جميع فصول : الفصل -الفصل 27

"อ๊ะ! อื้อ... พี่หิน... อย่าแกล้ง..สะ..เสียวค่ะ."เธอส่งสายตาเว้าวอน ร่างกายต้องการการเติมเต็มที่มากกว่าปลายนิ้ว หินยอมถอนนิ้วออก เขาจัดการรูดซิปกางเกงยีนส์ของตัวเอง งัดเอาความแข็งแกร่งที่ขยายตัวเต็มที่ออกมาสู่ภายนอก ชายหนุ่มจับเรียวขาของเธอพาดขึ้นบนลาดไหล่กว้างทั้งสองข้าง ก่อนจะกดสะโพกสอดแทรกความยิ่งใหญ่เข้าไปในช่องทางที่กำลังตอดรัดยิบๆ อย่างดุดัน!"อ๊า! พี่หิน... ซี๊ดดด” ...ชิลลี่หวีดร้อง จิกเล็บลงบนแผ่นหลังของเขา"ซี๊ด... ชิลลี่... โคตรแน่นเลยวะ...เอาโคตรมัน" หินครางต่ำ สันกรามบดแน่น เขาหยุดนิ่งชั่วครู่เพื่อให้เธอปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบเดินหน้าถอยหลัง ตอกอัดความร้อนรุ่มเข้าใส่ร่างบางอย่างหนักหน่วงตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้องทำงานผู้บริหาร โต๊ะไม้ตัวหนาโยกคลอนไปตามแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ หินโน้มตัวลงมาดูดกลืนเสียงครางหวานหูด้วยรสจูบที่เร่าร้อน แขนแกร่งสอดใต้ข้อพับเข่าของเธอเพื่อยกกระชับสะโพกให้ลอยเด่น รับการสอดใส่ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น"อื้อ... อ๊า... พี่หิน... ใจจะขาดแล้ว... อ๊ะ!" ชิลลี่สะดุ้งเฮือกเมื่อเขาจงใจกระแทกเน้นย้ำจุดกระสันของเธอซ้ำๆ จนความเสียวซ่า

พรีมยื่นถุงกระดาษแบรนด์เนมสุดหรูที่ภายในบรรจุกล่องขนมมาการองจากร้านดังในปารีสส่งให้ ชิลลี่มองถุงนั้นด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งใจ หินไม่เคยฝากใครเอาของมาให้เธอ เขาเป็นคนเผด็จการและชอบจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง การที่เขายอมให้ผู้หญิงคนนี้มาทำหน้าที่แทน บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและไว้ใจกันมากแค่ไหน"ขอบคุณค่ะ... แต่ความจริงพี่หินไม่เห็นต้องลำบากฝากพี่พรีมมาเลย" ชิลลี่รับถุงมาถือไว้ พยายามปั้นหน้ายิ้มสู้ แม้ข้างในจะปวดหนึบ"ไม่ลำบากหรอกค่ะ เรื่องแค่นี้เอง" พรีมยิ้มหวาน แต่แววตาที่มองกวาดตั้งแต่หัวจรดเท้าของชิลลี่กลับแฝงไปด้วยการประเมินและเหยียดหยามอยู่ลึกๆ"หินเขาชอบช่วยเหลือเด็กๆ ในคณะอยู่แล้ว ยิ่งเป็นเด็กปีหนึ่งหน้าตาน่ารักๆ แบบน้องชิลลี่ เขาก็คงเอ็นดูเป็นพิเศษ... เหมือนที่เขาเอ็นดู 'ของเล่น' ชิ้นใหม่ๆ นั่นแหละค่ะ" คำว่า 'ของเล่น' ถูกเน้นเสียงชัดเจนจนชิลลี่หน้าชา พายุที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับขมวดคิ้ว รู้สึกได้ถึงรังสีความกดดันจากการสนทนานี้พรีมขยับเข้ามาใกล้ชิลลี่อีกนิด โน้มใบหน้ามากระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน"ของเล่นถึงจะสนุกและตื่นเต้นแค่ไหน แต่สุดท้ายผู้ชายเขาก็ต้องเลือกของจริงที่เหมา

" พี่หิน.!..""ลงโทษพี่สิ... จะตบ จะตี จะด่าพี่ยังไงก็ได้" เขากระซิบชิดริมฝีปากบาง เลื่อนมือไปปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกอย่างเชื่องช้า "แต่ห้ามเดินหนีพี่ไป ห้ามไล่ให้พี่ ไปหาใคร... เพราะร่างกายนี้ หัวใจดวงนี้ มันเป็นของเธอคนเดียวแล้ว ชิลลี่"สิ้นคำสารภาพรักที่หนักแน่น หินก็ประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง คราวนี้มันเต็มไปด้วยความโหยหา ความเว้าวอน และความปรารถนาที่ลึกซึ้ง รสจูบที่นุ่มนวลแต่ร้อนแรงแผดเผากำแพงในใจของชิลลี่จนหลอมละลาย เธอเปิดปากรับเรียวลิ้นของเขาอย่างเต็มใจ สองมือที่เคยทุบตีเปลี่ยนเป็นโอบรอดลำคอแกร่ง รั้งเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างโอนอ่อนผ่อนตาม สัญชาตญาณดิบเถื่อนของหินก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองและของเธอออกอย่างรวดเร็ว โยนทิ้งไปบนพื้นอย่างไร้ค่า เรือนร่างกำยำเปลือยเปล่าทาบทับลงบนเรือนร่างอรชร"อ๊า... พะ..พี่หิน" ชิลลี่ครางกระเส่า เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวซุกไซ้ลงไปขบเม้มยอดปทุมถันสีระเรื่อ ปลายลิ้นตวัดเลียรัวเร็วสลับกับการดูดดึงอย่างตะกละตะกลามฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วสัดส่วนโค้งเว้า ก่อนจะเลื่อนลงไปสัมผัสกับใจกลางความสาวที่กำลังฉ่ำเ