All Chapters of นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+): Chapter 21 - Chapter 30

เย็นวันหนึ่งหลังซ้อม...หลังจากที่พี่วัสเริ่มสนิทกับน้องณัฐ ทำให้วัสเดินกลับพวกพวกผมด้วย ทั้งสี่คนก็เดินไปป้ายรถเมล์ด้วยกัน ผมรู้ว่าวัสตีสนิทกับน้องณัฐเพื่อที่จะเข้าใกล้วีมากขึ้น แต่ผมก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะดูเขาก็ไม่ได้เลวร้ายณัฐโปกมือบ๊ายบายวีสั้น ๆ แล้วแยกไปทางกลับบ้านของเธอไปซึ่งเป็นทางเดียวกับวัสวีมองตามทั้งคู่เดินไปจนลับสายตา ผมหันไปเห็นพอดี..“วันนี้ซ้อมเหนื่อยไหม?” ผมชวนเธอคุยปกติ“ก็เหนื่อยดีแต่สนุกมาก” วีมองไปทางที่ทั้งสองคนเดินไปก่อนจะหันมาทางผม“น้องณัฐน่ารักดีนะ ช่วยนับจังหวะให้ตลอด” ตอนนี้สายตาของวีเริ่มดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย เป็นสายตาที่ผมอ่านไม่ออก แต่ไม่เหมือนตอนที่เธอเคยมองลำยาวนั้นของผม...เมื่อถึงที่บ้านช่วงหัวค่ำ...เราก็แยกย้ายกันเข้าบ้านหลังจากที่เรากินข้าวเย็นกันเสร็จ ผมก็เอาผ้าไปซักแห้งและอาบน้ำ ผมแวะไปหาวีเพราะดูเธอแปลกไปกว่าวันอื่น ๆ ที่ผ่านมาช่วงนี้ ผมนั่งลงที่ขอบเตียงที่เดิม ขาห้อยลงกับพื้น วียังคงใส่ชุดนักเรียนอยู่ เธอนั่งที่เก้าอี

ผมเห็นภาพที่เมษ์กำลังชักลำยาวของผมอยู่ แล้วอ่าปากแลบลิ้นออกมาเหมือนกับอยากชิมแท่งเนื้อของผม ผมเอื้อมมือไปจับท้ายทอยของวีโดยไม่รู้ตัว…แล้วกดลงมา… วีเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจก่อนจะหลับตาปี๋......ลำยาวของผมแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น ๆ ของวีทันที....“อ๊า~” ผมครางออกมาโดยไม่รู้ตัว วีพยายามดันหัวออกเบา ๆ แต่ผสมกับแรงมือของผม…ทำให้กลายเป็นจังหวะโยกเข้าออกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผมยกเอวรับตามจังหวะโยกนั้น…สี่ห้าครั้ง จนวีตีที่ต้นขาผมเบา ๆ เหมือนกับบอกว่า ‘ฉันหายใจไม่ออก…ปล่อยฉันก่อน’ ผมจึงผ่อนแรงกดลงและเธอถอนปากออกมา วีไอสำลักเบา ๆ “ไอ้บ้าแทน…จะกดหัวฉันทำไม?” เสียงของเธอดูไม่ได้โกรธอะไร แค่อาจจะตกใจกะทันหัน “แค่บอกว่าเป็นเมษ์ก็เสียอาการเลยเหรอ อ่อนแอจริง ๆ” แล้วเธอหัวเราะเยาะผม ก่อนยื่นหน้ากลับมาชักใหม่ “ชอบให้ใช้ปากเหรอ?” ผมพยักหน้าทันทีโดยไม่พูดตอบ ท่าทางผมตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดผมรู้สึกว่าเล่

