جميع فصول : الفصل -الفصل 20

บนโต๊ะอาหาร หลังจากที่ทุกคนจัดการกับมื้อเช้าของตัวเองเรียบร้อยแล้ว สกุณาหันไปสบตากับปลายฝนทั้งคู่พยักหน้าให้กัน แล้วเธอจึงหันมาชวนเมฆาคุย “พี่เมฆคะ วันนี้นิดขออยู่หยุดงานในไร่หนึ่งวันนะคะ นิดจะมาเรียนทำอาหารกับปลายฝนค่ะ” สกุณาพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เมฆาหันมาสบตาแต่ยังไม่ได้พูดอะไร เสียงของเวหาก็แทรกดังขึ้นมาก่อน “ไม่ได้ แค่นี้ก็คิดจะอู้แล้วหรือไง อีกอย่างไปก็เกะกะปลายเปล่าๆ” “ฉันขออนุญาตพี่เมฆไม่ได้ขออนุญาตนาย” “แต่ฉันเป็นคนที่ต้องดูแลเธอ ฉันมีสิทธิ์ที่จะไม่อนุญาต” ทั้งสกุณาและเวหาต่างเถียงกันคอเป็นเอ็นเหมือนเด็กน้อยทะเลาะกันโดยไม่มีใครยอมใคร จนเมฆาต้องกระแอมไอห้ามทัพทั้งคู่ “ไม่ต้องเถียงกัน” แล้วเขาหันไปสบตาปลายฝน “แล้วปลายล่ะ ว่าไง” สกุณาหยุดหันไปมองเมฆาพลันคิดในใจว่า ‘พี่เมฆนี่เป็นเจ้านายที่ดีจริงๆเลย ให้เกียรติลูกน้อง ขนาดปลายฝนเป็นแค่แม่บ้านยังให้เกียรติเลย ไม่เหมือนอีตาเวหานั่นบ้าและป่าเถื่อนชะมัด’ “ให้คุณนิดมาเรียนงานครัวกับปลายก็ได้ค่ะ เมื่อเช้าคุณนิดก็ลงมาช่วยงานปลายในค

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังลั่นปลุกให้สกุณาต้องจำใจลืมตาขึ้น บรรยากาศรอบตัวยังคงมืดมิด อากาศเย็นจนเธอไม่อยากลุกออกจากผ้านวมผืนหนา แต่ถ้าไม่ลุกเจ้าเสียงเคาะประตูนั่นก็คงไม่หยุดง่ายๆ “จะเคาะทำไมนักหนาเนี่ย คนจะหลับจะนอน” เธอเดินมาเปิดประตูด้วยดวงตาที่ยังลืมขึ้นไม่เต็มตาดีนัก เมื่อประตูถูกเปิดออกร่างใหญ่ของใครคนหนึ่งก็แทรกเข้ามายืนท้าวแขนขวางประตูไว้ เมื่อสกุณาเห็นว่าเป็นใครเธอตกใจรีบถอยหลังครูดออกไป แต่ก็ช้ากว่าวงแขนแกร่งที่คว้าเกี่ยวเอวบางมาไว้ในอ้อมกอด อกนุ่มสัมผัสเข้ากับอกแกร่ง ภาพและรสสัมผัสเมื่อวานไหลเวียนเข้ามาในหัวของสกุณาอีกครั้ง ทำให้หัวใจของเธอได้รัวเร็วขึ้น “นี่นายจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ” “อ้าว.. เห็นแต่งตัวแบบนี้ก็นึกว่าติดใจฉัน แล้วแต่งมายั่ว อยากให้ฉันกอด อยากให้ฉันจูบอีก วันนี้อยากให้จูบตรงไหนก่อนดีล่ะ” “ปล่อยเลยไอ้คนบ้า ไอ้คนลามก ที่มันห้องส่วนตัวของฉัน ฉันจะแต่งตัวยังไงก็ได้ นายนั่นแหละออกไปเลย” “ไหนพูดอีกสิ ว่านี่ห้องใคร” “ก็ห้อง... เอ่อ.ห้องฉันไง ก็นายยกให้ฉันอยู่แล้วมันก็ต้องเป็นของฉันสิ”

“จะรีบไปไหนละคุณ”“อ้าวก็มันเที่ยงแล้วนี่ ฉันก็จะไปกินข้าวไง”“ไม่ต้องรีบ ไปตอนนี้ก็ต้องไปยืนต่อแถวรอร้อนเปล่าๆ รอให้คนซาลงหน่อยแล้วค่อยไป อีกอย่างเราควรให้คนงานเขากินก่อน เพราะพวกเขาต้องใช้แรงงาน”สกุณาหน้าหงิก เพราะตั้งแต่เธอต้องเข้ามาทำงานในไร่เธอก็กินข้าวพร้อมกับทุกคนจนร่างกายมันจำได้แล้วว่าตอนนี้ถึงเวลากินข้าวแล้ว เสียงท้องเริ่มร้องประท้วง“เอานี่ไปกินรองท้องไว้ก่อน”ฝรั่งลูกย่อม ๆ ผิวนวลถูกเด็ดจากต้นที่ปลูกไว้ข้างโรงเลี้ยงไก่ยื่นส่งให้สกุณา“แล้วจะให้กินยังไง ล้างก็ยังไม่ล้าง เปลือกก็ยังไม่ปอก”“จะยากอะไรคุณ แค่นี้ก็กินได้แล้ว” เวหาเอาฝรั่งมาถูที่เสื้อ ยกขึ้นมาเป่าสองทีแล้วกัดเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย แล้วพยักหน้าให้หล่อนทำตาม“ไม่ล้างก่อนแล้วกินไปได้อย่างไร เปลือกก็ยังไม่ปอก อี๋ สกปรก”“ไม่ต้องมาอี๋เลยคุณ ฝรั่งนี่ผมใช้ถุงกระดาษห่อไว้อย่างดี ไม่มีแม้แต่ฝุ่นมาเกาะแค่เช็ด ๆ ถู ๆ ก็สะอาดแล้ว ทีแอปเปิ้ลเปลือกหนาพวกคุณยังกัดแทะกินได้เลย ฝรั่งก็เหมือนกันแหละ แถมเปลือกยังบางกว่าด้วย ทำไมจะกัดแทะกินไม่ได้ กินรองท้องไปก่อน อร่อยนะคุณ เด็ดกินจากต้นสดๆ เนี่ยมันหวานมากเลย ลองดู

