All Chapters of Loveless Home: The Billionaire Stole Her Heart From Her Jerk: Chapter 81 - Chapter 90

Tahimik ang buong opisina ni Duke nang tuluyang lumabas ang pangalan sa security report.Mara Villanueva.Ang babaeng halos sampung taon nang nagtatrabaho para kay Duke.Siya ang nakakaalam ng schedule nito, mga private meeting, business trips, at maging maliliit na bagay na hindi alam ng ibang empleyado.Siya rin ang taong palaging unang tinatawag ni Duke kapag may kailangang ayusin.Kaya nang makita ni Solene ang pangalan niya sa report, hindi agad siya naniwala.“Hindi siya,” mahinang sabi niya.Nakatayo si Duke sa harap ng malaking screen, tahimik na binabasa ang mga records.“Why?”“Dahil kung gusto ka niyang ipahamak, matagal na niya itong ginawa.”Dahan-dahang tumingin si Duke sa kanya.“That's exactly why this doesn't make sense.”Napabuntong-hininga si Brent.“Then we don't accuse her yet. We ask.”Ilang minuto lamang ang lumipas, pumasok si Mara sa office.Namumula ang mga mata nito.Mukhang alam na niya kung bakit siya tinawag.Umupo si Mara sa harap nila.“Sir Duke…”Hindi

Hindi na nakipagtalo si Duke nang sabihin ng doktor na kailangan niyang manatili sa hospital.Kahit paulit-ulit niyang sinabing kaya naman niyang umuwi, malinaw ang bilin ng doktor. May ilang pasa at sugat siya mula sa nangyari sa warehouse, at kailangan siyang obserbahan nang magdamag dahil ilang oras siyang nawala at hindi agad nalaman kung ano ang eksaktong nangyari sa kanya.“Isang gabi lang,” sabi ng doktor. “Kailangan naming siguraduhin na walang delayed symptoms.”“Doc, okay lang talaga ako,” sagot ni Duke.“Ganyan din ang sinasabi ng mga pasyenteng ayaw manatili.”Napangiti nang kaunti si Solene.“Doc, huwag na po kayong makipagtalo. Ako na ang bahala sa kanya.”Tumingin si Duke sa asawa niya.“Traitor.”“Concerned wife.”“Same thing.”“Hindi.”Ngumiti si Solene habang inaayos ang kumot nito.“Mag-stay ka.”“Okay.”Mabilis siyang pumayag.Napatingin si Solene.“Ang bilis.”“Dahil ikaw ang nagsabi.”Napailing siya, pero hindi niya napigilang ngumiti.Nang gabing iyon, tahimik a

Hindi agad nakapagsalita si Solene matapos umalis si Clara sa hospital room.Nakatayo lang siya sa tabi ng kama ni Duke, hawak pa rin ang maliit na susi na iniwan ng babae. Paulit-ulit niyang tinitingnan iyon na para bang sa simpleng bagay na iyon ay makikita niya ang lahat ng sagot na matagal na niyang hinahanap.Celia.Elias.Isabella.At ang gabing halos lahat ng tao sa paligid niya ay tila may alam maliban sa kanya.Pero sa pagkakataong iyon, hindi muna niya pinilit ang sarili niyang mag-isip.Dahil nang lingunin niya si Duke, nakita niyang nakatingin ito sa kisame.Tahimik.Pagod.At halatang may iniisip na naman.“Duke.”Hindi ito sumagot.Lumapit si Solene sa kama at umupo sa tabi niya.“Hey.”Dahan-dahang lumingon si Duke.“Hmm?”“Look at me.”Sumunod siya.Hindi nagtanong si Solene kung anong iniisip niya. Hindi rin niya sinabi na magiging okay ang lahat. Pagod na rin siyang makarinig ng mga salitang iyon kapag wala namang nakakaalam kung magiging okay ba talaga ang lahat.Sa

Hindi agad sinabi ni Duke kay Solene kung ano ang nararamdaman niya matapos nilang matanggap ang mensaheng nagsasabing buhay ang kanyang ina.Tahimik lamang siya buong umaga.Kahit pinayagan na siyang umupo at sinabi ng doktor na maayos na ang kondisyon niya, parang wala sa hospital room ang isip niya. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang lumang litrato ni Elena Vale na hawak ang kamay ng batang Duke.Hindi niya alam kung galit ba siya.Masaya.Nasasaktan.O lahat ng iyon nang sabay-sabay.Napansin iyon ni Solene habang nagbabalat ng mansanas sa maliit na mesa sa tabi ng kama.“Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mong maging okay.”Hindi tumingin si Duke.“I'm not okay.”“Alam ko.”“Galit ako sa kanya.”“Okay lang.”“Pero gusto ko rin siyang makita.”Tumigil si Solene sa pagbabalat.“Okay lang din.”Duke finally looked at her.“Bakit parang lahat ng sasabihin ko, sasabihin mong okay lang?”“Dahil hindi ko naman ikaw pipilitin na pumili kung galit ka o mahal mo siya.”Napabuntong-hini

Hindi naging madali para kay Duke ang mga sumunod na araw.Kahit nasa iisang bahay na sila ni Elena, hindi pa rin niya kayang kumilos na parang walang nangyari. May mga pagkakataong nagkakasalubong sila sa hallway at pareho lamang silang tumatango. May mga umaga ring sabay silang nagkakape, pero ilang minuto lang ang lumilipas at pareho na silang walang masabi.Hindi dahil wala silang gustong sabihin.Marami.Sadyang hindi pa nila alam kung paano magsisimula.Si Solene ang madalas nakakakita sa pagitan nila. Hindi siya nakikialam. Hindi niya pinipilit si Duke na patawarin ang ina niya at hindi rin niya sinasabihan si Elena na magpaliwanag agad. Alam niyang may mga sugat na hindi gumagaling dahil lang sinabi mong sorry.Isang umaga, nadatnan niya si Duke sa kusina. Nakaupo ito sa counter habang hawak ang tasa ng kape, samantalang si Elena naman ay abala sa pagluluto.Tahimik silang dalawa.Hanggang sa mapansin ni Elena si Solene.“Good morning.”“Good morning po.”Duke looked at her.“