All Chapters of ทะลุมิติไปเป็นภรรยาที่ถูกสามีขอหย่า ยุค 80: Chapter 21 - Chapter 30

“ฉันต่างหากที่ควรจะถามแบบนี้” เราสองคนเป็นเพื่อนกันเขาจะมาทำแบบนี้ได้ยังไง อีกอย่างเขาเองก็มีคนรักแล้วเธอเองก็มีลูกแล้ว“ลู่หลานเธอรู้ตัวหรือเปล่าว่าเปลี่ยนไป” เมื่อก่อนไม่เห็นจะหวงตัวแบบนี้ เขาอยากจะจับมือหรือสวมกอดเธอ ร่างบางก็ไม่ขัดขืนสักนิด ทั้งที่ตอนนั้นเธอเองก็มีลู่เหวยกลับกันในตอนนี้เธอไม่มีใครแล้ว ทำไมเขาสองคนจะทำแบบเมื่อก่อนไม่ได้ ก็ไหนเคยบอกว่าเธอรักเขา ให้เขารอเธออยู่ในที่ของเขาแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเองตอนนี้เขาก็รออย่างที่เธอบอกไง สองปีที่เราไม่ได้เจอกันลู่หลานไม่คิดถึงเขาเลยเหรอไม่แม้แต่จะส่งจดหมายมาหรือว่าแอบมาหาเขา“ที่เธอมาหาฉันก็เพราะว่ามาเพื่อทำตามสัญญาไม่ใช่เหรอ”“สัญญา?” คิ้วบางขมวดเข้าหากัน“ใช่สัญญา ว่าหากไม่มีไอ้ลู่เหวยแล้วเธอจะมาอยู่กับฉัน” เราสองคนรักกัน รักกันก่อนที่เธอจะแต่งงานกับมันอีก แต่เพราะว่าโชคชะตาที่กีดกันเราสองคน เธอถึงได้ไปเป็นภรรยาของคนอื่นแต่ว่าตอนนี้สถานการณ์มันไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว ทั้งแม่ของเธอและผู้นำตระกูลลู่ก็ตายไปแล้ว คนที่บงการให้ลู่เหวยมันแต่งงานกับลู่หลาน พวกเขาได้ตายจากโลกนี้ไปแล้วและทำไมเราสองคนถึงยังต้องหลบซ่อนความสัมพันธ์“……..”

“ลู่เหวย ลองคุยกับภรรยา เอ่อ ลู่หลานสิให้เธอพยายามนึกถึงวันนั้น ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” แม้ว่าลู่หลานจะเป็นภรรยาที่ไม่ดีเท่าที่ควร แต่เขาก็ดูออกมาเธอก็เป็นแม่คนหนึ่งที่รักลูกไม่ต่างจากลู่เหวย“เธอเปลี่ยนชื่อแล้วครับ เป็นเฟยหลิง” เขาทำใจไม่ได้ ยามที่เห็นหน้าเธอทีไรก็มักจะนึกถึงเรื่องราวที่เธอหักหลังเขา“ลู่เหวย ลูกคือสิ่งที่มีค่า ต่อให้จะรู้สึกไม่ชอบเธอ นายก็ต้องอดทน” จะให้ลู่หานเป็นแบบนี้ต่อไปได้ยังไง“เธอจะยอมเหรอ?” ปานนี้คงวิ่งไปหาผู้ชายคนนั้นแล้วมั้ง“เกี่ยวกับลู่หานยังไงก็ต้องยอม”…………..หลายวันมานี้ลู่เหวยไม่ได้ทำการทำงานเลย เขามัวแต่หาหมอเก่งๆ มารักษาลูกและก็โทรนัดภรรยาเก่าอย่างเฟยหลิงให้มาเจอวันนี้เธอบอกว่าจะมาที่ตระกูลลู่ เขาจึงนั่งรอหญิงสาวที่ห้องหนังสือเหมือนเดิม รอแล้วรอเล่าในใจก็นึกถึงแต่หน้าลูกชายที่ตอนนี้กำลังหาทางรักษาอยู่ที่ค่ายทหารก็อกๆ“เข้ามา” คงมาแล้วสินะเฟยหลิงเดินเข้ามาทันที หลังจากที่ได้รับอนุญาตจากชายหนุ่มข้างใน วันนี้เป็นวันแรกที่เธอเข้ากองถ่ายละคร หลังจากที่ทำงานเสร็จแล้วเธอจึงมุ่งหน้ามายังตระกูลลู่ทันทีลู่เหวยโทรมาปรึกษาเรื่องลูก เขาบอกว่ามีเรื่องจะคุย

