บททั้งหมดของ ปะป๊ามาเฟียพ่อลูกอ่อน: บทที่ 21 - บทที่ 30

ตอนที่ 22 หงส์น้อยเรียกปะป๊าเหรอลูก?ร่างระหงของ เซลีน ผุดลุกขึ้นทันที เมื่อเห็น เทียนเล่อ ผู้ช่วยมือขวาของเจ้าพ่อขนส่งซงหมิงเดินเข้ามาในห้อง หล่อนมานั่งรอเพื่อขอพบกับ เฟยจิน ประธานใหญ่ที่สำนักงานซงหมิงกรุ๊ปตั้งแต่เช้า แต่ไม่สามารถจะติดต่อกับอีกฝ่ายได้ เลขาของเขาบอกให้หล่อนอยู่ในห้องรับรองด้านล่างและผู้ช่วยของเขาเป็นคนมาพบหล่อน"คุณจินติดงานสำคัญ คงยังไม่สะดวกที่จะเข้าพบตอนนี้ครับ คุณเซลีนมีอะไรสามารถแจ้งกับผมได้เลยครับ"น้ำเสียงของ เทียนเล่อ เรียบนิ่ง ทว่าแฝงความเฉียบขาดอยู่ในที สมแล้วที่เป็นลูกน้องคนที่เฟยจินไว้วางใจที่สุด"ฉันอยากคุยกับคุณจินต่อหน้า ตอนนี้งานของฉันถูกค่ายแคนเซิ่ลเกือบทั้งหมด รวมทั้งสปอนเซอร์ทุกแบรนด์ด้วย ฉันรู้นะว่าคุณจินอยู่เบื้องหลังทั้งหมด! ฉันต้องการคุยกับคุณจิน!"มือขวาของ เฟยจิน ยังคงวางสีหน้าเรียบเฉย"เหมือนเรื่องนี้นายเคยเตือนคุณเซลีนไปแล้วครั้งหนึ่งนะครับ ตอนที่คุณเซลีนไปที่เพนท์เฮ้าส์ของนายโดยพลการ และคุณเองก็น่าจะรู้ว่าทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้""ทำไม? ฉันทำอะไรผิด? ยัยนั่นเป็นคนสาดน้ำใส่หน้าฉันเองแท้ ๆ ฉันยังไม่แตะต้องตัวอะไรยัยแม่บ้านนั่นเลย

ตอนที่ 24ปะป๊าพ่อลูกอ่อนน้ำมนต์ มองสัญญาขายฝากที่ดินซึ่งจะหมดอายุอีกไม่กี่วัน เธอมีที่ดินอยู่สองแปลงที่พะเยา คือที่สวนเจ็ดไร่ และที่นาสิบแปดไร่ ที่ยายได้เอาเข้าจำนองขายฝากก่อนที่ยายจะจากไปทั้งสองที่ ซึ่งเธอได้ต่ออายุสัญญามาได้เกือบครบปีแล้ว แล้วจะครบกำหนดเร็ว ๆ นี้ ตอนนี้เธอต้องการไถ่ถอนโฉนดที่ดินทั้งสองออกมาด้วยเงินเก็บมาทั้งหมดมีเพียงพอแล้ว"หนูขอกลับพะเยาเพื่อไปจัดการเรื่องที่ทาง และธุระส่วนตัวสักสามสี่วันค่ะ"หญิงสาวตัดสินใจเอ่ยบอกเขาในเช้าวันต่อมา แม้จะยังห่วงลูกมากแต่เธอก็ต้องการจะไปดำเนินการเกี่ยวกับทรัพย์สินของบรรพบุรุษให้เรียบร้อยเฟยจิน เงยหน้าขึ้นมองเขาพอรู้ว่าบ้านที่พะเยาของเธอ ถูกปล่อยทิ้งไว้ตั้งแต่แม่และยายเสีย ส่วนที่นาปล่อยให้น้าสาวที่อยู่ที่นั่นเป็นคนเช่าทำกิน บางทีเธออาจจะอยากกลับไปดูผืนดินบ้านเกิดของตัวเอง ชายหนุ่มจึงพยักหน้าอนุญาต"ได้ เดี๋ยวฉันกับลูกไปด้วย""คะ?"น้ำมนต์ ขมวดคิ้ว "หนูไปหลายวันนะคะ ถึงจะห่วงลูกแต่เดี๋ยวหนูจะปั๊มนมแช่ใส่ตู้เย็นไว้ให้เรียบร้อยให้เพียงพอกับที่ยัยหนูต้องกินหนึ่งอาทิตย์""ฉันอยากให้ลูกกินนมจากเต้าเธอมากกว่ากินจากปั๊มทิ้งไว้ ให้ฉันกั

