ตอนที่ 3 โอกาส…

หลังจากคืนนั้น...ผมก็ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

เรายังคงไปโรงเรียนด้วยกัน ทำการบ้านด้วยกัน นั่งเล่นในห้องกันตามเคย 

วีก็ยังคงตีก้นของผมเล่น แล้วหัวเราะคิกคักเหมือนเดิม 

แต่เกือบทุกคืนก่อนนอน ผมจะหลับตาแล้วนึกถึงสองภาพในวันนั้น

วนไป

วนมา 

ภาพวีที่เดินออกจากห้องน้ำ ผ้าขนหนูหลุล้วง หน้าอกกลมสวย หัวนมสีชมพูอมน้ำตาล เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย 

และภาพเธอนอนหลับในชุดนักเรียน กระโปรงเลื่อนขึ้น กางเกงในสีขาวจนจินตนาการภาพต่อได้

ทุกครั้งที่นึก จุดนั้นของผมจะแข็งขึ้นเอง ผมก็จะจับมัน ชักเบา ๆ จนเสร็จ 

แล้วค่อยหลับไปด้วยความรู้สึกผิดผสมความโล่งอก 

---

วันหนึ่งหลังเลิกเรียน วีมานั่งเล่นในห้องผมตามปกติ 

เธอยังสวมชุดนักเรียน กระโปรงนักเรียนสีกรมท่าร่นขึ้นเล็กน้อยเพราะท่านั่งของเธอ

“แก...ดูนี้สิ!” 

วีพูดพลางนั่งตัวตรงแล้วใช้มือทั้งสองข้างดันหน้าอกตัวเองให้เบียดกัน 

“ฉันว่ามันใหญ่ขึ้นอีกแล้วนะ ตั้งแต่ ม.ต้น มันโตเร็วฉิบหายเลย” 

ผมนั่งพิงหัวเตียง มองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทำเป็นไม่สนใจตามเคย

“พูดแบบนี้ตั้งแต่ ม.2 แล้วนะ เคยบอกไปแล้วว่าไม่ต้องมาโชว์”

ผมตอบเสียงเรียบ 

วีทำปากยื่นแล้วยิ่งดันแรงขึ้นอีก หน้าอกของเธอทั้งสองข้างถูกมือบีบให้ใกล้กัน 

เสื้อนักเรียนเธอแหวกกว้างขึ้นจากแรงบีบจนเห็นร่องตรงกลางชัดเจน

เนื้อนุ่ม ๆ ถูกดันจนเกือบล้นขอบเสื้อในสีขาวที่เห็นผ่านเสื้อนักเรียนบาง ๆ 

เธอขยับเข้ามาใกล้ขึ้นจนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ 

มันเป็นกลิ่นฉะเพราะตัว หวาน ๆ เหมือนดอกไม้

“ทำไม? ตอนนั้นแกยังมองอยู่เลยนะ” 

วีพูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกติ

ผมหัวเราะแห้ง ๆ แล้วหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาเล่น เพื่อกลบเกื่อน

“นั้นมันตอนเด็ก ๆ ...คนละเรื่องกัน” 

ผมตอบเสียงเรียบๆ ไม่ต่างอะไรจากก่อนหน้านี้

แต่ข้างในกางเกงผมมันเริ่มแข็งตัวขึ้นช้า ๆ 

ผมแอบมองจากหางตา เห็นต้นคอขาว ๆ ของเธอ ไหปลาร้า แล้วลงไปถึงเนินอกที่กำลังถูกมือตัวเองบีบเล่น 

รู้สึกเลือดสูบฉีดแรงขึ้น แต่ยังทำท่าทางเหมือนไม่สนใจต่อไป 

---

ไม่กี่วันต่อมา ช่วงหัวค่ำวันหนึ่ง 

ผมไปหาวีเหมือนปกติ พ่อและแม่ของเธอยังไม่ได้กลับบ้าน 

ผมเดินไปที่ห้องของวีกะจะคุยเล่นเหมือนเคย

เมื่อผมเปิดประตูเข้าไป...ในห้องของเธอมืดสลัว มีเพียงแสงโคมไฟหัวเตียงสีเหลืองอ่อน ๆ ที่พอให้เห็นว่าเธอกำลังหลับอยู่ 

เธอนอนหงาย ท่าทางคล้ายคืนนั้น 

เสื้อนักเรียนถูกปลดกระดุมหนึ่งเม็ด กระโปรงนักเรียนสีกรมท่าเลื่อนขึ้นสูงกว่าเดิมเล็กน้อย 

ขาข้างหนึ่งงอและแบออกข้างลำตัว ส่วนอีกข้างเหยียดตรง

กางเกงในสีขาวโผล่ออกมา เห็นร่องกึ่งกลางได้อย่างชัดเจนใต้แสงไฟ

ผมยืนนิ่งอยู่ตรงปลายเท้าเธอ 

ลำยาวผมเริ่มแข็งตัวขึ้นทันทีจนตึงเป้ากางเกงนักเรียน

“เธอหลับสนิทอยู่ไหมนะ? …” ผมคิดในใจ 

“ถ้ากลับไปชักที่ห้องเหมือนครั้งก่อนก็คงไม่เป็นไร…แต่ท่า...ทำมันตรงนี้ล่ะ?” 

ความคิดพิสดารวิ่งเข้ามาในหัวผม

มือขวายื่นไปแตะข้อเท้าที่เหยียดตรงของเธอเบา ๆ แล้วเขย่าเล็กน้อย

“วี? ...”

เธอไม่ตอบ ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอ 

แต่เพียงเสียววินาที... 

