CHAPTER 5

Suot ko ang isang dark red na halter top na may V-neck, hapit din ito sa katawan ko at mayroong mahabang tela din ito sa gilid at isang silver ring sa side na pwedeng doon ikabit ang tela. 

Pinaresan ko din ito ng isang black mini skirt na may silver chains at maliit na details sa bewang, para naman sa pang-apak ko ay nagsuot lang ako ng isang dark red knee-high boots na mataas na takong. 

Habang bumaba ako ay dala dala ko ang isang maliit na black shoulder bag at may suot na silver necklace at bracelets. Nang nasa ibaba na ako ay nakita agad ako ni Wilbert, nakatayo ito at handa ng umalis. 

“Aalis ka?” Tanong nito sa akin habang inayos ang butones ng polo. 

“Why do you care? Mind your own business, Tsk.”  Inis na sagot ko at tuloy tuloy ang lakad palabas. 

Hindi ko na ito pinansin pa at baka mainis lang ako sa sasabihin niya, pagdating ko sa parking lot ay agad kong nakita si Kairos, nakasandal ito sa sasakyan habang may hawak na sigarilyo. 

“Naninigarilyo ka?” tanong ko ng makalapit sa kanya. 

“Obvious ba?” pambabara nito. 

Umirap nalang ako at agad na pumasok sa loob, ilang sandali lang ay pumasok na din si Kairos at mabilis na pinaandar ang kotse. “Nasabi mo kaninang umaga na sinabihan mo si Wilbert sa totoo? Bakit parang wala naman siyang alam?” tanong ko, dahil nagtataka talaga ako kanina. 

“Sinabi ko nga—” 

“Ano nga ang sinabi mo sa kanya? Paulit-ulit?” Naiinis na ako sa pagka-pilosopo niya. 

“Sinabi kong hindi mo gustong umuwi kagabi, kaya nakitulog ka na lang sa condo ng kaibigan mo.” Seryosong sagot nito habang ang kanyang mata ay tutok sa daan. 

“Kairos! Sinabi mo na lang sana sa akin, pinahirapan mo pa ako—”

“You didn’t ask.” 

Humugot na lang ako ng malalim na hininga bago ako bumaling sa labas ng bintana, dahil kumukulo na naman ang dugo ko sa kanya. Ilang minuto ang lumipas ng pumarada na kami sa harapan ng Silver bar, dito namamalagi si Gabbi lalo na kapag party. 

“You can go inside if you want, just text me if you need something.“ Sabi ko bago lumabas ng hindi na hinihintay ang kanyang sagot. 

Pagpasok ko ay agad akong sinalubong ng makapal na usok, nakakahilo na amoy ng alak at iba’t ibang uri ng pabango. Nasa dance floor side ako ng namataan ko si Gabbi na nakatayo sa itaas kasama ang boyfriend nito. Napailing na lang ako ng maalala ko ang sinabi nito kahapon, mabilis akong umakyat at lumapit sa kanilang dalawa. 

“Sino nga ulit ang nagsabi sa akin kahapon na kahit mamatay yong jowa niya ay hindi niya na babalikan?” pabulong na sabi ko sa dalawa. 

“Cecelia!” Sigaw ni Gabbi at agad yumakap sa akin. “Kumusta na? Ano yong balita na maghihiwalay na kayo ni Wilbert? Natauhan ka na ba? Congrats ha? Tapos ka na sa pagiging bulag.” 

“Kaibigan ba kita?” naiinis na tanong ko, kung makapagsalita sa akin parang di din bulag sa jowa niya tsaka ang weird talaga tuwing tinatawag niya ako sa second name ko. “Ikaw din naman ah? Di pa natauhan?” balik ko sa kanya. 

“Girls, bakit ba lagi niyo akong pinag uusapan kahit nasa harapan niyo ako?” komento ng boyfriend ni Gabbi. 

“Tumahimik ka” Sabay naming sabi ni Gabbi. 

Nagkatingin naman kaming dalawa at natawa na lang, matagal ng magkarelasyon ang dalawa pero parehong walang balak magpatali. Atsaka komplikado ang pamilya ng dalawa unlike me and Wilbert, nang mamatay ang mga magulang ko ay ang pamilyang Ramos na ang sumagip sa akin, dahil sa pinanghahawakan nilang kasunduan na kapag nasa legal na edad na ako ay magpapakasal kami ni Wilbert at yon nga ang nangyari na sana hindi na lang natuloy. 

“So, totoo ba?” ulit ni Gabbi sa tanong kanina. 