“มึงกับเธอหย่ากันแล้ว” ยังจะมาหวงก้างอีกทำไม ในเมื่อทะเบียนสมรสก็ไม่มีแล้ว แล้วทำไมเขาจะไม่มีสิทธิ์ในตัวของเฟยหลิงล่ะ ในเมื่อเราสองคนรักกันมาก่อนที่เธอจะแต่งงานกับลู่เหวยอีก“ถ้าเกิดว่าเราสองคนหย่ากัน เธอจะมาที่ตระกูลลู่อีกทำไม?” ลู่เหวยว่าในขณะที่สายตามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความเย้ยหยัน ทว่าในใจก็แอบข่มความโกรธเอาไว้ใช่อย่างที่เขาคิดเอาไว้จริงๆ หลังจากที่เราสองคนหย่ากัน เฟยหลิงก็รีบไปบอกไอ้ไป่เจ่อนี้ ไม่อย่างนั้นมันคงไม่รู้ว่าตอนนี้เราสองคนหย่ากันแล้ว“เพราะมึงตั้งใจไม่ปล่อยเธอมาไง!”“ไม่ใช่ว่าเฟยหลิงไม่อยากอยู่กับมึงเองเหรอ” ที่ไป่เจ่อพูดหมายความว่ายังไง เขาเนี่ยนะไม่ปล่อยเธอไป“เพราะมึงและไอ้เด็กนั้น ผู้หญิงที่กูรักถึงไม่ยอมกลับมาหากูสักที” ไป่เจ่อตวาดเสียงดัง ยิ่งได้เห็นหน้าของลู่เหวยเขาก็ยิ่งเกลียดเป็นเพราะพวกมันและตระกูลลู่ทั้งนั้น ที่ทำให้ชีวิตรักของเขาและหญิงสาวต้องจบลง เขากับเธอรักกัน จนกระทั่งรับรู้ว่าแม่ของเธอขอร้องให้เธอแต่งงานกับลู่เหวยความสัมพันธ์ของเขากับเธอมันถึงได้กลายเป็นเรื่องแอบซ่อนไงเกิดว่าไม่มีมันไม่มีตระกูลลู่ ทั้งเขาและเธอก็คงมีความสุขกันไปนานแล้ว“นั้นก็เป็

3 ปีต่อมา ระหว่างเฟยหลิงและลู่เหวยทั้งสองคนต่างก็ทำหน้าที่พ่อและแม่ของลู่หานเป็นอย่างดี หญิงสาวเข้ามาหาเจ้าลูกชายอยู่บ่อยครั้ง มากกว่าที่เคยตกลงกับลู่เหวยเอาไว้ตอนนี้ลูกชายของเธอและเขาไม่มีอาการหวาดกลัวสิ่งของหรือเครื่องเล่นสำหรับผู้ชายแล้ว กลับกันหากว่ามีโอกาสลู่หานก็จะชวนเธอและลู่เหวยไปเล่นด้วยกันเพียงแต่เธอจำเป็นต้องปิดบังหน้าตาเอาไว้ ยามที่ต้องออกไปข้างนอก เพราะเกรงว่าคนอื่นจะจำได้“ออกมาแบบนี้ไม่กลัวคนอื่นจะจำได้หรือไง” ลู่เหวยเอ่ยถามหญิงสาวในระหว่างที่พวกเขานั่งรอลูกชายเล่นเครื่องเล่น“ก็กลัวแต่ว่ากลัวลูกเสียใจมากกว่า” หญิงสาวว่าในขณะที่มือบางตักไอติมเข้าปากไม่หยุด ช่วงนี้เธอถ่ายละครอย่างหนักไม่ค่อยมีเวลาออกไปไหน จะออกมาข้างนอกได้ก็มีแต่มาเที่ยวพร้อมเจ้าลูกชายเท่านั้น“ลูกดูเธอเล่นละครด้วยนะ” ชายหนุ่มว่าเสียงเรียบ ก่อนจะมองหญิงสาวอย่างไม่วางตา ลู่หานชมคนตรงหน้าไม่หยุดเอาแต่บอกกับเขาว่าแม่สวยมาก สวยเหมือนนางฟ้าเลยซึ่งความเป็นจริงแล้วมันก็ไม่ได้ต่างจากที่ลูกว่าเอาไว้ สามปีที่ผ่านมาคนตรงหน้าเปลี่ยนไปจริงๆเธอดูเป็นผู้ใหญ่และตั้งใจทำงานหาเงิน เท่าที่เขารู้มานอกจากจะทำงานแล้ว เธอม

ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกทานข้าวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ภาพแบบนี้เกิดขึ้นมาแล้วสามปี แม้ว่าสองสามีจะเลิกรากันไปแล้วแต่คนทั้งสองกลับมีเป้าหมายเดียวกันคือ ต่างก็ทำหน้าที่พ่อและแม่ที่ดี"หลิงหลิง หลังทานข้าวเสร็จเธอว่างหรือเปล่า" เขามีเรื่องอยากจะคุยกับคนตัวเล็กกับเรื่องบางอย่างแต่ไม่รู้ว่าช่วงนี้คนตรงหน้าจะว่างหรือเปล่า "ว่างสิคะ แต่ขอฉันเข้าไปเล่านิทานให้ลูกฟังก่อนนะคะ" นานมากแล้วที่เธอไม่ได้เล่านิทานให้ลูกชายฟังเลย เธอแค่อยากจะชดเชยกับเวลาที่ผ่านมา อยากให้ความอบอุ่นกับลูกให้ได้มากที่สุด หากว่าเรื่องทุกอย่างมันลงตัวแล้วเธอคงจะรับงานน้อยลงและมีเวลาอยู่กับลู่หานมากขึ้น"ครับ" เธอเปลี่ยนไปมากจริงๆ เปลี่ยนไปจนเขาไม่กล้าคิดว่าเธอจะยอมกลับมาเป็นคนในครอบครัวเดียวกันกับเขาอีกหรือเปล่า เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอคิดยังไงกับเขา แต่ว่าตอนนี้เขารู้สึกรักเธอชอบเธอ ซึ่งไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้กลับมาตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีเขาก็ตกหลุมรักหญิงสาวอีกครั้งแล้วรักที่เธอเป็นแบบนี้ รักที่เธอดูแลลูกและเป็นตัวของตัวเอง ไม่รู้สิเพียงแต่เวลาที่เขาอยู่ใกล้เธอเขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไรกลับสบายใจมากกว่า..............."คุณ