เธอขยับขาที่เหยียดตรงขึ้นมาและแบออกข้างลำตัว

กระโปรงเลื่อนขึ้นจนกองอยู่ที่เอว กางเกงในสีขาวตึงเต็มที่ เห็นส่วนที่โหนกนูนขึ้นมาได้อย่างเด่นชัด

และส่วนตรงกลางของผ้า ถูกดันให้ยุบลงเล็กน้อยตามสรีระของหญิงสาว

ขอบกางเกงในขึงแน่นรอบต้นขาถกขึ้น ขณะที่ขากำลังถูกแยกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ 

ท่าทางตอนนี้ของวีเหมือนคนที่พร้อมจะถูกสอดลำยาวเข้าไปโดยไร้การป้องกัน 

มีเพียงกางเกงในสีขาวเท่านั้นที่กั้นเอาไว้จากกางมองเห็นของผม

ต้นขาขาว ๆ เรียวสวยทั้งสองข้างถูกแหกออกกว้าง กางเกงในสีขาวถูกแสงโคมไฟส่องจนเห็นเนินนูน ๆ และร่องตามสรีระอย่างชัดเจน

กึ่งกลางระหว่างขาถูกผ้าสีขาวบาง ๆ บังไว้แต่ก็สามารถเดาได้ว่าภายใตผ้านั้น...เป็นอย่างไร 

ผมกลืนน้ำลาย...

ผมอยากลองเอาหน้าหมุดลงไปแล้วใช้ปากงับเบา ๆ ส่วนที่โหนดนูนและร่องตรงกลางระหว่างขาเธอมาก ๆ 

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงอยากทำแบบนั้น…

ความรู้สึกผิดเริ่มพุ่งขึ้นมาแรงมาก

“เราไม่ควรทำแบบนี้… เธอเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันนะ…”

ผมมองร่องกึ่งกลางระหว่างขาของวีขณะคิดเถียงกับตัวเองอยู่ในหัว

ความหื่นกระหายของผม...มันกดทับทุกอย่างเอาไว้ 

ผมปลดกางเกงนักเรียนและกางเกงในของตัวเองลงแล้วดึงไปกองไว้ที่ต้นขา

มือขวาของผมเลื่อนลงไปจับลำยาวที่กำลังแข็งตึงของตัวเองโดยไม่รู้ตัว 

แล้วเริ่มชักลงช้า ๆ ขณะที่สายตายังจ้องอยู่ที่ร่องตรงกลางกางเกงในสีขาวของวี

ผมขยับตัวเงียบ ๆ เข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด เพื่อมองให้ชัดขึ้น 

ผมยืนคุกเข่าอยู่ที่ระหว่างขาของวีที่นอนแหกกว้างอยู่บนเตียงในชุดนักเรียน

ภาพตรงหน้าชัดเจนจนแทบจะจับต้องได้

ผมอยากก้มหน้าลงไปซุกเนินตรงกลางระหว่างขาของวีมาก แต่ก็ต้องกลั้นไว้

มือผมชักเร็วขึ้นเรื่อย ๆ 

ลมหายใจผมหนักขึ้น แต่ก็พยายามกลั้นเสียงเอาไว้ 

ความรู้สึกผิดวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา แต่ผมหยุดไม่ได้แล้ว 

ตาจ้องอยู่ที่ร่องตรงกลางโดยไม่กะพริบ 

ภาพวีที่นอนแหกขาในชุดนักเรียน กางเกงในสีขาวตึง ถูกแสงไฟสีเหลืองส่อง… มันชัดเจนและยั่วยวนจนทนไม่ไหว 

ไม่กี่นาทีต่อมา ผมรู้สึกตัวว่าใกล้จะถึงจุดสุดยอด มันทั้งตื่นเต้นและรู้สึกผิดในเวลาเดียวกัน

ผมยังอยากให้มันนานกว่านี้แต่ในขณะเดียวกันผมก็กลัวว่าวีจะตื่นขึ้นหรือใครเปิดประตูเข้ามา

รีบหยิบทิชชูที่เตรียมไว้จากในห้องของวีออกมาห่อส่วนปลายของลำยาวไว้ 

แล้วชักต่อ…

“อ๊าา~” 

ผมครางออกมาเบาๆ พร้อมกับปล่อยน้ำขาวขุ่น เต็มทิชชูจนเปียกชื้น

ขณะที่สายตายังคงมองเรือนร่างของวีไปทั่ว

ร่างของผมสั่นเล็กน้อย หอบหายใจ เกร็งและกระตุกเบา ๆ 

พออารมณ์เริ่มสงบ ผมรีบถอยหลังลงจากเตียงให้เงียบที่สุด ค่อย ๆ เดินออกจากห้อง แล้วปิดประตูเบา ๆ โดยไม่ส่งเสียงดังแม้แต่น้อย 

ผมกลับมาที่ย้าน ยืนหายใจอยู่หน้าประตูในห้องตัวเองครู่หนึ่ง รู้สึกทั้งโล่งและผิดผสมกันจนมือสั่น

ในใจรู้สึกสะใจที่ทำสำเร็จแต่อีกใจก็รู้สึกผิดที่ใช้ร่างกายของวีเป็นที่ระบายอารมณ์ความใคร่ของตัวเอง

ผมไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งหรือเกินเลยกับวีเลยแม้แต่น้อย 

แค่ใช้สายตามองเรือนร่างของเธอเท่านั้น 

แต่ถ้ากลับกัน วันนี้คนที่นอนหลับอยู่เป็น เมษ์... 

ผมคงคิดไม่ออกว่าผมจะอะไรที่มากกว่านี้หรือเปล่า

คืนนั้นผมนอนไม่หลับจนดึก 

ภาพที่เพิ่งเห็นยังติดตาและมัน...ชัดเจนเกินไป...