สกุณานั่งมองหญิงวัยหลักห้าต้นๆ เธอใส่เสื้อคอกระเช้ากับผ้านุ่งที่พึ่งเดินไปเก็บใบไม้ใบใหญ่ที่ตากแดดไว้เอามานั่งม้วนแล้วหั่นเป็นฝอย จึงเกิดความสงสัย “อันนี้ใบอะไรหรือคะ” “ใบยาสูบจ้ะ” “ยาสูบ.. บุหรี่หรือคะ” สกุณามองอย่างสนใจ “ก็เหมือนกับบุหรี่ของคนเมืองนั่นแหละ แต่คนที่นี่เขาสูบยาเส้นกัน แล้วก็เอาไว้กินกับหมากด้วย” “อ๋อ.. แล้วคุณน้าเก็บมาจากไหนหรือคะ” “ฉันปลูกไว้ท้ายไร่โน่น พอใบแก่จัดก็จะไปเก็บแล้วเอาตากแดดให้พอสลบแบบนี้ แล้วก็มาหั่นฝอยเอาไปตากแดดอีกรอบจนแห้ง แค่นี้เราก็ได้ยาเส้นเอาไว้ให้พวกพ่อบ้านสูบ แล้วก็แบ่งขายถ้าใครมาขอซื้อ” “เอาไปขายที่ตลาดหรือคะ” “ไม่ได้มีเยอะขนาดนั้นหรอกจ้ะ ก็เก็บเอาไว้ขายคนในไร่ คนในหมู่บ้านนี่แหละ เดี๋ยวก็มีคนมาขอซื้อถึงบ้านไม่ต้องเอาไปนั่งขายที่ตลาดให้เสียเวลาหรอก” “อ๋อ.. แล้วเขารู้ได้อย่างไรละคะ ว่าเรามีขาย” “โอ๊ย.. แม่หนูคนในไร่ คนในหมู่บ้านนี้เรารู้จักกันหมด รู้หมดว่าแต่ละบ้านทำอะไร ใครเป็นลูกเต้าเหล่าใคร อย่างบ้านไอ้เล็กเพื่อนไอ้ดวงมันน่ะ บ้านนั้นปลู

ริมฝีปากบางถูกบดขยี้อย่างไร้ความปราณี ลิ้นร้อนที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองรุกล้ำเข้าไปฉกชิมความหอมหวานอย่างเอาแต่ใจ รสจูบครั้งนี้เร้าร้อนกว่าครั้งก่อนมาก ทำให้สกุณาหายใจไม่ทันเธอเหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ เวหาไม่ปล่อยให้เธอได้รับอากาศหายใจ เมื่อเขาชิมจนพอใจ เขาถอนจูบมาซุกไซ้ตามซอกคอระหง เขาเผลอกัดทำรอยจนเธอร้องออกมา มือใหญ่ทั้งสองข้างไม่ปล่อยให้อยู่เป็นสุข ล้วงเข้าไปภายใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง ที่ปราศจากชั้นใน สองมือบีบขยำสองเต้าอย่างเมามัน เสื้อยืดตัวใหญ่ถูกดึงออกขว้างทิ้ง สัมผัสที่หยาบโลนนั้นทำให้สกุณาเริ่มรู้สึกวาบหวามเมื่อไร้ซึ่งอาภรณ์มาขว้างกั้น เวหาไม่รอช้าเขาก้มลงไปดูดดื่มสองเต้าอย่างตะกละตะกลามราวกับเด็กน้อยที่หิวนม สองเต้ามีรอยแดงเต็มไปหมด ปลายลิ้นร้อนปาดเลียที่ยอดอกปลุกเร้าให้ส่วนเม็ดทับทิมที่เคยอ่อนนุ่มกลับแข็งขึ้นชูชันสู้ลิ้น เขาทั้งเม้มทั้งเลียและรัวที่ยอดสลับกันไปทั้งซ้ายและขวา ทำให้สกุณาที่ขัดขืนในตอนแรก ร่างกายเริ่มทรยศกับจิตใจ ความเสียวซ่านแผ่ทั่วทั้งทรวงอก ทุกครั้งที่ความคมของฟันกัดที่หน้าอกเธอกลับทำให้เธอเสียวกระสันมากกว่าความเจ็บปวด เสียงครางแผ่วเบาถูกปล่อยออกมาอย่