All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นเด็กยากจนสิบสองขวบ มีระบบกระเป๋าโกงธุรกิจ: Chapter 31 - Chapter 40

49 Chapters

ตอนที่ 31

“เอาหลักฐานออกมา” มือปราบกัวเจิ้นนั่งลงบนเก้าอี้ที่บ้านจางเตรียมให้เดี๋ยวนะ สมัยนี้เขาทำคดีกันกลางลานบ้านแบบนี้เลยเหรอวะ! แต่ก็คล้ายกับบ้านฉันในยุคก่อน เจ้าหน้าที่บางคนแอบตั้งกรวยจับรถตรงมุมอับ เฮ้อ ยุคสมัยเปลี่ยน แต่สันดานคนเลวกลับไม่เคยเปลี่ยนพี่เยี่ยน เอาถังใส่ของเสียที่เชียนเอ๋อสำรอกออกมา ไปวางตรงหน้ามือปราบ จนเขาต้องเบือนหน้าหนี“ในนี้มีเห็ดพิษที่เชียนเอ๋อสำรอกออกมาขอรับ” พี่เยี่ยนพูดเสร็จเขาก็กลับมายืนที่เดิม“พยานบุคคล ออกมา” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเรียกพยานเพิ่ม ก่อนจะเหวี่ยงกระโถนออกไป“พวกเจ้าคิดให้ดีก่อนพูด ใส่ร้ายผู้อื่น โทษโบยสามสิบไม้ ติดคุกอีกหลายปีเชียวนะ” ผู้ใหญ่บ้านจางเจียงจงแอบข่มขู่พยาน จะว่าแอบก็ไม่เชิงเพราะได้ยินกันทุกคน“ขะ ข้า ข้า ไม่แน่ใจขอรับ ตะ ตอนไปเจอ ฉีเยี่ยนเชียนนอนอยู่คนเดียวขอรับ” ต้าหนิว นั่งคุกเข่าตรงหน้ามือปราบนั่นไง ว่าแล้ว ว่ามันแปลก ๆ ตั้งแต่มือปราบสืบคดีหน้าลานบ้านจำเลยแล้วฉันหันไปมองท่านลุงที่ยืนอุ้มเชี่ยนเอ๋อสีหน้าเคร่ง
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

ตอนที่ 32

“ในเมื่อพยานหลักฐานแน่ชัด มือปราบกัวเจิ้นจะจัดการคนผิดอย่างไร”  ท่านลุงฉีเป็นต่อ เริ่มไล่บี้มือปราบกัวเจิ้นบ้าง“บ้านจาง พาคนผิดมารับโทษ” กัวเจิ้นกัดฟันตัดสินคดี เขาทั้งเสียหน้า ทั้งเจ็บใจที่กลั่นแกล้งท่านลุงไม่สำเร็จ“จางไห่ จางเหอ พวกเจ้ามีความผิด ฐานกันโชคทรัพย์ ทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนบาดเจ็บสาหัส มีโทษโบยสามสิบไม้ จำคุกห้าปี” กัวเจิ้นเว้นจัวหวะนิดหนึ่ง “แต่ด้วยอายุที่ยังไม่ถึงสิบห้าปี โทษโบยละเว้น แต่โทษจำคุกยังต้องมี”“ไม่นะเจ้าค่ะ ท่านมือปราบ พวกเขายังเด็กติดคุกแล้วต่อไปเขาจะใช้ชีวิตอย่างไร” นางจางพูดจบก็หันไปคุกเข่าต่อหน้าท่านลุงฉี “ท่านนายอำเภอ เด็กบ้านข้าสำนึกผิดแล้ว พวกท่านอย่าถือสาเลย ค่ารักษาค่ายาข้าจะจ่ายให้ หนี้สินก็ยกให้พวกท่าน อย่าให้ถึงกับติดคุกเลย” นางจางลากทั้งผัวทั้งลูกมานั่งโขกศีรษะขอให้ท่านลุงละเว้นโทษ   กลุ่มโซเชียลเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ตามคำตัดสินโทษของทางการ ฉันละทึ่งจริง ๆ“เอาละใต้เท้า ในเมื่อบ้านจางยอมรับผิดแล้ว ให้โอกาสเด็กสักครั้ง
last updateLast Updated : 2026-10-10
Read more

