ตอนที่ 1 เรือนร่าง...

ผมกับวีเราโตมาด้วยกัน เราอยู่ด้วยกันมาเรียกได้ว่า…ตั้งแต่เกิด

พ่อของผมและวีเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ม.ต้น แต่งงานพร้อม ๆ กัน มีลูกพร้อม ๆ และบ้านอยู่ใกล้ ๆ กันโดยบังเอิญ 

พ่อของผมพาผมไปเล่นที่บ้านของวีตั้งแต่ยังเล็กๆ จนเราทั้งสองคนวิ่งเข้าออกบ้านกันเหมือนเป็นบ้านของตัวเอง จนพ่อของผมและวีทำทางเชื่อมกันโดยไม่ต้องออกไปนอกบ้าน

ตอนผมพอจำความได้ พ่อและแม่ของผมก็ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ และส่งเงินกลับมาเพื่อดูแลผม พ่อของผมฝากฝากเพื่อนสนิทที่สุดของเขาดูแลผม นาน ๆ ทีพ่อและแม่ผมจะกลับมาและทุกครั้งจะมีของฝากมาฝากผมและวีเป็นประจำ

ตอนเด็ก ๆ เราเล่นด้วยกันเหมือนเพื่อนผู้ชาย วิ่งไล่กันทั่วบ้าน ปีนต้นไม้ เล่นน้ำในอ่างหลังบ้าน วีห้าวมาก เธอชอบแกล้งผม แล้วหัวเราะคิกคัก 

บางคืนที่ดูหนังด้วยกันในห้องผม เรานอนกอดกันโดยไม่คิดอะไร ผมมักกอดเธอจากด้านหลัง มือวางบริเวณหน้าท้องเธอแบบสบาย ๆ วีก็มักจะกุมมือผมไว้ แล้วหลับไปโดยไม่รู้สึกอึดอัด

บางวันที่พ่อและแม่ของวีกลับดึกหรือไม่ได้กลับบ้าน พวกเขาจะให้ผมมาค้างที่บ้านเป็นเพื่อนวี หรือให้วีไปอยู่กับผมด้วย

พอโตขึ้น การกอดกันยังมีอยู่บ้าง บางคืนที่วีนอนไม่หลับ เธอจะเดินมาเคาะประตูห้องผมแล้วมุดเข้ามาใต้ผ้าห่มโดยไม่พูดอะไร ผมก็แค่ถอนหายใจแล้วเปิดแขนให้เธอมากอดจากข้างหลัง

ไม่นานมานี้เป็นช่วงอายุครบ 18 ปีของพวกเรา เราเกิดห่างกันไม่กี่เดือน ผมเกิดก่อน แต่วีมักจะชอบทำตัวเหมือนเป็นพี่ผมเสมอ…

และเธอชอบเล่นตีก้นผมทุกครั้งที่เดินผ่านหลัง

“แกอ้วนขึ้นนะ” 

เธอแยกไม่ออกว่าอ้วนขึ้นหรือมีกล้ามเนื้อและมักพูดพร้อมเสียงหัวเราะ ส่วนผมก็แค่หันไปทำท่าจะตีก้นเธอคืน เธอก็ทำท่าหนีอย่างสนุกสนาน มันเป็นเรื่องปกติของเรา…

---

จนกระทั่งเย็นวันหนึ่งเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ช่วงเปิดเทอมขึ้น ม.6 ใหม่ๆ

วันนั้นเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ผมกลับจากร้านสะดวกซื้อเร็วกว่าปกติหลังจากที่เธอฝากผมซื้อขนม ผมถือขนมที่วีสั่งไว้ เดินขึ้นบันไดเงียบ ๆ เพราะรู้ว่าเธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จตามเวลาเป็นประจำ 

ผมเปิดประตูเข้าห้องเธอโดยไม่ได้เคาะเพราะคิดว่าเธอคงกำลังเป่าผมอยู่

หลังจากที่ประตูห้องปิดลง

วีเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูสั้นๆ ผืนเดียวพันรอบตัวอย่างหลวมๆ ผมสีดำยาวของเธอที่ยังเปียกน้ำติดอยู่ที่ลำคอ 

และขณะนั้น ผ้าขนหนูที่เธอมัดไว้อยู่หลุดลงมาทั้งหมดเพราะเธอใช้มือทั้งสองข้างจับผ้าขนหนูผืนเล็กอีกผืนเช็ดผมที่เปียกไปด้วย

ผมเห็นทุกอย่างชัดเจน…

ผิวขาวอมชมพูเปียกชื้น ไหล่เรียวจนเห็นไหปลาร้าชัดเจน หน้าอกกลมพอดี หัวนมสีชมพูอมน้ำตาลตั้งตึงจากอาการที่เย็นหลังอาบน้ำ เอวคอดกิ่ว เล็กจนผมรู้สึกว่ามือตัวเองสามารถโอบรอบเอวเธอได้ทั้งหมด แล้วสะโพกที่แผ่กว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับตอนเด็ก ต้นขาเรียวยาว ตรงกลางระหว่างขา มีขนบาง ๆ สีอ่อน ๆ ที่ยังเปียกชื้นอยู่

ผมยืนนิ่งไปหลายวินาทีราวกับถูกมนต์สะกด

วีเงยหน้าขึ้นมาเห็นผม เธอตาเบิกกว้าง แล้วสีหน้าเปลี่ยนเป็นโกรธทันที

“แกมายืนทำบ้าอะไรเงียบ ๆ ตรงนี้?!...ไอบ้าแทน!” 

