LOGINShare
ตอนที่ 5 ห้ามปฏิเสธ...
publish date:
2026-09-01 22:00:15หลายวันต่อมาที่โรงเรียน
ช่วงพักระหว่างชั่วโมงเรียน กลุ่มนักเรียนชายหลายคนรวมตัวกันคุยกันเสียงดังหลังห้องเรียน
และผมก็เป็นหนึ่งในนั้นแต่นั่งอยู่หางออกมาจนเหมือนไม่ได้รวมกลุ่มด้วย
พวกเขาหัวเราะคิกคักแล้วพูดถึงหนังโป๊เรื่องใหม่ที่กำลังเป็นกระแส
ดาราเอวีลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น อายุราว ๆ 18 ปี ที่พึ่งจะเดบิวต์
หน้าตาน่ารัก คาวาอิ ถูกใจหนุ่ม ๆ หลายคน
“เรื่องนั้นเด็ดฉิบหายเลยว่ะ ฉากแรกมาก็เจอนมเด้งแล้ว”
“หัวนมสีชมพูด้วยนะ โคตรธรรมชาติเลย”
“กูดูไปสามรอบแล้ว เมื่อยมือโครต ๆ”
เสียงพวกเขาดังจนนักเรียนหญิงฝั่งตรงข้ามได้ยิน
“ไอ้พวกผู้ลามก!” เพื่อนหญิงคนหนึ่งตะโกนกลับมา
“ในหัวมีแต่เรื่องนมทั้งวันหรือไง!? ...”
“อายเพื่อนบ้างไหมวะ!? ...”
กลุ่มผู้ชายหัวเราะเสียงดัง
“รู้ได้ยังไงว่าในหัวมีแต่นม!”
เสียงเฮดังขึ้นราวกับเชียร์มวยในสนาม
บรรยากาศในห้องสนุกและวุ่นวายแบบนักเรียนม.ปลายทั่วไป
ผมนั่งอยู่ห่าง ๆ ไม่ได้รวมวงหลัก แค่ยิ้มหัวเราะตามเพื่อน
วีกับเมษ์ก็นั่งดูเหตุการณ์นี้อยู่โต๊ะของตัวเอง ทั้งคู่ดูสนุกสนานไปกับการโต้เถียงกันของกลุ่มเพื่อน ๆ
ทันใดนั้น เพื่อนชายคนหนึ่งที่ชื่อทศ เดินมากระซิบข้างหูผม
ผมยิ้มแล้วพยักหน้าเบา ๆ
วีที่นั่งอยู่ไม่ไกลหันมามองทางผมขณะที่ผมคุยกับทศอยู่
เธอไม่ได้พูดอะไร แค่ยักคิ้วเล็กน้อยเหมือนคนกำลังสงสัยแล้วหันกลับไป
เย็นวันนั้น...
ทันทีที่ถึงบ้าน
ผมรีบเข้าบ้านมาก่อนท่าทีดูรีบร้อน
ช่วงหัวค่ำหลังจากที่ผมทำการบ้าน อาบน้ำเสร็จ...
ผมรีบล๊อกห้อง ปิดไฟทั้งหมดเหลือเพียงไฟจากหัวเตียงสลัว ๆ เปิดแอร์ให้เย็นฉ่ำ เสียงหูฟังแบบมีสาย
ในมือถือแผ่นไรท์ซีดี เตรียมจะดูหนังเรื่องนั้นคนเดียวบนเตียงเงียบ ๆ
แสงจากหน้าจอโน้ตบุ๊กส่องสีฟ้าอ่อน ๆ ในห้องมืด
ผมดูไปได้สักพัก ฉากดุเดือดค่อย ๆ เข้มขึ้น เป็นฉากที่ผู้หญิงกำลังนั่งแหกขากว้างอยู่บนโซฟาให้ฝ่ายชายใช้นิ้วล้วงเข้าไป
ผมก็ถอดกางเกงลงเล็กน้อย จับลำยาวที่กำลังแข็งตัวแล้วเริ่มชักตามจังหวะในหนังที่ฉายไปด้วย
ทันใดนั้น…
'ก๊อก ก๊อก'
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ พร้อมเสียงลูกบิดประตูที่พยายามจะเปิดเข้ามา
ผมรู้ทันทีว่าเป็นวี...
