All Chapters of Loveless Home: The Billionaire Stole Her Heart From Her Jerk: Chapter 101 - Chapter 110

Kinabukasan ng anniversary celebration ng Solene Atelier, parang normal lang ang lahat.Pero para kay Solene, hindi iyon ordinaryong umaga.Pagpasok niya sa studio, sinalubong siya agad ng amoy ng bagong timplang kape at ingay ng mga designer na nagmamadali sa kani-kanilang trabaho. May ilang balloons pa mula sa celebration kagabi na hindi pa natatanggal sa entrance, at sa reception desk ay may maliit na bouquet na may card na nakasulat, Congratulations, Boss.Napangiti siya nang makita iyon.“Hindi ko akalain na kaya niyo palang maging sweet,” biro niya kay Mika.Sumagot si Mika habang inaayos ang ilang folders. “Boss, once a year lang po kami sweet. Baka masanay kayo.”Tumawa si Solene.“Fair enough.”Maayos ang pakiramdam niya. Pagod, pero masaya.Kagabi, habang nakatingin siya sa mga ilaw ng venue at hawak ang kamay ni Duke, naisip niyang tapos na talaga ang mahirap na bahagi ng buhay niya. Wala na ang mga lihim na dating sumusunod sa kanya. Wala na ang mga taong gustong gamitin a

Hindi na halos nakatulog si Solene buong gabi.Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga dokumentong nakita nila ni Duke. Lalo na ang litrato nilang dalawa noong bata pa sila, kahit wala siyang maalalang pagkakataon na nagkita sila noon. Mas nakakabahala pa roon ang mensaheng iniwan sa kanila.Ask Mara who gave your name to Duke.Pagsapit ng umaga, hindi na siya naghintay.Pagdating niya sa Solene Atelier, dala niya ang buong folder na natanggap niya kahapon. Inilagay niya iyon sa conference table at isa-isang inayos ang mga dokumento. Kasama niya si Duke, na tahimik na nakaupo sa kabilang side habang may hawak na kape.“Hindi ka natulog,” sabi nito.Napatingin si Solene sa kanya.“Hindi rin ikaw.”“Natulog ako.”“Gaano katagal?”“Two hours.”Napailing siya. “Hindi iyon tulog. Nap lang iyon.”Napangiti si Duke.“Okay, Mrs. Duke. Nap.”“Hindi nakakatawa.”“I'm trying to make you smile.”“Hindi ako in the mood.”“Pero ngumiti ka.”Hindi niya napigilang mapangiti nang kaunti.“Ang ku

Hindi mapakali si Solene matapos nilang makita ang pangalan ni Brent sa lumang notebook ni Mara.Kahit ilang beses niyang sabihin sa sarili na maaaring bahagi lamang iyon ng lumang protection plan, hindi niya maiwasang magtanong kung gaano karami ang alam ng Mendoza family tungkol sa kanya habang lumalaki siya.Kinabukasan, dinala niya sa studio ang lahat ng lumang litrato na nakuha nila mula sa mga dokumento.Nasa malaking table ang mga larawan habang si Duke ay nakatayo sa likod niya, isa-isang tinitingnan ang mga ito.“Sigurado ka bang gusto mong gawin natin ito ngayon?” tanong ni Duke.Tumango si Solene.“Kung hindi ko malalaman ngayon, lalo lang akong mag-iisip.”“Hindi kita pipilitin.”“Alam ko.”Ngumiti siya nang bahagya at tumingin dito.“Pero samahan mo ako.”“Always.”Simple lang ang sagot ni Duke, pero sapat na iyon para gumaan nang kaunti ang pakiramdam niya.Isa-isa nilang inayos ang mga litrato ayon sa petsa.Unang school event.Piano recital.Birthday.Graduation.Unang

Hindi agad nakatulog si Solene nang gabing iyon.Nasa music room siya, nakaupo sa harap ng lumang piano na ibinigay ni Duke. Tahimik ang buong bahay maliban sa mahina niyang pagtugtog. Hindi siya tumutugtog ng isang partikular na kanta. Basta hinahayaan lang niyang gumalaw ang mga daliri niya habang iniisip ang lahat ng nalaman nila tungkol sa Mendoza family.Pitong taon pa lang siya nang magsimula ang protection account.Matagal bago niya nakilala si Brent.Matagal bago pa man siya naging Hale heiress na alam ng lahat.At ngayon, may isang tanong na ayaw mawala sa isip niya.Bakit kailangang isama ang kasal nila sa protection plan?Napansin ni Duke na hindi na siya tumutugtog.Lumapit ito mula sa likod at maingat na inilapag ang isang baso ng tubig sa tabi niya.“Hindi ka pa rin makatulog?”Umiling si Solene.“Ang dami kong iniisip.”“About Brent?”“About everything.”Umupo si Duke sa tabi niya. Hindi siya pinilit magsalita. Alam niyang kapag handa na si Solene, siya mismo ang magsas

Maaga pa lang ay nasa study na si Solene.Nakakalat sa mesa ang mga lumang dokumento, laptop, ilang larawan, at mga kopya ng records na ilang araw na nilang sinusuri. Halos hindi na niya mabilang kung ilang beses niyang binasa ang parehong pangalan.Celia.Sa lahat ng lihim na natuklasan nila tungkol sa nakaraan, si Celia ang isa sa mga taong pinakagusto niyang makita.Hindi dahil kailangan niya ng sagot para sa inheritance.Hindi dahil gusto niyang malaman kung sino ang tunay na tagapagmana.Gusto lang niyang malaman kung okay ba siya.Kung nasaan siya.At kung bakit kinailangan siyang itago nang napakatagal.Pumasok si Duke sa study habang may hawak na dalawang tasa ng kape.“Breakfast muna.”Hindi siya tumingala.“Five minutes.”“Sinabi mo rin iyan twenty minutes ago.”“Duke…”“Solene.”Napatingin siya rito.Nakaupo si Duke sa harap niya at inilapag ang isang tasa ng kape.“Drink.”Napangiti siya nang bahagya.“Bossy.”“Concerned.”“Pareho lang.”“Hindi.”Kinuha ni Solene ang kape