Lahat ng Kabanata ng ย้อนเวลากลับมาหย่า: Kabanata 11 - Kabanata 20

อดีตผู้ช่วยของพ่อทำท่าทางลับๆล่อๆก่อนจะขอคุยกับเธอ มีนาที่พอจะเดาสถานการณ์ออกจึงยินยอมให้เขาเข้าไปนั่งในรถและขับออกไปจากที่นี่ทันที โดยมุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะนอกเมืองแห่งหนึ่ง“คุณพร้อมจะพูดแล้วใช่ไหมคะ?” ถึงขนาดออกจากรูที่ซ่อนตัวออกมาหาเธอถึงที่ เขาคงไม่ได้ออกมาชวนเธอกินข้าวหรอกมั้ง คงต้องมีอะไรแน่มีนาจอดรถนิ่งและเดินออกไปคุยกับชายตรงหน้า ด้วยท่าทางสบายๆ“เสียใจด้วยนะครับ” เสียงเข้มว่า ในนัยน์ตาเต็มไปด้วยความเสียใจ เขาไม่อาจจะอยู่นิ่งเดียวดายได้หลังจากอดีตเจ้านายตาย เพราะเขาเชื่อว่าการตายของคุณพิพัฒน์ไม่ใช่อุบัติเหตุไม่ใช่แน่นอน เขาทำงานกับคุณพิพัฒน์มานานนับหลายปี เขารู้ดีว่าเจ้านายเป็นคนยังไง“คำพูดจอมปลอมหรือเปล่า” หากว่าเสียใจ ทำไมถึงหนีหน้าปล่อยให้พ่อของเธอรับผิดเพียงคนเดียว คนจะโกงมันทำคนเดียวได้ด้วยเหรอ หากว่าไม่มีใครร่วมมือด้วย“ผมเสียใจจริงๆ พ่อของคุณเป็นเจ้านายที่ดี เขาไม่ควรมาเจออะไรแบบนี้” “พ่อทำตัวเองค่ะ พ่อฆ่าตัวตายเอง ทุกอย่างทุกทางพ่อเลือกเอง” ไม่มีใคร

เมื่อไม่แน่นอนว่าการตายของคนเป็นพ่อเกิดจากอะไร มีนาและทนายความข้างกายจึงเลือกที่จะกลับไปพิสูจน์หาความจริงอีกครั้ง โดยเริ่มจากการหาความจริงที่โรงพยาบาลทว่ายังไม่ทันจะลงมือทำอะไร มีนาก็จำเป็นต้องโมโหและหยุดตามหาความจริงเรื่องพ่อชั่วคราว หลังจากที่ได้ฟังข่าวคราวของครอบครัวอดีตสามีให้สัมภาษณ์‘ตอนนี้ทางเราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว’ เป็นแม่ของดลพีที่ให้สัมภาษณ์กับนักข่าว‘ทำไมล่ะคะ’ สิ้นเสียงของเธอ นักข่าวก็ยิ่งงุนงง จะไม่เกี่ยวข้องได้อย่างไรก็ในเมื่อลูกชายของคุณหญิงเป็นสามีของคุณมีนา คนเป็นสามีภรรยากันมันจะไม่เกี่ยวข้องกันได้อย่างไร‘ตอนนี้ดลพีหย่ากับมีนาแล้วค่ะ ลูกชายของฉันก็รับไม่ได้เหมือนกันกับพฤติกรรมของมีนา’ สิ้นคำอดีตแม่ย่าของมีนาก็เดินหนีทันที แต่ประโยคเมื่อกี้ของคุณหญิงกลับสร้างแรงกระเพื่อมมากมายไปที่มีนาการให้สัมภาษณ์แบบนี้ มันไม่ต่างอะไรกับการว่าร้ายให้มีนากลายเป็นผู้หญิงที่ไม่ดี ขนาดสามีที่อยู่กินกันมาสามปียังรับไม่ได้ ที่ร้ายแรงไปกว่านั้นอดีตแม่ย่าของมีนากลับไม่พูดถึงเรื่องทรัพย์สินที่มีน

“กลัว?” วันที่เราหย่ากันเขายังเห็นมีนาตั้งมั่นดูไม่เกรงกลัวอะไรเลย แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้มีท่าทีกลัวเขาแบบนี้“ไม่ได้กลัว มีนารังเกียจต่างหาก” ไม่อยากอยู่ใกล้ จนถึงตอนนี้คุณดลพียังไม่เข้าใจอีกหรือ ทั้งที่มีนาออกมาจากชีวิตคุณแล้ว คุณจะกลับเข้ามาให้เราเจอกันทำไม“……” คำก็รังเกียจสองคำก็รังเกียจ มีนาพูดจาอย่างนี้คือต้องการเรียกร้องความสนใจจากเขาใช่ไหม เขาไม่เชื่อหรอกว่ามีนาจะตัดใจจากเขาได้ เธอรักเขามาตั้งนานหลายปี แล้วอยู่ดีๆเพียงแค่ชั่วข้ามคืนเธอจะตัดใจได้ยังไงเขาไม่เชื่อ…..นี่ต้องเป็นวิธีการเรียกร้องความสนใจแบบใหม่แน่นอน ดลพีคิด ในหัวกลับนึกย้อนไปถึงความหลังในอดีต เขาจำได้ดีว่ามีนาคือเด็กผู้หญิงคนนั้นเด็กน้อยที่ถูกพี่สาวและเพื่อนของพี่สาวรังแก เด็กน้อยที่ร้องไห้ขอร้องให้เขาช่วยเธอ เพราะเห็นว่าเขาตัวใหญ่สามารถปกป้องเธอได้ตอนนั้นที่เขาช่วยมีนาเขาก็แค่ลำคาน ไม่อยากได้ยินเสียงเด็กร้องไห้แค่นั้นจริงๆ แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าการช่วยเธอครั้งนั้น มันจะทำให้เขาต้องมาทนเจอหน้ามีนาอยู่ทุกวันก็ไอ้เด็ก

