Todos los capítulos de นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+): Capítulo 1 - Capítulo 8

8 Capítulos

บทนำ

จากผู้เขียนเรื่องนี้ผมเขียนจากความทรงจำสมัยอยู่ในช่วงมัธยมปลายของผมราวๆ ปี 2010 กว่าๆ ซึ่งตอนนี้ผมอายุ 30 กว่า ๆ แล้ว เรื่องที่ผมจะเล่าเป็นเรื่องที่ไม่ได้บู๊แหลกเท่าไรนัก แต่เป็นมุมมองของความอยากรู้อยากเห็นของวัยรุ่นที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยที่เริ่มจะโตขึ้น ซึ่งมันจะมีหลายๆ เรื่องเข้ามา ทั้งเพื่อน แฟน การเรียน อนาคต การยอมรับในกลุ่มเพื่อนๆ แต่ผมจะหยิบยกในเรื่องของ “ความอยากรู้อยากเห็น” มาเป็นตัวเล่าและถ่ายทอดให้ฟัง ผ่านตัวละครชื่อ “แทน” ผมจะลงวันละตอน เวลา 22.00 น. (เวลาประเทศไทย) นะครับบทนำเคยเป็นไหมครับเวลาไปที่ไหน ฟังเพลงอะไร หรือกำลังทำอะไร เราจะนึกถึงสิ่งสิ่งหนึ่งขึ้นมา เป็นสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในอดีตที่ผ่านมา พอนึกถึงทีไร เราก็จะแอบยิ้มมุมปากหรือหัวเราะออกมาแบบไม่มีเหตุผลทุกที สิ่งนั้นคือ ‘นอสทัลเจีย’ (Nostalgia) ผมมีเรื่องราวสมัยผมยังเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลาย ม.6 ราวๆ ปี 2010 กว่า ๆ มาเล่าให้ฟัง มันเป็นช่วงที่ผมมีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงมัน ถึงแม้ตอนนี้พอนึกช่วงเวลาเหล่านั้นจะรู้สึกผิดไปบ้าง แต่มันก็เป็นการตัดสินใจของผมในช่วงเวลานั้น ช่วงที่ผมอายุ 18 ปี ยังเป็นวัยรุ่นที่ประสบกา
last updateÚltima actualización : 2026-08-28
Leer más

ตอนที่ 1 เรือนร่าง...

ผมกับวีเราโตมาด้วยกัน เราอยู่ด้วยกันมาเรียกได้ว่า…ตั้งแต่เกิดพ่อของผมและวีเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ม.ต้น แต่งงานพร้อม ๆ กัน มีลูกพร้อม ๆ และบ้านอยู่ใกล้ ๆ กันโดยบังเอิญ พ่อของผมพาผมไปเล่นที่บ้านของวีตั้งแต่ยังเล็กๆ จนเราทั้งสองคนวิ่งเข้าออกบ้านกันเหมือนเป็นบ้านของตัวเอง จนพ่อของผมและวีทำทางเชื่อมกันโดยไม่ต้องออกไปนอกบ้านตอนผมพอจำความได้ พ่อและแม่ของผมก็ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ และส่งเงินกลับมาเพื่อดูแลผม พ่อของผมฝากฝากเพื่อนสนิทที่สุดของเขาดูแลผม นาน ๆ ทีพ่อและแม่ผมจะกลับมาและทุกครั้งจะมีของฝากมาฝากผมและวีเป็นประจำตอนเด็ก ๆ เราเล่นด้วยกันเหมือนเพื่อนผู้ชาย วิ่งไล่กันทั่วบ้าน ปีนต้นไม้ เล่นน้ำในอ่างหลังบ้าน วีห้าวมาก เธอชอบแกล้งผม แล้วหัวเราะคิกคัก บางคืนที่ดูหนังด้วยกันในห้องผม เรานอนกอดกันโดยไม่คิดอะไร ผมมักกอดเธอจากด้านหลัง มือวางบริเวณหน้าท้องเธอแบบสบาย ๆ วีก็มักจะกุมมือผมไว้ แล้วหลับไปโดยไม่รู้สึกอึดอัดบางวันที่พ่อและแม่ของวีกลับดึกหรือไม่ได้กลับบ้าน พวกเขาจะให้ผมมาค้างที่บ้านเป็นเพื่อนวี หรือให้วีไปอยู่กับผมด้วย
last updateÚltima actualización : 2026-08-28
Leer más

ตอนที่ 2 ภาพจำ...

