All Chapters of ย้อนเวลากลับมาหย่า: Chapter 1 - Chapter 10

ดวงตากลมโตเบิกกว้างตกใจกับสิ่งที่ฝัน เธอฝันอีกแล้วฝันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น แม้ว่าเรื่องราวนี้จะเกิดขึ้นเมื่อตอนที่เธอยังไม่ตายก็ตามทว่าเมื่อเธอได้มาเกิดใหม่อีกครั้ง ความทรงจำอันโหดร้ายก็เข้ามาให้เธอได้จดจำตลอด ราวกับว่ามันกำลังย้ำให้เธอคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต ย้ำให้เธอจำว่าอย่ากลับไปตายแบบเดิมอีก“ผีเข้าหรือไง?” เสียงเข้มเอ่ยถามคนข้างกายที่จู่ๆก็ตื่นขึ้นมา พลอยให้เขาตื่นขึ้นมาด้วย“มีนาฝันร้ายค่ะ” ฝันถึงเรื่องที่คุณทำกับมีนานั่นแหละ แต่ว่ามีนาจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นมันเกิดขึ้นอีก เพราะในชาตินี้มีนาจะหย่ากับคุณ คุณดลพี…“หึ ไม่ยักจะรู้ว่าเธอจะฝันร้ายเป็นเหมือนกัน” มุมปากหนายกยิ้มมองใบหน้าภรรยาที่อยู่ข้างๆ“ฉันคิดว่าฉันฝันร้ายแค่คนเดียวเสียอีก” อะไร สายตาและท่าทางอย่างนี้ของคุณ คุณจะมาไม้ไหนอีก มีนาคิดในใจขณะที่นัยน์ตากำลังรอบมองสำรวจท่าทางของสามีตรงหน้า“เธอฝันร้ายแค่คืนเดียวทำจะเป็นจะตาย กับฉันนอนฝันร้ายมาตั้งสามปี เธอว่าคนไหนทรมานกว่ากัน” คำกล่าวเปรียบเปรยถูกพ่นออกมา แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆแต่มีนาก็เข้าใจดีว่าดลพีหมายถึงอะไรปากหมา…ผู้ชายปากหมาแบบนี้เมื่อก่อนเธอรักเธอชอบลงไปไ

คนพวกนี้กำลังล้อเธอเล่นเหรอ คุณพ่อจะตายได้ยังไงในเมื่อตอนเช้าเธอยังไปพบพ่ออยู่เลย ยังได้คุยกับท่านอยู่เลย เธอออกมาจากเรือนจำได้เพียงไม่นานแล้วพ่อจะตายได้ยังไง“คุณพ่อคุณฆ่าตัวตายครับ” ธาวินย้ำให้มีนาฟังอีกครั้งจากรายงานที่เขาได้รับมา คือหลังจากที่คุณมีนาไปเยี่ยมพ่อได้ไม่นาน กลับมาที่ห้องขังเดี่ยวเขาก็ใช้เสื้อที่ใส่ถอดออกมาทำการฆาตกรรมตัวเองตายการตายของผู้ต้องหาในคดีดังทำให้คนในเรือนจำเดือดร้อนไม่น้อย ผู้ตรวจการเรือนจำจึงจำเป็นต้องนำโทรศัพท์ที่มีนากับพ่อคุยกันไปตรวจสอบ ซึ่งก็พบว่าก่อนที่ผู้ต้องหาจะทำการฆาตกรรมตัวเอง ผู้ต้องหาได้คุยกับบุตรสาวเป็นคนสุดท้าย นั้นอาจจะทำให้ผู้ต้องหาเครียดจนฆ่าตัวตายแต่ว่าเรื่องมันไม่ได้จบลงแค่นั้น ข่าวการตายของคุณพิพัฒน์กลายเป็นข่าวใหญ่โต มีทั้งคนด่าคนว่าและคนสาปแช่งไม่น้อย ซึ่งเรื่องนี้มันเป็นเรื่องปกติของคนคดโกงที่จะต้องถูกประชาชนก่นด่าตอนตายทว่าสิ่งที่ไม่ปกติคือมีนักข่าวช่องหนึ่งโยงการตายของคุณพิพัฒน์มาเกี่ยวข้องกับครอบครัวตระกูลวัตธนาศรีโยดม ทำให้บริษัทพลอยเดือดร้อนไปด้วยโดยผู้คนกล่าวว่าคุณดลพีอาจจะมีส่วนกดดันทำให้พ่อตาตัวเองฆ่าตัวตาย เพราะต้องการให

