที ชายหนุ่มหันขวับม