Todos los capítulos de เรือนหลังฉ่ำราคะ: Capítulo 61 - Capítulo 70

จ้าวหานเฟิงมิได้เอ่ยสิ่งใดอีก ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งสงบยามนี้กลับลุกโชนด้วยไฟปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าจนยากจะดับลง เขาพลิกตัวหันกลับมาเผชิญหน้ากับนางอย่างเต็มตา น้ำในอ่างกระฉอกไหวตามการเคลื่อนไหว ก่อนที่รองแม่ทัพหนุ่มจะรวบเอวคอดกิ่วของนางเข้าหาตัว แล้วก้มลงประกบเรียวปากหยักลึกลงบนริมฝีปากนุ่มของนางทันทีรสจูบนั้นทั้งดุดัน เร่าร้อน และป่าเถื่อนราวกับพายุฝนกลางฤดูร้อน เรียวปากหนารุกไล่ตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากของนางอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตวัดดูดดื่มความหอมหวานจนหญิงสาวส่งเสียงครางอืออึงในลำคอด้วยความตื่นตระหนกปนรัญจวน"เจ้าคิดดีแล้วหรือที่จะทำเช่นนี้"เขากระซิบถามเสียงพร่าต่ำชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบ ดวงตาคมมองลึกล้ำเข้าไปในดวงตากลมโตที่ฉาบไว้ด้วยหยาดน้ำและความเย้ายวนนางไม่ตอบคำพูดใดออกมา มีเพียงเรียวลิ้นเล็กที่ตวัดไล้ริมฝีปากของชายหนุ่มอย่างหิวกระหายและไร้เดียงสา ราวกับต้องการประกาศให้ชัดเจนว่านี่คือเส้นทางที่นางเลือกเดินด้วยความสมัครใจ นางใช้สองมือประคองใบหน้าคมคาย ดูดเลียริมฝีปากและลิ้นของเขาอย่างมัวเมาจนลมหายใจแทบขาดห้วง"ค่ำคืนนี้... ข้าอยากที่จะพบความดุดันจากเรือนร่าง

แสงแดดอุ่นยามเช้าผ่านรอยแตกของผนังกระท่อมไม้สาดส่องลงกระทบเรือนร่างอวบอิ่มที่ยังคงนอนแนบซบอยู่บนแผงอกแกร่งของรอง แม่ทัพหนุ่มจ้าวหานเฟิงก้มมองสตรีในอ้อมแขนพลางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ระอยู่ข้างแก้มของนางอย่างเบามือ"เจ้าตื่นแล้วหรือ ลูกแมวป่าของข้า"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยทักทายด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มนึกแปลกใจไม่น้อยที่ฉายานี้ช่างเหมาะเจาะกับนางยิ่งนัก นางมีความดุดันเร่าร้อนยามอยู่บนเตียง ทว่ายามนี้กลับมีความออดอ้อนนุ่มนวลซ่อนอยู่"เจ้าค่ะ... นายท่าน"มู่หลันรัวขยับกายเล็กน้อย น้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับแฝงไว้ด้วยความเศร้าสร้อยลึกซึ้งจนจ้าวหานเฟิงสังเกตเห็นได้"เจ้ากังวลใจอันใดอย่างงั้นหรือ?" เขาถามด้วยความอ่อนโยน มือหนายังคงลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าของนางเพื่อปลอบประโลม มู่หลันรัวเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาคู่คมกวาดมองไปรอบกระท่อม ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบไร้ซึ่งมารยาใดๆ "ท่านคิดว่าหมู่บ้านแห่งนี้เป็นอย่างไรบ้างเจ้าค่ะ?""ถึงแม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะมีธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ แต่ผู้คนกลับใช้ชีวิตด้วยความยากลำบากและขัดสนยิ่งนัก" รองแม่ทัพหนุ่มตอบตามความเป็นจริงนางใช้เรียวมือนุ่มลูบไล้ไปตามแผ

สองแม่ลูกประสานพลังใช้เรียวลิ้นอุ่นชื้นปรนเปรอความเป็นชายของรองแม่ทัพหนุ่มอย่างไม่รู้เบื่อ ความเสียวซ่านแผ่ซ่านลามเลียไปทั่วร่างจนแทบคาดใจ สติสัมปชัญญะของจ้าวหานเฟิงขาวโพนและขาดผึ่ง ราวกับว่าทักษะและเรียวลิ้นอันช่ำชองของพวกนางกำลังนำพาดวงจิตของเขาให้ล่องลอยไปสู่ดินแดนสุขาวดีอันสุขสม"ข้า... จะไม่ไหวแล้ว"ชายหนุ่มคำรามลอดไรฟันด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร่า ในขณะเดียวกันเขาก็เริ่มโยกสะโพกสอบสวนกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อร้อนระอุเข้าสู่โพรงปากของพวกนางอย่างเอาแต่ใจ"นายท่าน... ได้โปรดปลดปล่อยความปรารถนาของท่านออกมาเถิด ข้าผู้เป็นมารดาจะขอรองรับหยาดน้ำอันล้ำค่าของท่านไว้เองเจ้าค่ะ"ผู้เป็นแม่เอ่ยด้วยแววตาหยาดเยิ้ม นางอ้าปากกว้างรอรับส่วนยอดบวมเป่งอย่างเต็มใจ ในขณะที่ผู้เป็นบุตรสาวไม่ยอมน้อยหน้า ใช้สองมือเรียวรูดรั้งลำเอ็นอันใหญ่โตปูดโปนอย่างเร่าร้อนและดิบเถื่อน ผสานจังหวะรับส่งกับผู้เป็นมารดาอย่างไร้รอยต่อสิ้นเสียงคำราม แรงปะทะและการกอบกุมอันเร่าร้อนถึงขีดสุด เนื้อตัวของจ้าวหานเฟิงกระตุกเกร็งวูบวาบ ลมหายใจขาดห้วง ก่อนที่เขาจะปลดปล่อยสายธารแห่งความอัดอั้นและหยาดน้ำรักสีขาวขุ่นทะลักทลายพรั่งพรูออกมาเต

