All Chapters of Love and Romance: The CEO's Ex-Wife: Chapter 1 - Chapter 10

Hingal na hingal akong sumandal sa pader ng kanyang condo. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan habang lalo akong kinakabahan sa lapit namin. “Oh… K-Kai…” ungol ko nang marahas niyang haplusin ang dibdib ko, at kahit may damit pa akong suot ay ramdam ko ang init ng kanyang palad. “Oh… shit!” muli akong napasinghap nang nararamdaman ko ang marahan niyang pagkagat sa leeg ko. Hindi ito ang unang halik at pakikipagtalik na ginawa ko, pero sa nangyayari ngayon, para bang tinuruan ako ni Kairos kung paano ba talaga humalik. Halos hindi ko na masabayan ang pagiging agresibo ng mga halik niya. “Ah!” Isang ungol na naman ang kumawala mula sa akin, nagulat pa ako dahil halos hindi ko na nakilala pa ang sarili kong boses.Gigil na gigil si Kairos habang patuloy niyang hinahalikan ang mga labi ko. Marahan niyang kinagat ang ibabang labi ko, dahilan para bahagya akong napasinghap. Ramdam ko pa ang bahagyang pait at alat ng dugo sa aking labi, ngunit sa halip na umatras, lalo lamang bumilis ang

Sa sobrang galit ko ay bumalik ako sa ibaba at agad na lumapit sa kanyang harapan at walang pag-aalinlangan na sinampal siya ng ubod ng lakas, “Bakit ko siya dinamay? Are you fucking serious? Wilbert, bakit parang ako yung may kasalanan sa nangyayari ngayon, alam natin pareho kung sino ang may kagagawan sa kaguluhang ito.” Kung siguro nakakamatay lang ang titig, kanina pa siguro nakahandusay si Wilbert. “Kung gusto ng mama mo na gumala ay isama niya dalat si Bianca, pagod na pagod ako ayokong gumala. Kung ayaw niyang maniwala ipapunta mo siya dito at isama niya si Bianca para matapos na ang lahat.” “Y-you!” Hindi makapaniwala na sigaw niya, “Nagbago ka na Martha, hindi naman ganyan ang ugali mo noon, bakit ganyan ka kawalang-hiya, pinakain kita, binihisan, pinakilala sa matataas na tao tapos ito lang yung isusukli mo sa akin? Tama nga si mama, darating ang araw na makikita ko ang totoo mong ugali, kahit simpleng pagdadala nga ng bata sa sinapupunan mo hindi mo magawa ng maayos, tapos

“Anong article ba ang pinagsasabi mo?” malamig na tanong ni Wilbert.Natawa naman ako nang marahan. Kanina lang ay buong tapang siyang nananakot sa harapan ko, pero ngayon, kitang-kita ko ang pagbabago sa mukha niya.Takot. Iyon ang nakikita ko sa mga mata niya, and that’s good. Magandang senyales iyon para sa akin.“Gusto mong malaman?” tanong ko habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata.Lumapit agad siya sa akin at mahigpit na hinawakan ang braso ko. “Don't play games with me, Martha. Ano ang hawak mo?”Mabilis kong ibinaba ang tingin sa kamay niyang nakahawak sa akin bago muling tumingin sa kanya. “Let go.”“Hindi hangga’t hindi mo sinasabi kung anong ebidensya ang hawak mo,” madiin niyang bulong.“Ebidensya?” Napangisi ako. “Bakit? May dapat ka bang ikatakot?”Mas lalong tumigas ang kanyang panga. “Alam mo bang kaya kong sirain ang reputasyon mo sa isang araw?”“Oh? Talaga?” Bahagya akong natawa. “Then why do you look so nervous?”Saglit siyang natigilan. Alam kong tinam

Nanatili akong nakatitig sa screen ng laptop matapos kong ipadala ang huling mensahe. Hindi pa lumilipas ang ilang minuto nang muling mag-vibrate ang itim kong cellphone.[Unknown:] Everything is ready, Ma'am.Bahagya akong napangiti ng mabasa iyon, mabilis kong kinuha ang cellphone at nagtipa agad ng sagot. [Me:] Good. Send it.Ilang segundo lamang ang lumipas bago dumating ang panibagong reply.[Unknown:] Understood, Ma'am.Ibinaba ko ang cellphone at muling tumingin sa laptop. Hindi ko na kailangang pag-isipan pa kung tama ba ang ginagawa ko dahil matagal ko nang pinaghandaan ang araw na ito at ngayon ay dumating na ang pagkakataon.Hindi ko din kailangan ilabas ang lahat ng hawak ko laban kay Wilbert.Isa lang muna.Isang maliit na bahagi ng katotohanan. Sapat para magsimula na magtanong ang mga tao. Sapat para mabasag ang imahe ng kawawang asawa na pilit niyang ipinapakita sa publiko.Napangisi ako. “Let's see how you explain this, Wilbert.”Ilang oras na rin ang lumipas mula na

Matapos kong ibaba ang tawag kay Wilbert, ilang segundo akong nanatiling nakatitig sa cellphone ko. Sobrang tahimik din ng buong kwarto ko. Pero kahit tapos na ang tawag, parang naririnig ko pa rin sa isip ko ang galit niyang boses.[What else do you have?]Napangiti ako ng bahagya, kung alam lang niya. Dahan-dahan kong ibinaba ang cellphone sa mesa, ngunit doon ko napansin ang kamay kong bahagyang nanginginig.Kaagad ko iyong kinuyom.I need to stay calm.Hindi ako pwedeng pangunahan ng emosyon, habang nasa ganun akong sistema ay biglang bumukas ang pinto.“Done?” tanong ni Kairos. Napalingon agad ako don at nakita kong nakatayo si Kairos sa pintuan, habang hawak ang isang basong tubig.Mukhang kanina pa siya naghihintay sa labas. “Yeah,” sagot ko.Pumasok siya at isinara ang pinto sa likuran niya. Ilang segundo niya akong tinitigan bago niya ibinaba ang baso sa mesa. “You okay?”“I'm fine.” agad na sagot ko. Bahagya siyang napatingin sa kamay ko. “Are you?” pag-uulit niya. Panig