ตอนที่ 33

“ข้าสอนหรือ” ฉันหันไปทางน้องเล็ก “ป่ายเอ๋อ พี่สะใภ้สอนเจ้าหรือไม่”“ไม่ขอรับ พี่สะใภ้แค่แทนตัวเอง ข้าเลยเรียกตาม” ป่ายเอ๋อพูดทั้งขนมเต็มปาก“เห็นหรือไม่เจ้าค่ะ” ฉันยิ้มตาหยีใส่พี่เยี่ยน“เจ้าไม่ได้สอนโดยตรง ช่างเถอะ ทีหลังห้ามเรียกนางเช่นนี้อีก เข้าใจหรือไม่” ประโยคหลังเขาหันไปกำชับเด็กชายทั้งสองคน“ทำไมล่ะขอรับ” คำถามนี้ทุกคนจะไม่ถาม แต่ไม่ใช่ป่ายเอ๋อ“ไม่ต้องถาม เรียกนางว่าพี่สาวก็พอ” กำชับน้องเสร็จก็หันมาทางฉัน “ส่วนเจ้าเรียกข้าว่าเยี่ยนเฉิง”  “ทำไมล่ะเจ้าคะ” ฉันตั้งคำถามเลียนแบบป่ายเอ๋อบ้าง“เจ้าเป็นสตรีที่ยังไม่ออกเรือน มันไม่งาม ชาวบ้านจะมองเจ้าเช่นไร ต่อไปใครจะมาสู่ขอเจ้า”ฉันจ้องหน้าเขากลับ “ท่านเป็นคู่หมั้นข้า เรียกเช่นนั้นจะแปลกอันใด อีกอย่างวันหน้าเราก็ต้องแต่งงานกัน ยังไงเสียท่านก็ต้องเป็นสามีข้าอยู่ดี จริงหรือไม่เจ้าคะ” ฉันพูดจบก็ลุกขึ้นยืน“ป่ายเอ๋อ เชียนเอ๋อ เรียกพ
last updateLast Updated : 2026-10-12
Read more

ตอนที่ 34

ฉันนั่งห้อยขาแกว่งไปมาอยู่บนรถเข็นอย่างเลื่อนลอย นึกถึงดอกเบี้ยหฤโหดของเจ้าตุ๊กแกแล้วแค้นนัก ทะลุมิติมาเป็นเด็กขาดสารอาหารไม่พอ ยังต้องมาเป็นหนี้ก้อนโตให้กับไอ้ระบบหน้าเลือด"เสี่ยวหยวน..." เสียงคนเข็นรถดังขึ้นจากด้านหลัง"เจ้าคะ พี่เยี่ยน?" ฉันหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาที่ทำสีหน้าเกินอายุอยู่เสมอ"เครื่องปรุงสี่สิบกระปุกนี้... เจ้าทำเสร็จทั้งหมดตั้งแต่เมื่อคืนเลยหรือ?""ใช่แล้วเจ้าค่ะ!" เอาแล้ว เอาแล้ว มองฉันเป็นจำเลยอีกแล้วววว"เจ้าทำคนเดียวได้อย่างไรกัน?" เขาถามน้ำเสียงจริงจังขึ้นหลายส่วน "เมื่อคืนกินข้าวเสร็จ เจ้าก็เข้าห้องนอนไปทันที ครัวหลังบ้านก็ไม่มีแสงไฟ เจ้าทำตอนไหน เครื่องสมุนไพรเข้มข้นเช่นนี้ เจ้าทำอย่างไรไม่ให้มีกลิ่น?"อื้อหือ... สมองเด็กหนุ่มสิบหกปีนี่มันไวกว่าที่คิดเว้ย! จับผิดเป็นฉากๆ ราวกับเป็นตำรวจสายสืบมาเอง!"ข้าเป็นเทพธิดา เสกของได้อย่างที่เจ้าป่ายเอ๋อบอกอย่างไรเล่า!" ฉันปรับสีหน้าให้จริงจัง มองหน้าคนขี้สงสัยที่ยามนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีหน้าดุ แล้วอดขำไม่ได้“ฮ่า ๆ ๆ ข้าล้อเล่น เมื่อวันก่อนตอนเข้าเมือง ท่านก็ช่วย
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่ 35

