Todos los capítulos de เรือนหลังฉ่ำราคะ: Capítulo 71 - Capítulo 80

ณ เรือนพักของจ้าวหานเฟิงในยามนี้ รัศมีแห่งความสุขสมอบอวลเสียจนสถานที่แห่งนั้นแทบไม่ต่างจากสรวงสวรรค์บนดิน บรรดาหญิงสาวมากหน้าหลายตาต่างยอมสลัดสิ้นซึ่งความกระดากอาย พร้อมใจกันถวายตัวรองรับบทรักอันดุเดือดด้วยความปิติยินดีหากเป็นเรือนของขุนนางผู้ดีทั่วไป คงมีเพียงเสียงพิณเสียงซอหรือบทกวีขับกล่อมให้รื่นรมย์ ทว่าเรือนหลังนี้กลับก้องกังวานไปด้วยเสียงครวญครางระงมไหว ยิ่งน้ำเสียงและถ้อยคำหลุดลอยออกมาด้วยความเร่าร้อนดิบเถื่อนเท่าใด ความโปรดปรานจากผู้เป็นนายก็ยิ่งหลั่งไหลโถมทับเข้าใส่มากเท่านั้น ราวกับว่าที่นี่คือสังเวียนแห่งสัญชาตญาณ ที่ซึ่งความสุขสมคือกฎเกณฑ์เดียวที่ต้องไขว่คว้ายามเมื่อสาวใช้จากเรือนอื่นเดินผ่านและบังเอิญได้ยินเสียงครางกระเส่าอันไร้การปรุงแต่งเล็ดลอดผ่านหน้าต่างระแนงไม้ ทั้ง “อู๊ยยย... อ๊า... อ๊าส์...” พวงแก้มของพวกนางก็พลันแดงซ่าน ร่างกายสะท้านเยือกด้วยความกระดากอายระคนตกตะลึง"สมแล้วที่เป็นคนจากบ้านป่าเมืองเถื่อน..." สาวใช้นางหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระแทรกกระทั้น พยายามซ่อนความปั่นป่วนในอกไว้ด้วยการเหยียดหยาม "ไร้ยางอายสิ้นดี! กล้าส่งเสียงระคนคาวโลกีย์เช่นนี้ออกมาได้อย่

มื้ออาหารค่ำถูกจัดขึ้นอย่างประณีต ณ ศาลาริมน้ำ ลมยามค่ำคืนพัดโชยกลิ่นไอความเย็นผสานกับกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารเลิศรสและสุราชาชั้นดี ในเวลานี้แม่ทัพเซียวหลงเหยียนและจ้าวหานเฟิงนั่งดื่มกินกันอยู่เพียงลำพัง ส่วนฮูหยินหวานหลินซู ขอตัวปลีกตัวไปชำระร่างกายและเปลี่ยนอาภรณ์ชั่วครู่แม่ทัพใหญ่ยกจอกสุราขึ้นจิบ ก่อนจะทอดสายตามองชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและเป็นกันเอง"สุราและอาหารที่นี่... พอจะถูกปากเจ้าบ้างหรือไม่"จ้าวหานเฟิงแย้มยิ้มรับ รอยยิ้มนั้นทั้งสุภาพและแฝงความหมายลึกซึ้ง ดวงตาคมกริบสบประสานกับผู้เป็นนายก่อนจะเอ่ยตอบ"สุราและอาหารของท่านย่อมเป็นที่พึงพอใจของข้า... ทว่าสิ่งที่ทำให้ข้ารู้สึกดีและล้ำค่ายิ่งกว่าสิ่งใดในค่ำคืนนี้ คือการได้มานั่งดื่มกินร่วมกับท่านต่างหาก"วาจาอ่อนหวานที่เจือรอยยิ้มยั่วยวนของรองแม่ทัพหนุ่ม เปรียบดั่งประกายไฟที่จุดชนวนความกำหนัดในกายของแม่ทัพเซียวหลงเหยียนให้ลุกโชนขึ้นทันที ความเป็นชายภายใต้อาภรณ์หนาเกิดการตื่นตัวและพองขยายอย่างดุดัน จนในที่สุดเขาก็ ไม่อาจอดกลั้น ปลดปล่อยมันให้ออกมาเผชิญกับโลกภายนอกท่ามกลางความสลัวรางของศาลาริมน้ำจ้า