ในตอนเช้าผมกับวีก็ไปโรงเรียนด้วยกันตามเคย เราไปโรงเรียนด้วยรถประจำทาง วีมัคจะเดินขึ้นก่อนแล้วนั่งข้างหน้าต่าง แล้วผมก็จะตามไปนั่งข้าง ๆ เธอชุดนักเรียนหญิง เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงกรมท่าของวีดูเรียบร้อย แต่พอเธอนั่งไขว่ห้าง กระโปรงจะเลื่อนขึ้นเล็กน้อยจนเห็นต้นขาขาว ๆ บางครั้งผมก็เอามือไปเลื่อนกระโปรงมาปิดให้เธอเธอมัดผมรวบไว้หลวม ๆ ทำให้เห็นต้นคอขาวๆ ได้อย่างชัดเจน ใบหน้าน่ารัก หมวย ๆ ตาเรียวยาว จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่ม ผิวขาวอมชมพูสว่างใสเหมือนไม่เคยโดนแดดมาก่อน ทำให้หลายคนหันมามองตามที่โรงเรียน วีเป็นที่สนใจของทั้งเพื่อน ๆ และรุ่นน้องอยู่เสมอ เพราะรูปร่างหน้าตา ผิวพรรณของเธอที่ดูโดดเด่นมาก ๆ บางวันตอนพักเที่ยง มีผู้ชายรุ่นน้องม.5 เดินมาคุยกับเธอหน้าห้อง ยื่นขนมให้อย่างเก้อ ๆ เขิน ๆ วีแค่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดสั้น ๆ ว่า “ขอบคุณนะคะ” ก่อนหันกลับไปคุยกับเพื่อนผู้หญิงต่อโดยไม่สนใจมาก บางวันก็รุ่นน้อง ม.4 แอบส่งจดหมายมาให้ผ่านเพื่อนในห้อง เธออ่านแล้วหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะโยนทิ้งลงถังขยะทันที หรือแม้เพื่อนรุ่นเ
last updateÚltima actualización : 2026-08-29
Leer más

ตอนที่ 3 โอกาส…

หลังจากคืนนั้น...ผมก็ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรายังคงไปโรงเรียนด้วยกัน ทำการบ้านด้วยกัน นั่งเล่นในห้องกันตามเคย วีก็ยังคงตีก้นของผมเล่น แล้วหัวเราะคิกคักเหมือนเดิม แต่เกือบทุกคืนก่อนนอน ผมจะหลับตาแล้วนึกถึงสองภาพในวันนั้นวนไปวนมา ภาพวีที่เดินออกจากห้องน้ำ ผ้าขนหนูหลุล้วง หน้าอกกลมสวย หัวนมสีชมพูอมน้ำตาล เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย และภาพเธอนอนหลับในชุดนักเรียน กระโปรงเลื่อนขึ้น กางเกงในสีขาวจนจินตนาการภาพต่อได้ทุกครั้งที่นึก จุดนั้นของผมจะแข็งขึ้นเอง ผมก็จะจับมัน ชักเบา ๆ จนเสร็จ แล้วค่อยหลับไปด้วยความรู้สึกผิดผสมความโล่งอก วันหนึ่งหลังเลิกเรียน วีมานั่งเล่นในห้องผมตามปกติ เธอยังสวมชุดนักเรียน กระโปรงนักเรียนสีกรมท่าร่นขึ้นเล็กน้อยเพราะท่านั่งของเธอ“แก...ดูนี้สิ!” วีพูดพลางนั่งตัวตรงแล้วใช้มือทั้งสองข้างดันหน้าอกตัวเองให้เบียดกัน “ฉันว่ามันใหญ่ขึ้นอีกแล้วนะ ตั้งแต่ ม.ต้น มันโตเร็วฉิบหายเลย”&n
last updateÚltima actualización : 2026-08-30
Leer más

