CHAPTER 4

Sa sobrang galit ko ay bumalik ako sa ibaba at agad na lumapit sa kanyang harapan at walang pag-aalinlangan na sinampal siya ng ubod ng lakas, “Bakit ko siya dinamay? Are you fucking serious? Wilbert, bakit parang ako yung may kasalanan sa nangyayari ngayon, alam natin pareho kung sino ang may kagagawan sa kaguluhang ito.” Kung siguro nakakamatay lang ang titig, kanina pa siguro nakahandusay si Wilbert. “Kung gusto ng mama mo na gumala ay isama niya dalat si Bianca, pagod na pagod ako ayokong gumala. Kung ayaw niyang maniwala ipapunta mo siya dito at isama niya si Bianca para matapos na ang lahat.” 

“Y-you!” Hindi makapaniwala na sigaw niya, “Nagbago ka na Martha, hindi naman ganyan ang ugali mo noon, bakit ganyan ka kawalang-hiya, pinakain kita, binihisan, pinakilala sa matataas na tao tapos ito lang yung isusukli mo sa akin? Tama nga si mama, darating ang araw na makikita ko ang totoo mong ugali, kahit simpleng pagdadala nga ng bata sa sinapupunan mo hindi mo magawa ng maayos, tapos ang lakas ng loob mong magreklamo,  sino ka ba ha?” 

Halos hindi ako makapagsalita sa naririnig sa kanya, hindi ko inakala na ganun pala ang iniisip niya tungkol sa akin, ang lalaki na akala ko noon ay mabait, masipag, maalaga at kung ano pa yung akala ko ay kabaliktaran pala ngayon, “What did you just say? Sino ako?” hindi makapaniwala nasabi ko, for the past 7 years, kinaya ko ang lahat, kahit ilang ulit akong insultuhin ng mama niya, kahit ilang ulit ako makarinig ng tsismis tungkol sa akin mula sa mga ka trabaho ko, hindi ko pinansin dahil alam ko na hindi iyon totoo, na totoo ang pagmamahal niya sa akin. Pero sa nangyayari at narinig ko mula sa kanya ay imposible yon. 

“You are just a leech, Martha! Kumapit ka lang sa mga lalaking alam mong maibigay ang gusto mo! Nagsisisi ako na nabulag ako sa kabaitan mo, If anything happened to Bianca, hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sayo—” 

“At pinagbantaan mo na ako ngayon?” Hindi makapaniwala na sabi ko, “As far as I know, hindi mabubuo ulit ang kompanya mo kung wala ang pera ko! Do you really think that I'm afraid of your threat, Wilbert? Huh?” 

“Hindi mo alam kung hanggang saan ang kaya kong gawin, Martha. Kaya manahimik ka nalang at hintayin ang divorce paper, pirmahan mo lang yon at tapos na tayo.” 

Humalakhak ako na para bang ngayon lang ako nakarinig ng sobrang katatawanan, “Divorce? Over my dead body! I will not sign anything, mamatay muna ako bago mo makuha ang gusto mo!” Galit na sigaw ko. 

Ayokong pirmahan yon, ano siya sinuswerte? Matapos ang lahat ng pinagdaanan ko ay ganun lang ka bilis niyang lagpasan? No way! Mamatay muna ako bago niya makuha ang gusto niya. 

“Ano paba ang gusto mong mangyari, Martha? Hindi ka naman masaya sa kasal natin, kaya bakit ba gusto mo pang magkagulo?!” Galit na sigaw ni Wilbert. 

“I will not sign it.” Pinal na sabi ko at agad na lumakad ulit paakyat. 

Pagdating ko sa kwarto ay mabilis ko iyong sinarado at agad na kinuha ang lumang selpon at tenext ang pamilyar na numero. Pagkatapos ay humiga ako sa kama at hindi namalayan na nakatulog ako.  

Bandang hapon na ng magising ako at may kung anong malamig na bagay ang naglalakbay sa ibabang parte ko. Pagmulat ng mata ko ay kaagad kong nakita si Kairos na nakaluhod at nakaharap sa pagkababae ko. “W-what are you doing?” kinakabahan na tanong ko sa kanya. 

“Just checking, get up. You need to go to the party, Ms. Gabbi invited you to her fashion show. Since tapos na ang show, pupunta ka nalang aa party.” Seryosong sabi ni Kairos. 

“Huh?—Ah!” agad akong napaungol ng hinaplos niya ang namumula kong hiyas, “K-kairos… Anong ginagawa mo—Ah!” 

“Just checking, I need to check what’s mine.” seryoso ang boses niya habang patuloy na hinahaplos ang hiyas ko. 

“Kairos, I want you—” 

“No, get up and fix yourself. Hihintayin kita sa parking lot.” sabi niya at agad na tumayo, ngunit bago iyon ay marahan niyang dinilaan ang daliring ginamit niya kanina. 

Napalunok naman ako habang nakamasid sa kanya, simpleng galawan lang niya ay napapabuhay niya na ang init ng katawan ko. “I want you, Kairos.” 

“Get up,” utos niya at agad akong inalalayan patungo sa banyo. 

Mabilis namang sumilay ang ngiti ko ng mapagtanto kung saan niya gusto, magsasalita na sana ako ng biglang. 

“Alisin mo ang ideya na yan, Martha. Magbihis ka na at malalate ka sa party.” Ani nito at agad na lumabas ng banyo. 

Naiwan naman akong disappointed, inis kong hinubad ang damit ko at agad na naligo.