“No, tsismis lang yan.” Ani ko at agad na inabot ang isang champagne, “Ang swerte niya naman kung makipaghiwalay ako sa kanya matapos ang lahat, mamatay muna ako bago niya makuha ang gusto niya.” 

“Cel,  wag mo naman pahirapan ang sarili mo. Alam mo, mas maging masaya ka kung hiwalayan mo ang manlolokong yon.” Aniya at sumisimsim sa alak na hawak nito. “Ang mga manloloko, iniiwa yan. Hindi kini-keep, alam mo na ba kung saang pamilya nanggaling ang babaeng yon?” 

Napangiti ako ng maalala ang eksena nadatnan ko, Wilbert held her hand na para bang isang mamahaling bagay na kailangan ingatan. “Yes—” 

“Who?” atat na tanong ni Gabbi. 

“Isa sa mga anak ng politiko,” sagot ko, hindi ko pwedeng sabihin ang pagkatao niya. Dahil kailangan kong mag-ingat. “Basta yan lang muna ang masasabi ko—” 

“Jesus! Martha, did you see the headlines?” Gulat na tanong ni Joseph, ang boyfriend ni Gabbi. 

Kumunot naman agad ang noo ko, “Headlines? About what?” takang tanong ko. 

Mabilis naman nitong ipinasa ang selpon niya sa akin, kaagad kong binasa ang laman ng balita. 

News headlines: 

“Mrs. Ramos, Nahuling pumasok sa Condo Kasama ang Sariling Bodyguard!”

Ayon sa isang witness, nakita ang dalawa na magkasamang pumasok sa isang condo unit at kinabukasan lamang lumabas.

“If the allegations are true, I have no choice but to end my marriage,” Mr. Wilbert Ramos stated in a brief statement.

Napangisi ako nang mabasa ko iyon. What a perfect plan, right? Gusto niyang palabasin sa publiko na siya ang kawawang asawa na niloko, habang ako ang masamang babae sa kuwento.

Ang problema lang? Hindi niya alam na may hawak akong mas malaking sikreto kaysa sa kanyang ginawa. 

“Cel, ano na ang gagawin mo?” Tarantang tanong sa akin ni Gabbi, “Mawawala ang lahat ng pinaghirapan mo, paano na lang ang dignidad mo bilang babae? Walanghiya talagang lalaking yon!” 

Hindi ko pinakinggan si Gabbi at agad na inilabas ang selpon ko, hinanap ko agad ang numero ni Kairos. Ngunit ng tawagan ko iyon ay hindi makuntak, kaagad akong ginapangan ng kaba. 

[Boy 1:] “May kaguluhan sa labas! Bilis, manood tayo!” 

[Boy 2:] “Ha? Sino ba yon?” 

[Boy 1:] “Yong si Ramos at ang bodyguard, bilis na. Pustahan mananalo yong si Ramos.” 

Kaagad akong napatayo at walang pag-aalinlangan na bumaba mula sa ikalawang palapag, ang dibdib ko ay palakas ng palakas ang tambol, iniisip ko pa lang ang itsura ni Kairos ay halos mamatay na ako sa sobrang kaba. 

[Girl 1: ] “Aahhh! Bilis tumawag kayo ng pulis!” 

[Girl 2:] “Ang oa mo girl, isang suntok pa lang ang nagawa ni Mr. Ramos sa lalaking yan. Di yan mamatay—” 

“Sino ang pinag-uusapan niyo?” Singit ko sa dalawang babae, ngunit hindi ko na narinig ang sagot nila ng lumanding ang tingin ko sa mukha ni Kairos, tumutulo na ang dugo sa kanyang labi. Ngunit nagawa pa din nitong ngumisi. 

“At talagang ngumiti ka pa ha!” Sigaw ni Wilbert at susuntukin na sana nito si Kairos ng mabilis akong pumagitna. 

“Sige subukan mo!”  Malakas kong sigaw, hingal na hingal akong tumitig kay Wilbert. 

“Pinagtatanggol mo siya? So totoo nga?” Nakangising tanong ni Wilbert. 

Ngumisi ako at tumingkayad upang bumulong sa kanyang tainga. “Ikaw ang dapat matakot sa sitwasyong ito. Isang click ko lang sa article na pinagawa ko, malalaman ng buong Pilipinas ang kababuyan mo. At hindi lang ikaw ang masisira—pati ang pamilya ni Bianca.”

Bahagya akong lumayo at tiningnan siya nang diretso sa mga mata. “What do you think, Wilbert? Are you threatening me now?” Napangisi ako. “Kairos and I are clean. Sa ating dalawa, ikaw ang marumi.” Matigas ang boses ko.