ผมรู้สึกอารมณ์ค้าง แทบไม่อยากจะลูกไปเปิดประตูเลย แต่ก็กลัวเธอจะโวยวายและงอนผมอีก
ผมรีบดึงกางเกงขึ้น จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ถอดหูฟัง พับโต๊ะบุ๊คไว้แล้วลุกไปแง้มประตูออกเพียงเล็กน้อย
วียืนอยู่หน้าประตู
“มีอะไร? ตอนนี้เราไม่ว่าง...” ผมถามเสียงต่ำแบบคนมีพิรุธ
เธอสวมชุดนอนเดรสสายเดี่ยวสีขาวครีม เนื้อผ้าบางเบา กระโปรงสั้นจนถึงกลางต้นขา สายเดี่ยวเส้นเล็ก ๆ พาดบ่า เผยให้เห็นไหล่และไหปลาร้าขาว ๆ เนินอกถูกผ้าบางโอบกระชับจนเห็นรูปทรงชัด หัวนมดันผ้าออกมาเล็กน้อยเพราะไม่ได้ใส่เสื้อใน ผมตรงยาวปล่อยลงมา ภายใต้แสงไฟทางเดินทำให้เธอดูเซ็กซี่โดยที่เธอเองไม่รู้ตัวเลยว่ามันดูยั่วขนาดไหน
“แกทำอะไรอยู่?” วีถามเสียงใส แล้วยิ้มมุมปาก
“ฉันรู้ว่าทศคุยอะไรกับแก”
วีพูดออกมาด้วยเสียงเบาลงเล็กน้อย
“แกแอบดูหนังโป๊เรื่องนั้นใช่ไหม?”
ผมรีบคว้าข้อมือเธอแล้วดึงเข้ามาในห้องทันที ก่อนจะรีบปิดประตูเบา ๆ
ก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงทำแบบนั้นทั้งที่ผมอยู่คนเดียวในบ้าน
“พูดเบา ๆ สิ” ผมกระซิบเสียงเครียด
วีหัวเราะเสียงคิกคักแบบผู้ชนะ
“เดาถูกสินะ”
ผมถอนหายใจแล้วชี้ไปที่ประตู
“กลับห้องไปเถอะ เราจะดูคนเดียว”
“ไม่เอา!” วีส่ายหน้า แล้วเดินนั่งลงบนขอบเตียงทันที
“เรื่องนี้ดังมาก ขนาดเพื่อนผู้หญิงยังพูดถึงกันเลย...ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”
“มันไม่ใช่หนังที่ผู้หญิงควรจะดูนะ”
“ทำไม? แกดูได้และทำไมฉันจะดูไม่ได้?”
“มันไม่เหมือนกันกัน” ผมพยายามแก้ตัว
วีทำปากยื่น แล้วยกมือขึ้นชี้หน้าผม
“ถ้าไม่ให้ดูด้วย ฉันจะไปบอกทุก ๆ คนว่าแกแอบดูหนังโป๊”
ผมนิ่งไปครู่หนึ่งเหมือนพ่ายแพ้ต่อวีเป็นครั้งที่ร้อยล้าน
ผมไม่เคยชนะอะไรเธอได้เลย ตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว
จริง ๆ ผมไม่รู้หรอกว่าเธอจะทำจริงหรือไม่และผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงยอมเธอ...
ผมถอนหายใจ
“…ก็ได้” ผมจำใจตอบเสียงแผ่ว
“แต่นั่งเงียบ ๆ แล้วอย่าทำเสียงดังล่ะ...เข้าใจไหม?”
วียิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ
ผมล๊อคห้องแลัวกลับไปนั่งที่เดิม
ผมแบ่งหูฟังแบบมีสายให้วี ทำให้เธอต้องขยับจากขอบเตียงมานั่งพิงหัวเตียงข้าง ๆ ผม
ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรมาก ท่าทีของเราก็เหมือนดูหนังทั่ว ๆ ไปเหมือนที่เราเคยดูกันมา
ผมแอบเห็นวีจากหางตาโดยไม่ได้ตั้งใจ
ชุดสายเดี่ยวด้านบนของเธอเปิดออกมาทำให้เห็นร่องอก แสงจากจอโน๊ตบุ๊คตกกระทบหน้าอกของเธอทำให้เงาของหัวนมปรากฏขึ้นจาง ๆ
เธอนั่งชันเข่าขึ้นเล็กน้อย ทำให้ชุดนอนกระโปรงเดรสสั้นสีครีมรั้งขึ้นมาเกินครึ่งต้นขา
เผยให้เห็นต้นขาขาว ๆ ของเธอในความมืดสลัว ๆ
ผมได้กลิ่นหอมจากตัวเธออ่อน ๆ เหมือนเป็นกลิ่นดอกไม้หวาน ๆ
วีทำตัวเหมือนไม่รู้เลยว่าตัวเธอเอง ดูเซ็กซี่และเย้ายวนขนาดไหน
ในห้องมืดสลัว มีเพียงแสงจากหน้าจอและไฟจากหัวเตียงเล็กน้อย
ผมกด 'เพล' ให้หนังเริ่มเล่นต่อ…
Latest chapter
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 29 บันทึกหน้าสุดท้าย...(จบ)
หลังจบงานกีฬาสี ทางโรงเรียนอนุญาตให้นักเรียน ม.6 สามารถอยู่บ้านอ่านหนังสือที่บ้านได้โดยไม่ต้องมาที่โรงเรียนบรรยากาศของห้องเรียนชั้น ม.6 เกือบทุกห้องจึงเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัดโต๊ะว่างเปล่า เพื่อน ๆ บางคนหายไปอ่านหนังสือที่บ้านหลังจากคืนนั้นที่วีหลับไปในอ้อมกอดผมเช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเธอแล้ว...หลังผ่านพ้นงานกีฬาสี วีไม่มาโรงเรียนอีกเลย...บางวันผมเห็นน้องณัฐเดินหาวีที่ห้อง แต่พอไม่เห็นวี เธอก็เดินมาถามผม“วันนี้พี่วีก็ไม่มาเหรอคะ?”ผมตอบได้เพียงว่า“อาจจะอ่านหนังสือเองที่บ้าน”ทุกครั้งที่ผมกลับบ้านหรือกินข้าวเย็น ผมจะไม่เห็นวีที่โต๊ะอาหารเห็นเพียงไฟในห้องของเธอที่เปิดอยู่ผมกับเมษ์เลือกที่จะยังมาโรงเรียนอยู่บ้าง เพราะอยากใช้เวลาช่วงสุดท้ายของมัธยมปลายด้วยกันบางวันเรามาแต่เช้าตอนที่ยังไม่มีใครแอบเข้าไปในห้องวิทยาศาสตร์ที่ลับตาที่สุดแล้วจูบกันเงียบ ๆ
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 28 ปลอดปล่อย2...(NC)
ผมทำอยู่นานจู่ ๆ วีก็กดหัวผมลงไปข้างล่างเบา ๆ แล้วค่อยแรงขึ้น แรงขึ้นจนศีรษะของผมเลื่อนไปตามทิศทางที่เธอต้องการปากผมลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนสวย ลมหายใจอุ่น ๆ รดไปตามผิวสัมผัสของเธอผ่านหน้าท้องขาว ๆ ที่กำลังบีบแกร็งจนเห็นเป็นร่องกล้ามเนื้อกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกไม้หวาน ๆ คลุ้งทั่วโพรงจมูกของผมริมฝีปากของผมผ่านท้องน้อยจนมาหยุดตรงเนินระหว่างขาที่วีกำลังแหกกว้างอยู่ผมเห็นร่องกึ่งกลางระหว่างขาของวีอย่างชัดเจนแม้ยังมีกางเกงขาสั้นบังอยู่ความรู้สึกมันแตกต่างจากที่ผมเห็นตอนเธอหลังลิบลับ...เสียงหัวใจผมของผมเต้นแรงไม่แพ้เธอเลยวีกดหัวลงไปอีก จนใบหน้าผมแนบชิดไปกับเนินเนื้อนุ่ม ๆจมูกของผมจมลงไปที่ร่องกึ่งกลางของเธอที่มีผ้าบาง ๆ กันอยู่ วีครางออกมาทันที“อ๊ะ~ เอาอีก…”เธอกดศีรษะผมแรงขึ้นพร้อม ๆ กับโยกเอวเป็นวงกลม เธอหายใจหอบถี่ผมค่อย ๆ อ้าปากงับเบา ๆ บนเนินและร่องกึ่งกลางขณะที่เธอโยกเอวไปมา&