ใครจะไปคิดว่าบ้านหลังน้อยอันเก่าโทรมแห่งนี้ จะแปรเปลี่ยนเป็นสถานที่ทดสอบและพลิกผันชะตาชีวิตของสาวงามทั่วทั้งหมู่บ้านไปเสียแล้ว พวกนางต่างยอมใช้เรียวลิ้นอุ่นร้อนปรนเปรอรองแม่ทัพหนุ่มอย่างลุ่มหลงและกระหายใคร่ในขณะเดียวกัน บรรดาทหารรับใช้ที่ยืนอารักขาอยู่หน้าประตูกลับคอยเงี่ยหูฟังด้วยความรู้สึกอัดอั้นและร้อนรุ่ม ท่ามกลางเสียงครวญครางระงมที่เล็ดลอดออกมา พลทหารนายหนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยบ่นด้วยน้ำเสียงคับแค้นใจเจือความอิจฉาริษยา"นี่ท่านรองแม่ทัพกะจะไม่เหลือสาวงามในหมู่บ้านนี้ไว้ให้พวกเราเลยหรืออย่างไร!"สตรีมากหน้าหลายตาที่อยู่ภายในหมู่บ้านหญิงสาวที่เขาเคยหมายปองและเฝ้าฝันหามาเนิ่นนาน แต่พวกนางกลับไม่เคยแม้แต่จะชายหางตาแล เพราะเห็นว่าเขาเป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อยทว่าในยามนี้ ภาพที่เห็นกลับเป็นพวกนางที่ยอมทอดกายถวายตัวเพื่อแลกกับอนาคต จนทหารหนุ่มทำได้เพียงกัดฟันกรวดด้วยความเจ็บใจ พลางคิดประชดอยู่ในใจอย่างขื่นขม"ให้ตายสิ... อีกหน่อยหมู่บ้านแห่งนี้คงเหลือไว้เพียงแต่คนแก่กับผีขึ้นอืดเป็นแน่แท้!"แม้เสียงบ่นกระปอดกระแปดด้วยความอิจฉาริษยาจากเหล่าทหารภายนอกจะเล็ดลอดผ่านผนังไม้เข้ามา แต่จ้าวหานเ

เดิมทีทั้งไป๋เหม่ยหลานและฮูหยินเฉินฟางเซียนมิใช่สตรีที่นิยมชมชอบการใช้อำนาจข่มเหงใคร หรือแสดงความเป็นเจ้าของในตัวจ้าวหานเฟิงอย่างออกนอกหน้า ทว่าในยามนี้เมื่อเรือนตระกูลจ้าวถูกเติมเต็มด้วยหญิงสาวแปลกหน้ามากมาย หากพวกนางนิ่งดูดาย ไม่ขีดเส้นแบ่งสถานะให้ชัดเจน เกรงว่าวันหนึ่งสถานะของตนอาจสั่นคลอน หากเหล่าหญิงสาวที่เคยร่วมเพียงแค่ค่ำคืนเดียวอาจจะลืมตัว ว่าแท้จริงแล้วใครคือนายและใครเป็นเพียงแค่บ่าวที่เข้ามาอาศัยใบบุญ"พึงระลึกไว้... ภายในเรือนใหญ่แห่งนี้ จะมีเพียงเราสองคนเท่านั้นที่ดำรงตำแหน่งเป็นฮูหยิน"ไป๋เหม่ยหลานเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบนุ่มนวล ทว่ากลับเย็นยะเยียบและแฝงด้วยความเด็ดขาด ยากที่จะมีผู้ใดกล้าต่อกร แม้นางเพิ่งผ่านพ้นการให้กำเนิดทายาทมาไม่นาน แต่ทว่ารัศมีแห่งความงดงามสะคราญตาอันดับหนึ่งแห่งยุคสมัย หาได้จางหายไปตามกาลเวลา ตรงกันข้าม... การเป็นมารดากลับยิ่งส่งเสริมให้นางดูสง่างามยืนเคียงคู่กันนั้น คือฮูหยินเฉินฟางเซียนผู้กำลังอุ้มท้องทายาทในครรภ์ ทว่านางกลับจงใจสวมใส่อาภรณ์ผ้าแพรพรรณเนื้อบางเบาที่แนบสนิทไปกับผิวพรรณและเปิดเผยสัดส่วนเว้าโค้งอันเย้ายวนเกินต้านทาน แม้ท้องกลมโตจะ