บททั้งหมดของ นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก: บทที่ 191 - บทที่ 200

หากสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ความฝันอันงดงามที่สุดในชีวิตของปีศาจเช่นเฟิ่งจิ่ว ก็คงเป็นเพียงภาพมายาลวงตาที่สวรรค์สร้างขึ้นเพื่อเยาะเย้ยนางเท่านั้น แต่ความอบอุ่นจากฝ่ามือที่กุมอยู่…ลมหายใจอุ่นและกลิ่นพลังหยางอันบริสุทธิ์ที่คุ้นเคยยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดนั้น กลับคอยย้ำเตือนเฟิ่งจิ่วครั้งแล้วครั้งเล่าว

“นาน ๆ จะได้เจอกันทั้งที เจ้าไม่คิดถึงข้าหรือ” เจิ้นหยางหัวเราะตอบอย่างฝืนใจ แต่สายตายังคงเหลือบมองไปทางประตูครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับทุกลมหายใจของเขากำลังถูกดึงรั้งไว้ที่นี่ ขณะที่หัวใจกลับกำลังดิ้นรนจะออกไปจากเรือนรับรองนี้ให้ได้ เขาไม่รู้เลยว่า…ในขณะที่เขาถูกถ่วงเวลาอยู่ตรงนี้ อาจารย์ของเขากำลั

“เฟิ่งจิ่ว…” เจิ้นหยางกระซิบเรียกชื่อของนาง สายตาอ่อนโยนและมั่นคงสำหรับเขา โลกทั้งใบมีเพียงนางและไม่มีวันรักใครอื่นอีก ฟึ่บ…..เจิ้นหยางถอดเสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของเฟิ่งจิ่วออกช้าๆ แต่สายตาเขากลับร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ สายเสื้อชั้นในสีขาวลายดอกโบตั๋นถูกเจิ้นหยางดึงออกจจากกายนางทันที หน้าอกอวบอิ่มเด้งส

นางฝืนลุกขึ้น คิดจะพังหน้าต่างหนีออกไป แต่ภาพที่ปรากฏนอกหน้าต่างกลับเป็นเจิ้นหยาง…ที่กำลังถืออ่างน้ำอุ่น ตั้งใจจะเข้ามาเช็ดหน้าให้นางอย่างอ่อนโยน หากเขาเห็น…หากเขาเห็นนางในสภาพเช่นนี้… เขาจะทำอย่างไร ฟึ่บ!!!ปึง! แสงสีทองพุ่งเข้าใส่ร่างเล็กอย่างรุนแรง เฟิ่งจิ่วกระเด็นชนข้าวของในห้องเสียงแตกกระจายดัง

ฟึ่บ!!! เคล้ง!! ดาบปราบปีศาจในมือของลู่เหิงถูกเขวี้ยงออกไปสุดแรง ร่างเหล็กเย็นเยียบพุ่งทะยานฝ่าความมืดเข้าหาปีศาจจิ้งจอกเก้าหางเบื้องหน้าอย่างไร้ความปรานี กรงเล็บสีขาวคมกริบตวัดขึ้นรับการโจมตีในพริบตา เสียงโลหะปะทะเนื้อพลังดังสนั่นสะเทือนไปทั่วผืนป่าลึก ราวกับสวรรค์และนรกกระแทกเข้าหากัน แรงสะท้อนจ