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 27 ปลอดปล่อย1...(NC)
หลังจากที่ผมรับรู้ว่าวีชอบผู้หญิง ผมก็ตกใจเล็กน้อยจริง ๆ แล้วสำหรับผม ผมไม่ได้รังเกียจหรือรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปเลย เพียงแต่มันกะทันหัน เลยประหลาดใจและยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเหตุการณ์นี้ยังไงแต่ในสายตาผม วีก็ยังเป็นวีคนเดิมที่โตมาด้วยกัน ผมรู้จักเธอและเธอก็รู้จักผมมาทั้งชีวิต...เธอสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น ใบหน้ามีคราบน้ำตา ดวงตาแดงก่ำ ผมที่มัดไว้หลวม ๆ ร่วงหล่นปกหน้าวีกอดผมอยู่สักพักใหญ่ ใบหน้าเธอซุกอยู่ที่อกผมจนหายสะอื้นและเริ่มสงบลงผมค่อย ๆ พาเธอมานั่งที่ขอบเตียงวีเงยหน้าขึ้น แต่สายตายังจ้องลงพื้นเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ผมของเธอหลุดร่วงติดแก้มไปกับคราบน้ำตาผมเอามือไปปัดผมที่บังหน้าเธอออกช้า ๆ แล้วพักไว้ที่ข้างหูของเธอสายตาของวียังมองพื้น แต่เมื่อเธอเงยขึ้นมามองสบกับผมริมฝีปากสั่นแล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง...เธอโน้มตัวมากอดผมแน่นอีกรอบแม้ว่าเธอจะร้องไห้อีกกี่รอบ ผมก็กอดและปลอบเธอไว้เสมอ...เมื่อเริ่มสงบลงอีกครั้ง...
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 26 คำสาระภาพ…
หลังจากคืนที่ผมกับเมษ์ผ่านประสบการณ์ครั้งแรกด้วยกันมา มันเป็นความทรงจำที่แสนล้ำค่าของผมที่จะจำไปตลอดชีวิตวันรุ่งขึ้น คือวันงานกีฬาสีนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่ท้องฟ้ายังเป็นสีหมึกวีเดินเข้ามาในห้องผมโดยไม่เคาะประตู“ลุกเร็ว ไปโรงเรียนกัน”ผมเอาหมอนอีกใบมากอดทับหัวตัวเอง ก่อนจะพูดผ่านหมอน“ทำไมเราต้องไปเวลาด้วยล่ะ? ”วีเดินมาลากแขนผมบนเตียง“เร็ว ๆ เมษ์รออยู่”พอได้ยินชื่อเมษ์ ผมรีบลุกขึ้นทันที แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัววีแค่ต้องการคนช่วยถือของเท่านั้น จึงลากผมไปด้วยตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างผมช่วยทั้งสองคนถือกระเป๋าของใช้ส่วนตัว ออกจากบ้านไปโรงเรียนในความมืดก่อนฟ้าสางที่โรงเรียนก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ท้องฟ้ายังคงเป็นสีน้ำเงินเข้ม บรรยากาศคึกคักผิดปกตินักเรียนเต็มโถงทางเดินและห้องเรียนที่เปิดไฟสว่างจ้ากลุ่มนักเรียนที่เดินพาเหรดแต่งหน้าทำผมกันวุ่นวายเชียร์ลีดเดอร์ซ้อมท่าและทับทวนกันเป็นกลุ่ม ๆ เสียงไดร์เป่าผม เสียงหัวเ