ห้องรับรองชั้นสอง เหลาฟู่หมิง"เชิญแม่นางน้อย คุณชายฉี นั่งพักผ่อนก่อน" หลงจู๊ฟางผายมืออย่างนอบน้อม "นี่คือน้ำชาอู่หลงอย่างดี และขนมกุยฮวาจานนี้... พ่อครัวของข้าลองใส่เกลือลงไปตามที่แม่นางน้อยเคยแนะนำไว้คราวก่อนแล้ว ""โอ้? พ่อครัวท่านลองแล้วหรือเจ้าคะ"หยิบขนมกุยฮวาเข้าปากทันที... กลิ่นหอมลอยขึ้นจมูก เนื้อขนมนิ่มฟูไม่แน่นจนเกินไป แต่พอเคี้ยวไปได้สักพัก กลับมีความรสขมปร่า ทิ้งไว้ตรงปลายลิ้นอย่างเด่นชัด จนต้องยกชาขึ้นจิบล้างคอตามไอ้หยา... ลืมไปเลยว่าเกลือยุคโบราณมันคือเกลือสินเธาว์ที่ไม่ผ่านการกรองความบริสุทธิ์ รสชาติมันถึงได้ติดขมฝาดขนาดนี้!"เป็นอย่างไรบ้างแม่นางน้อย" หลงจู๊ฟางลุ้นระทึก จ้องฉันตาไม่กระพริบฉันยกชาขึ้นดื่มอีกครั้ง มองหน้าหลงจู๊ประเมินความอยากรู้ว่าอยู่ระดับไหน หึ นับว่าเต็มสิบ"กลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาเด่นมาก เนื้อขนมนุ่มละมุน รูปทรงสวยงาม สีก็สวย ความหวานเลี่ยนลดลง”“ฮ่าฮ่าฮ่า” เขาหัวเราะด้วยความภาคภูมิใจ“แต่ว่า...”เสียงหัวเราะของหลงจู๊หยุดลงทันที “มีสิ่งใดหรือ”“มีรสขมของเกลือแทร
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่ 36

“มิใช่ว่าไม่ได้เสียทีเดียวหรอกเจ้าค่ะ เพียงแต่เกลือเป็นสินค้าควบคุม แต่ละครัวเรือนซื้อได้จำกัด ข้าจะเอาเกลือจากไหนมาแปรรูปให้ท่านเล่าเจ้าคะ” ฉันทำเป็นถอนหายใจ “อีกอย่าง เกลือราคาแพงเกินไป ต้นทุนสูง หากขายถูกก็ไม่คุ้ม”“ถึงอุปสรรคเยอะ แต่แม่นางน้อยก็มีวิธีใช่หรือไม่”การค้าต้องคุยกับคนหัวการค้า ถึงจะเรียกว่าคุยธุรกิจ“ท่านหาเกลือมา ข้าแปรรูปให้ แบ่งกำไรกันคนละครึ่งหลังหักค่าใช้จ่ายทั้งหมด เป็นอย่างไรเจ้าคะ?”ฉันมุ่งเข้าเป้าทันที ไม่อ้อมค้อมหลงจู๊คิดคำนวณอยู่ครู่หนึ่ง“เรื่องวัตถุดิบเกลือ ข้าขอรายงานนายท่านของข้าก่อน ว่ารับข้อเสนอของเจ้าได้หรือไม่ หากนายท่านยอมร่วมลงทุนกับเจ้า เรื่องวัตถุดิบเกลือ จะเอาเท่าไหร่ก็ย่อมไม่มีปัญหา”“เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะ เราขอกลับจริง ๆ แล้วนะเจ้าคะ” หากนายท่านที่ว่ามีหัวการค้าจริง ธุรกิจนี้ไม่มีทางที่เขาจะไม่ตกลง ฉันกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ“ขอบใจแม่นางน้อยสำหรับ ทิก ของเจ้า” ก่อนจะหันไปสั่งการ “อาเฉียง ห่อขนมให้แม่นางน้อยนำกลับบ้านด่วน”.............................................................
last updateLast Updated : 2026-10-25
Read more

