ตอนที่ 2 ภาพจำ...

ในตอนเช้าผมกับวีก็ไปโรงเรียนด้วยกันตามเคย 

เราไปโรงเรียนด้วยรถประจำทาง วีมัคจะเดินขึ้นก่อนแล้วนั่งข้างหน้าต่าง แล้วผมก็จะตามไปนั่งข้าง ๆ เธอ

ชุดนักเรียนหญิง เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงกรมท่าของวีดูเรียบร้อย แต่พอเธอนั่งไขว่ห้าง กระโปรงจะเลื่อนขึ้นเล็กน้อยจนเห็นต้นขาขาว ๆ 

บางครั้งผมก็เอามือไปเลื่อนกระโปรงมาปิดให้เธอ

เธอมัดผมรวบไว้หลวม ๆ ทำให้เห็นต้นคอขาวๆ ได้อย่างชัดเจน ใบหน้าน่ารัก หมวย ๆ ตาเรียวยาว จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่ม ผิวขาวอมชมพูสว่างใสเหมือนไม่เคยโดนแดดมาก่อน ทำให้หลายคนหันมามองตาม

ที่โรงเรียน วีเป็นที่สนใจของทั้งเพื่อน ๆ และรุ่นน้องอยู่เสมอ เพราะรูปร่างหน้าตา ผิวพรรณของเธอที่ดูโดดเด่นมาก ๆ 

บางวันตอนพักเที่ยง มีผู้ชายรุ่นน้องม.5 เดินมาคุยกับเธอหน้าห้อง ยื่นขนมให้อย่างเก้อ ๆ เขิน ๆ วีแค่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดสั้น ๆ ว่า “ขอบคุณนะคะ” ก่อนหันกลับไปคุยกับเพื่อนผู้หญิงต่อโดยไม่สนใจมาก 

บางวันก็รุ่นน้อง ม.4 แอบส่งจดหมายมาให้ผ่านเพื่อนในห้อง เธออ่านแล้วหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะโยนทิ้งลงถังขยะทันที 

หรือแม้เพื่อนรุ่นเดียวกันก็แกล้งมาเดินผ่านหน้าห้องเรียนแล้วชะเง้อมองเข้ามาบ้าง

ผมนั่งมองจากโต๊ะตัวเองอย่างไม่ได้สนใจอะไรนัก 

เมษ์ แฟนของผม เธอนั่งอยู่ข้างผมในห้องเรียน

เธอเป็นเด็กเรียน สอบได้ที่ 1 ของชั้นปีตลอด ผมสั้นบ๊อบ ผิวขาว ดวงตากลมโต สวมแว่นตา รูปร่างดี เธอดูเรียบร้อยกว่าวีมาก 

“วันนี้การบ้านวิชาเคมียากไหม?” เมษ์หันมาถามเสียงเบา ๆ

“ก็…พอไหวนะ” ผมตอบแบบไม่มั่นใจนัก

เธอยิ้มเหมือนรู้ความหมายของผม แล้วก็ยืนสมุดให้ผมดูสรุปที่เธอเขียนไว้เป็นระเบียบ 

นิ้วเรียว ๆ ชี้ทีละบรรทัด ผมมองมือเธอแล้วรู้สึกอบอุ่น ผมอยากจับมือเธอแล้วจูบเบา ๆ รอยยิ้มของเธอทำให้ผมหัวใจเต้นอย่างอบอุ่น

แต่ภาพวีที่เปลือยเมื่อสองสัปดาห์ก่อนก็ยังแอบผุดขึ้นมาในหัวเป็นพัก ๆ 

---

เย็นวันนั้นวีและผม เราก็กลับบ้านตามปกติ 

หลังจากที่เรากินข้าวกด้วยกันเสร็จ ก็เดินขึ้นไปชั้นสองแยกย้ายไปที่ห้องของตัวเองตามปกติ

เวลาผ่านไปไม่นานมากนัก ผมเดินจะไปหาวีที่ห้องเหมือนที่เคย 

ผมเคาะประตูห้องเธอเบา ๆ ตามที่เธอบอก 

“วี… เราเข้าไปได้นะ?” 

ไม่มีเสียงตอบ ผมเลยค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไป 

ไฟในห้องดับมืด มีเพียงแสงโคมไฟหัวเตียงสีเหลืองอ่อน ๆ 

วีนอนหลับอยู่บนเตียง ยังคงสวมเสื้อกับกระโปรงนักเรียนอยู่ ผมที่มัดไว้หลุดร่วงลงมาเล็กน้อย 

เธออยู่ในท่านอนหงาย มือทั้งสองข้างวางแบอยู่บนเตียง ขาข้างหนึ่งงอขึ้นเล็กน้อยไปข้างๆ อีกข้างเหยียดตรง กระโปรงของเธอเลื่อนขึ้นมาถึงต้นขาเนีย ๆ จนเห็นกางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวเรียบ ๆ โผล่ออกมา 