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 25 คืนก่อนงานกีฬาสี2...(NC)
ภาพตรงหน้าทำให้สติผมเริ่มเลื่นราง เปลี่ยนเป็นความหื่นกระหายที่เข้ามาแทนที จนผมแทบจะคุมตัวเองไม่ได้…ผมจับข้อมือเธอแยกออกทันที…หน้าอกของเมษ์เด่งตามแรงของผมเมษ์มีสีหน้าตกใจเล็กน้อยแล้วผมก็ก้มลงไปดูดและเลียยอดอกของเมษ์อย่างหิวกระหายและขาดสติเมษ์ครางออกมา พยายามเม้มปากไม่ให้เสียงดัง“อืมม… อืมม”ผมจูบและไซ้ซอกคออย่างรุนแรง อย่างควบคุมตัวเองแทบไม่ได้ ผมหายใจแรงจนดูน่ากลัว…ผมดูดแรงหัวนมเธอแรงขึ้น ใช้มือทั้งสองข้างบีบยอดอกจนชูตั้ง แล้วใช้ลิ้นเลีย วนรอบจนเมษ์ส่ายหน้าและครางออกมาเบา ๆเธอหายใจแรงขึ้นเช่นกันจู่ ๆ เมษ์ก็พูดเสียงสั่นออกมา“…ฉันกลัว…”คำนั้นทำให้ผมชะงักทันทีสติผมกลับมา…ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้…สายตาหื่นการหายและลมหายใจกลับเป็นปกติแทบจะทันทีผมมองหน้าเมษ์ในท่าคร่อมระหว่างขาเธอเธอปิดหน้าอกตัวเองด้วยแขนทั้งสองข้าง ท่าทางดูตื่นกลัวปนความรู้สึกเข้าใจ“เรา… ขอโทษ” ผมพูดเบา ๆ&nbs
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 24 ผมและเมษ์1...(NC)
หลังจากที่เมษ์เดินเข้ามาในห้อง“แล้ววีล่ะ?” ผมมองไปข้างหลังเมษ์เมษ์ส่ายหน้าเบา ๆ“เรามาคนเดียวน่ะ”เธอสวมชุดนอนสีขาว เนื้อผ้าบางทำให้เธอดูเหมือนคุณหนูที่น่าทะนุถนอมมาก ๆ ผมสั้นบ๊อบยังเปียกชื้นเล็กน้อยหลังอาบน้ำ สวมแว่นตาทรงกลมกรอบบาง ๆ ทำให้ดวงตากลมโตดูอ่อนโยนขึ้นเมษ์ก้าวเข้ามาในห้อง มองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ผมรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ที่เธอเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวผมปิดประตูแล้วมานั่งลงที่ขอบเตียง“ห้องแทนดูเป็นระเบียบจัง” เมษ์พูดเสียงใสผมยิ้มเล็กน้อย“ก็พยายามจัดน่ะ”เมษ์เห็นการ์ดวันเกินที่เธอเคยเขียนให้แทนตอนอยู่.ต้นต้้งอยู่บนชั้นหนังสือ“ยังเก็บไว้อยู่เหรอ?”ผมพยักหน้า“ของสำคัญของเราเลยล่ะ”เมษ์ยิ้มกว้างออกมาก่อนจะวางการ์ดนั้นไว้ที่เดิม เธอเดินมานั่งข้างผมทั้งคู่นั่งใกล้ ๆ กันบนเตียง แล้วเริ่มคุยเรื่องเก่า ๆ“จำได้ไหม วันแรกที่เราคุ
You May Also Like
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.6K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.3K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย211.3K viewsFalling for Him ( พี่ชายข้างบ้าน )
พีช มะกรูด189 viewsทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko124 viewsเธอคือรักครั้งสุดท้าย
เขียว_หวาน96 viewsเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที115 views