หลังจากที่เมษ์เดินเข้ามาในห้อง  “แล้ววีล่ะ?” ผมมองไปข้างหลังเมษ์เมษ์ส่ายหน้าเบา ๆ “เรามาคนเดียวน่ะ” เธอสวมชุดนอนสีขาว เนื้อผ้าบางทำให้เธอดูเหมือนคุณหนูที่น่าทะนุถนอมมาก ๆ  ผมสั้นบ๊อบยังเปียกชื้นเล็กน้อยหลังอาบน้ำ สวมแว่นตาทรงกลมกรอบบาง ๆ ทำให้ดวงตากลมโตดูอ่อนโยนขึ้น เมษ์ก้าวเข้ามาในห้อง มองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ผมรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ที่เธอเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว ผมปิดประตูแล้วมานั่งลงที่ขอบเตียง “ห้องแทนดูเป็นระเบียบจัง” เมษ์พูดเสียงใส ผมยิ้มเล็กน้อย “ก็พยายามจัดน่ะ” เมษ์เห็นการ์ดวันเกินที่เธอเคยเขียนให้แทนตอนอยู่.ต้นต้้งอยู่บนชั้นหนังสือ“ยังเก็บไว้อยู่เหรอ?”ผมพยักหน้า “ของสำคัญของเราเลยล่ะ” เมษ์ยิ้มกว้างออกมาก่อนจะวางการ์ดนั้นไว้ที่เดิม เธอเดินมานั่งข้างผมทั้งคู่นั่งใกล้ ๆ กันบนเตียง แล้วเริ่มคุยเรื่องเก่า ๆ   “จำได้ไหม วันแรกที่เราคุ

หลังจากคืนที่ผมกับเมษ์ผ่านประสบการณ์ครั้งแรกด้วยกันมา มันเป็นความทรงจำที่แสนล้ำค่าของผมที่จะจำไปตลอดชีวิต วันรุ่งขึ้น คือวันงานกีฬาสีนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่ท้องฟ้ายังเป็นสีหมึก วีเดินเข้ามาในห้องผมโดยไม่เคาะประตู “ลุกเร็ว ไปโรงเรียนกัน” ผมเอาหมอนอีกใบมากอดทับหัวตัวเอง ก่อนจะพูดผ่านหมอน“ทำไมเราต้องไปเวลาด้วยล่ะ? ” วีเดินมาลากแขนผมบนเตียง “เร็ว ๆ เมษ์รออยู่” พอได้ยินชื่อเมษ์ ผมรีบลุกขึ้นทันที แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัว วีแค่ต้องการคนช่วยถือของเท่านั้น จึงลากผมไปด้วยตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างผมช่วยทั้งสองคนถือกระเป๋าของใช้ส่วนตัว ออกจากบ้านไปโรงเรียนในความมืดก่อนฟ้าสาง ที่โรงเรียนก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ท้องฟ้ายังคงเป็นสีน้ำเงินเข้ม บรรยากาศคึกคักผิดปกติ นักเรียนเต็มโถงทางเดินและห้องเรียนที่เปิดไฟสว่างจ้า กลุ่มนักเรียนที่เดินพาเหรดแต่งหน้าทำผมกันวุ่นวาย เชียร์ลีดเดอร์ซ้อมท่าและทับทวนกันเป็นกลุ่ม ๆ เสียงไดร์เป่าผม เสียงหัวเ

 ผมทำอยู่นาน จู่ ๆ วีก็กดหัวผมลงไปข้างล่างเบา ๆ แล้วค่อยแรงขึ้น แรงขึ้น จนศีรษะของผมเลื่อนไปตามทิศทางที่เธอต้องการ ปากผมลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนสวย ลมหายใจอุ่น ๆ รดไปตามผิวสัมผัสของเธอผ่านหน้าท้องขาว ๆ ที่กำลังบีบแกร็งจนเห็นเป็นร่องกล้ามเนื้อ กลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกไม้หวาน ๆ คลุ้งทั่วโพรงจมูกของผมริมฝีปากของผมผ่านท้องน้อยจนมาหยุดตรงเนินระหว่างขาที่วีกำลังแหกกว้างอยู่ผมเห็นร่องกึ่งกลางระหว่างขาของวีอย่างชัดเจนแม้ยังมีกางเกงขาสั้นบังอยู่ ความรู้สึกมันแตกต่างจากที่ผมเห็นตอนเธอหลังลิบลับ...เสียงหัวใจผมของผมเต้นแรงไม่แพ้เธอเลย วีกดหัวลงไปอีก จนใบหน้าผมแนบชิดไปกับเนินเนื้อนุ่ม ๆ จมูกของผมจมลงไปที่ร่องกึ่งกลางของเธอที่มีผ้าบาง ๆ กันอยู่  วีครางออกมาทันที“อ๊ะ~ เอาอีก…” เธอกดศีรษะผมแรงขึ้นพร้อม ๆ กับโยกเอวเป็นวงกลม เธอหายใจหอบถี่ ผมค่อย ๆ อ้าปากงับเบา ๆ บนเนินและร่องกึ่งกลางขณะที่เธอโยกเอวไปมา&