แสงโคมไฟส่องลงมาตรงบริเวณนั้นพอดี 

กางเกงในสีขาวบาง ๆ ขอบยืดรัดแน่น ตรงกลางมีรอยนูนเล็กน้อยจากท่าที่เธอนอนหลับ ต้นขาขาวเรียวถูกแสงสีเหลืองทำให้ผิวดูนุ่มนวล ตรงกลางระหว่างขาถูกกางเกงในบังไว้ รอยตึงของผ้าฝ้ายแนบไปกับเนื้อผิวจนเห็นรูปร่างราง ๆ แต่ก็พอจะเดาได้ว่ารูปร่างใต้เนื้อผ้าบางๆ นั้นเป็นอย่างไร 

ผมยืนนิ่งอยู่ตรงปลายเท้าเธอ 

มองภาพนั้นโดยไม่กะพริบตา 

หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ 

ความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาเป็นความอยากรู้อยากเห็นที่ผสมกับความหื่นกระหายอย่างรุนแรง 

ผมรู้สึกว่ากางเกงนักเรียนขาสั้นสีดำด้านหน้าตึงขึ้นทันที ลำยาวของผมค่อย ๆ แข็งตัวจนยกขึ้นชัดเจนจนเห็นเป็นลำยาว 

ผมยืนลังเลอยู่นานสองสามนาที

จะปลุกเธอดีไหม? 

หรือจะยืนมองต่อ? 

สุดท้ายผมเลือกอย่างหลัง ผมจดจำภาพนั้นให้ละเอียดที่สุด ท่าทางของเด็กสาว ม.ปลายที่นอนหลับในท่าทางที่กึ่งเปิดเผย 

ผมเลือกที่จะจำแค่ เรือนร่าง ผิวพรรณขาวๆ ของเธอในชุดนักเรียนเ เท่านั้น

แล้วค่อย ๆ ถอยออกจากห้องของเธออย่างเงียบ ๆ ปิดประตูเบา ๆ โดยไม่ให้เธอตื่น

ผมกลับมาห้องตัวเอง ผมปิดไฟ เหลือไว้เพียงแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียง แล้วนั่งลงบนเตียง 

ผมถอดกางเกงนักเรียนและกางเกงในออกในครั้งเดียว 

ลำยาวของผมยาวประมาณสิบหกเซนติเมตรตอนแข็งเต็มที่ เส้นเลือดปูดโปนชัดเจน ส่วนหัวสีแดงเข้ม ที่ตอนนี้เริ่มมีน้ำใส ๆ เริ่มซึมออกมาเล็กน้อย 

ผมกำมันด้วยมือขวา แล้วหลับตาลง 

ภาพวีที่นอนหงาย กระโปรงนักเรียนเลื่อนขึ้น กางเกงในสีขาวตึงรอบขาหนีบทั้งสองข้าง ต้นขาเรียวขาว แสงโคมไฟสีเหลืองส่องลงมา… 

ภาพจำนั้นผุดขึ้นมาชัดเจน 

ผสมกับภาพเมื่อสองสัปดาห์ก่อนที่เห็นเรือนร่างของเธอ รอยต่อระหว่างขาและขนอ่อนที่ปกปิดเพียงน้อยนิด หน้าอกขนาดถนัดมือที่มีหัวนมสีชมพูอมน้ำตาล กำลังเต่งตึง

ผมพยายามไม่นึกดึงใบหน้าเธอแม้ว่าเธอจะสวยและน่ารักมาก ๆ ก็ตาม 

เพราะมันทำให้ผมรู้สึกพะอืดพะอมอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช้เพราะรังเกียจเธอแต่ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้

ผมชักขึ้นชักลงช้า ๆ ก่อนจะเร็วขึ้นตามจังหวะลมหายใจ รู้สึกทั้งตื่นเต้นและทั้งรู้สึกผิดในเวลาเดียวกัน

เพราะ วี คือเพื่อนที่โตมาด้วยกัน แต่ความรู้สึก'อยาก'มันแรงกว่า 

ผมเถียงกับตัวเองในหัวขณะที่มือยังชักไม่หยุด

ผมแค่ใช้ร่างกายเธอในการระบายความอัดอั้นของผมเท่านั้น ไม่ได้คิดมีความสัมพันธ์ที่มากไปกว่านั้น

มือซ้ายของผมวางบนท้องตัวเอง นิ้วสั่นเล็กและเกร็งน้อย ผมบีบหน้าท้องตัวเองด้วยความเสียว 

ผมคิดว่ากำลังยืนดูเธออยู่ตรงหน้าแล้วชักลำยาวอยู่

ไม่กี่นาทีต่อมา 

ผมหายใจเข้าพร้อมกับครางเบา ๆ ออกมา 

"อ๊าาา"

ผมปล่อยน้ำสีขาวขุ่น อุ่น ๆ ออกมาบนกระดาษทิชชูที่เตรียมไว้ 

มันพุ่งออกมาด้วยความอัดอั้น

ผมหายใจหอบเบา ๆ แล้วทิ้งตัวลงนอนเหม่อมองเพดาน 

ในหัวว่างเปล่า รู้สึกปลดปล่อย 

แต่ภาพนั้นยังวนอยู่ในหัวของผม 

ผมรู้ว่าพรุ่งนี้เช้าทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง… แต่ข้างในผม ผมรู้สึกอยากทำมันอีก แม้จะแค่ในจินตนาการก็ตาม