วันนี้คงมาถึงจริงๆแล้วสินะ ที่ผ่านมาที่เธอยื้อการหย่ามาตลอดเพราะยังมีเรื่องคดีความที่ต้องจัดการ ทว่าตอนนี้สิ่งนั้นไม่จำเป็นแล้ว อย่างนั้นการหย่าของเธอกับคุณดลพีก็คงมาถึงในวันนี้“มีนา เธอจะเล่นแง่อะไรอีก?” เสียงเข้มแต่งตัวด้วยชุดสูทเต็มยศเดินเข้ามาในบ้านด้วยความไม่สบอารมณ์ เขาคิดว่ามีนาจะยอมหย่าแล้วเสียอีกที่แท้หล่อนก็เล่นแง่กับเขา“มาเหนื่อยๆนั่งก่อนสินะคุณดลพี” ไม่ต้องห่วงว่าเธอจะไม่หย่า เธอหย่าให้แน่นอน ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ได้เป็นชายโสดอย่างที่ต้องการหรอกอิสรภาพของคุณดลพีกำลังจะได้เร็วๆนี้แหละคะ แต่ก็ต้องแลกด้วยบางอย่างเหมือนกัน ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆหรอกนะคะ“พูดมา ทำยังไงฉันถึงไม่ได้มีเธอเป็นเมียอีก” ไม่อยากได้เลยผู้หญิงที่มีประวัติแบบนี้ อยู่ใกล้แล้วจะแปดเปื้อนเอาเปล่าๆ“ไม่ยากค่ะ” “……” มัวแต่เล่นแง่ก็พูดมาสักทีสิว่าต้องการอะไร ไม่ใช่มานั่งมองหน้าเขาแบบนี้“แก้วแหวนทรัพย์สินเงินทองของคุณ แบ่งมาสิคะ…คนล่ะครึ่ง” แล้วคุณดลพีก็จะได้ใบหย่าจากฉันโดยไม่ต้องยุ่งยากอะไร แต่หากว่าไม่ยอมก็คงต้องฟาดฟันกันหน่อย“อะไรนะ!” คนล่ะครึ่ง ผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนี้พูดออกมาได้ยังไงว่าต้องการทรัพย์สินของเ

อีกด้านหนึ่ง“คุณจะเศร้าไปทำไมคะ?” คุณหญิงพิทราเดินเข้ามาถามสามีเมื่อเห็นว่าสามีของตัวเองมีสีหน้าเศร้าโศกเสียใจ หลังจากรับรู้ถึงการจากไปของพิพัฒน์พ่อของมีนาอดีตลูกสะใภ้ของเธอ“เปล่าผมแค่ตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะจากไปเร็วขนาดนี้” เขาไม่ได้ยินชื่อนี้มานานมากแล้ว นานนับหลายปี แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้หวนกลับมาเจอกันอีกก่อนจะจากกันต่างคนต่างไปมีครอบครัว เขากับพิพัฒน์จากกันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถึงขนาดลั่นวาจาว่าจะไม่มาเผาผีกันด้วยซ้ำ ทว่าในตอนนั้นก็เป็นเพียงคำพูดในวัยหนุ่ม พอเขาโตขึ้นเขาก็ไม่ได้คิดอะไรแล้ว“คุณยังรักผู้ชายคนนั้นอยู่หรือคะ?” อะไร เธอรู้ดีว่าทั้งสามีและพ่อของมีนามีปัญหาอะไรกันและก็รู้ด้วยว่าปัญหานี้ไม่อาจทำให้คนทั้งสองกลับมามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเหมือนเดิมได้“อย่าพูดถึงเรื่องอดีตเลยนะ ตอนนี้เรามาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะช่วยลูกยังไงดี” ตัวของเขาที่เป็นลูกชายแท้ๆของคุณแม่ ท่านยังไม่คิดจะยกมรดกอะไรให้เลย แต่ทำไมคุณแม่ถึงเลือกที่จะยกมรดกส่วนหนึ่งให้มีนาเพราะอะไรท่านถึงไม่ยกมรดกทั้งหมดให้ดลพี หลานชายแ

หลายคนในห้องทำงานของดลพีมีสีหน้าเลิกลักกับคำพูดของมีนา ทว่ามีอยู่เพียงแค่คนเดียวที่เอาแต่ก้มหน้าไม่พูดไม่จาอะไร ราวกับว่าตอนนี้เขาอยู่คนละโลกกับคนในห้องแห่งนี้กระทั่งว่าอดีตลูกสะใภ้เดินออกจากห้องไปตอนไหนก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ“คุณคะ” คุณหญิงพิทราเอ่ยเรียกสามีเมื่อสังเกตเห็นอาการเหม่อลอย“พ่อครับ” ร้อนรนจนดลพีต้องเรียกคนเป็นพ่อแทน หลังจากที่พ่อและแม่ของเขากลับมาบ้านพ่อก็เปลี่ยนไป โดยเฉพาะพ่อของเขา ดูเหมือนว่าท่านจะเงียบขรึมลงและไม่ค่อยเจรจาอย่างเมื่อก่อน“พีว่าไงนะ” เอาอีกแล้ว เขาเป็นอย่างนี้อีกแล้ว ทั้งที่มีนาก็ไม่ได้มีหน้าตาเหมือนพ่อของเธอเลย แต่ทำไมเวลาที่เขามองหน้าของเธอ เขาจะต้องนึกถึงหน้าของพ่อเธอด้วย“เอ่ยคุณแม่เรียกพ่อครับ” คุณหญิงพิทราที่สังเกตอาการของสามี นางก็รู้ได้ทันทีว่าตอนนี้ในใจของสามีกำลังคิดอะไรอยู่ ในใจก็ยิ่งขุ่นเคืองผู้เป็นสามีนัก นางรู้ดีว่าในตอนที่อยู่ต่อหน้าอดีตลูกสะใภ้ สามีของนางไม่กล้าสู้หน้ามีนา เขาถึงได้เอาแต่เหม่อลอยและบางครั้งก็หลบสายตากลมโตนั้นลับหลังลูกช