Todos los capítulos de ยัยพริกขี้หนูของพี่ว๊าก (ว้าวุ่น 18+): Capítulo 1 - Capítulo 10

"แล้วนี่แกจะกลับหอเลยป่าว""ยังกลับไม่ได้" ชิลลี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่"ต้องไปเช็ดโต๊ะบ้าบออะไรก็ไม่รู้ที่ห้องสโมสรฯ ไอ้พี่ว้ากหน้าน้ำแข็งนั่นสั่งไว้""ฮะ! เช็ดโต๊ะ! ให้แกไปทำคนเดียวเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว! ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม""ไม่ต้องหรอก แกกลับไปพักเถอะ ฉันจัดการเองได้" ชิลลี่ส่ายหน้าปฏิเสธ แววตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้น"คนอย่างชิลลี่ ไม่ยอมให้ใครมาดูถูกหรอกว่าดีแต่แต่งตัวสวยไปวันๆ ฉันจะเช็ดให้เงาวับจนหน้าไอ้พี่หินสะท้อนออกมาเลยละ!"ชิลลี่จัดการหยิบกระดาษทิชชูมาซับฝุ่นที่ฝ่าเท้าลวกๆ ก่อนจะกัดฟันสวมรองเท้าส้นเข็มสีแดงเพลิงกลับเข้าไป แม้จะเจ็บจนน้ำตาแทบเล็ด แต่เธอเลือกที่จะใส่ส้นสูงเดินไปห้องสโมสรฯ แทนที่จะเดินเท้าเปล่าหรือยืมรองเท้าแตะเพื่อน... เธอตั้งใจจะใส่ส้นสูงคู่นี้แหละ ไปยั่วโมโหไอ้พี่ว้ากจอมโหดนั่น!ร่างบางในชุดนักศึกษารัดรูปเดินสับส้นสูงผ่านระเบียงทางเดินของตึกวิศวะ เสียง ตึก! ตึก! ตึก! ดังก้องไปตลอดทาง บ่งบอกถึงแรงอารมณ์ของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี ยิ่งเดินเข้าใกล้ห้องสโมสรนักศึกษา ความหงุดหงิดในใจก็ยิ่งปะทุเดือด"กะจะแกล้งกันใช่ไหม ได้... เดี๋ยวแม่จะแผลงฤทธิ์ให้ดู!"ชิลลี่หยุดยืนอยู่ห

รอยแดงเถือกที่ฝ่าเท้าเมื่อวานแปรสภาพเป็นตุ่มน้ำใสเต่งตึง ชิลลี่นั่งขัดสมาธิมองเท้าตัวเองบนเตียงนอนด้วยสายตาละห้อย ความแสบร้อนยังคงเล่นงานทุกครั้งที่ขยับตัว ยัยตัวแสบถอนหายใจเฮือกใหญ่ จำเป็นต้องพับเก็บรองเท้าส้นเข็มสีแดงลูกรักเข้าตู้ไปก่อนวันนี้คณะวิศวะมีเรียนวิชาปฏิบัติการพื้นฐาน หรือที่เด็กในคณะตะโกนเรียกกันติดปากว่า ‘ลงช็อป’ การใส่กระโปรงทรงเอรัดติ้วกับรองเท้าส้นสูงไปยืนตะไบเหล็กหรือไสไม้คงไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก แถมฝ่าเท้าที่ระบมขนาดนี้ก็ประท้วงอย่างหนักว่าต้องการการพักผ่อนชิลลี่ลุกขึ้นเดินกะเผลกไปเปิดตู้เสื้อผ้า เธอตัดสินใจปฏิวัติการแต่งตัวใหม่เพื่อความอยู่รอด มือบางคว้ากระโปรงพลีทสีดำอัดจีบแน่นความยาวพอดีกรอมเข่ามาสวมทับเสื้อนักศึกษาพอดีตัว แม้จะไม่ได้รัดรูปอวดทรวดทรงองค์เอวชัดเจนเหมือนเมื่อวาน แต่การปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนออกสองเม็ดจนเห็นไหปลาร้าเนียน ก็ยังคงซ่อนความเซ็กซี่ขี้เล่นเอาไว้ได้อย่างลงตัวส่วนรองเท้า... ในเมื่อใส่ส้นสูงไม่ได้ คนอย่างชิลลี่ก็ไม่ยอมดรอป เธอเลือกหยิบรองเท้าผ้าใบแบรนด์หรูระดับไฮเอนด์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชันสีขาวสะอาดตามาสวมทับถุงเท้าข้อสั้น ลุควันนี้ดูเป็นนักศึ