ตอนที่ 37

“คดีนี้เป็นคดีเร่งด่วน มีคำสั่งตรงมาจากราชสำนักให้ปิดคดีให้ไวที่สุด” ท่านลุงฉีถอนหายใจหนักหน่วง ใบหน้าหมองคล้ำด้วยความเหนื่อยล้า “แต่เบาะแสกลับมืดแปดด้าน ร่องรอยใดก็ไม่มี...”“ชาวบ้านต่างส่งฎีการ้องทุกข์มาไม่เว้นวัน เฮ้อออ...”แม้ไม่ได้เอ่ยปากด่าทอ แต่ความหวาดกลัวของชาวบ้านกับคำสั่งเร่งด่วนจากเบื้องบน ก็ทำเอาความตึงเครียดและความหนักใจกดทับอยู่บนไหล่ของท่านลุงฉีอย่างเห็นได้ชัด“เอาล่ะ พวกเจ้ารีบพาเสบียงกลับบ้านไปเสีย ยามนี้ตีนเขาไม่ปลอดภัย อย่าได้อยู่จนค่ำมืด” ท่านลุงฉีโบกมือตัดบท แล้วหันไปสั่งการเจ้าหน้าที่ต่อพี่เยี่ยนเม้มปากแน่น ไม่เอ่ยคำใด แต่รีบดันรถเข็นพากลับบ้านทันที‘โดนเบื้องบนกดดัน เบาะแสก็เท่ากับศูนย์... ขุนนางดีๆ อย่างท่านพ่อผัวฉันน่าสงสารเกินไปแล้ว!’สีหน้าพี่เยี่ยนดูไม่ดีเลย เขาคงเป็นห่วงท่านลุงมากสินะ แม้จะมีวรยุทธสูงส่งเพียงใด ก็จะเข้าไปก้าวก่ายงานราชการไม่ได้เสียด้วยสิ แต่คดีนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ ๆ คนนะไม่ใช่เหลือบไร ที่สามารถล่องหนไร้ร่องรอยได้ คนร้ายต้องมีอำนาจพอตัวเลยทีเดียว เห็นทีงานนี้ท่านลุง
last updateLast Updated : 2026-10-26
Read more

ตอนที่ 38

พอล็อกประตูห้องนอนเรียบร้อย ถอดรองเท้ากระโดดขึ้นเตียง มุดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มทันทีฉันปลดถุงหอมลายตุ๊กแกข้างเอวออกมาวางตรงหน้า หยิบเงินหนึ่งตำลึงกับหนึ่งร้อยอีแปะออกมาวางข้าถุงหอม‘เจ้าตุ๊กแก เคลียร์บัญชี’ เมื่อคิดถึงดอกเบี้ยสุดโหด แล้วให้นึกโมโห‘มาแล้ว... ไว้ค่อยจ่ายก็ได้ ข้าไม่รีบ’‘ไม่รีบบ้านแกสิ’ ฉันจิ๊ปาก ถลึงตาใส่มิติถุงหอมในมือ ‘ข้าไม่หลงกลแกหรอกโว้ย ขืนปล่อยไว้หลายวันดอกเบี้ยทบต้น หาเงินกันตูดบานก็ไม่พอใช้หนี้ จะเอาหรือไม่ ถ้าไม่เอาก็ถือว่าหนี้สิ้นเป็นโมฆะ’พริบตานั้น ถุงหอมส่องแสงวาบเบาๆ ก่อนที่เงินจะหายวับเข้ามิติไปชิ... ทีอย่างงี้ละเร็วเชียว‘เจ้าถือว่าเป็นลูกหนี้ชั้นเยี่ยมนะเนี่ย’‘ร้อยละสิบ โหดยิ่งกว่าจีนเทาเสียอีก’ ฉันใช้นิ้วชี้จิ้มหัวตุ๊กแกบนถุงหอมไปทีหนึ่ง‘ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ใครมันจะอยากยืมเงินระบบดอกเบี้ยลากไส้อย่างแกกัน!’‘หึ... พูดให้มันจริงเถอะ ยามนี้คดีมืดตีนเขาก็กำลังตึงเครียด ข้าเห็นเจ้าทำหน้าเครียดห่วงพ่อเทพบุตรของเจ้าจนหน้าดำหน้าแดง ยามใดที่เจ้าต้องเค้นเอายาหรือของวิเ
last updateLast Updated : 2026-10-28
Read more

