جميع فصول : الفصل -الفصل 20

พร้อมกันนะ เมียพี่..พร้อมกัน..."หินกระแทกตัวเข้าใส่อย่างหนักหน่วงอีกสามสี่ครั้ง ก่อนที่ทั้งคู่จะเกร็งกระตุกและหวีดร้องออกมาแทบจะพร้อมกัน ชิลลี่ช่องทางตอดรัดความแข็งแกร่งยิบๆ ในขณะที่หินปลดปล่อยสายธารความอบอุ่นฉีดพ่นเข้าไปในกายสาวทุกหยาดหยดจนล้นทะลัก ไหลย้อยลงมาตามซอกขาด้านในร่างสูงทาบทับลงมากอดร่ายบางไว้แน่น หอบหายใจรดซอกคอหอมกรุ่นเหงื่อกาฬแตกพลั่กไปทั่วเรือนร่าง ชิลลี่ซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างหอบหายใจตัวโยน อย่างหมดเรี่ยวแรง แขนขายังคงสั่นระริกจากความสุขสมที่เพิ่งผ่านพ้นไป เนิ่นนานกว่าจังหวะหัวใจของทั้งคู่จะกลับมาเต้นเป็นปกติ หินถอนตัวตนออกมาช้าๆ คว้าทิชชูบนโต๊ะมาจัดการทำความสะอาดให้ทั้งเขาและเธออย่างเบามือ เขาหยิบเสื้อนักศึกษาที่หลุดลุ่ยมาสวมกลับให้แม่พริกขี้หนูของเขา ติดกระดุมให้เสร็จสรรพราวกับกำลังดูแลเด็กเล็กๆ ดวงตาคมดุจ้องมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงจัดและริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการถูกเขาบดขยี้ นิ้วหัวแม่มือแกร่งเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากออกให้อย่างทะนุถนอม"จำเอาไว้..." หินกระซิบเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจและความหวงแหนที่ลึกซึ้ง "ต่อให้เธอจะตั้งกฎบ้าบออะไรขึ้นมา กฎข้อเดียวที่เธอห้า

ริมฝีปากหยักลึกบดขยี้ลงมาบนกลีบปากสีแดงสด ความหึงหวงที่ถูกสุมจนทะลักจุดเดือดทำให้หินไม่หลงเหลือความอ่อนโยนใดๆ เรียวลิ้นร้อนชื้นกวาดต้อนเข้าไปในโพรงปากหวาน ตักตวงรสชาติของกาแฟที่ผสมผสานกับกลิ่นเค้กซึ่งผู้ชายคนอื่นเพิ่งป้อนให้เธอเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ยิ่งคิดถึงรอยยิ้มที่ยัยตัวแสบส่งให้ไอ้เด็กรุ่นน้องปีสองนั่น สันกรามแกร่งก็ยิ่งบดเข้าหากันแน่นเขาจูบเธอหนักหน่วงขึ้นจนชิลลี่รับรู้ได้ถึงรสฝาดเฝื่อนของกลิ่นเลือดจางๆ ที่มุมปาก"อื้อ!" (ปล่อย!) ชิลลี่ประท้วงเสียงอู้อี้ สองมือเล็กกำคอเสื้อช็อปของเขาแน่น พยายามออกแรงผลักแผงอกกว้างให้ถอยห่าง แต่หินกลับยิ่งเบียดเรือนร่างกำยำเข้าหาจนแผ่นหลังบางแนบสนิทไปกับกำแพงคอนกรีตเย็นเฉียบมือหนาที่ล้วงเข้าไปใต้กระโปรงสอบอกแรงบีบเค้นสะโพกกลมกลึงอย่างจาบจ้วง รุนแรงจนเกิดรอยแดงเป็นปื้นผ่านเนื้อผ้าแพนตี้ตัวจิ๋ว หินยอมถอนริมฝีปากออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อให้คนใต้ร่างได้สูดอากาศหายใจ นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ดุดันจ้องลึกลงไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก"ทำไม! รังเกียจสัมผัสของพี่นักหรือไง ทีตอนไอ้ไคมันเช็ดปากให้ ไม่เห็นเธอจะสะบัดหนีแบบนี้!" เขากดเสียงต่ำตะคอกใส่หน้า ลม