ท่อนลำของรองแม่ทัพหนุ่มขยับเกร็งสู้ฝ่ามืออุ่นยามลูบไล้ ความร้อนผ่าวและจังหวะชีพจรที่เต้นระริกอยู่ใต้ผิวกายนั้น ราวกับกำลังท้าทายสติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ใบหน้าสะคราญตาของฮูหยินสาวร้อนฉ่าด้วยแรงกำหนัดที่ซ่อนลึก นางกลืนน้ำลายลงคอครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความกระหายที่ไม่อาจซ่อนเร้น"ฮูหยิน... เจ้าอย่าฝืนสะกดกลั้นความต้องการของตนเองอีกเลย" เซียวหลงเหยียนเอ่ยยั่วยุด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า สายตาคมกริบทอดมองดวงตาคู่สวยที่เริ่มพร่าเลือนด้วยอารมณ์สวาท "ข้าผู้เป็นสามี ย่อมรู้ดีว่าลึกลงไปแล้ว... เจ้าโหยหาสิ่งใด""ทั้งชีวิตของข้า..." หวานหลินซูเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน นางพยายามยึดเหนี่ยวเศษเสี้ยวสติสัมปชัญญะสุดท้ายเอาไว้สุดกำลัง "ข้ารักษาทั้งกายและใจ เพื่อมอบให้แก่ชายที่ข้ารักเพียงผู้เดียวเท่านั้น..."ดวงตาคมวาวโรจน์ของแม่ทัพสะท้อนภาพภรรยาเอกด้วยความรู้สึกอันลึกล้ำเขาโน้มกายลงประชิด กอดตระกองและกระซิบชิดใบหูที่กำลังแดงชานั้นอย่างเปิดเผย"ฮูหยิน... ข้านั้นเป็นสามีที่ไม่เอาไหน ไม่อาจมอบความสุขสมอย่างสมบูรณ์ให้แก่เจ้าได้" น้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วเบา ทว่าแฝงความปรารถนาอันดิบเถื่อนอย่างไม่ปิดบ

แม้ว่าเรือนร่างจะถูกเติมเต็มด้วยหยาดน้ำรักอุ่นของสามีจนล้นทะลัก หากแต่เพลิงสวาทที่ถูกจุดรุกโชนขึ้นแล้วกลับยิ่งโหมกระหน่ำอย่างยากจะดับลง ความปรารถนาอันดิบเถื่อนในใจของหวานหลินซูพุ่งทะยานถึงขีดสุด เรือนร่างอรชรที่เย้ายวนสั่นระริกด้วยความหิวกระหาย นางอยากสัมผัสหยาดน้ำรักอุ่นร้อนของรองแม่ทัพหนุ่ม อยากรู้เหลือเกินว่าแก่นกายอันใหญ่โตทรงพลังของชายหนุ่มวัยคึกคะนองผู้นี้ จะฉีดซ่านความเสียวลึกล้ำเข้ามาในเรือนร่างของนางได้ดุเดือดปานใดขณะนั้นเอง แม่ทัพเซียวหลงเหยียนค่อยๆ ถอนท่อนลำแกร่งออกจากช่องทางรักแฉะชื้น แก่นกายของเขายังคงชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำกามขุ่นขาวและน้ำหวานใสที่เอ่อทะลัก เขาเคลื่อนกายมาเบื้องหน้าภรรยาเอก แล้วแอ่นความเป็นชายเข้ามาชิดใบหน้าสะคราญตา"ฮูหยิน... เจ้าช่วยทำความสะอาดมันให้ข้าหน่อย" เสียงทุ้มต่ำของสามีเอ่ยสั่งการด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจแฝงความหยอกเย้าริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังครอบครองปรนเปรอความเป็นชายของจ้าวหานเฟิงจึงจำต้องผละออกอย่างอ้อยอิ่ง หยาดน้ำหวานย้อยเป็นสายเชื่อมระหว่างเรียวปากกับส่วนปลายของรองแม่ทัพหนุ่ม หวานหลินซูเบนสายตาหยาดเยิ้มกลับมายังแก่นกายของสามี นางย่อกายลงต่ำ ยื่น

น้ำเสียงครวญครางอย่างไร้ยางอายของฮูหยินสาวส่งผลให้แม่ทัพเซียวหลงเหยียนต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยามจ้องมองท่อนเนื้อกำยำของรองแม่ทัพหนุ่มที่ชักเข้าชักออกลึกล้ำภายในเรือนร่างอวบอิ่มของภรรยาอันเป็นที่รักแทนที่จะเกิดความหึงหวง แม่ทัพกลับรู้สึกเสียวซ่านวาบขึ้นมาบริเวณท้องน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ ความใหญ่โตแข็งแกร่งอันทรงพลังเช่นนี้ ปลุกสัญชาตญาณลึกซึ้งที่ซ่อนเร้นจนทำให้เขาปรารถนาอยากให้แก่นกายนั้นสอดใส่เข้ามาบดเบียดภายในเรือนร่างของตนเองดูบ้าง"ฮูหยิน... เพียงเห็นตัวเจ้ามีความสุขสมถึงเพียงนี้ ข้าเองก็มีความสุขไปด้วย..."ท่านแม่ทัพเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าสั่นไหว เขาดูราวกับบุรุษผู้เสียสละที่ยินยอมยกชิ้นเนื้อที่อร่อยที่สุดให้แก่ผู้เป็นที่รัก ทว่าสายตากลับฉายแววความอยากกระสันอย่างไม่อาจซ่อนเร้นหวานหลินซูซึ่งกำลังถูกจ้าวหานเฟิงเล่นงานเรือนร่างอย่างหนักหน่วง ย่อมรู้ซึ้งถึงอารมณ์และความปรารถนาของชายผู้เป็นสามีเป็นอย่างดี บุรุษผู้มีรสนิยมชมชอบในเรือนร่างของชายชาตรีด้วยกันเองเช่นเขา มีหรือที่ในยามนี้จะไม่ต้องการเรือนร่างทรงเสน่ห์ของนางยังคงโยกขยับขึ้นลงตอบรับจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างบ้