“มึงมองกูทำไม?” ดลพีถามเพื่อนหนุ่มที่เป็นนายตำรวจ หลังจากที่เข้ามาตรวจสอบห้องของมีนา นายตำรวจหนุ่มก็ส่งสายตายิ้มกรุ้มกริ่มให้เพื่อน ราวกับว่าในใจของเขากำลังคิดเรื่องสนุกอยู่“มึงไม่อยู่ต่อล่ะดลพี” นายตำรวจเอ่ยถามเพื่อนไฮโซที่กำลังเดินลงมาจากคอนโดหรูพร้อมกันกับเขา“อะไรของมึง”“ไหนมึงบอกไม่รักไม่ชอบเมียเก่าไง ทำไมพอเขาเดือดร้อน ถึงได้อยู่ไม่สุขโทรมาหากู” หึ ปลอมฉิบหาย! รักก็ไม่บอกว่ารัก ยังจะสร้างเงื่อนไขขึ้นมาอีก เพื่อนหลายคนก็รู้ว่ามันรักมีนาจะตาย ไม่อย่างนั้นมันจะเก็บรูปมีนาเอาไว้ทำไม ไหนจะอมยิ้มที่มีอีกตั้งหลายอัน คนอะไรเก็บอมยิ้มเอาไว้เป็นสิบปีแต่พวกเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมมันถึงได้เสแสร้งทำเป็นไม่รัก ชอบทำให้เมียเก่าเสียใจ สุดท้ายตัวเองก็ให้คนตามไปดูมีนาอยู่ดี“กูแค่ผ่านมาแถวนี้” “อ้อ ก็แค่ผ่านมาแล้วก็ขึ้นไปบนคอนโดของเขา ซ้ำยังใช้อำนาจที่มีบังคับให้ รปภ และพนักงานเปิดทางให้ขึ้นไป” นายตำรวจว่าในใจก็ยกยิ้มกับพฤติกรรมของเพื่อน ไอ้ที่บอกว่าแค่ผ่านมาให้ไอ้ดล

“คุณย่าขอร้อง” ใช่!หลังจากจบมัธยมต้น เขากับมีนาก็ไม่ได้เจอกันอีก มาเจอกันอีกทีก็ก่อนที่พ่อของมีนาจะถูกดำเนินคดี ตอนนั้นพ่อของมีนาได้เป็นรัฐมนตรีแล้ว เวลาออกงานเธอก็มักจะติดสอยห้อยตามพ่อไปด้วย ส่วนเขาก็เป็นนักธุรกิจต้องออกงานเป็นเรื่องปกติ นั้นจึงทำให้เขากับมีนากลับมาเจอกันครั้งแรกที่เจอมีนาในรอบหลายปี เขาจำเธอได้ทันที ส่วนมีนาเองก็จำเขาได้‘พี่ชายฮีโร่’ เขาแอบได้ยินมีนาเรียกเขาแบบนี้ ในตอนที่เขาเดินผ่านมีนา ซึ่งประโยคนี้ที่เธอเรียกเขา มันก็ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่ามีนายังจำเขาได้“……” ยังไม่เข้าใจอยู่ดี คุณย่าขอร้อง แล้วคุณดลพีก็ยอมแต่งงานเลยเหรอ ชายวัยกลางคนคิดอย่างสับสน“ถึงแม้ว่าพ่อของผมกับพ่อของมีนาจะไม่ถูกกันแล้ว แต่สำหรับคุณย่ามันไม่ใช่” คุณย่ากับคุณพ่อของมีนายังคงพูดคุยกันปกติ และเมื่อมีโอกาสพ่อของมีนาก็แนะนำมีนาให้คุณย่ารู้จัก นั้นจึงทำให้เขารู้จักมีนาอย่างเป็นทางการแต่เพียงไม่นานจู่ๆก็มีข่าวเรื่องฉ้อโกงขึ้นมา หลังจากนั้นไม่รู้ว่าคุณย่ากับอดีตพ่อตาของเขาไปคุยอะไรกัน คุณย่าถึงมาขอให้เขาแต่งงานกับมีนาท่านไม่ได้บังคับเขาอย่างที่ทุกคนเข้าใจ ซึ่งเขาจะแต่งงานกับมีนาหรือไม่ ก็ขึ้นอยู