มึงไปเล่นกับของหวงเขาก็รับกรรมไปเถอะเพื่อน" หินปรายตามองสองหนุ่มปีสองเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะสั่งเลิกประชุม ปฏิบัติการ 'ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม'ของเขาเริ่มต้นขึ้นแล้ว งานนี้ไอ้ไคคงหัวฟูอยู่กับกองเหล็กและเลื่อยไม้จนไม่มีเวลาไปเสนอหน้าป้อนเค้กให้ยัยเด็กแสบของเขาอีกพักใหญ่!สองวันต่อมา ณ ใต้ถุนตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์เวลาบ่ายโมงตรง ลมพัดเอื่อยๆ ช่วยคลายความร้อนลงไปได้บ้าง ชิลลี่กับตาลกำลังนั่งปั่นงานวิชาดรออิ้ง (เขียนแบบ) กันอย่างเอาเป็นเอาตายบนโต๊ะเต็มไปด้วยกระดาษ แผ่นใหญ่ ไม้ทีและอุปกรณ์เครื่องเขียนกระจัดกระจาย"โอยยย ปวดหลังเว้ย! ทำไมอาจารย์สั่งงานเหมือนพวกเรามีสิบมือเลยวะ" ตาลบ่นอุบ โยนดินสอทิ้งแล้วบิดขี้เกียจ"ทนหน่อยน่าแก ใกล้เสร็จแล้วเนี่ย" ชิลลี่ตอบโดยไม่เงยหน้าจากกระดาษ เธอสวมเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งทับด้วยเสื้อกันหนาวตัวใหญ่เพื่อปกปิดรอยแดงจางๆ ที่คอ ซึ่งยังไม่ยอมหายไปง่ายๆ"น้องชิลลี่..." เสียงเรียกยานคางดังขึ้น ชิลลี่เงยหน้าขึ้นมองก็แทบจะหลุดขำ สภาพของพี่ไคสุดหล่อที่เคยมาโปรยเสน่ห์เมื่อสองวันก่อน ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับซอมบี้ ใต้ตาดำคล้ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อช็อปเปื้อนคราบสีและฝุ่นไม้เต็มไปห

"อ๊ะ... พี่หิน... อย่าทำรอย... เดี๋ยวพรุ่งนี้ใส่เสื้อมันจะปิดไม่มิด..." เธอกระซิบประท้วงเสียงสั่น"ก็ช่างมันสิ ใครถามก็บอกไปเลยว่าผัวทำ" เขาตอบเสียงอู้อี้ ขณะที่ริมฝีปากยังคงวุ่นวายอยู่กับเนินอกขาวผ่อง "ใครเป็นผัว... อ๊ะ!" คำเถียงถูกกลืนหายไปทันที เมื่อหินปลดตะขอบราเซียออกแล้วครอบครองยอดปทุมถันสีระเรื่อด้วยริมฝีปาก เรียวลิ้นร้อนตวัดเลียรัวเร็วสลับกับการดูดดึงอย่างหนัก หน่วง ชิลลี่แอ่นอกขึ้นรับสัมผัสอย่างลืมตัว สองมือจิกเกร็งลงบนผ้าปูที่นอน ความ เสียวซ่านแล่นริ้วไปทั่วร่างราวกับกระแสไฟฟ้าสถิตมือใหญ่เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้เรียวขาขาวเนียน เขาเกี่ยวขอบแพนตี้ตัวจิ๋วแล้วรูดมันออกจากปลายเท้าอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ร่างบางเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดใดๆ ความฉ่ำเยิ้มที่ซึมซาบออกมาจากใจกลางความสาวบ่งบอกถึงความพร้อมพรั่งที่ร่างกายทรยศต่อคำพูดอย่างสิ้นเชิง หินจัดการปลดเปลื้องกางเกงยีนส์ของตัวเองออก งัดเอาความยิ่งใหญ่ที่ขยายตัวเต็มที่จนปวดหนึบออกมาสู่ภายนอก แล้วแทรกตัวเข้ามาระหว่างเรียวขางาม จับแก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปตามรอยแยกที่เปียกชื้นเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของคนใต้ร่างให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด"พี่หิน... หน

แกรก...บานประตูห้องซ้อมถูกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะบอกล่วงหน้า เสียงพูดคุยและเสียงเพลงในห้องซ้อมเงียบกริบลงทันทีเมื่อร่างสูงใหญ่ของ 'เฮดว้ากปีสาม' ก้าวเข้ามาหินอยู่ในชุดเสื้อช็อปเต็มยศ ใบหน้าหล่อจัดเรียบตึงดุจน้ำแข็ง นัยน์ตาสีรัตติกาลเย็นเยียบกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดชะงักและวาวโรจน์ขึ้นอย่างน่ากลัวเมื่อเห็นมือของพายุที่กำลังโอบเอวชิลลี่อยู่!รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนอากาศในห้องแอร์เย็นยะเยือกขึ้นมาฉับพลัน พี่สตาฟฟ์ปีสองหลายคนลอบกลืนน้ำลายลงคอ ไม่รู้ว่าเฮดว้ากจอมโหดโผล่มาตรวจงานซ้อมดาวเดือนทำไม เพราะปกติงานนี้เป็นหน้าที่ของฝ่ายกิจกรรม"ซ้อมดาวเดือน... หรือซ้อมเต้นรำหน้าฮ้าน" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบดังขึ้น หินล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก้าวเดินเข้ามาช้าๆ แต่ทุกก้าวเต็มไปด้วยแรงกดดัน พายุรีบชักมือออกจากเอวชิลลี่ทันที ยกมือไหว้รุ่นพี่ปีสามด้วยท่าทีเกร็งๆ"ซะ... ซ้อมเดินควงคู่ครับพี่หิน""ควงคู่จำเป็นต้องกอดเอวกันแน่นขนาดนั้นเลยหรือไง" หินปรายตามองพายุด้วยสายตาเหยียดๆ ก่อนจะตวัดสายตาดุดันมามองชิลลี่ที่ยืนหน้าซีดเผือด"มันเป็นบล็อกกิ้งที่ต้องโพสท่าคู่กันน่ะค่ะพี่หิน พี่ๆ เขาสั่งมา"