"พี่หิน จะทำอะไร " เสียงของยัยตัวแสบเริ่มสั่นเมื่อเห็นเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาคมกริบคู่นั้น มันไม่ได้เยือกเย็นเหมือนทุกครั้ง แต่มันร้อนแรงจนแทบจะแผดเผาเธอให้หลอมละลาย"ก็อยากลองดีนักไม่ใช่หรือไง" หินกระซิบชิดริมฝีปากบาง ลมหายใจร้อนระอุรดรินอยู่บนผิวหน้า "ปากเก่งนัก... พี่ก็จะทำให้รู้ว่าผู้ชายที่เธอกำลังเล่นด้วย เขา ‘อันตราย’ แค่ไหน"มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนจากเอวขึ้นมาสอดประสานที่ท้ายทอย ล็อกต้นคอของเธอไม่ให้หันหนี นิ้วหัวแม่มือแกร่งไล้เบาๆ บนกลีบปากสีแดงสดที่กำลังสั่นระริก ความรู้สึกวาบหวามแล่นปราดไปทั่วร่างของชิลลี่จนแขนขาพานจะหมดแรงเอาดื้อๆ"ปะ...ปล่อยนะ พี่หิน..." เธอพยายามจะผลักเขาออก แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับเหือดหายไปหมดเมื่อจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาดุดันคู่นั้น"สายไปแล้ว ยัยเด็กดื้อ"สิ้นเสียงแหบพร่า หินก็ไม่รอให้เธอได้ประท้วงอะไรอีก เขาโฉบใบหน้าลงมาทาบทับริมฝีปากหยักลึกลงบนกลีบปากสีแดงสดของเธออย่างดุดันและเร่าร้อน!การลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ ความหึงหวง และความโหยหาที่ถูกเก็บกดมาตลอดหลายวันปะทุขึ้นท่ามกลางเสียงคลื่นและแสงจันทร์ชิลลี่เบิกตากว้าง ร่างกายแข็

สองมือหน้าที่ประครองสะโพกสวยกดเน้น จนแทบไม่มีช่องว่าง ก่อนที่จะถอนตัวตนออกมาแล้วปล่อยร่างบางให้ลงยืนบนผืนทราย ก่อนที่จะดึงมือเธอให้นั่งลงพักความเงียบโรยตัวลงมาปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ที่ประสานกัน ชิลลี่หลับตาพริ้ม ร่างกายอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงแม้จะรู้สึกเจ็บระบมไปทั้งตัว แต่ความรู้สึกบางอย่างในใจกลับเอ่อล้นจนอธิบายไม่ถูก สมองยังคงได้ยินเขาเรียกเมียจ๋าเมื่อก่อนหน้านี้และมันยังคงชัดเจนในความรู้สึก และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอชอบมันหิน ดึงร่างบางเข้ามากระชับในอ้อมกอด ริมฝีปากอุ่นจัดประทับลงบนหน้าผากมนอย่างหวงแหน"ต่อจากนี้... เธอเป็นเมียพี่คนเดียว ชิลลี่"เขาประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น นัยน์ตาคมดุจ้องมองเธอราวกับจะสลักคำพูดนั้นลงไปในจิตวิญญาณ"ห้ามใส่ชุดแบบนี้ไปยั่วใคร ห้ามให้ใครหน้าไหนเข้าใกล้... เข้าใจไหม"คำสั่งแบบเผด็จการสไตล์เฮดว้ากทำให้ยัยตัวแสบที่เพิ่งจะสิ้นฤทธิ์ไปหมาดๆ ได้สติชิลลี่ช้อนสายตามองคนตัวโต แม้ร่างกายจะขยับแทบไม่ไหว แต่ปากดีๆ ของเธอยังคงทำงานได้ยอดเยี่ยม"ใครบอกว่าหนูเป็นเมียพี่... เราแค่สนุกกันคืนเดียวต่างหาก พรุ่งนี้ตื่นมาก็ลืมๆ มันไ

"อื้อ..." ยัยตัวแสบครางประท้วงในลำคอ มือเล็กกำคอเสื้อช็อปของเขาแน่น ร่างกายอ่อนระทวยไปกับสัมผัสที่จาบจ้วงและเอาแต่ใจ ฝ่ามือหนาเลื่อนลงไปบีบเค้นสะโพกกลมกลึงผ่านเนื้อผ้ากระโปรงทรงเออย่างหมั่นเขี้ยว การต้องทนเห็นคนอื่นมองเรือนร่างของเธอตอนวิ่งรอบสนามทำให้เขาแทบคลั่ง หินบดจูบหนักหน่วงขึ้น รั้งเอวบางให้เบียดเสียดเข้ากับความแข็งแกร่งของร่างกายเขาจนชิลลี่รู้สึกได้ถึงการตื่นตัวที่อันตราย"ฮะ... เฮ้ย มึงว่าพี่หินไปไหนวะ กูว่าจะให้เซ็นเอกสารหน่อย" เสียงพูดคุยของรุ่นพี่ปีสามสองคนดังแว่วมาจากทางเดินข้างตึก ทำเอาชิลลี่เบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เธอพยายามผลักหินออก แต่คนตัวโตกลับไม่สะทกสะท้าน เขายังคงกดจูบลงบนซอกคอขาวเนียนของเธออย่างย่ามใจ ทิ้งรอยแดงจางๆ ไว้ใต้ปกเสื้อนักศึกษาเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ"อ๊ะ... พี่หิน... มีคนมา..." เธอกระซิบเสียงสั่นระริก หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุอก ความตื่นเต้นจากการต้องหลบๆ ซ่อนๆ ทำให้เลือดในกายสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง หินยอมผละใบหน้าออกช้าๆ ลมหายใจร้อนระอุรดรินอยู่บนพวงแก้มใส นัยน์ตาคมกริบจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อของคนใต้ร่างด้วยความเสียดาย"จำไว้ชิลลี่..." เขากระซ