ตอนที่ 39

เปลวไฟสีเหลืองนวลสว่างวาบขึ้น แสงสว่างกระจายไปรอบทิศ กลบแสงของตะเกียงเก่าไปจนสิ้น“โหวววว! สว่างจริงด้วยขอรับ” ป่ายเอ๋อร์ตาโตเท่าไข่ห่าน ตบมือเปาะแปะด้วยความตื่นเต้น “สว่างเหมือนมีดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ อยู่ในบ้านเลย”เชียนเอ๋อร์เพ่งมองตะเกียงอย่างสนใจ “ไม่เหม็นควัน ลมพัดก็ไม่วูบ... สว่างขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าด้วย”พี่เยี่ยนอึ้งไปครู่หนึ่ง แววตาสะท้อนแสงไฟ สีหน้าปรากฎความประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด“สว่างถึงเพียงนี้เชียวรึ...” พี่เยี่ยนพึมพำเบาๆ หยิบตะเกียงขึ้นมาพิจารณาอย่างตั้งใจ“ข้าเก่งใช่หรือไม่” ฉันยื่นใบหน้าเข้าไปถามเขา“เจ้าถอยไปให้ห่างข้าเลย” เขาดุ “ข้าไม่สนเด็กเช่นเจ้าหรอก”ลองท่านไม่หล่อสิ ฉันก็คงไม่สนหรอก“ท่านจำคำไว้นะเจ้าคะ”วิตามิน กลูต้า อาหารเสริมในยุคฉันมีเยอะแยะไป ถึงตอนนั้นอย่ากลับคำล่ะ“เหอะ” เขาทำเสียงดังในคอทีหนึ่ง แล้วเดินออกจากห้องไปหน้าตาเฉย“พี่สะใภ้ ท่านทำตั้งสี่ขวดเลยหรือ” เชียนเอ๋อถาม“ไม่งั้นล่ะ หรือเจ้าไม่เอา”“เอาขอรับ / ข้าเอา” เจ้าเด็กแสบสองคนแย่งกันพูด“มือพี่สะ
last updateLast Updated : 2026-10-29
Read more

ตอนที่ 40

“ไม่เป็นไรยัยหนู เมื่อเจอกันแล้วข้าขอตัวก่อนนะ” ลุงเฉิน หันไปกล่าวกับหลงจู๊ฟาง ก่อนจะเดินจากไปฉันเชิญทุกคนเข้ามานั่งในลานหน้าบ้าน โดยมีท่านป้าถือกาน้ำชามาวางพอดี“นี่ท่านแม่ของพี่เยี่ยน ส่วนท่านนี้คือคุณชายสาม และหลงจู๊เหลาฟู่หมิงเจ้าค่ะ” ฉันแนะนำให้คนทั้งสามรู้จักกัน“คารวะฮูหยิน / คารวะคุณชาย หลงจู๊ฟาง” ทั้งสามทักทายกันเสร็จ ฉันจิบชาหนึ่งอึกแล้วกล่าวโดยไม่ยอมให้เวลาเดินไปเปล่า ๆ“ท่านมีเรื่องด่วนอันใดหรือเจ้าคะ อย่าบอกว่าผงหมักกับพริกแกงหมด”“ข้ามาเรื่องเกลือที่เราคุยกันไว้” เขายกชาขึ้นจิบ “นายท่านของข้าตกลงตามเงื่อนไขของเจ้า เพียงแต่เกลือเป็นสินค้าควบคุมจึงมีจำนวนจำกัด”“ท่านมีเกลือหยาบในมือกี่ชั่งเจ้าคะ”“สองถึงสามพันชั่งต่อเดือน”“ต้องการนำไปใช้เองหรือขายต่อเจ้าคะ”“ทั้งสองทางนั้นแหละ เหลาฟู่หมิงมีสาขาทั่วแคว้น ส่วนหนึ่งจะตั้งขายหน้าร้าน อีกส่วนหนึ่งนำมาปรุงอาหารในร้าน”“เช่นนั้นท่านจะตั้งราคาเช่นไรเจ้าคะ”“ต้องดูต้นทุนของเจ้า ปกติเกลือหยาบมีสิ่งเจือปน ขายห้าสิบถึงหกสิบอีแปะต่อชั่ง ส่วนเกลือหยาบไม่มีส
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status