ตอนที่ 26 ปะป๊าจะปราบพ่อมดเองบ้านไม้สองชั้นเมื่อถูกปัดกวาดเช็ดถูและจัดข้าวขอให้เป็นระเบียบ ก็ดูน่าอยู่น่านอนขึ้นมาทันที ป้าเจียม กับน้าสาวและหลาน ๆ ช่วยกันเตรียมที่นอนและทำอาหารไว้ต้อนรับ โดยให้เจ้านายรูปหล่อและลูกน้อยพักชั้นบน ส่วนผู้ติดตามของเขาให้พักห้องด้านล่าง น้ำมนต์ ยังคงนั่งตัวสั่นตั้งแต่กลับจากร้านทองเสี่ยประกิต ร่างหนาเดินเข้ามาจากด้านหลัง ขณะวางยัยหนูน้อยที่หลับสนิทลงบนเบาะนอน ก่อนจะขยับมาใกล้เธอหญิงสาวหันไปมอง"ขอบคุณมากนะคะ"มือหนารั้งร่างเธอเข้ามากอดแนบอก"เจ็บตรงไหนมั้ย?""ไม่ค่ะ หนูแค่ตกใจ"เขาถอนหายใจออกมา"ต่อไปมีอะไรให้บอกฉัน ดีนะที่ฉันขอตามเธอมาด้วย"ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอเขาคงไม่ให้อภัยตัวเองแน่นอน"หนูก็ไม่รู้ว่าเสี่ยเขาจะเป็นคนแบบนั้น พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าเขาจะมาโอนโฉนดให้หนูหรือเปล่า""โอนซิ"เฟยจินตอบเสียงนุ่ม ให้เธอมั่นใจ ...ลองมันไม่มาโอนดูซิ มันได้ไปเฝ้ารากมะม่วงแน่นอน"อย่ากังวลเลย ทุกอย่างจะเรียบร้อยก่อนเก้าโมงพรุ่งนี้ และจำไว้ว่าต่อไปถ้ามีอะไรให้บอกฉัน""หนูแค่เกรงใจคุณจิน เพราะนี่เป็นปัญหาที่ครอบครัวหนูสร้างขึ้น

ตอนที่ 28 หนูเปาเปาตั้งไข่ HBDผลประกอบการไตรมาสสุดท้ายของปี สร้างความพึงพอใจให้กับผู้บริหารและทีมงานทุกคน ซงหมิงกรุ๊ป และธุรกิจกลุ่มโชติธนพิพัฒน์ รวมทั้ง เจ้าสัวจงเจริญ เบิกบานยิ้มแป้นไม่ยอมหุบ ช่วงนี้ เฟยจิน พาลูกเมียมาค้างที่บ้านเตี่ยบ่อยขึ้น ยัยหนูเปาเปา เริ่มตั้งไข่และเดินเตาะแตะ พร้อมทั้งเอ่ยเรียกชื่อ อากง และประโยคสั้น ๆ ได้นั่นทำให้เตี่ยของเขาหลงหลานสาวตัวน้อยมากกว่าเดิม"อากง ๆ หม่ำ ๆ ป้อน ๆ"หนูน้อยเปาเปา อายุครบเต็มหนึ่งขวบปีบริบูรณ์ อยู่ในชุดเดรสกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูมีริ้วสีครีมคล้ายไข่มุกประดับรอบ ๆ นั่งอยู่บนเก้าอี้เด็กข้าง ๆ เจ้าสัวจงเจริญผู้เป็นปู่ ท่ามกลางลูกโบว์สีพาสเทลและลูกโป่งลอยฟ่องเต็มเพดาน ด้วยวันนี้ท่านเจ้าสัวได้จัดลานด้านล่างฉลองวันเกิด หนูหงส์น้อยสยายปีก อายุครบหนึ่งขวบ"ต้าจี๋ต้าลี่... อากงขอให้เปาเปามีแต่ความโชคดีและมีมงคลอันยิ่งใหญ่ หนูคือเพชรเม็ดงามและหยกบริสุทธิ์ ที่ฟ้าส่งมาเติมเต็มบ้านเรา ปู่ขอให้หลานเติบโตอย่างงดงามและเข้มแข็ง เป็นแก้วตาดวงใจ เป็นดวงตะวันแห่งความสุขที่ส่องสว่างในใจของทุกคนนะหงส์น้อย”"เปาเปา ยัก ๆ กง ๆ"ดวงตากลมโตสุกใสฉ

ตอนที่ 30 เปาเปาหวงปะป๊า"น้ำมนต์ละ?"เฟยจิน เอ่ยขึ้นในเช้าวันต่อมาเมื่อมานั่งที่โต๊ะอาหาร แล้วไม่พบร่างแม่ของลูกอยู่ด้วยเช่นทุกวัน ตอนนี้เขาเริ่มคุ้นชินกับการที่มี น้ำมนต์ และลูกคอยวนเวียนอยู่รอบข้างจนเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอเธอ "คุณมนต์ไปมหาลัยแล้วค่ะ คุณจินลืมหรือเปล่าคะว่าคุณมนต์เรียนแล้ว ส่วนคุณหนูอยู่ในห้องอ่านหนังสือกับคุณท่านค่ะ ทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"สายใจ ตอบอย่างนอบน้อม "อ้อ"ชายหนุ่มพยักหน้า เขาลืมเรื่องนี้ไปจริง ๆ ทั้งที่เธอย้ำบอกตั้งหลายครั้งแล้ว ช่วงนี้เขาคงยุ่ง วุ่นวายเกี่ยวกับเรื่องงานจริง ๆเขารีบจัดการอาหารเช้า หยิบขนมปังขึ้นมากัด แล้วจิบกาแฟ ขณะเลื่อนดูตารางงานวันนี้ที่เลขาส่งมาให้ ส่วนใหญ่จะประจำอยู่ที่ออฟฟิศซึ่งมีหลายเรื่องที่เขาจะต้องตัดสินใจ ร่างหนาเหยียดกายลุกขึ้น เมื่อเห็น เทียนเล่อ ลูกน้องคนสนิท ยืนรออยู่ที่รถทว่าเท้าของเขาต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงเดินเตาะแตะ และเสียงกังวานใสของลูกสาวร้องเรียก "ปะป๊า ๆ งาน ๆ "เตี่ยของเขาเดินตามออกมาด้วย อย่างระมัดระวังด้วยเกรงว่าหลาน