ตอนที่ 4 สิ่งที่วีไม่รู้…

หลังจากคืนนั้น ผมยังคงทำตัวปกติ แม้ภาพคืนนั้นจะเป็นความทรงจำที่ยังคงติดตาผมอยู่ก็ตามเรายังทำอะไรด้วยกันเหมือนปกติ ไปโรงเรียน ทำการบ้าน นั่งเล่นกันเหมือนเดิม แต่ทุกคืนก่อนนอน ผมจะนึกถึงภาพนั้น...ภาพที่วันอนหลับแล้วแหกขากว้างอย่างไม่ได้ตั้งใจแล้วผมก็ช่วยตัวเองจนเสร็จก่อนนอนทุกคืน ความรู้สึกนั้นไม่ได้เกิดจากความรักแบบชายหญิง ผมคิดว่ามันแค่ความใคร่ที่ใช่ร่างกายของวีเป็นที่รองรับความหื่นแบบวัยรุ่นของผมเท่านั้นคืนหนึ่งผมนอนคุยโทรศัพท์กับเมษ์ในห้องตัวเองตามปกติเมษ์เล่าเรื่องการบ้านวิชาชีวะที่เธอทำเสร็จแล้ว เสียงเธออ่อนโยนและฟังดูเรียบร้อยมาก ซึ่งมันทำให้ใจผมฟูขึ้นมาผมตอบไปพลางยิ้มเล็กน้อย ผมรู้สึกดีและรักเธออยู่เสมอ ในหัวผมคิดว่า ถ้าจะมีใครที่อยากลองมีอะไรด้วยจริง ๆ คงเป็นเมษ์... แต่บ้านเมษ์อยู่ไกลมากและเราก็แทบยังไม่ค่อยได้แตะเนื้อต้องตัวกันเลย นอกจากแค่จับมือกันแบบเด็กวัยรุ่น ใสๆ ข้าง ๆ ผม วีนอนคว่ำหน้าอ่านก
last updateÚltima actualización : 2026-08-31
Leer más

ตอนที่ 5 ห้ามปฏิเสธ...

หลายวันต่อมาที่โรงเรียน ช่วงพักระหว่างชั่วโมงเรียน กลุ่มนักเรียนชายหลายคนรวมตัวกันคุยกันเสียงดังหลังห้องเรียน และผมก็เป็นหนึ่งในนั้นแต่นั่งอยู่หางออกมาจนเหมือนไม่ได้รวมกลุ่มด้วยพวกเขาหัวเราะคิกคักแล้วพูดถึงหนังโป๊เรื่องใหม่ที่กำลังเป็นกระแส ดาราเอวีลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น อายุราว ๆ 18 ปี ที่พึ่งจะเดบิวต์ หน้าตาน่ารัก คาวาอิ ถูกใจหนุ่ม ๆ หลายคน “เรื่องนั้นเด็ดฉิบหายเลยว่ะ ฉากแรกมาก็เจอนมเด้งแล้ว” “หัวนมสีชมพูด้วยนะ โคตรธรรมชาติเลย” “กูดูไปสามรอบแล้ว เมื่อยมือโครต ๆ” เสียงพวกเขาดังจนนักเรียนหญิงฝั่งตรงข้ามได้ยิน “ไอ้พวกผู้ลามก!” เพื่อนหญิงคนหนึ่งตะโกนกลับมา“ในหัวมีแต่เรื่องนมทั้งวันหรือไง!? ...” “อายเพื่อนบ้างไหมวะ!? ...” กลุ่มผู้ชายหัวเราะเสียงดัง“รู้ได้ยังไงว่าในหัวมีแต่นม!” เสียงเฮดังขึ้นราวกับเชียร์มวยในสนามบรรยากาศใน
last updateÚltima actualización : 2026-09-01
Leer más