เธอโว้ยวายขึ้นเสียงดัง พลางรีบดึงผ้าขนหนูขึ้นมาพันให้แน่น 

“ถ้าแกจะเข้ามาก็หัดเคาะก่อนประตูสิ!”

ผมรีบหันหลังให้ทันที รู้สึกเลือดพุ่งขึ้นหน้าทันที “ขะ…ขอโทษที… เราแค่ถือขนมมาให้”

“วางไว้บนโต๊ะแล้วออกไปเลย!” 

เธอยังโวยวายต่อแต่เสียงของเธอดูไม่โกรธเหมือนตอนเด็ก ๆ ที่ผมทำของเล่นพัง มันเป็นเหมือนการโวยวายด้วยความตกใจ

ผมวางขนมแล้วเดินออกจากห้องโดยไม่หันกลับไปอีก 

หัวใจเต้นแรงผิดปกติ ภาพนั้นยังติดอยู่ในหัวตลอดทั้งคืน

ตั้งแต่วันนั้น ทำให้ผมเริ่มสังเกตรูปร่างของวีมากขึ้นโดยไม่ตั้งใจ

---

เช้าวันรุ่งขึ้นเราไปโรงเรียนด้วยกันตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรืออย่างน้องก็เป็นผมเองคิดแบบนั้น

ที่ห้อง ม.6/1 ยังคงวุ่นวายเหมือนเดิม เพื่อน ๆ คุยกันเสียงดังก่อนครูเข้า ภาพบรรยายกาศเหมือนห้องเรียนทั่วๆ ไปที่มีบางคนนอนพาดโต๊ะ บางคนก็นั่งจับกลุ่มคุยเรื่องดารา 

วีนั่งอยู่ข้างหน้าผม เธอนั่งไขว่ห้างอย่างสบายใจและเปิดสมุดจดแบบไม่สนใจใคร 

ผมแอบมองข้างหลังเธอเห็นรอยเสื้อทับและบลาชั้นในของเธอที่นูนขึ้นเล็กน้อยจากเสื้อนักเรียน เข็มขัดนักเรียนรัดเอวที่คอดกิ่วทำให้เห็นสัดส่วนเธออย่างชัดเจน

ผิวขาว ๆ ของวีที่เห็นเปลือยเปล่าเมื่อคืนยังคงติดตาผม...

ท่าทีของเธอตอนนี้ดูเหมือนจะลืมเรื่องที่ผมเห็นเรือนร่างของเธอเมื่อคืนไปแล้ว 

---

ตอนเย็นเรากลับบ้านด้วยกันเหมือนปกติ เราทั้งคู่ถอดรองเท้าหน้าประตูพร้อมกัน ก่อนจะวางไว้ที่ชั้นวางรองเท้า

“วันนี้การบ้านเยอะฉิบ...” 

วีบ่นตามเคย แล้วเดินตรงไปห้องของตัวเอง

“แกเอาของขนมขึ้นมาด้วยนะ ฉันหิวมาก”

ผมหยิบขนมมาสองห่อ เดินตามเธอขึ้นไปบนห้อง

ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องวีตามปกติ

เธอถอดเสื้อนักเรียนออกเหลือแค่เสื้อกล้ามทับในสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีเข้ม แล้วนอนคว่ำหน้าบนลงเตียงเล่นเกมในมือถือ เส้นเว้าโค้งของก้นเธอสอดรับกับเอวบางเล็กๆ ทำให้ผมเผลอมองเป็นสิ่งแรกที่เข้าห้องเธอมา

ผมวางขนมไว้บนโต๊ะอ่านหนังสือ แล้วนั่งลงที่ขอบเตียงตามเคย วียกขาข้างหนึ่งพาดทับขาผมโดยไม่มองขึ้นมา

“วันนี้จารย์สอนวิทย์ฯถามยากชิบ…” เธอพูดพลางเลื่อนหน้าจอ

“อืม” ผมตอบสั้น ๆ

จากนั้นเราก็นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือ อ่านนิยายสยองขวัญ อ่านการ์ตูน และพูดคุยเรื่องไร้สาระกันเป็นพักๆ 

ก้นของวียังคงดึงดูดสายตาผม

ผมตีก้นเธอเบา ๆ 

'เพี๊ย' 

ก้นของเธอกระเพื่อมเล็กน้อย

“ก้นฉันไม่ใช่ที่วางมือนะ” 

วีพูดโดยไม่หันมามอง แต่เสียงไม่โกรธ ผมยิ้มมุมปาก แล้วยังคงวางมือไว้ตรงนั้นเบา ๆ 

“นุ่มจริง ๆ” 

เธอแค่ขยับก้นนิดหน่อย แล้วก็เงียบไป เหมือนยอมให้

ผมรู้สึกได้เลยว่าเลือดในร่างกายผมมันสูบฉีดแรงขึ้น จนลำยาวในกางเกงผมเริ่มตุงขึ้นมา

ภาพร่างกายเปลือยเปล่า หน้าอก เนินขาว ๆ ระหว่างขาและขนที่ดูเบาบางของเธอวิ่งเข้ามาในหัวผมทันที

ผมรู้สึกอยากมองก้นของเธอนานๆ ลูบและบีบมันเบาๆ แล้วใช้มืออีกข้างล้วงเข้าไปในกางเกงของตัวเอง จับลำยาวที่กำลังแข็งขึ้น ชักมันเบาๆ ขณะที่มองก้นของเธอ 

แต่ผมคงทำได้เพียงแค่คิด...