All Chapters of The Billionaire’s Secret Housekeeper : Chapter 1 - Chapter 5

Astrid Madrigal"Mommy, masakit po..."Mahina ang boses ni Ezra habang nakahiga sa manipis na kama ng pampublikong ospital. Lumapit ako sa kanya, pilit na itinago ang panginginig ng aking mga kamay habang hinahaplos ang kanyang malamig na noo."Shh... tahan na, baby. Gagaling din si Ezra, okay? Gagawan ni Mommy ng paraan."Paano? Hindi ko rin alam. Tumingin ako sa resibo na hawak ko sa kabilang kamay. Half a million pesos. Limang daang libong piso para sa agarang operasyon ng puso ng anak ko sa loob ng isang linggo. Kung wala akong maibigay, hindi nila itutuloy ang procedure.Napapikit ako nang mariin. Gusto kong umiyak, pero wala nang luhang lumalabas sa mga mata ko. Tuyo na ang lahat mula noong limang taon ang nakalipas—noong gumuho ang buong mundo ko.Dati, ako si Astrid Madrigal. Tanging tagapagmana ng Madrigal Enterprises. Laking-yaman, walang iniisip na problema, at pinalaking may kulay ang hinaharap. Pero sa loob lang ng isang gabi, pinalubog ng bangkarota ang kumpanya namin. I

Astrid Madrigal"Are you out of your mind, Val?!" hysterikal na sigaw ni Sabrina habang nakaturo ang mamahaling manicure sa akin. "Magpapakasal ka sa isang marungis at hampaslupang katulong para lang takasan ako?! She's nobody! Walang kumpanya o pamilyang maipagmamalaki 'yan!"Hindi man lang nanginginig ang boses ni Valerius. Nanatiling nakatitig ang matatalim niyang mata sa akin, parang binabasa ang bawat tibok ng puso ko."I don't need a wife with a company, Sabrina," malamig niyang sagot nang hindi man lang nililingon ang babae. "I need a wife who will sign a contract, keep her mouth shut, and do as she’s told. At mas mapagkakatiwalaan ko ang isang taong kailangan ng pera para sa buhay ng anak niya kaysa sa isang tulad mong gagamitin ang apelyido ko para sa sarili ninyong interes.""You will regret this!" galit na bulyaw ni Sabrina, sabay hablot sa kulay rosas niyang designer bag. Bago siya tuluyang lumabas, dumaan pa siya sa harapan ko at binigyan ako ng isang matinding tingin na

Astrid MadrigalHindi ako mapakali sa loob ng kwarto ko. Paulit-ulit kong tinitingnan ang oras sa cellphone ko—alas-dyes na ng gabi.Wala pa ring tawag mula sa ospital, at wala rin si Valerius sa penthouse. Sabi ni Joaquin kanina, dumaan daw si Val sa ospital para siguraduhing direktang naayos ang bayad sa accounting at maasikaso ng head surgeon ang schedule ng operasyon ni Ezra bukas nang umaga.Dapat masaya ako at nakahinga nang maluwag dahil ligtas na ang anak ko. Pero imbes na kalma, matinding kaba ang sumasakal sa dibdib ko.Naalala ko ang bedside table ni Ezra sa kwarto niya sa pampublikong ospital. May maliit na silver frame doon na naglalaman ng litrato ng anak ko noong tatlong taong gulang pa lang siya. Sa litratong iyon, nakangiti si Ezra habang nakatitig sa camera—ang hugis ng kanyang mga mata, ang matangos niyang ilong, at ang bahagyang pagbaon ng dimple sa kanang pisngi... perpektong hawig ni Valerius noong bata pa ito.Nanalangin ako nang taimtim na sana ay hindi iyon na