ตอนที่ 6 สิ่งที่ผมปกปิด…

ผมกดเล่นต่อทันที บนจอเป็นฉากต่อจากที่ถูดขัดจังหวะไปก่อนหน้านี้ นางเอกเอวีลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่นกำลังนั่งแหกขากว้างบนโซฟา ถูกผู้ชายถอดเสื้อผ้าจนหมด เซนเซอร์เบลอ ๆ บังจุดสำคัญไว้เป็นสี่เหลี่ยม สองนิ้วของผู้ชายกำลังล้วงเข้าไปข้างในจุดที่เซนเซอร์เบลอ ๆ ของนางเอก ก่อนจะใช้นิ้วตวัดรั่ว ๆ อย่างบ้าคลั้งหญิงสาวในหนังครางออกมาเสียงดังผ่านหูฟัง ท่าทางดูเธอเจ็บปวดทรมาณ ขัดกับสีหน้าที่ดูมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกวีเบิกตาเล็กน้อย มองจอด้วยสีหน้าตื่นเต้นปนสงสัย “นี่…เขาทำกันแบบนี้ด้วยหรอ?” ผมกระอักกระอ่วนไม่รู้จะอธิบายเธอยังไง จึงเปลี่ยนเรื่องพูดไป“มันมีเนื้อเรื่องด้วย” ผมพูดเสียงเรียบ “แต่ตอนนี้เริ่มมาจะครึ่งเรื่องแล้ว” วีหันมามองผมทันที “งั้นดูใหม่ตั้งแต่ต้นสิ ฉันอยากรู้เรื่อง” ผมถอนหายใจเบา ๆ เราเถียงกันสั้น ๆ อีกสองสามประโยค ก่อนที่ผมจะจำใจกดเลื่อนกลับไปตอนต้นเรื่อง อย่างที่บอกไป ผ
last updateÚltima actualización : 2026-09-02
Leer más

ตอนที่ 7 เปิดเผย…

หลังจากไฟสว่างขึ้น วีมองเป้ากางเกงผมที่ตุงขึ้นอย่างชัดเจนเธอดูอึ้งไปชั่วขณะ สีหน้าเธอดูเหมือนทำตัวไม่ถูก ว่าจะอายหรือจะโวยวายดี“นี้แก…?”น้ำเสียงวีดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดผมถอนหายใจออกมา เมื่อถูกจับได้อารมณ์ตอนนั้นทั้งรู้สึกโกรธและอับอายในเวลาเดียวกันผมรีบแก้ตัวทันทีโดยที่วียังไม่ทันพูดอะไรต่อ“ก็เรื่องปกติปะ? ดูหนังแบบนี้แล้วมีอารมณ์มันก็เป็นเรื่องธรรมดา”ผมยักไหล่ขึ้น“ไม่ใช่ดูแล้วมาซุกหน้าเหมือนดูหนังผี...”วีชกเข้าที่ท้องผมเต็มแรงทันที แต่สำหรับผมมันไม่เจ็บเท่าไรหลังจากที่เธอชกผม เธอดูมีท่าทีผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเธอกลับมาทำหน้าแบบผู้ชนะเหมือนที่ชอบทำตอนที่เถียงกับผมผมย่นหน้าผาก ก่อนจะไล่เธอกลับไป“กลับบ้านไปได้แล้ว”วีเบะปากก่อนพูดออกมาแบบทีเล่นทีจริง“ทำไม?!…แกจะช่วยตัวเองหรือไง?”ผมอัม ๆ อื่ง ๆ เล็กน้อยก่อนจะพูดไป“กะ...ก็ใช่นะสิ เพราะวีดันมาขอดูด้วย…เร
last updateÚltima actualización : 2026-09-03
Leer más
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status